Semua Bab คุณสามีเป็นมาเฟีย: Bab 61 - Bab 70

“แม่เคยดูละครที่น้องฟ่างเล่นด้วยนะลูก ในจอว่าน่ารักแล้ว ตัวจริงน่ารักกว่าเยอะเลย” คุณหญิงคว้ามือขาวผ่องมาจับพร้อมกับลูบไล้ผิวเนียนๆ นุ่มๆ ของคนรักของบุตรชาย น้องสวยและปังมาก มิน่าล่ะไอ้ลูกคนนี้ถึงได้รักหัวปักหัวปำ “ขอบคุณนะคะ” “คืนนี้ค้างที่บ้านไหมลูก ที่นี่อากาศดีนะ วิวด้านหลังจะเห็นภูเขาชัดเจน แม่มีชั้นลอยสำหรับนั่งเล่นส่องดาวด้วยนะ เคยส่องไหม นั่งจิบไวน์ด้านบนโรแมนติกมากเลยทีเดียว ส่วนตอนเช้าถ้าตื่นไหวก็ตื่นมาดูหมอกตอนเช้า ไอเย็นจากภูเขา สวยนะลูก” “เมียผมดื่มไวน์ไม่ได้แล้วครับแม่” อลันรีบบอกก่อนจะเดินมานั่งเบียดคนตัวเล็กที่ถูกแม่เขาลูบๆ คลำๆ ทำหน้าทำตาพออกพอใจมากทีเดียว แน่ล่ะ ลูกสะใภ้สวยเบอร์นี้ ต้องขอบคุณเขาเลยแหละที่ตาถึง เล็งเธอและได้เธอมาเป็นเมียจริงๆ “ทำไมล่ะ น้องไม่ชอบดื่มหรือลันห้ามไม่ให้น้องดื่มล่ะ ถ้าเป็นอย่างหลังเนี่ยคือไม่แฟร์นะ อยู่ด้วยกันห้ามบังคับจิตใจกันเด็ดขาด แม่สอนลันมาตลอด ลูกชายอย่ามาทำเป็นลืม” อลันอมยิ้มให้เจ้าของคำพูด แขนยาวๆ ยกขึ้นโอบกอดเจ้าของร่างบางทันที คนเป็นแม่เองก็มองค้อนใส่เช่นกัน “น้องฟ่างอย่าไปยอมนะลูก ถ้าลูกชายแม่บังคับจิตใจหนูล่ะก็ บอกแม่ได้

“ลัน เดี๋ยว…” ข้าวฟ่างเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นเมื่อพ่อของลูกจูงมือเธอไปที่เตียงที่อยู่ภายในห้องนอนรอยยิ้มของเขา ท่าทางของคนเจ้าเล่ห์กระตุ้นให้หัวใจของเธอมันเต้นแรงอยู่เรื่อยเลย วินาทีที่ก้าวเข้าไปยังโซนที่อยู่ด้านในสุด ห้องโทนสีเทาที่ไม่ได้หวานไปและไม่ได้มืดมิดจนเกินไป บางทีโทนห้องก็อาจจะบอกนิสัยคนอยู่ได้เหมือนกันดีไซน์การตกแต่งห้องนอนเหมาะสำหรับการพักผ่อนมากที่สุด ห้องหอมมาก เตียงกว้างมาก แค่มองปราดเดียวก็รู้เลยว่าเตียงของอลันเป็นเตียงดูดวิญญาณ เฟอร์นิเจอร์ภายในโซนห้องนอนมีเพียงโซฟาที่อยู่ปลายเตียงและเตียงนอนเพียงเท่านั้นทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แทบไม่อยากจะเชื่อว่านี่จะเป็นห้องนอนของผู้ชาย “ห้องนอนของผมเองครับ เวลากลับบ้านก็จะมานอนในห้องนี้ แต่ตอนที่ผมไม่ได้กลับก็จะมีแม่บ้านคอยทำความสะอาดให้สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง”“ห้องสวยดีนะคะ ลันชอบสีเทาเหรอ”“ครับ สีเทาก็เปรียบเสมือนตัวตนของผม ที่ไม่ได้มีดีไปซะทุกอย่าง อาจจะมีดีในบางเรื่อง และแย่ในบางเรื่อง นี่แหละครับตัวตนของผม ก็ไม่รู้ว่าฟ่างจะรับได้หรือเปล่า แต่ก็อยากให้ทำใจยอมรับนะครับเพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว”

“แสดงความรักในแบบของลันให้ดูหน่อยได้ไหมคะ” คนตัวเล็กบอกเสียงหวาน สองมือประคองแก้มสากพร้อมกับมองใบหน้าคมคายด้วยสายตามีความหมาย “มันได้อยู่แล้ว ก็ขึ้นอยู่ที่ว่าฟ่างอยากได้มากน้อยแค่ไหน” “ขอแค่ฟ่างได้รับมันคนเดียวก็พอแล้วค่ะ” บอกออกไปพร้อมกับสบตาคนที่เป็นพ่อของลูก ท้าทายคนอย่างอลันแล้วเป็นยังไง สุดท้ายก็โดนเขาจับกดลงบนเตียง “คนเดียวอยู่แล้วครับ แค่คนเดียวตลอดไป” รู้ว่าการกระทำมันสำคัญมากกว่าคำพูด แต่ตอนนี้คำพูดของเขามันทำให้หัวใจของเธอพองโต มาเฟียหนุ่มรั้งขาสวยขึ้นไปพาดบนบ่าแกร่ง เขากำลังแกล้งกันหรืออยากเล่นกับใจเธออีกกันแน่ถึงได้เอี้ยวใบหน้าเข้าหาเรียวขาขาวแล้วจูบหนักๆ ลงที่ขาของเธอ หัวใจเต้นโครมครามซ้ำๆ ก่อนจะเริ่มกลับมาเปล่งเสียงครางเมื่อพ่อของลูกกำลังทำหน้าที่ปรนเปรอเธออีกครั้ง เริ่มจากการถูไถแก่นกายที่ปากทางรัก เพียงแค่เธอปลดปล่อยมวลน้ำหวานออกมาเป็นตัวเบิกทาง แก่นกายใหญ่เกินมาตรฐานก็กระทั้นกระแทกเข้ามาทันที ปึก! “อ๊าส์…” ใบหน้าจิ้มลิ้มเชิดขึ้น ขมิบกายสาวหยอกล้อคนตัวสูงที่ก้มมองส่วนนั้นของเราที่แนบชิดกันด้วยสายตาพึงพอใจ “ซี้ด~ ฟ่างตอดผมแรงเกินไปแล้วนะครับ แน่นไปหมด”

‘…หวานชื่น งานแต่งของอดีตนางร้ายหน้าสวย น้องข้าวฟ่างกับไฮโซหนุ่มพันล้าน งานนี้หนุ่มๆ สาวๆ อกหักไปตามๆ กัน’ ข้าวฟ่างมองการพาดหัวข่าวที่กำลังพูดถึงเธอและชายหนุ่มคนรักก่อนจะเลื่อนดูรูปจากหลายๆ เพจที่เอาไปลง นิ้วเรียวปัดเลื่อนถูหน้าจอโทรศัพท์ไปเรื่อย วันนี้ข่าวที่เป็นเรื่องน่ายินดีกำลังพูดถึงเธอ ขณะเดียวกันก็มีอีกหลายเพจที่กำลังแฉอดีตผู้จัดการดาราที่ลาขาดจากวงการ เงียบหายไปอยู่พักใหญ่ก่อนจะถูกเมียหลวงลากไส้เรื่องการเป็นมือที่สาม แย่งผัวชาวบ้าน ทั้งภาพทั้งคลิปปลิวว่อนเน็ต จุดจบของแองจี้ที่ไม่เคยจริงจังกับใคร สุดท้ายชีวิตของเธอมันก็ไม่ได้ดี “ดูอะไรอยู่ครับฟ่าง” อลันเดินเข้ามาสวมกอดคนรักจากทางด้านหลัง ใบหน้าคมคายวางเกยบนไหล่บางพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมจากกายเธอเบาๆ “ดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ ข่าวลันกับฟ่างก็ยังมีให้เห็นอยู่เลย อ้อ..มีข่าวพี่แองจี้หลุดออกมาอีกแล้วนะคะ รอบนี้ทั้งภาพทั้งคลิปเลย” “เขาทำตัวของเขาเองครับฟ่าง คนที่เอาแต่หวังรวยทางลัด ทำทุกอย่างได้แม้ต้องแลกความทุกข์ของคนอื่นเพื่อความสุขของตัวเองจุดจบของคนประเภทนี้มันเป็นแบบนี้นะถูกแล้ว” “ดีจังเลยนะคะที่ฟ่างหลุดพ้นมาได้ ถ้าวั

ปังๆ ปังๆ “สัดเอ๊ย!” เสียงสบถหยาบดังขึ้นเมื่อกระสุนจากฝ่ายตรงข้ามลอยละลิ่วมากระแทกท่อนแขนแกร่งของคนที่กำลังเตรียมจะสู้กลับ ลูกกระสุนปืนฝากฝังเข้าบริเวณต้นแขนอย่างจังจนร่างสูงเสียหลัก ดวงตาคมกริบตวัดมองพร้อมกับชักสีหน้าออกมาอย่างไม่สบอารมณ์“เฮียไบรท์โดนยิง!” “เฮียหนีไปก่อนครับ หนีไป!” โอม มือขวาคนสนิทกราดปืนไปด้านหน้าเพื่อยิงสกัดให้นายของเขาหนีไปก่อน ทั้งที่เลื่อนวันนัดส่งของ ทว่าเหมือนข่าวจะรั่วไหล มีคนในเป็นหนอนบ่อนไส้หรือเปล่ายังหาความจริงไม่ได้ รู้แค่ว่าตอนนี้รถที่ใช้ถูกยิงยางแตกไปสามล้อ ไปต่อไม่ได้จนต้องหลบลงข้างทาง“เฮียไบรท์หนีไป!” “ระวังตัวด้วย เอาตัวรอดกลับมาให้ได้ทุกคน นี่คือคำสั่ง!” น้ำเสียงดุดันพรั่งพรูออกมาจากปากพร้อมกับสบตาลูกน้องเรียงตัว“ครับนาย” เมื่ออีกฝ่ายตอบรับ คนโดนยิงที่แขนปลีกตัวออกไปอีกทางในจังหวะที่ลูกน้องอีกสามคนยิงสกัดให้ ตาคมตวัดมองบริเวณแขนที่มีเลือดสีแดงไหลอาบ กัดฟันกรอดข่มความหงุดหงิด หันมองออกไปในทิศทางที่กำลังหนี เหมือนจะเจอบ้านเพียงหนึ่งหลัง ด้านในมีไฟส่องสว่าง บ่งบอกว่ามีคนอยู่ไม่ใช่บ้านร้างแบบที่กำลังกังวล เสียงปืนจากทางด้านหลังเหมือนจะดัง