All Chapters of ร้ายดักรัก Dangerous Love : Chapter 21 - Chapter 30

เวลาหมูจะถูกเชือด มันคงจะรู้สึกอย่างนี้นี่เองหัวใจเต้นรัวเร็วราวกับจะทะลุออกมาจากอกให้ได้ และกรีดร้องเหมือนคนบ้า"กรี๊ด ! อย่านะ อย่าทำนะ!"สะโพกฉันถูกจับยกขึ้นในท่าบังคับให้คลานเข่าขึ้นมาเหมือนหมาสี่ขา ข้อมือทั้งสองข้างถูกรัดแน่นด้วยเข็มขัดหนังของเขาที่คล้องเกี่ยวฉันไว้กับหัวเตียงจนดิ้นหนีไปไหนไม่ได้เขาบีบสะโพกของฉันไว้แน่นจนเจ็บ และแนบตัวตนของเขาเข้ามาราวกับเป็นการทักทายร่างสูงใหญ่ของเขาโน้มลงมาแนบชิดเป็นเนื้อเดียวกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าของฉัน ที่เพิ่งถูกเขาฉีกเสื้อผ้าจนขาดครึ่ง ทิ้งตัวร่องแร่งกับต้นแขนทั้งซ้ายขวาลิ้นชุ่มชื้นของเขาแลบไล้เลียที่หลังใบหูขาวนุ่มจนเกิดความรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัวมือของเขาข้างหนึ่งจับล็อกสะโพกผายไว้แน่นไม่ให้ขยับ ส่วนอีกข้างก็เข้ากอบกุมหน้าอกนุ่มฟูอวบใหญ่ล้นมือ คอยบีบขยำเล่นวนไปวนมา"พี่อเล็กซ์ ปล่อยพรายนะคะ พรายจะไม่ดื้ออีกแล้ว"ฉันที่พยายามควบคุมความสติแตกกรีดร้องโวยวายก่อนหน้านี้ เปลี่ยนมาเป็นอ้อนวอนเขาดีๆอีกครั้งแต่เขากลับจับแก่นกายที่ร้อนระอุเข้าถูไถกับกล

“อะ..โอ๊ย ..โอย..ยย” ฉันร้องครางอย่างเจ็บปวด เมื่อความเจ็บจากการถูกเขาทับ และขยับตัววุ่นวายทำให้ทั่วร่างประท้วงว่าให้อยู่นิ่งๆ ได้แล้ว ตัวฉันเริ่มสั่นจนน้ำตาคลอคลองขึ้นมา แล้วพยายามส่งสายตาขอความเห็นใจจากเขาออกไป ทำให้สายตาดุดันของอเล็กซ์ถึงยอมอ่อนลงและขยับออกจากตัวฉันลงไปด้านข้าง ฉันใช้โอกาสนี้ร้องโอดโอยเพิ่มอีกหน่อย เพื่อหลอกให้เขาสงสารเห็นใจฉันอีกนิด และไม่มาหาเรื่องฉันที่นอนเจ็บอยู่ “ยังเจ็บอยู่หรือครับ” ฉันพยักหน้าเบาๆ เป็นการยืนยัน แถมบีบน้ำตาให้ไหลออกมาได้อีกสองเม็ด แล้วแกล้งทำท่าออดอ้อนออเซาะเขาอย่างเอาตัวรอดว่า “ฮืออ..พรายฝันร้ายค่ะ น่ากลัวมากเลย” สายตาเคลือบแคลงใจของเขาที่หรี่ลงมองมา คล้ายกับกำลังประเมินว่า ฉันแกล้งทำหรือเปล่า “งั้น เดี๋ยวพี่นวดยาให้นะครับ” นวดตรงไหน? ตรงก้นเหรอ...ไม่มีทาง! “มะ ไม่เป็นไรค่ะ พรายดีขึ้นแล้ว ยังไม่ต้องทายาหรอกค่ะ” ฉันรีบปฏิเสธเขาทันที แต่... “พรายไม่ต้องอายพี่หรอกครับ มากกว่านี้ พี่ก็เห็นมาหมดแล้ว เดี๋ย

ดะ เดี๋ยวก่อน ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?นี่ไม่ใช่นิยายสุขนิยมแล้วนะ แต่กลายเป็นนิยายสายลับดราม่า นางคงพยายามจะทำให้ฉันตกใจให้ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย"อเล็กซ์พาคุณมาที่นี่ เพื่อทีจะบีบให้แม่ของคุณยอมคืนเอกสารลับทั้งหมด และตอนนี้แม่ของคุณก็ยอมแล้ว แต่มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ"ฉันพยักหน้าหงึกหงัก ทำเป็นเชื่อไปตามที่นางเล่า"เงื่อนไขนั้นก็คือ ให้คุณคลอดลูกชายออกมาให้ได้ เพื่อสืบทอดสายเลือดของตระกูลไทระ ให้คงอยู่ต่อไป"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง นางก็พยายามผูกเรื่องให้ได้น่าสนใจอยู่เหมือนกันนะ"อย่างนั้น ฉันซึ่งก็คือ ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลไทระ ก็ต้องคลอดเด็กผู้ชายออกมาคนนึง เพื่อให้ตระกูลนี้มีทายาทสืบต่อไปใช่มั๊ยคะ ส่วนคนที่จะทำให้ฉันตั้งท้องจะเป็นใครก็ได้ใช่หรือเปล่า"ยัยตุ๊กตาทำหน้าจริงจังมากตอนตอบว่าใช่"คุณจะท้องกับใครก็ได้ค่ะ แต่เมื่อคุณคลอดเด็กคนนั้นออกมา ทางองค์กรผู้ควบคุมกฎก็จะฆ่าทั้งคุณและลูกทันทีที่หาตัวเจอ""อ้าว แล้วจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อสุดท้ายฉันก็ต้องตายอยู่ดี""มีสิคะ ถ้าคุณเป็นผู้หญิงของอเล็กซ์ ตระกู

หลายวันผ่านไปดูเหมือนว่าฉันเริ่มจะเสพติดที่อเล็กซ์มาหาทุกคืนเสียแล้วความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ทำให้ฉันไม่กลัวเขามากเหมือนช่วงก่อนหน้านี้อีกพอได้ลองใช้เวลาใกล้ชิดกัน ฉันก็ได้รู้ว่า เขาเป็นคนใจดี ขี้เล่น ชอบแกล้ง แต่ไม่ชอบคนโกหกความสุขที่ได้ร่วมรักกับเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้หัวใจของฉันมันเริ่มสั่นไหว จนได้แต่ปลุกปลอบใจตัวเองว่าก็แค่ติดใจเขามากหน่อยก็เท่านั้นเอง อย่าได้คิดจะไปชอบเขาเชียว ถ้าไม่อยากจะน้ำตาเช็ดหัวเข่าเพราะ...พรุ่งนี้เขากำลังจะเข้าพิธีหมั้นกับยัยตุ๊กตามานามิแล้ว ได้ยินว่ายัยนั่นเป็นลูกสาวคนโปรดของตระกูลยามาชิตะ หนึ่งในตระกูลใหญ่ของพวกยากูซ่าตอนแรกนึกว่าเขาหมั้นกันแล้วเสียอีก ที่แท้ก็แค่ว่าที่คู่หมั้นอเล็กซ์เขาทั้งหล่อทั้งรวย แถมมีอำนาจล้นมือ ผู้หญิงที่มีแค่เปลือกสวยๆอย่างฉัน ดูไปแล้วก็เป็นเขาที่สูงส่งแต่ฉันกลับต่ำต้อย ไม่มีอะไรที่คู่ควรกันเลยซักนิดเขาจะต้องเลือกผู้หญิงที่คู่ควรมาเป็นคู่ชีวิต ส่วนฉันก็เป็นได้แค่นางบำเรอเท่านั้นหน้าที่ของฉันก็แค่ พยายามอุ้มท้องลูกของเขาให้ได้ เมื่อมีลูกฉันก็จะกลายเป็นคนตระกูลอาซูร่าโดยสมบูรณ์ และไม่ต้องกังวลว่าจะถูกตามฆ่าอีกแต่ถ้า

ไอโกะ..เหมือนจะเป็นชื่อผู้หญิงหรือเปล่า?ทำไมฉันถึงได้รู้สึกว่า เขากำลังเรียกฉันเสียงตะโกนก้องอย่างแสนแค้นเคือง มีอารมณ์ที่ฉันจับไม่ได้มากมายซ่อนอยู่ในน้ำเสียงนั้น จนทำให้ฉันจดจำเขาไว้ในใจโดยไม่รู้ตัวเมื่อมองไม่เห็นผู้ชายคนนั้นแล้ว ตอนนี้รถก็วิ่งออกมาด้านนอกเร็วมาก แล้วอเล็กซ์ก็ดึงฉันเข้าไปโอบไว้ เสียงของเขามีความกังวลเมื่อถามฉันว่า"บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"ผ่านเหตุการณ์ยิงกันสะท้านเมืองมาแบบเฉียดตายขนาดนี้ ทำให้ฉันเกร็งจนลิ้นแข็งพูดอะไรไม่ออกซักคำเดียว ได้แต่นั่งนิ่งกลายเป็นหินไปเหมือนอเล็กซ์เขาจะรับรู้ได้เลยอุ้มฉันขึ้นนั่งบนตัก คอยลูบแขนลูบไหล่กระซิบปลอบใจให้อย่างอ่อนโยน ความอบอุ่นของเขาทำให้ฉันเริ่มรู้สึกดีขึ้นเขากอดฉันไว้แนบอกจนได้ยินเสียงหัวใจที่หนักแน่นของเขา ทำให้ฉันผ่อนคลายลงเรื่อยๆสักพักฉันก็ได้ยินเขาสั่งการกับคนติดตามที่นั่งอยู่เบาะหน้ารถเป็นภาษาญี่ปุ่น ทำให้เกิดความคิดขึ้นมาอย่างแรงกล้าว่ากลับไปคราวนี้ ฉันจะต้องเรียนภาษาญี่ปุ่นฉบับเร่งรัดอย่างตั้งอกตั้งใจเสียที เพราะฉันไม่อยากมานั่งมองพวกเขาสนทนากันโดยที่ฉันไม่รู้อะไรเลยอย่างนี้อีกแล้วรถเริ่มวิ่งออกนอกเมืองเพราะข้าง