พลาดรักรุ่นพี่แสนร้าย

พลาดรักรุ่นพี่แสนร้าย

last updateLast Updated : 2025-10-24
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
74Chapters
4.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ในคืนที่ฝนตกลงมาอย่างหนัก ความโชคร้ายนำพาเขาและเธอให้กลับมาพบเจอกันอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้ เขากลับไม่ใช่พี่ทิศเหนือคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก

View More

Chapter 1

บทนำ

Neah

“Where the fuck is she?” I hear the Beta scream. I already knew Beta Kyle was talking about me, the only servant of the house. I groan and get to my feet, grabbing the cleaning basket and taking it with me.

The moment Beta Kyle sees me, he strides towards me and his hand slices against my cheek. I don’t make a sound. Years of experience have taught me to keep my mouth shut at all times and only speak when spoken to, even if what they are doing to me hurts.

“Alpha Trey and I are expecting company and you still have not cleaned the office like you were asked.” Beta Kyle spits at me

I nod my head and my hand tightens on the cleaning basket. It would make my day if I could just find the courage to swing it at his head. I resisted, he was stronger than me and I didn’t need locking up for another week with no food. My stomach already hurt enough.

“We are trying to make a good impression on Alpha Dane. Do you not understand how important it is for us to join ourselves with his pack?!”

I don’t answer, I know it's a trick, to try and get me to say something so that he can give himself a reason to punish me. I kept my eyes low so I didn’t have to look at his face.

Alpha Dane, I had only ever heard rumours about him. Words were exchanged between the other pack members when I was in the room. From what I gathered, he was a ruthless man, a Wolf feared by others. He didn’t mess around and he had the largest pack.

“He is the Alpha of Black Shadow, the biggest pack in the world, we need him!” Beta Kyle continues. Yet he doesn’t tell me why.

We had never been attacked and we had never attacked anyone, so why did we need another pack to help us?

He places his hands on my shoulders, digging his nails into my thinning skin and turns me around, kicking me in the ass as he shoves me towards the office. ”Useless fucking Wolf.” He mutters as he moves away.

Quietly closing the door, I lean against it, observing the already clean office. There was nothing out of place, it looked perfectly fine for a meeting with this so-called powerful Alpha.

Closing my eyes, I slide down to the floor. I hated this house. I thought that when I turned eighteen, I could finally escape, but four years later, here I still am, a slave in my own home. Doing all the dirty tasks for my brother, Alpha Trey and the pack. While my ex-mate, Beta Kyle waltzes around reminding me of how worthless I am.

Someone clears their throat and I freeze, I thought I was alone. Leaning forward, I see a handsome man sitting in a chair, just around the corner. A foot propped up on his knee as he nurses a glass of alcohol. His short hair is dark and his eyes are a deep crimson colour, that don’t quite look right.

They suddenly shift to me and I throw myself back against the door as my heart pounded.

“Is this the way you greet all Alpha’s?” His deep voice rumbles through the room, there is an edge of amusement to his tone.

“I’m sorry,” I whisper, getting to my feet. “I…I thought I was alone.” I had no idea who he was but I could feel the power radiating off of him, even without my Wolf. He doesn’t introduce himself either, why should he?

“Come forward.” He orders and I already feel a lump forming in my throat. Alpha Trey was going to kill me.

I step around the corner, doing as I’m told, allowing him to see me properly. I close my eyes, expecting the worst.

“You smell funny. Yet you are a Wolf, correct?”

I nodded, though I couldn’t tell how he was going to react. Most laughed when they found out about me.

“I would prefer it if you spoke to me.” He growls, “I’m not in the mood to play games.”

“Yes,” I whisper. I couldn’t help but think of all the punishments I was going to have to endure. A whipping maybe? Starvation for another week?

“Why do you smell strange? And how is it possible for you to not know I was in the room? You should have scented me.”

“I…..” I hated the question.

“Spit it out, I haven’t got all day!” He takes a swig from his drink.

I knew why I couldn’t scent him. I knew why I hadn’t been aware of his presence, but telling people why was not something I ever wanted or liked to do. They never let me tell my side of the story. All they do is laugh and mock me.

“You should open your eyes when you are talking to someone. It’s rude to not look at them. Has your Alpha not taught you anything?” His deep voice sends a shiver through me.

Slowly, I opened my eyes and lowered them, there was no way I was making eye contact. “My Wolf abilities were bound,” I mutter. Twice, I wanted to add. Twice my abilities were bound. But he probably wasn’t interested in that part.

He leans forward, carefully placing his glass on the small table next to the chair. I could feel him staring at me, “Why would someone do that?”

If this is the Alpha that my brother is supposed to be meeting with, I knew I could screw everything up for him by saying too much. “It was a punishment,” I whisper. It wasn’t far from the entire truth but it was the simplest answer I could give.

There’s a twitch in his cheek. Was he angry to hear of such a punishment? Or maybe, just like the others, he was amused by it. I couldn’t tell.

The door swings open and my brother screeches at me “Neah, what the fuck are you doing in my office?” He turns to the crimson-eyed man. “I am so sorry that my sister is bothering you, Alpha Dane.”

Crap, it was him.

My brother spins around, his hand stretching out to hit me. I close my eyes, bracing myself, ready to feel the burn.

“I wouldn’t do that if I were you.” Alpha Dane’s voice rumbles through the room.

Peeking through slits, I see Alpha Dane has risen to his feet, his hand coiled around my brother's wrist.

He was taller than my brother, and more muscly too. “Neah,” My name rolls off of his tongue, “was kindly showing me to your office, Alpha Trey, as you failed to meet me at the front of your house as I requested. I was lucky someone was present, at least someone understands the importance of this deal.”

What? I had no idea what he was talking about. And he had no reason to lie for me.

My brother glares at me, clenching his jaw tight. I was going to pay for this later. I would have to try and steal some food.

“Go and get Beta Kyle.” Alpha Trey seethes. “Tell him that our guest is here.”

I nod and hurry from the room, the last thing I wanted was to be caught between bickering men.

“Beta Kyle,” I whisper as I enter the dining hall. He instantly glares at me with his dark eyes. I had spoken without being spoken to. “Alpha Trey is in the office with Alpha Dane. I was sent to inform you.”

He slams the newspaper down on the table and glares at me as he walks by. “You’re lucky that the Alpha sent you to get me, otherwise you wouldn't be seeing sunlight for a few days.”

Pausing behind me, he yanks my head back, locking his fingers in my hair. Leaning in close, I feel his hot breath on my skin. He doesn’t speak, it was just his way of proving that he could do what he wants when he wants.

I try to keep myself busy so I can stay as far away from the office as possible. My peace doesn’t last long when I hear my brother calling out to me.

Quietly, I pad towards the office and plaster a smile on my face as I open the door.

“Neah, go get the champagne and some glasses, we are celebrating.”

I bow my head and hurry to the drinks cabinet. Quickly finding what my brother has asked for. As I re-enter the office, I can feel Alpha Dane watching my every move, even the hairs on the back of my neck stand up. No one ever watches me this closely.

Approaching the small table next to Alpha Danes chair, I start filling the glasses. He takes the champagne bottle from me, telling me he is more than capable of pouring his glass.

I feel my cheeks flame, not from embarrassment, but because I knew that I would be punished for this. I should have been quicker. I should have filled the glasses before entering the office. I should have…. My brain freezes when I see my brother glaring at me.

“Neah is your sister, correct?” Alpha Dane questions my brother.

“She is.” Alpha Trey mutters with disgust. He looks away from me to focus on the man asking questions.

“Why do you treat her like shit?” Straight to the point, my brother wouldn’t like that. He only liked sharing information on his terms.

No one had spoken to my brother about his treatment of me because everyone took great joy in beating me. I didn’t know what to do. I couldn’t move but I knew I had to get out of there. If this deal goes to pot because of me, then that would be my fault.

“Neah was responsible for our parents' death.” Alpha Trey spits

I closed my eyes, battling back the tears that were threatening to break free.

“Responsible how?” Alpha Dane’s voice rumbles through me. He was definitely angry.

“She served them Wolfsbane.”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกค่ะ อ่านเรื่อยๆ
2026-04-07 11:47:28
1
0
Jadkamon Inprang
Jadkamon Inprang
อ่านสนุกมาก
2026-03-19 15:54:23
1
0
puyon
puyon
ชอบสนุกมาก...
2025-12-05 10:11:53
2
0
74 Chapters
บทนำ
ครื้น! เปรี้ยง!ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักในช่วงเวลาราว ๆ ห้าทุ่มของค่ำคืน ร่างแบบบางของหญิงสาวคนหนึ่งวิ่งฝ่าสายฝนด้วยความเร่งรีบราวกับถูกฟ้าผ่าไล่ล่า ในซอยที่เงียบสงัดทั้งที่เป็นเส้นทางในเขตเมืองหลวงทั้งเนื้อทั้งตัวของเธอมีเพียงเสื้อเชิ้ตหลวม ๆ ตัวเดียวที่ปกคลุมร่างกายเอาไว้ สองเท้าเปลือยเปล่าทำหน้าที่วิ่งอย่างสุดชีวิตเท่าที่จะทำได้ แทบจะสะดุดทุกย่างก้าวราวกับกำลังหนีจากอะไรบางอย่าง ความหวาดกลัวบีบรัดทุกลมหายใจของเธอ“เจอไหมวะ”เสียงผู้ชายตะโกนถามกัน ดังตามมาจากทางด้านหลัง ก่อนที่ร่างกำยำของชายหนุ่มสามคนจะวิ่งมาจากทางเดียวกันกับทางที่หญิงสาววิ่งมาด้วยท่าทางรีบร้อน“ตัวเล็กนิดเดียววิ่งเร็วจังวะ”ชายหนุ่มคนหนึ่งบ่นพึมพำด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เขายืนหยุดนิ่งตรงจุดที่หญิงสาวเพิ่งวิ่งผ่านไปแล้วหันมองซ้ายมองขวา ไฟฉายจากมือถือส่องไปจนทั่วทั้งบริเวณป่าหญ้าสองข้างทางเผื่อว่าเธอจะเข้าไปซ่อนตัว แต่ก็ไม่พบ“โธ่เว้ย! เพราะมึงคนเดียวเลย เฝ้ายังไงวะปล่อยให้ยัยนั่นหนีไปได้”องศา หงุดหงิดใส่เพื่อนที่ยืนอยู่ด้านข้าง แค่ให้เฝ้าผู้หญิงคนเดียวในระหว่างที่พวกเขากำลังทำธุระอยู่อีกห้องหนึ่ง แค่นี้เพื่อนข
Read more
บทที่ 1 ช่วยที (ถูกวางยา)
“เธอเป็นใคร ขึ้นมาบนรถของฉันได้ยังไง ลงไป”ชายหนุ่มตวัดสายตามองหญิงสาวที่ขึ้นรถของเขาโดยพลการ ก่อนจะออกปากไล่เธอเสียงดังลั่นรถ“ขอโทษค่ะ แต่ฉันขอหลบอยู่บนนี้ก่อนได้ไหมคะ พอดีว่าผู้ชายสามคนนั้นกำลังจะทำร้ายฉัน ถ้าลงไปตอนนี้ ฉันต้องโดนสามคนนั้นลากไปข่มขืนแน่ ๆ”“แล้วเธอคิดว่าอยู่บนรถคันนี้จะไม่โดนอย่างนั้นเหรอ”“...”ของขวัญรู้สึกหวาดระแวงเล็กน้อย เมื่อสังเกตดี ๆ จะเห็นว่าใบหน้าหล่อเหลาของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เนื้อตัวสั่นเทาราวกับคนกำลังป่วยแม้คำขู่ของเขาจะดูน่ากลัวอยู่บ้าง แต่ในใจกลับรู้สึกเป็นห่วงเขามากกว่า หญิงสาวเอื้อมมือไปแตะที่บริเวณหน้าผากของคนที่มีท่าทางป่วยหนักเพื่อลองวัดความร้อน“ทำบ้าอะไรของเธอ ฉันบอกให้ลงไป ไม่เข้าใจรึไง”“คุณไม่สบายรึเปล่าคะ ตัวคุณอุ่น ๆ นะ”หญิงสาวไม่สนคำไล่ แต่กลับแสดงท่าทีเป็นห่วงอีกฝ่าย เธอใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนถามเขาราวกับว่าคุ้นเคยกันมาก่อน“ถือว่าเตือนแล้วนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นอย่ามาโทษฉันนะ”“...”ของขวัญมุ่นคิ้วเอียงคอมองคนที่อยู่ด้านหน้าอย่างงุนงง คนอุตส่าห์หวังดีแทนที่จะขอบคุณกลับพูดข่มขู่อยู่นั่นแหละเธอแอบชักสีหน้าใส่เขาเล็กน้อยนัยน์ตาคู่คมจ้อง
Read more
บทที่ 2 ช่วยที (NC)
คำขออย่างลามกกระซิบลงข้างหู ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะขบเข้าที่ใบหูเล็กเบา ๆ เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของเธอหญิงสาวขนลุกซู่ไปทั้งตัว รู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วใบหน้ารีสวย เรียวขาเล็กหนีบลงอัตโนมัติราวกับกลัวอะไรบางอย่างแต่ยังไม่ทันที่เธอจะตอบ คนเอาแต่ใจก็จับขาของเธอแยกออกแล้วแทรกตัวเข้าไปตรงกลาง เขาปลดตะขอกางเกงของตัวเองพร้อมทั้งรูดซิปลงจนสุด มือหนาควักเอาตัวตนแท่งใหญ่ออกมาแล้วชักรูดต่อหน้าหญิงสาว“คุณ...”หญิงสาวตกใจตาลุกวาว เธอทำอะไรไม่ถูกเพราะทุกอย่างมันดูรวดเร็วไปหมดมือเล็กยกขึ้นมาดันคนตัวสูงเอาไว้เพื่อไม่ให้เขาทำอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้“ฉัน...ทนไม่ไหวแล้ว ถ้าไม่ให้เอา ก็ช่วย...อมได้ไหม”ยืดตัวคุกเข่าต่อหน้าเธอ แล้วเปล่งคำขอร้องออกจากปากอย่างขาด ๆ หาย ๆ เขาดูกระสับกระส่ายประดุจว่าร่างกายกำลังได้รับความทรมานแม้จะรู้สึกเห็นใจและอยากช่วยเหลือ แต่เรื่องที่เขาขอมันมากเกินไปสำหรับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ที่ยังบริสุทธิ์และไม่เคยมีแฟนมาก่อนของขวัญทำสีหน้าลำบากใจ“ไม่งั้นก็ช่วยชักให้หน่อย”ไม่รอให้หญิงสาวตอบ เขาก็คว้ามือของเธอเข้าหาแท่งเนื้อลำใหญ่ของตัวเอง จับมือเธอชักรูดขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจ ก่อนที่ใบห
Read more
บทที่ 3 ยาออกฤทธิ์ (NC)
หญิงสาวเดินตามชายหนุ่มเข้าไปในบ้านสองชั้น ที่ด้านในตกแต่งไว้ด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหราโอ่อ่าราวกับบ้านในละครหลังข่าวที่เธอเคยดูตอนเด็ก แม้จะพอรู้มาบ้างว่าครอบครัวของเขาคือตระกูลนักธุรกิจชื่อเสียงโด่งดังที่คนในประเทศต่างก็นับหน้าถือตา แต่พอได้มาเห็นของจริงก็อดตกตะลึงไม่ได้ เธอไม่คิดว่าเขาจะรวยขนาดนี้ของขวัญเดินตามทิศเหนือเข้ามาด้านในอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงกลางห้องขนาดใหญ่ที่จัดตกแต่งเอาไว้คล้ายกับห้องรับแขกส่วนเจ้าของบ้าน เขาเดินเข้าไปหยิบไวน์ในตู้เย็นออกมาเทใส่แก้วแล้วยกดื่มอย่างใจเย็น ก่อนจะเทอีกแก้วแล้วยื่นมันให้เธอ“ดื่มสิ”“ฉันไม่ดื่มแอลกอฮอล์ค่ะ”“หึ เล่นบทใสซื่อสินะ”เขาแค่นหัวเราะแล้วกล่าวดูถูก ก่อนจะเดินเข้าใกล้แล้วจ่อแก้วไว้ที่ริมฝีปากของหญิงสาว“หรืออยากดื่มจากปากของฉัน”หญิงสาวรับแก้วจากมือของเขาแล้วรีบยกดื่มเธอทำหน้าเหยเกกับรสชาติของไวน์ที่เพิ่งดื่มเข้าไป มันทั้งขมและเฝื่อนจนอยากจะบ้วนทิ้ง แต่ต้องจำใจกลืนมันลงคอเพราะคนตรงหน้าจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อไม่รู้ว่าพวกคนรวยกินเข้าไปได้ยังไง รสชาติแสนห่วยแถมยังราคาแพงอีกต่างหากในระหว่างที่เธอให้ความสนใจกับไว
Read more
บทที่ 4 เปิดบริสุทธิ์ (NC)
พูดจาดิบเถื่อนใส่เธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ในขณะที่เอวสอบก็ทำหน้าที่ขยับไม่หยุดส่วนคนใต้ร่างแทบจะหยุดหายใจเพียงแค่ได้ฟังคำพูดลามกของเขา เธอต้องเบือนหน้าแดงระเรื่อหนีไปอีกทางเพื่อหลบสายตาหื่นกระหายที่มองมา“หึ~”เขาจับมือเธอออกจากแท่งเอ็นของตัวเอง ก่อนจะโน้มตัวเธอลงนอนแล้วขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงบดจูบริมฝีปากของหญิงสาวอย่างดุเดือดเร่าร้อน ลิ้นเรียวถูกสอดแทรกเข้าไปด้านในทั้งดูดทั้งเลียไปจนทั่วโพรงปาก มือสองข้างก็ทำหน้าที่เล้าโลมไปจนทั่วร่างบางตั้งแต่เต้าอวบเลื่อนไปจนถึงสะโพกมนสวย แล้วบีบขยำเล่นอย่างสนุกมือเขาใช้ประสบการณ์ที่ช่ำชองโลมเล้าร่างสวยอย่างชำนาญ ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะปาดผ่านร่องกลีบที่ปิดสนิทเพื่อสะกิดจุดอ่อนไหวของหญิงสาว“อ๊ะ~”มีเสียงครางเล็ดลอดออกมาเบา ๆ จากลำคอระหง เธอพยายามดิ้นหนีจากการรุกล้ำที่เกินเลยของเขา แต่ทว่าแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงต่อต้าน สัมผัสของเขาทำเธอวาบหวามอ่อนระทวยไปทั้งตัว“หึ หึ”คนตัวสูงดูจะถูกใจกับเสียงครางเบา ๆ ไม่น้อย เมื่อรู้จุดอ่อนไหวของเธอเขาล็อกเป้าหมายแล้วมุ่งโจมตีทันทีเขาหยัดตัวคุกเข่า มือหนาเอื้อมไปลูบวนตรงหว่างขาเรียวอย่างแผ่วเบา ก่อนจะใช
Read more
บทที่ 5 เกือบเช้า (NC)
ทิศเหนือก้มหน้าลงที่สองเนินอวบนูน ก่อนจะแลบลิ้นเลียวนเวียนอยู่บนเม็ดยอดทับทิมสีหวานที่ตั้งชูชันราวกับยั่วยวนเขา สองมือหนาบีบเคล้นทั้งสองเต้าป้อนเข้าปากแล้วดูดดึงสลับไปมาทั้งสองข้างเพื่อช่วยโลมเล้าอารมณ์ของเธอ ก่อนจะเลื่อนลงมาซุกไซ้ไปตามเรือนร่างนุ่มนิ่มพร้อมกับขบเม้ม จนเรือนร่างขาวนวลเกิดรอยจ้ำสีแดงตามจุดที่ริมฝีปากของเขาเคลื่อนผ่าน“อ๊า~”หญิงสาวเริ่มมีอารมณ์อีกครั้ง ทิศเหนือจึงอาศัยจังหวะที่เธอส่งเสียงคราง ดันแท่งเนื้อลำใหญ่เข้าไปทีเดียวจนมิดลำ ทำเอาเธอจุกหน่วงไปจนทั่วท้องน้อยชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เธอได้มีโอกาสร้องโอดครวญ ปากหนารีบประกบจูบแล้วดูดดึงลิ้นเล็กทันทีสองมือทำหน้าที่บีบขยำสองเต้าไม่หยุดมือ ริมฝีปากก็ทำหน้าที่บดจูบอยู่ที่ริมฝีปากของเธอไม่หยุดปาก ส่วนเอวแกร่งก็ทำหน้าที่กระแทกกระทั้นส่งลำเอ็นเข้าออกร่องเธออย่างไม่หยุดเช่นกัน“อา~เสียวฉิบหาย”เสียงครางอย่างหยาบโลนดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอแกร่ง เขารู้สึกสยิวไปทั้งตัวเพราะร่องของหญิงสาวตอดรัดแท่งเอ็นจนเขาแทบทนไม่ไหวและคงเสร็จในไม่ช้าร่างสูงสอบเอวเข้าออกอย่างรัวเร็วขึ้นเมื่อรู้สึกว่าน้ำรักกำลังจะพุ่งทะยานออกมาเขากระแทกแรง ๆ อย่างลื
Read more
บทที่ 6 จัดการกับคนวางยา
ทิศเหนือตื่นขึ้นมาในช่วงบ่าย ร่างแกร่งขยับตัวอยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ด้วยอาการสะลึมสะลือ แขนยาวเอื้อมไปอีกฝั่งของเตียงนอนเพื่อกอดคนข้าง ๆ เขาพยายามควานไปจนทั่วแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่าเขาลืมตาตื่นขึ้นอย่างรวดเร็ว ผงกศีรษะขึ้นมองด้านข้างเพื่อเช็กดูให้แน่ใจอีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบ ๆ ห้อง ตอนนี้ชัดเจนแล้วว่าหญิงสาวที่เขามีอะไรด้วยเมื่อคืนไม่ได้อยู่ในห้องนอนของเขาชายหนุ่มรู้สึกหัวเสียขึ้นมาทันที เขาไม่เคยถูกผู้หญิงชิ่งหนีหลังจากที่มีอะไรกันมาก่อน แถมตอนนี้ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเธอเป็นใคร แม้จะรู้สึกว่าคุ้นหน้าเธออยู่บ้างก็เถอะร่างสูงลุกออกจากเตียงนอน สายตาทอดมองไปที่คราบเปื้อนบนผ้าปูที่นอนที่ยับยู่ยี่ราวกับสนามรบ ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงเที่ยวกลางคืนอย่างเด็กนั่นจะยังบริสุทธิ์อยู่เขาแสยะยิ้มเมื่อนึกถึงบทรักอันเร่าร้อนระหว่างเขาและเธอเมื่อคืน หลังจากนั้นก็เดินเข้าไปอาบน้ำ ก่อนจะเดินออกมาแต่งตัวที่หน้าตู้เสื้อผ้าเขาเลือกสวมเสื้อยืดกางเกงยีนขายาวตามสไตล์หนุ่มมาดเซอร์ ก่อนจะค้นหาเสื้อแจ็กเกตหนังตัวโปรดเพื่อมาสวมทับอีกที แต่ทว่าเขาค้นหาจนทั่วตู้เสื้อผ้าก็ยังไม่เจอ จำได้ว่าครั้งล่
Read more
บทที่ 7 ทวงคืนของรัก
วันต่อมาของขวัญเดินทอดน่องเข้าไปในพื้นที่ของคณะศิลปกรรมศาสตร์อย่างเร่งรีบ ชุดนักศึกษาถูกคลุมเอาไว้ด้วยเสื้อกันหนาวคอเต่าอีกชั้นเพื่อปิดบังรอยจ้ำทั้งที่อากาศค่อนข้างร้อน ใบหน้าสวยถูกปกปิดไว้ด้วยหน้ากากอนามัยราวกับกลัวว่าใครจะจำหน้าได้เธอทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ เดินเข้าไปนั่งกับเพื่อนสนิทที่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะ“ของขวัญ”เพลินตา เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของของขวัญ เอ่ยเรียกอย่างไม่ค่อยแน่ใจนักว่าใช่เพื่อนของเธอหรือเปล่า แต่ก็คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเพื่อนสาวสุดโก๊ะของเธอที่ชอบทำตัวแปลกประหลาดอยู่บ่อย ๆ“เป็นอะไรทำไมต้องใส่แมส แล้วนี่ไม่ร้อนเหรอใส่เสื้อกันหนาวซะมิดชิดเชียว”เพลินตาเอ่ยถามเพื่อนสาว อดไม่ได้ที่จะหัวเราะท่าทางของเธอ“ไม่สบายนิดหน่อย กลัวเพื่อนจะติดไข้” ลดหน้ากากอนามัยลงก่อนจะยิ้มเจื่อนให้เพื่อนแล้วตอบเสียงเบา“เออ! แล้วเป็นยังไงบ้าง จ๊อบวันเสาร์เรียบร้อยไหม”เพลินตาเอ่ยถามถึงงานพิเศษที่เพื่อนสาวรับจ๊อบเอาไว้เมื่อวันเสาร์ มีคนจ้างให้เธอไปเสิร์ฟอาหารในงานวันเกิดของคุณยายวัยเกษียณ แต่ทว่าพอเข้าไปในบ้านหลังดังกล่าว กลับเจอเข้ากับแก๊งขององศา คู่อริเก่าสมัยเรียนมัธยมปลายของเธอคิดขึ้นมาแล้ว
Read more
บทที่ 8 ไปเอา (เสื้อ) ที่ห้อง
ทิศเหนือมองตามร่างเล็กที่เดินสะบัดก้นออกไป มุมปากยกยิ้มอย่างพอใจกับท่าทางกระฟัดกระเฟียดของหญิงสาวเขายกมือถือขึ้นมาดูเบอร์ที่เพิ่งกดโทรออก ตั้งใจจะบันทึกเอาไว้แต่ก็ลืมไปว่ายังไม่รู้จักชื่อเธอริมฝีปากหนายกยิ้มขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขากดพิมพ์คำว่า ‘ยัยหัวขโมย’ ใช้แทนชื่อของเธอแล้วกดบันทึกเอาไว้ช่วงเย็นของขวัญเดินลงจากตึกเรียนในช่วงเวลาใกล้ค่ำเพียงลำพัง เนื่องจากต้องอยู่วาดงานสีน้ำส่งอาจารย์ในท้ายคาบแต่เพราะฝีมือของเธอยังอ่อนหัดจึงทำเสร็จช้ากว่าเพื่อน ๆ ทำให้ต้องอยู่เลยเวลาไปเกือบชั่วโมงเมื่อเดินมาถึงทางเดินหน้าตึกเธอก็หยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูทันทีหญิงสาวกดเข้าแอปพลิเคชันไลน์ที่เพิ่งมีคนเพิ่มเพื่อนเข้ามา เพื่อนใหม่ของเธอตั้งโปรไฟล์เป็นรูปเข็มทิศที่ปลายเข็มชี้ไปยังตัว N ดูก็รู้ว่าเป็นใครนิ้วเล็กกดเข้าไปเปิดอ่านข้อความที่เพื่อนใหม่ส่งมาให้ทิศเหนือ : อยู่ไหนทิศเหนือ : รอนานแล้วนะทิศเหนือ : ฉันชักจะหมดความอดทนแล้วนะ ถ้าภายในสิบนาทียังไม่ตอบ เธอได้เห็นดีแน่ยัยหัวขโมยนั่นคือข้อความสุดท้ายที่เขาส่งมาหาเธอเมื่อแปดนาทีที่แล้วใช้สายตามองบนอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะพิม
Read more
บทที่ 9 หลบฝน
ของขวัญย่อตัวลอดออกใต้แขนของชายหนุ่มแล้วรีบเดินไปยืนอยู่อีกฝั่งของห้อง เธอรู้สึกหวาดระแวงกับการกระทำของคนตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก ไม่แน่ใจว่ายาปลุกเซ็กส์ยังออกฤทธิ์อยู่หรืออย่างไรกันเขาถึงมีท่าทางแปลก ๆ“ก็ได้ค่ะ”ในเมื่อไม่มีทางเลือกเธอจึงยอมให้เขาหลบฝนอยู่ในห้องไปก่อน“ก็ได้? หมายถึงอย่างแรกหรืออย่างหลัง?”เขาใช้เสียงทุ้มเอ่ยถาม สายตาวาวระยับมองเธอราวกับกำลังมีแผนร้าย“หมายถึงให้คุณหลบฝนอยู่ที่ห้องนี้ไปก่อนก็ได้ค่ะ”ของขวัญรีบตอบทันควันทิศเหนือแค่นยิ้มมองเธอเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ฝนด้านนอกก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแถมยังตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เสียงฟ้าร้องก็ดังขึ้นเป็นระยะ ๆภายในห้องเช่าเล็ก ๆ ทั้งสองคนแยกห่างอยู่คนละมุมทิศเหนือนอนอยู่บนเตียงนอนของหญิงสาวราวกับเป็นเจ้าของห้องซะเอง ปล่อยให้เจ้าของห้องตัวจริงนั่งฟุบหลับอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสืออย่างทุลักทุเลกลางดึกของขวัญรู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึกด้วยอาการสะลึมสะลือ เมื่อรู้ตัวว่าเผลอฟุบหลับอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือ จึงเดินงัวเงียกลับไปที่เตียงนอนของตัวเองร่างเล็กนั่งบนเตียงได้ก็เอนตัวลงนอนทันที เธอลืมไปเสียสนิทว่ายังมีอีกคนนอนอยู่บนนั้นทิศเหน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status