All Chapters of พลาดรักรุ่นพี่แสนร้าย: Chapter 21 - Chapter 30

ทิศเหนือเดินกลับเข้ามาในห้องด้วยท่าทางหมดแรง เขายอมรับเลยว่าการร่วมรักกับหญิงสาวทำเอาอ่อนเพลียราวกับถูกสูบวิญญาณออกจากร่าง หลังจากโอนเงินให้หญิงสาวเขาก็ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนอย่างคนหมดสภาพ หลังจากนั้นเพียงไม่นานเขาก็นอนหลับสนิท ของขวัญออกจากบ้านของทิศเหนือในเวลาบ่าย เธอเดินเข้าไปในร้านขายยาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ก่อนจะเอ่ยกับเภสัชกรสาวสวย “ขอซื้อยาคุมกำเนิดกับยาคุมฉุกเฉินหน่อยค่ะ” เภสัชกรสาวเดินไปหยิบแผงยามาให้ ก่อนจะอธิบายรายละเอียดและวิธีการกินยาที่ถูกต้องหญิงสาวรับมาแล้วจ่ายเงินหลังจากนั้นก็รีบเดินออกจากร้าน ร่างเล็กเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะละแวกนั้น เธอปล่อยใจเลื่อนลอยพร้อมกับเดินไปเรื่อย ๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงม้านั่งริมทะเลสาบ สายตาทอดยาวมองไปยังเรือถีบรูปเป็ดที่ลอยอยู่กลางน้ำ คิดถึงช่วงเวลาเด็ก ๆ ที่เคยมีความสุขอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากับพ่อและแม่ ไม่คิดเลยว่าชีวิตจะมาถึงจุดนี้ จุดที่ต้องดิ้นรนเอาศักดิ์ศรีของตัวเองเข้าแลกกับเศษเงินเพียงน้อยนิดของคนรวย คิดแล้วก็น้อยใจในโชคชะตา น้ำตาไหลลงมาอาบสองแก้มอย่างห้ามไม่ได้ สะอึกสะอื้นร้

หลังจากอาบน้ำแต่งตัว ทิศเหนือก็เดินออกจากห้องนอนลงมาชั้นล่าง เขาได้กลิ่นหอมแปลก ๆ ลอยมาจากในครัวจึงเดินเข้าไปดู ก็พบเข้ากับหญิงสาวกำลังตั้งหน้าตั้งตากินอะไรบางอย่างอยู่ที่โต๊ะในครัว ท่าทางดูตะกละตะกลามราวกับตายอดตายอยากมาจากไหน เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังแอบมอง เส้นบะหมี่ติดอยู่ที่มุมปากราวกับเด็กน้อยกินมูมมาม ทิศเหนือถึงกับหลุดขำ “คุณจะไปไหนคะ” รีบกลืนเส้นบะหมี่ร้อน ๆ ลงคอแล้วเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าอีกคนแต่งตัวหล่อราวกับจะออกจากบ้าน “ฉันนัดเพื่อนไว้ คงจะกลับดึกๆ” “ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าให้เขา แอบยิ้มในใจที่รู้ว่าเขาจะไม่อยู่บ้าน อย่างน้อยคืนนี้ก็จะได้นอนหลับอย่างสบายใจ บางทีการอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ตอนแรกคิดว่าสามวันต่อสัปดาห์จะต้องทำแต่เรื่องอย่างว่าเสียอีก “ไม่ต้องห่วง ยังไงคืนนี้เธอก็ได้ทำงานแน่” เขาพูดแล้วเดินจากไป ทิ้งให้เธอนั่งตัวแข็งทื่อพร้อมกับเส้นบะหมี่ที่ยังค้างอยู่ในปากบอกเธอว่าจะกลับดึกแต่ก็ยังจะทำเรื่องอย่างว่าอยู่อีก เขาไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนนักหนา ไม่คิดจะพักผ่อนบ้างรึไง

“คุณเหนือไม่อยากเสร็จเหรอคะ” เงยหน้าขึ้นแล้วถามเขาในขณะที่ใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากของตัวเองไปด้วย “เสร็จเร็วก็ไม่สนุกสิ” พูดจบก็พลิกตัวเธอลงด้านล่าง กลับมาเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมคุมเกม ใช้สองมือถอดเสื้อยืดของหญิงสาวออกทางหัว ก่อนจะกระชากกางเกงขาสั้นและกางเกงชั้นในของเธอลง ก้มหน้าจ้องมองเนินอกขาวเนียน ที่ตอนนี้มีรอยจ้ำสีแดงจากฝีมือของตัวเอง สองมือละเลงลงบนสองเต้าอวบตึง แล้วบีบเคล้นจนล้นปรี่ออกมาตามง่ามนิ้ว ก่อนจะอ้าปากงับยอดทับทิมสีหวานแล้วดูดกินอย่างมูมมาม การกระทำที่ดุเดือดเร่าร้อน ส่งให้คนใต้ร่างเริ่มสยิวจนขนลุกเกรียวอีกครั้ง สองมือจับไว้ที่บ่าของชายหนุ่มแล้วจิกเล็บจนจมเนื้อพร้อมกับหลับตาพริ้มส่งเสียงครางกระเส่าออกมาจากลำคอระหง “อ๊ะ~คุณเหนือ” ปากหนาขบกัดเข้าที่เม็ดทับทิมสีหวานด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะหยัดตัวคุกเข่าตรงกลางหว่างขาของหญิงสาว จับขาเธออ้ากว้าง ใช้มือจับแกนกายของตัวเองจ่อไว้ที่ร่องรักของเธอ ถูไถอยู่ปากร่องจนน้ำแฉะเยิ้มแล้วเคลื่อนแท่งเนื้อเข้าไปในคราเดียวจนมิดลำ “อืม~แน่นจังขวัญ” บอกเธอเสียงกระเส่า ผละแกนกายออก

ทิศเหนือเดินนำหน้าหญิงสาวเข้ามาที่ร้านขายเสื้อผ้าผู้หญิง เขาเดินดุ่ม ๆ เข้าไปหาพนักงานของร้านแล้วเอ่ยกับเธอ “ช่วยหาชุดที่เหมาะสมกับเธอให้หน่อย” “ลูกค้าต้องการกี่ชุดดีคะ” “สิบชุดครับ” “ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ” พูดเสร็จพนักงานก็เดินออกไป ทิ้งให้ทั้งสองคนยืนกระซิบถกเถียงกันอยู่กลางร้าน “คุณจะซื้อทำไมคะ ขวัญแทบไม่ได้ใส่ไปไหนเลย มันจะเปลืองเงินคุณเปล่า ๆ” “นี่มันเงินฉันนะ ฉันจะซื้ออะไรให้ใครมันเป็นสิทธิ์ของฉัน” “คุณลูกค้าเชิญทางนี้ค่ะ” เสียงพนักงานเอ่ยเรียกหญิงสาวเข้าไปในห้องลองชุด แต่เธอกลับยืนกอดอกนิ่ง ทิศเหนือนิ่วหน้าใส่หญิงสาว เขาขยับเข้าใกล้เธอแล้วรีบเอ่ย “อย่าดื้อกับฉันนะ” “นี่มันร่างกายของขวัญ ขวัญจะใส่หรือไม่ใส่มันก็เป็นสิทธิ์ของขวัญ” พูดยอกย้อนชายหนุ่มแล้วก็ยืนนิ่งเช่นเดิม “ขวัญ” เรียกเธอเสียงดุ พร้อมกับทำหน้าไม่สบอารมณ์ใส่คนอวดดี แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้เกรงกลัวเขาเลยสักนิด ทิศเหนือรู้สึกหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหันไปพูดกับพนักงานแทน“เลือกมาเลยครั

รถสปอร์ตแล่นมาถึงหน้ามหาวิทยาลัย ก่อนจะจอดนิ่งตรงจุดที่ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่าน ของขวัญเปิดประตูลงจากรถของชายหนุ่มแล้วรีบเดินดุ่ม ๆ เขาไปในมหาวิทยาลัยทันที ทิศเหนือขับรถตามหลังหญิงสาวช้า ๆ เขาหลุดขำกับท่าทางลุกลี้ลุกลนราวกับคนทำความผิดกลัวถูกจับได้ของเธอความจริงก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรถ้าใครจะเห็นว่าเธอมากับเขา ปกติทำอะไรก็ไม่ได้สนใจใครอยู่แล้ว แต่ที่ยอมจอดให้เธอลงหน้ามหาวิทยาลัยเพราะหญิงสาวขอร้อง เธอบอกว่าไม่อยากเป็นเป้าสายตาของใครเขาก็เลยตามใจของขวัญเดินมาถึงหน้าคณะก็รีบเดินเข้าไปหาเพื่อนสาวที่นั่งรออยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้ “ขวัญ ทางนี้” เพลินตากวักมือเรียกเพื่อน ที่โต๊ะของเธอมีรุ่นพี่กลุ่มหนึ่งนั่งอยู่ด้วย ของขวัญเดินเข้าไปหาเพื่อนสาวของเธอ ในระหว่างนั้นสายตาก็คอยเหลือบมองคนที่นั่งร่วมโต๊ะด้วยความสงสัย “น้องขวัญใช่ไหมครับ” รุ่นพี่หน้าตี๋คนหนึ่งเอ่ยถามเธอ “ค่ะ” หญิงสาวนั่งลงข้าง ๆ เพลินตา ทำสีหน้างุนงงแล้วมองหน้ารุ่นพี่ทั้งสี่คน “พวกพี่มีอะไรรึเปล่าคะ”ยิ้มเจื่อน ๆ แล้วถามออกไป “พวกพี่มาขอความร่วมมือน้องขวัญนิดหน่อย งานกีฬา