All Chapters of Undress Me, Uncle Troy: Chapter 131 - Chapter 140

211 Chapters

Chapter 131 - Progreso

Pagkababa ko ng sasakyan, hindi na nagtagal si Gio.Isang tango lang, isang ngiting may halong kaba at pananabik, saka siya umalis—parang gusto niyang ipakita na kaya niyang maging “kaswal,” kahit malinaw sa kilos niya na mas marami na siyang iniisip kaysa kanina.“Text me when you get home later,” sabi pa niya bago tuluyang sumara ang bintana ng kotse.Tumango lang ako. “Sure.”At ganoon lang—umalis siya, iniwang mag-isa ang katawang sanay nang magpanggap, pero ang isip ay palaging ilang hakbang ang layo sa kasalukuyan.Huminga ako nang malalim at napairap sa kawalan, nakakapanindig balahibo! Pumasok na ako sa building.Hindi ko alam kung bakit, pero ramdam ko agad na parang may mali. Parang may nakabantay na mata, parang may hanging hindi gumagalaw.At hindi nga ako nagkamali.Kakalabas niya lang ng elevator nang makita ko siya.Si Heidi.Nakatayo siya roon na parang kanina pa naghihintay, suot ang mamahaling blazer niya, buhok na perpektong nakalugay, at ang ekspresyong hindi mo al

Last Updated : 2026-01-12

Chapter 132 - Kondisyon Ng Mga Leaders

Pagdating ko sa hideout, agad kong naramdaman ang bigat na hindi ko naiwan sa labas ng pinto.Hindi ito simpleng pagod. Hindi rin ito takot lang. Isa itong klase ng bigat na alam mong may kasunod na desisyon—at kahit anong piliin mo, may masasaktan.Isinara ko ang pinto sa likod ko at agad kong tinanggal ang sapatos ko. Tahimik ang buong lugar, pero alam kong hindi talaga kami nag-iisa. Ang bawat sulok ng hideout na ito ay may mata, may tenga, may alaala ng mga planong minsan nang nagtagumpay at minsan ding nauwi sa dugo.Naroon si Charm sa harap ng monitors, naka-upo, seryoso ang mukha. Hindi na niya ako kailangang tingnan para malaman niyang dumating na ako.“Hindi naging tahimik ang araw mo,” sabi niya, hindi tanong kundi obserbasyon.“Hindi kailanman,” sagot ko habang inilalapag ang bag ko sa sofa.Huminga siya nang malalim at tumayo. “Kailangan na nating tawagan si Valeria.”Tumango ako. Alam kong iyon ang susunod na hakbang. Wala nang paligoy-ligoy pa. Ang oras ay kalaban na nam

Last Updated : 2026-01-13

Chapter 133

Matagal akong nakatayo sa gitna ng sala, hawak ang phone ko, nakatitig sa pangalan ni Troy sa screen. Isang pindot lang ang pagitan ng katahimikan at ng panibagong yugto ng gulo. Isang pindot lang, at tuluyan ko nang isinasama siya sa digmaang matagal ko nang tinatahak—kahit hindi niya alam ang buong katotohanan.Huminga ako nang malalim.Ito ang desisyong hindi na puwedeng ipagpaliban.Pinindot ko ang call.Isang ring.“Emie?” sagot niya, agad. Walang tanong kung bakit ako tumatawag. Parang alam na niya.“Kailangan kitang makausap,” sabi ko, diretso. “Now.”Sandaling katahimikan sa kabilang linya. Narinig ko ang mahinang ingay sa background—mga boses, marahil ay opisina pa rin.“Nasaan ka?” tanong niya.“Sa hideout.”“Okay,” sagot niya. “Magsalita ka.”Humigpit ang hawak ko sa phone. Pinili kong maging kalmado, kahit ang loob ko ay parang hinihila sa magkabilang direksyon.“Pumayag na ang ibang leaders,” panimula ko. “Papayag na sila sa joint operation laban kay Heidi.”“Good,” sagot

Last Updated : 2026-01-14

Chapter 134 - Mahal Pa Rin Kita

Tahimik ang loob ng sasakyan habang unti-unting umaandar palayo sa hideout. Ang tanging maririnig ay ang mahinang ugong ng makina at ang kontroladong paghinga naming dalawa—parang parehong may iniiwasang banggitin, parehong may binabantayang emosyon.Nakatanaw ako sa bintana, pinapanood ang mga ilaw ng siyudad na isa-isang nilalamon ng dilim. Pakiramdam ko, bawat metro na nalalayo kami ay isa ring piraso ng dating buhay na tuluyan nang iniiwan.“Hindi ba tayo makikita ni Heidi nito?” tanong ko, binasag ang katahimikan. Hindi ko siya tinitingnan, pero ramdam kong nakatuon ang pansin niya sa akin at ang mga mata niya naman ay nasa daan.“Higit pa sa triple ang mga nakabantay sa atin mula sa malayo,” sagot ni Troy, kalmado ang boses, parang normal lang ang lahat. “Hindi lang mga tao. May mga mata rin tayo sa system niya. Kahit gumalaw ang anino, malalaman natin.”Tumango ako, kahit hindi niya nakikita. Alam kong totoo ang sinabi niya. Si Troy ang klase ng lalaking hindi nagsasalita kung

Last Updated : 2026-01-15

Chapter 135 - New Hideout

Tahimik ang paligid nang tuluyan kaming pumasok sa bagong hideout.Hindi ito katulad ng dati naming tinirhan—mas malawak, mas moderno, mas organisado. Halatang hindi ito basta taguan lang. Isa itong pasilidad na idinisenyo para sa digmaan. Makakapal ang pader, walang bintana sa pangunahing bahagi, at ang ilaw ay malamig—puti, walang emosyon, parang paalala na dito, bawal ang kahinaan.Huminto ang sasakyan sa loob ng isang underground bay. Kaagad itong sinalubong ng ilang armadong lalaki at babae, lahat ay naka-itim, lahat ay alerto. Hindi sila nagtaas ng baril, pero ramdam ko ang pagsusuri sa bawat galaw namin.Bumukas ang pinto at nauna si Troy na bumaba. Sumunod ako, kasunod si Charm.Sa sandaling tumapak ang paa ko sa sementadong sahig, alam kong wala na kaming atrasan.“Welcome back, sir,” sabi ng isang lalaking nasa hulihan, diretso ang tindig. Halatang may ranggo. “Handa na po ang briefing room.”Tumango si Troy. “Good. Tipunin mo lahat ng core team.”“Yes, sir.”Habang naglalak

Last Updated : 2026-01-16

Chapter 136 - Walang Personalan

Tahimik na muli ang hideout matapos magsiuwian ang karamihan sa mga tauhan ni Troy sa kani-kanilang puwesto.Ang mga ilaw ay nanatiling maliwanag, pero ang tensyon ay bahagyang humupa—hindi dahil tapos na ang laban, kundi dahil malinaw na ang susunod na mga hakbang. Ang ganitong uri ng katahimikan ang pinakanakakapagod: yaong alam mong panandalian lang, yaong nagbibigay ng pagkakataong mag-isip, magduda, at makaramdam.Nakatayo ako sa gilid ng silid, hawak ang tablet na naglalaman ng mga huling update ng system. Hindi ko talaga ito binabasa. Mas pinapakinggan ko ang sariling tibok ng puso ko—steady, kontrolado, pero may bahagyang pag-aalinlangan na pilit kong itinatago.“Emie.”Lumingon ako. Si Charm iyon, nakasandal sa mesa, hawak ang isang tasa ng kape na halatang ilang beses nang pinainit. Pagod ang mga mata niya, pero malinaw pa rin ang isip—palaging ganoon si Charm kapag malapit na ang delikadong yugto ng isang operasyon.“Dito na lang ako titira pansamantala. Binigyan naman nila

Last Updated : 2026-01-17

Chapter 137 - Si Troy?

Maaga akong nagising kinabukasan, mas maaga kaysa sa alarm.May kakaibang bigat sa hangin—hindi iyong tipikal na kaba bago pumasok sa opisina, kundi iyong pakiramdam na parang may mangyayaring mali, kahit wala kang ebidensya kung ano.Tahimik ang apartment. Nakaupo ako sa gilid ng kama, hawak ang phone ko, nakatitig sa screen na walang laman. Wala akong mensahe mula kay Troy. Wala ring kahit anong update mula sa hideout. Normal iyon—ayon sa plano. Mas kaunting komunikasyon, mas ligtas.Pero may parte sa akin na hindi mapakali.Tumayo ako at nagbihis, maingat sa bawat galaw, parang may sinusunod na ritwal. Isang simpleng blouse, slacks, at sapatos na pang-opisina. Walang kakaiba. Walang magtuturo na ako ay isang babaeng nasa gitna ng isang digmaang lihim. Isa lang akong empleyado sa isang korporasyon, papasok para sa isa pang karaniwang araw.Habang nagkakape, sumulyap ako sa salamin. Ang babaeng nakatingin pabalik ay kalmado, kontrolado—pero ang mga mata niya ay pagod. Hindi dahil sa

Last Updated : 2026-01-18

Chapter 138 - Press Conference

Tahimik ang opisina nang bumalik ako sa desk ko matapos ang meeting, pero ang katahimikan ay hindi na panatag. Para itong manipis na salamin—isang maling galaw lang, babasag. Alam kong hindi na ako makakapagpanggap ng matagal. Ang balitang kumalat ay hindi lang simpleng trahedya; isa itong galaw. At bawat galaw ay may kasunod.Dahan-dahan kong isinara ang laptop ko. Wala na akong kailangang basahin. Paulit-ulit lang namang lumalabas ang parehong salita, ang parehong balita, ang parehong kasinungalingan. Tumayo ako, kinuha ang bag ko, at nagpaalam sa iilang kasamahan na parang wala lang. Walang nagtaka. Sa araw na iyon, kahit sino ay may dahilan para umalis nang maaga.Habang naglalakad ako papunta sa elevator, malinaw na ang plano ko sa isip ko. Pupunta ako sa hideout. Kailangan kong marinig mismo mula kina Charm, mula sa core team, kung ano talaga ang nangyari. Hindi puwedeng dito ko lang buuin ang katotohanan. Hindi sapat ang instincts ko lang. Kailangan ko ng impormasyon—tunay, hil

Last Updated : 2026-01-19

Chapter 139 - New Appointed CEO

Puno ang bulwagan ng ilaw at ingay nang pumasok kami sa lugar ng press conference.Sa labas pa lang, ramdam ko na ang bigat ng eksenang ito—mga kamera na nakahanay, mga mikroponong may logo ng iba’t ibang news network, mga reporter na nag-uunahan sa puwesto, at mga bodyguard na paikot-ikot ang tingin. Ang hangin ay mabigat sa pabango, pawis, at tensyon. Isa itong entabladong hindi para sa pagluluksa, kundi para sa pagpapakita ng kapangyarihan.Habang naglalakad kami papasok, bahagyang nauuna si Heidi. Eksakto ang bawat hakbang niya, parang sanay na sanay sa ganitong klaseng eksena. Si Gio ay nasa kanan niya, tuwid ang likod, maayos ang suit, pero kung titingnan nang mabuti, makikita ang paninigas ng balikat niya—parang may pasan siyang biglang ibinagsak sa kanya nang hindi siya handa.At ako—nasa pagitan nila. Hindi bida, hindi rin ekstra. Isang presensyang kailangang makita, pero hindi dapat magsalita.Pinaupo kami sa harapang hanay, sa mismong likod ng podium. Ramdam ko ang mga mata

Last Updated : 2026-01-20

Chapter 140 - Sa Amin Ang Susunod na Galaw

Hindi pa tuluyang lumulubog ang araw nang tuluyan kong iwan ang sentro ng lungsod. Habang papalayo ang sasakyan, unti-unting naglalaho ang makintab na gusali, ang mga ilaw ng media, ang mga boses ng press na parang mga uwak na sabay-sabay sumisigaw. Sa likod ko, iniwan ko ang entabladong puno ng kasinungalingan. Sa harap ko, ang lugar na matagal ko nang itinuturing na tanging espasyo kung saan puwedeng magsalita ang katotohanan—kahit pa ito’y mapait.Ang hideout.Isang gusaling mukhang abandonado mula sa labas. Lumang bodega na may kupas na pintura, kalawangin ang bakal na pinto, at may mga bintanang tinakpan ng kahoy. Walang mag-aakalang sa loob nito nagtatagpo ang mga taong matagal nang gumagalaw sa anino ni Troy—mga tauhang hindi kailanman lumabas sa annual report, pero siyang tunay na nagpapatakbo ng maraming desisyon sa likod ng Arizcon.Huminto ang sasakyan. Bumaba ako nang walang pag-aalinlangan. Hindi ko na kailangang kumatok. Alam nila ang oras ng pagdating ko. Alam nila kung

Last Updated : 2026-01-21

...

12 13 14 15 16

...

SCAN CODE TO READ ON APP