All Chapters of ร้ายดักรัก Dangerous Love NC: Chapter 61 - Chapter 70

หลังจากอเล็กซ์ออกไป อาคิระก็ลุกนั่งขึ้นมาเสียงทุ้มเข้มแหบเครือบอกฉันเพียงว่า“พี่ไม่เป็นไรแล้ว ไอโกะจังอย่าร้องไห้นะครับ”ฉันมองใบหน้าที่เคยสดใส แตกยับเลือดอาบจนแทบดูไม่ได้ของเขาแล้วปวดใจ“พี่ไปโรงพยาบาลไหวมั๊ยคะ”เขาพยักหน้าให้เป็นคำตอบ ฉันจึงช่วยเขาพยุงตัวลุกขึ้น แต่ไม่คาดว่าตัวเองนั่นแหละที่ขาไร้เรี่ยวแรงจนล้มลงไปเองแต่อาคิระจับฉันไว้ทัน แล้วเป็นคนที่พยุงฉันให้ลุกขึ้นแทนฉันนี่มันอ่อนแอจริงๆ แต่เมื่อกี้ที่ต้องใช้แรงกายแรงใจทั้งหมดเข้าห้ามอเล็กซ์ที่ดุร้ายขนาดนั้นได้ก็ถือว่าฉันเก่งมากเลยที่เดียวเมื่อลุกขึ้นมายืนได้ อาคิระก็สวมกอดฉันอย่างแนบแน่น แล้วก้มถามลงมาด้วยเสียงอ่อนโยนที่สุดว่า“ไอโกะจัง ไม่กลัวหรือครับ”กลัวสิ คนอย่างอเล็กซ์น่ากลัวที่สุดแล้ว ตอนนั้นเขาอาจจะควักปืนมายิงฉันให้ตายไปเลยก็ได้“กลัวค่ะ แต่กลัวว่าพี่จะถูกเขาตีตายมากกว่า”ฉันตอบตามจริง และได้รับแรงกอดกระชับของเขาที่บ่งบอกว่าเขาตื้นตันใจแค่ไหนกลับมาฉันกะว่าจะพาอาคิระไปที่โรงพยาบาลก่อน แล้วค่อยกลับไปหาอเล็กซ์ที่บ้านทีหลังหวังว่าเจอกันตอนนั้น เขาจะใจเย็นลงมากกว่านี้เมื่อเดินออกมาจากร้านตัดชุดแต่งงาน รถของอเล็กซ์ก็

พิมให้คีย์การ์ดห้องพักที่โรงแรมข้างสนามบินไว้กับฉัน และบัตรเครดิตเอาไว้ติดตัวอีกใบ ก่อนจะไปขึ้นเครื่องบินเมื่อฉันไปถึงโรงแรมตอนกำลังรอลิฟท์อย่างโดดเดี่ยว คนที่ฉันไม่คาดคิดว่าจะได้เจอก็เดินออกมาจากลิฟท์เสียงเจ้าชู้ทักทายมาอย่างยินดีมากที่เจอฉัน"คิดถึงผมหรือครับ เบบี๋ ถึงมาหาที่นี่ได้"คิดถึงก็บ้าแล้วฉันถอยหลบทันที ก่อนที่มือยุ่มย่ามของจาคอปจะมาคว้าฉันเข้าไปหาฉันทิ้งสายตาดุๆปรามเขาเอาไว้ แล้วขู่ฝ่อๆใส่ว่า"ถ้าคุณกล้าแตะฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะฟ้องอเล็กซ์""โอ๊ะโอ๋ ถ้าอย่างนั้นก็จะไม่แตะ อย่าเพิ่งฟ้องอเล็กซ์น้า"เขายกมือสองข้างขึ้นอย่างจำนน แต่ยังไม่วายยืนบังลิฟท์ไว้ ไม่ให้ฉันเข้าไปได้ฉันต้องแอบอ้างใช้ชื่อของอเล็กซ์มาปกป้องตัวเองเอาไว้ก่อน ถ้าตานี่รู้ว่าอเล็กซ์ทิ้งฉันไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะคิดทำอะไรห่ามๆกับฉันอีกบ้าง"ขอทางหน่อยค่ะ"ฉันสะบัดเสียงบอกเขาอย่างหงุดหงิด แต่พอจะเดินอ้อมไปทางซ้ายเพื่อเข้าลิฟท์ เขาก็ขยับมาบังทางไว้ พอฉันอ้อมไปทางขวา เขาก็ขยับมาบังทางไว้อีก"นี่คุณ!"ฉันแหวเสียงสูง เมื่อถูกเขาแกล้งแบบนี้เกิดมาตัวเล็ก เลยต้องแพ้ให้กับพวกคนตัวใหญ่กว่าทุกทีเขาก้มลงมาแล้วทำท่าจุ

“อะไรนะคะ! เลื่อนการเซ็นต์สัญญาออกไปก่อน”ฉันเหวอไปเลย เมื่อทีมมาเก็ตติ้งของทางบริษัทฯเครื่องสำอางค์แจ้งมาแบบนี้“ใช่ค่ะ คุณพริ้งพราย พอดีทางผู้บริหารยังไม่แน่ใจเรื่องคอนเซปและก็ตัวพรีเซ็นเตอร์ เลยขอให้เลื่อนออกไปก่อนน่ะค่ะ”ถ้างั้น วันนี้ที่มา ฉันก็แห้วน่ะสิ“ถ้าไม่อยากใช้พรายก็บอกกันตรงๆได้นะคะ พรายเข้าใจ”ฉันบอกแบบนี้ เพื่อที่จะได้รู้ว่าเขาแค่ขอเลื่อน หรือ เขาไม่อยากได้ฉันไปเป็นพรีเซ็นเตอร์แล้วกันแน่“ไม่ใช่อย่างนั้นเลยค่ะ ทางทีมของเราเห็นตรงกันว่า คุณพริ้งพรายเหมาะสมที่สุดแล้ว แต่ขอเวลาให้ทางผู้บริหารอนุมัติมาอีกทีนะคะ ต้องขอโทษจริงๆค่ะ ที่วันนี้ทำให้เสียเวลา”แล้วฉันจะทำอะไรได้ นอกจากกลับออกมาแบบมือเปล่าอุตส่าห์ขี้โม้กับพิมไว้เสียดิบดีว่า ถ้าได้เซ็นต์สัญญาจะพาพิมกับพี่วินไปเลี้ยงชาบูด้วยกันแผนการณ์ที่คิดไว้ คงต้องกลายเป็นกินมาม่าแทนซะแล้วฉันเดินกลับมาที่รถ แล้วขับกลับคอนโดอย่างเซ็งๆเย็นนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับพี่พอร์ช เพื่อนของพี่วินที่ตอนนี้เป็นผู้กำกับหนังชื่อดังเขาเห็นโฆษณาของฉันที่เป็นกระแสมากในโซเชี่ยลตอนนี้ เลยอยากจะเจอฉันซักครั้งว่าเหมาะกับบทหนังเรื่องใหม่ของเขาหรือเปล่า

ฉันยืนหลบมุมอยู่ในลิฟท์ด้วยใจตุ๊มๆต่อมๆ ว่าจะถูกบอดี้การ์ดของอเล็กซ์โยนออกจากลิฟท์ตอนไหนจนลิฟท์ขึ้นมาถึงชั้นเพนเฮ้าส์ ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของตัวตึก อเล็กซ์ก็ก้าวออกไปคนเดียวฉันมองไปที่เหล่าบอดี้การ์ดหน้ายักษ์ทั้งหลายที่จ้องฉันเป็นตาเดียวราวกับจะฆ่าแกงกัน ฉันก็รีบวิ่งตามอเล็กซ์ออกไปน่าจะดีกว่าอยู่ตรงนี้เมื่อออกจากลิฟท์ ก็จะเจอห้องโถงที่เป็นส่วนรับรองแขกด้านหน้าก่อน ฉันเห็นอเล็กซ์เปิดประตูโดยใช้รหัสลายนิ้วมือแล้วเข้าไปยังด้านใน ซึ่งน่าจะเป็นส่วนเพนเฮ้าส์ที่เขาพักอาศัยก่อนที่ประตูนิรภัยจะปิดลงและล็อคอัตโนมัติ ฉันก็รีบตามเขาเข้าไปก่อนเมื่อผ่านเข้าไปด้านในได้ ฉันถึงเห็นว่าที่ๆเขาอยู่มันหรูหราอลังการแค่ไหนเพนเฮ้าส์ราคาหลายร้อยล้านบนยอดตึก ที่มีสระว่ายน้ำและสวนส่วนตัว ทำให้ฉันมองจนตาค้างคนรวยอย่างเขา ยังจะมารีดไถเงินร้อยล้านจากฉันไปอีกทำไมฉันหยุดยืนอยู่แค่ตรงทางเข้า ไม่กล้าตามเขาไปมากกว่านี้จนเขาเดินกลับออกมาอีกครั้ง โดยถอดสูทและเน็คไทด์ออกไปแล้ว เสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในก็ถูกปลดกระดุมออกเกินครึ่ง เปิดเผยอกแกร่งโชว์ร่องกล้ามเนื้อแน่นตึงอยู่รำไรเขาเดินไปที่บาร์เครื่องดื่มชงเหล้าให้กับตัวเ

ในที่สุด ฉันก็ยอมกลับมาแต่งงานกับอเล็กซ์ที่ญี่ปุ่นงานแต่งของฉันกับอเล็กซ์ถูกจัดอย่างสุดยิ่งใหญ่อลังการก็แหม๋.. ซีอีโอบริษัท อาซูร่า โฮลดิ้งกรุ๊ป บริษัทฯยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่นแต่งงานทั้งที จะจัดเล็กๆให้เป็นขี้ปากชาวบ้านได้ยังไงแถมผู้คนยังให้ความสนใจเรื่องเจ้าสาวผู้ลึกลับของเขา จนพากันไปขุดคุ้ยเรื่องของฉันอย่างเอาเป็นเอาตายโชคดีที่ฉันเป็นพวกไม่ค่อยเล่นโซเชี่ยล การจะหาเรื่องราวของฉันมันเลยยิ่งยากขึ้นไปอีกมีแต่คนอยากจะรู้ว่า ฉันกับอเล็กซ์ไปเจอกันได้ยังไง และมีเรื่องราวความรักสุดโรแมนติกแบบไหนฉันคงกล้าพูดเนอะ...จนถึงวันงานแต่งงาน ที่เป็นงานช่วงเช้าแบบญี่ปุ่นฉันสวมชุดกิโมโนสีขาวบริสุทธิ์ตามธรรมเนียมเพื่อไปเข้าพิธีสาบานตน ส่วนอเล็กซ์ก็อยู่ในชุดมอนสึกิ ที่เป็นชุดประจำชาติของผู้ชายญี่ปุ่น โดยมีตราประจำตระกูลเป็นรูปหน้ายักษ์อาซูร่า ห้าจุดบนชุด บ่งบอกฐานะที่สูงส่งของเขาวันนี้เขาดูสง่างามมาก จนทำให้ฉันหวั่นไหวและประหม่าจนแทบไม่กล้าเดินอยู่ข้างๆเขาจนเขาสัมผัสได้ว่าฉันตื่นเต้น จึงยื่นมือใหญ่อบอุ่นมากุมมือนุ่มบอบบางของฉันเอาไว้ และพาก้าวเดินไปพร้อมๆกันฉันถึงสงบใจที่เต้นระรัวลงได้ และเงยหน้าม