All Chapters of Forbidden Love With My Ex-husband's Uncle: Chapter 151 - Chapter 160

Tiningnan ko ang ginawa kong caption para sirain si Mia. Sinabi ko dun lahat nang katarantaduhan na ginawa niya mula sa pang-aagaw ng asawa at pagkakaroon ng anak. Hinilot ko ang sintido ko. Kanina ko pa iniisip kung tama ba ang gagawin ko. Kapag inilabas ko ang tungkol sa kanila siguradong magiging magulo rin ang buhay ni Sofia.Wala namang nagawang kasalanan sa akin ang bata kaya ayaw kong madamay siya sa gulo ng mga magulang nito. Napapabuntong hininga na lang ako dahil nagdadalawang isip ako na i-publish yun pero kung wala akong gagawin, patuloy na sisirain ni Mia ang pangalan ko.Masyado siyang makakampante dahil hindi ko siya pinapatulan. Muli kong tiningnan ang isinulat ko sa computer ko. Sa tagal kong nag-iisip, napagdesisyunan kong i-delete na lang yun pero oras na may ginawa na naman si Mia na hindi ko magugustuhan, pasensyahan na lang talaga kaming dalawa.

Hindi ko alam kung may katapusan pa ba ang pagtakbo ko. Pagod na ako at hingal na hingal na. Sa tuwing sinusubukan kong buksan ang mga pintuan sa bawat floor ay nakalock ang mga ito. Napapahawak na lang ako sa railings para alalayan ang sarili ko.Kaya ko pa ba? Makakaabot pa ba ako hanggang sa baba? Pagod na pagod na ako. Hanggang dito na lang ba ang buhay ko? Bakit? Anong kailangan nila sa akin? Are they want me dead?Wala naman akong ginagawa sa kanila para umabot sa ganito.   Napapaluha na lang ako habang nanghihinang bumababa ng hagdan. Pakiramdam ko, ano mang oras ay babagsak na ang katawan ko.Nanlalabo ang mga mata ko dahil sa mga luha ko. Takot na takot ako, takot pa akong harapin si kamatayan. Mabilis kong pinunasan ang mga luha ko at pinilit pa ring bumaba. Hinang hina man pero pinipilit kong makahakbang pa rin.

Nagngitngit ang mga ngipin ni Mia sa inis. Nagpunta ba siya rito para masiguro niya ang kalagayan ko? Sigurado namang matutuwa siya kapag naabutan niyang bedridden na lang ako pero sorry siya dahil hindi yun nangyari.“Hindi ako katulad ng pamangkin ko, Mia. Wala akong planong itago sa dilim si Claire habang buhay. She doesn’t deserve that pero ikaw? Deserve mong itago. Kung pakasalan ko man si Claire, sino bang magagalit sa amin? Wala, dahil wala kaming sinaktang tao.” Napatingin ako kay Asher. Bakit niya sinabing may relasyon kami?“NO! Ano bang nagustuhan mo sa babaeng yan? Itinapon na ng pamangkin mo tapos pupulutin mo lang? Nagulat naman ako na ang katulad mong lalaki ay babagsak lang sa kaniya. Mahilig ka palang mamulot ng basura ng iba, Mr. Cruz.” Napataas ang kilay ko sa tono ng boses ni Mia. Ayaw niya ba talaga akong maging masaya?

Lakas loob akong umuwi ng penthouse ko. Kasama ko naman si Asher kaya panatag lang ako. Inilibot ko kaagad ang paningin ko sa sala. Kung ano yung itsura niya sa huling nakita ko ay ganun pa rin naman ito ngayon. Ang naiba lang ay nalinis na ang basag na glass wall.“Pinapalitan ko na pala ang glass wall mo. Alam na nila kung saan ka nakatira. Mas mabuti pa kung umalis ka na rito at maghanap na lang tayo ng matitirhan mo.” Ani ni Asher. Dumiretso naman ako sa glass wall. Inilapat ko ang palad ko dun saka ako napatingin sa kabilang building. Ang sabi ni Asher ay galing sa kabilang building ang shooter.Mabuti na lang pala ay mahilig akong ibaba ang kurtina. Paano na lang kung gabi-gabi pala silang nakamasid sa tirahan ko?“Hindi ko alam kung saan muna ako titira. Kung nalaman nila ang tirahan ko dito, I’m sure aalamin nila ulit kapag lumipat ako. Siguradong hahanapin nila ako dahil hindi nila nagawa ang mission nila.” tiningnan ko si Asher. Bakas ang stress at takot sa mukha ko. Hindi p

“Hi, good morning.” Napatingin ako kay Yohan na kapapasok ng office ko. May mga dala na namang pagkain saka nito ibinaba sa center table.“Kumusta na pakiramdam mo?” tanong niya nang naupo siya sa upuang nasa harap ko. Napatingin siya sa noo ko. Tuyo naman na ang sugat ko dun at natatakpan ko na rin ng make-up.“Okay naman, sa dami ng binibili mong pagkain. Balak mo ba akong patabain?” pagbibiro ko sa kaniya. Natawa naman siya sa sinabi ko.“Hindi naman. Gusto ko lang makasigurado na nakakakain ka ng maayos saka healhty. Personal chef ko ang nagluto niyan. Kung bibili kasi ako sa restaurant baka paulit-ulit na yung mga mantika nila dun.”“Thank you ha? Nag-abala ka pa.” Tumayo na ako saka ako naupo sa sofa. Nanguha na rin si Yohan ng pinggan naming dalawa. Nasa baunan ang mga ulam kaya hindi ko na isinalin pa.“Itsura pa lang masarap na.” komento ko. Amoy na amoy ko ang masarap na aroma ng mga pagkain. Bigla tuloy akong nagutom.“Masarap talaga ‘yang mga yan. I promise.”“Ang aga mo n