All Chapters of พลาดรักรุ่นพี่แสนร้าย: Chapter 41 - Chapter 50

หลังเลิกเรียน ของขวัญรีบกลับไปที่บ้านของทิศเหนือ แม้วันนี้จะเป็นวันจันทร์แต่เธอรู้สึกเป็นห่วงเขา เลยกะว่าจะแวะเข้าไปดูสักหน่อยพอไปถึงหน้าบ้านก็พบกับกล้าที่ยืนเช็กความเรียบร้อยกับลูกน้องสองคน หญิงสาวเดินตรงเข้าไปหากล้าแล้วเอ่ยถามทันที“พี่กล้า คุณเหนือล่ะคะ”“นอนอยู่ข้างบนครับ น่าจะยังอยู่ที่ห้องน้อง...เอ๊ย!...ห้องคุณขวัญ”เรียกชื่อหญิงสาวอย่างกระอักกระอ่วน จะทำตามคำสั่งหญิงสาวก็กลัวเจ้านายด่า แต่ถ้าจะให้ทำตามคำสั่งเจ้านายก็กลัวหญิงสาวจะว่าอีกเช่นกัน กล้ารู้สึกลำบากใจสุด ๆ“ทำไมพี่กล้าเรียกขวัญว่าคุณอีกแล้วล่ะคะ ขวัญบอกแล้วไงว่าไม่ต้องเรียกแบบนั้นอะ”“พี่...เอ่อ...ผมเรียกแบบนี้ดีแล้วครับ ถ้าขืนให้ผมเรียกว่าน้องขวัญแล้วคุณเหนือมาได้ยินเข้า ผมคอขาดแน่”“ทำไมพี่กล้าต้องกลัวคุณเหนือขนาดนั้นด้วย มันเป็นชื่อของขวัญนะคะ คุณเหนือไม่มีสิทธิ์มาสั่งให้ใครมาเรียกชื่อขวัญสักหน่อย ขวัญอยากให้ใครเรียกยังไงมันก็เป็นสิทธิ์ของขวัญ”“คุณขวัญอย่าทำให้ผมลำบากใจเลยครับ ให้ผมเรียกแบบนี้แหละดีแล้วครับ”หญิงสาวพ่นลมหายใจอย่างแรง เหนื่อยใจกับความเอาแต่ใจของชายหนุ่มที่ชอบเจ้ากี้เจ้าการสั่งนั่นสั่งนี่ให้คนอื่นทำ

เช้าวันต่อมา ทิศเหนือรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาตอนเช้าในสภาพที่ยังเปลือยกาย เขามองไปรอบห้องก็ไม่พบหญิงสาวที่นอนอยู่ด้วยกันเมื่อคืน ทำให้นึกถึงวันแรกที่มีอะไรกันขึ้นมา วันนั้นเธอก็หายออกไปจากห้องนี้ในตอนเช้า เขายกยิ้มเมื่อคิดถึงวันเก่า ๆ ร่างสูงในชุดนักศึกษาเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเดินเข้าไปในครัวเมื่อเห็นคนตัวเล็กกำลังง่วนทำอะไรอยู่ในนั้น เธออยู่ในชุดนักศึกษาแสดงว่ากำลังเตรียมตัวไปเรียนเหมือนกัน “ทำอะไร” ใบหน้าสวยที่แต่งเติมเครื่องสำอางเพียงเล็กน้อย หันกลับมาแล้วยิ้มหวาน ทิศเหนือหัวใจกระตุกวูบไหวสั่น ช่วงนี้เกิดความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นกับเขาหลายครั้ง “ข้าวต้มกุ้งค่ะ คุณเหนือทานข้าวเช้าก่อนนะคะ จะได้ทานยา” เขาพยักหน้าแล้วยิ้มให้เธอ หลังจากทานข้าวเช้า ทั้งคู่ก็พากันออกจากบ้าน วันนี้กล้าทำหน้าที่เป็นคนขับรถไปส่งทั้งสองคนที่มหาวิทยาลัย และก็เป็นเหมือนทุก ๆ ครั้ง ของขวัญขอลงจุดเดิมที่ชายหนุ่มเคยมาส่ง แม้เขาจะบอกให้เธอนั่งรถเข้าไปด้วยกันแต่เธอก็ไม่ยอม ช่วงบ่ายทิศเหนือเลิกเรียนก่อนหญิงสาว เขาจึงให้กล้ามารับแล้วไปส่งที

ข้อความในบันทึกทำเขานิ่งชะงัก หัวใจไหลลงไปกองอยู่ตรงตาตุ่มราวกับแหลกเหลวไม่เป็นท่า ที่ผ่านมาหญิงสาวโกหกเขามาตลอด ความจริงเขาและเธอเคยรู้จักกันมาก่อนเมื่อปีที่แล้ว ‘วันนี้เราถูกพวกขององศาหาเรื่อง แต่โชคดีที่มีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเอาไว้ได้ทัน เขาชื่อว่าพี่ทิศเหนือ เรียนอยู่คณะศิลปกรรมศาสตร์ปี 3 เรารู้สึกชอบพี่เขามากเลย อยากทำความรู้จักให้มากกว่านี้ แต่ไม่รู้จะมีโอกาสไหม แต่ถึงยังไงก็จะพยายามจนถึงที่สุด เราต้องเข้าเรียนที่นี่คณะเดียวกับพี่ทิศเหนือให้ได้ สักวันคงมีโอกาสได้เจอกันนะคะ พี่ทิศเหนือ’ นัยน์ตาไหวสั่นอ่านข้อความในสมุดบันทึก ก่อนจะเหลือบมองคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกผิดหวัง ความโกรธเคืองเข้าเล่นงานจนใจเจ็บไปทุกส่วน ความสับสนเกิดขึ้นจนยากที่จะอธิบายออกมาเป็นคำพูด ร่างสูงลุกจากเก้าอี้แล้วเดินออกจากห้องของหญิงสาว ออกจากหอได้ก็โบกแท็กซี่แล้วรีบกลับบ้าน ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนขนาดกว้างในห้องของตัวเอง มองไปรอบ ๆ ห้องที่เคยมีหญิงสาวนอนกกกอด ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาในหัวสมองของเขา คำถามมากมายผุดขึ้นมาเต็มไปหมด ที่แท้เธอก็จงใจเข้าหาเขาตั้งแต่แรก ทุ

ตลอดทางหญิงสาวก็เอาแต่สะอื้นไม่หยุด กล้าเหลือบมองอย่างเห็นอกเห็นใจ เมื่อกลับมาถึงหอพัก ของขวัญก็ยกมือไหว้พร้อมกับกล่าวขอบคุณกล้า ก่อนจะเดินขึ้นหอพักไป ร่างเล็กนั่งลงบนเตียงนอนอย่างคนหมดแรง มองไปรอบ ๆ ห้องที่เคยมีชายหนุ่มอยู่ด้วยกันก็รู้สึกเจ็บหน่วงขึ้นมาตรงอกข้างซ้าย น้ำตาที่เกือบจะเหือดแห้งไปก็พรั่งพรูออกมาอีกครั้งจู่ ๆ ทิศเหนือก็เบื่อเธออย่างง่ายดายโดยไม่มีสัญญาณอะไรบ่งบอกเลยสักอย่าง หญิงสาวคิดอย่างนั้น ร่างกายกำยำนอนซมอยู่บนเตียงที่หญิงสาวเคยนอน เขากอดก่ายผ้าหมและหมอนของเธอทั้งคืนโดยไม่ได้หลับ กว่าจะหลับตาลงได้ก็เป็นช่วงเช้า หลับได้เพียงไม่นานเขาก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะฝันร้าย ใจแข็งแกร่งเริ่มสั่นไหว เมื่อคิดถึงคืนวันที่เคยมีหญิงสาวปลอบโยนยามฝันร้าย น้ำตาลูกผู้ชายไหลซึมอย่างไม่มีเหตุผล ความรู้สึกของเขามันย้อนแย้งกับความคิดในหัวไปหมด ร่างหนาหยัดตัวยืนเต็มความสูง เดินหอบหิ้วร่างกายที่อ่อนเพลียลงมาที่ชั้นล่างของบ้าน พยายามมองไปรอบ ๆ ห้องครัวที่เคยมีคนตัวเล็กทำอาหาร แต่วันนี้ไม่มีเธอยืนอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเธอไม่อยู่แล้ว แต

ของขวัญเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำไม่นานก็ออกมา เธอเดินอย่างเก้อเขินเพราะไม่เคยใส่ชุดแบบนี้มาก่อน ชุดมินิเดรสที่แพมมี่ให้เธอยืมใส่ แนบรัดไปทุกสัดส่วนของร่างกาย ส่วนเว้าส่วนโค้งเด่นนูนจนเห็นเป็นรูปร่าง ของขวัญรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก หลังจากเปลี่ยนชุด แพมมี่ก็จัดการกับใบหน้าเนียนสวยของของขวัญทันที ทักษะการแต่งหน้าที่ชำนาญและคล่องแคล่วของแพมมี่ทำให้ใบหน้าน่ารักกลายเป็นสวยแซ่บภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที ของขวัญถูกเนรมิตให้กลายเป็นสาวเซ็กซี่จนจำแทบไม่ได้ “สวยมากเลยขวัญ” เพลินตาเอ่ยชมเพื่อนสาวไม่หยุดปาก ในขณะที่แพมมี่รู้สึกปลื้มใจกับผลงานของตัวเองเป็นอย่างมาก เพื่อนน้องสาวของเธอน่ารักน่าเอ็นดูอยู่ไม่น้อย ของขวัญมองตัวเองผ่านกระจก เธอแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเหมือนกัน พอแต่งอย่างนี้แล้วมันเหมือนไม่ใช่เธอเลยสักนิด ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ก็แค่รู้สึกว่าชอบตัวเองแบบที่เคยเป็นมากกว่า แต่ถึงอย่างนั้นก็หันมากล่าวขอบคุณพี่สาวเพื่อนสนิทพร้อมทั้งยกมือไหว้ที่แพมมี่ช่วยเหลือเธอทุกอย่าง “ขวัญขอบคุณพี่แพมมี่มาก ๆ เลยนะคะ” “ไม่เป็นไรจ้ะ คนกันเองทั้งนั้นแค่นี้เรื