All Chapters of Whispers of Forbidden Desire: Chapter 381 - Chapter 390

Isabela’s POV“Liam...” ungol ko na ang boses ay halos paos na sa simula pa lang.Napakabilis ng mga kilos ni Liam. Ang mainit at basang mga halik niya ay mabilis na bumaba mula sa aking mga labi patungo sa aking leeg, na nagdulot ng agarang pananakit ng aking puson. Kasunod niyon ay ang marahang pagdampi ng malamig na hangin sa aking balat nang maramdaman ko ang mabilis na pagkalas ng mga butones ng aking blusa, kasabay ng pamilyar na tunog ng pag-alis niya sa hook ng aking bra.Malaya na niyang pinagmamasdan ngayon ang aking mga dibdib na bahagyang lumaki dahil sa aking pagbubuntis—tayong-tayo ang mga dulo niyon, tila ba sabik na sabik din sa susunod na gagawin ng asawa ko.“Aaaahh!”“Uhmmm...”Sabay na ungol ang pinakawalan naming dalawa nang bigla niyang kabigin ang isang dibdib ko upang sipsipin iyon, habang ang kabilang kamay naman niya ay maingat ngunit madiing hinahaplos at pinipisil ang isa ko pang suso.“Aaah...” Ramdam ko ang matinding kiliti na gumagapang sa buong katawan

Liam’s POVNaramdaman ko ang marahang pagtapik ni Isabela sa kamay kong nakapulupot sa kanyang beywang. Tiningnan niya ako nang may malambing na ngiti, ang mga mata ay tila nakikiusap na magpaka-good boy muna ako sa harap ng mga bisita namin.“Seloso ng asawa ko,” bulong niya sa akin bago bumaling sa lahat. “Halikayo, doon tayo sa showroom sa kabilang parte ng bahay. Nandoon lahat ng natapos kong gowns at suits.”Nauna nang maglakad si Isabela kasama si Casey na excited na excited na. Sumunod naman si Sean na prenteng-prente ang lakad, habang kami ni Hudson ang naiwan sa likuran.“Bro, hinay-hinay lang sa pagsubaybay ng tingin kay Sean. Baka matunaw ang biyenan, este, ang bayaw mo,” tukso ni Hudson sa tabi ko sabay siko sa braso ko.“Tsk. Kung hindi lang kapatid ni Isabela ’yan, matagal ko nang pinalayas ’yan sa pamamahay ko,” seryoso kong sagot na ikinatawa lang nang tahimik ng kaibigan ko.Pagpasok namin sa malawak na showroom ni Isabela, nanuot agad ang amoy ng mga mamahaling tela

Liam’s POVDumagundong ang malalim at solemn na tunog ng organ sa buong sulok ng lumang simbahan, hudyat para sa pagsisimula ng wedding march. Ang lahat ng mga bisita ay sabay-sabay na tumayo, bakas ang mga ngiti at pananabik sa kanilang mga labi habang nakatitig sa pinto ng simbahan.Bilang best man, nauna na akong nagmartsa sa unahan kasama ang iba pang abay. Habang nakatayo sa tabi ng altar at nakamasid sa wedding entourage, hindi ko mapigilan ang labis na galak sa aking dibdib, lalo na nang dumating ang pagkakataon para sa mga flower girl.Doon, naglalakad nang dahan-dahan ang aking munting prinsesa, si Maeva. Nakasuot siya ng isang napakagandang olive green na bestida na may ribbon, isang napakarikit na obrang gawa mismo ng kanyang ina. Seryosong-seryoso ang mukha ng anak ko habang maingat na kumukuha ng mga talulot ng bulaklak sa kanyang basket at isinasaboy ito sa mahabang carpet.Nang mapansin niya ako sa unahan, saglit na sumilay ang isang napakatamis na ngiti sa kanyang m

Isabela’s POVNauna kaming nagpaalam ni Liam sa reception dahil na rin sa bigat ng aking katawan. Ngayon, pagod akong naupo sa sofa na malapit sa kama ng aming hotel room. Kakatapos ko lang maligo at kasalukuyang pinatutuyo ang aking basang buhok gamit ang tuwalya. Si Mommy at ang munting si Maeva ay magkasama na sa kabilang kuwarto at mahimbing nang natutulog, habang ang kapatid ko namang si Kuya Sean ay ewan ko kung nasaan at may sarili na namang mundo.Mag-aalas diyes na ng gabi. Pagkatapos kong magpatuyo ng buhok, lumipat ako sa harap ng vanity mirror upang magsuklay. Ngunit pagkalapag ng aking suklay, biglang napatigil ang kamay ko.May dalawang pamilyar na bagay na nakapatong sa ibabaw ng mesa.Dahan-dahan kong ibinaba ang suklay, nanginginig ang aking mga daliri habang pinupulot ang dalawang magkaibang customized bracelets. Nanlaki ang aking mga mata, at ang aking puso ay nagsimulang tumambol nang napakabilis sa halo-halong kaba at gulat.“Hindi ba’t... bracelet ko ito? At kay

Isabela’s POVAng simoy ng hangin ay may kasamang alat at bango ng kalikasan, humahaplos sa aking mukha habang pinagmamasdan ko ang malawak at kulay-turquoise na dagat. Narito kaming lahat ngayon sa isang napakaganda, eksklusibo, at pribadong isla na isa sa mga properties na binili ni Liam at pinaganda para sa binyag ng aming bunsong anak.Matapos ang solemn na seremonya sa tapat ng dalampasigan kung saan ang mismong tunog ng mga alon ang nagsilbing background music, lumipat ang lahat sa isang marangyang open-air pavilion. Ang buong paligid ay pinalalamutian ng mga mamahaling puting bulaklak at mga baging, na perpektong bumagay sa puti at gintong tema ng selebrasyon.“Ang pogi naman ng inaanak ko, natutulog na parang anghel,” narinig kong wika ni Mutya habang nakadungaw sa duyan kung nasaan si Lisean.“Siempre mana sa ninong,” nakangiting sagot ni Casey habang marahang hinahaplos ang kaniyang sariling tiyan na ngayon ay kapansin-pansin na rin ang umbok. Sabay haplos sa pisngi ni Hudson