Masukเขากลัวเธอท้อง กลัวในท้องเธอมีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาติดมาด้วย ตรวจก็แล้ว ประจำเดือนมาก็แล้ว เขาไม่สน ไม่เชื่อ กลัวทุกอย่างมันผิดพลาด สิ่งที่เขาต้องการคือเธอต้องอยู่กับเขา 3เดือน ท้องไม่โต เธอค่อยไป
Lihat lebih banyakภายในห้องตรวจที่อุณหภูมิเย็นจัด และไม่รู้ว่าความหนาวหรือว่าเขากำลังตื่นเต้นกันแน่ที่ทำให้หัวใจแกร่งเต้นแรงในตอนนี้ ไคเลอร์จับจ้องที่หน้าจอที่กำลังเคลื่อนไหว คุณหมอกำลังทำอัลตร้าซาวด์ กำลังดูการเคลื่อนไหว และการเจริญเติบโตของเจ้าตัวน้อยที่อยู่ในครรภ์ ดูจังหวะการเต้นของหัวใจ หัวใจของคนเป็นพ่อเป็นแม่เองมันก็เต้นตาม “ขอแสดงความยินดีกับคุณพ่อและคุณแม่ด้วยนะคะ คุณได้ลูกสาวค่ะ” สูตินรีแพทย์เอ่ยออกมาเมื่อรู้เพศที่แท้จริง สิ่งนั้นเรียกรอยยิ้มจากคนเป็นพ่อและแม่ได้ในทันทีเช่นกัน “ลูกสาวผมแข็งแรงดีใช่ไหมครับคุณหมอ” คุณพ่อที่ได้ลูกสาวรีบเอ่ยถาม ในขณะที่มืออีกข้างกุมมือเมียรักเอาไว้แน่น “แข็งแรงดีค่ะ น้ำหนักตัวของคุณแม่อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ถือว่าคุณแม่บำรุงเจ้าตัวน้อยได้ดีทีเดียวเลยค่ะ” คนถูกชมยิ้มกว้าง เธอน่ะอยากจะบอกออกไปทันทีว่าที่ทุกอย่างมันดีแบบนี้มันไม่ได้เป็นเพราะเธอแค่คนเดียว แต่เป็นเพราะพ่อของลูกด้วยที่เขาคอยเอาใจใส่ ดูแลเรื่องอาหาร เขาหาข้อมูลทุกอย่างเพียงเพราะอยากดูแลเธอให้ดีที่สุด“ช่วงไตรมาสที่สองคุณแม่จะไม่มีอาการแพ้ท้องแล้ว หมอแนะนำให้อาหารแต่ละมื้อให้จัดเตรียมให้ครบห้าหมู่นะคะ ไม่
พลอยชมพูอมยิ้มออกมาอย่างชอบใจในตอนที่มองพ่อของลูกลงมือบีบนวดที่ขาของเธอ นิ้วยาวทั้งห้าวางขย้ำลงเบาๆ ไม่ทิ้งน้ำหนักมากจนเกินไปเพราะกลัวว่ามันจะทำให้เธอเจ็บแล้วผิวช้ำ นอกเหนือจากการระมัดระวังเรื่องการลงแรง ก็เห็นจะเป็นการอดทนต่อความรู้สึกของตัวเองที่มันกำลังทำให้เขารวนอยู่ในตอนนี้ บ่อยครั้งที่พ่อของลูกหายใจติดขัด และหลายครั้งที่เขาเลือกที่จะเบือนหน้าหนี ปล่อยให้มือสัมผัสอยู่แบบนั้น แต่สายตาไม่กล้าจับจ้อง ราวกลับกลัวว่าจะต้านทานความรู้สึกของตัวเองไม่ไหวยังไงยังงั้น“พี่เลอร์ ขยับขึ้นมาบีบด้านบนอีกหน่อยได้ไหมคะ มันปวดตรงต้นขามากเลยค่ะ” “ให้ขยับขึ้นด้านบนอีกเหรอ” “ใช่ค่ะ ขยับขึ้นมาเลย พลอยเมื่อยมาก” คนฟังลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก แต่ในเมื่อเธอออกคำสั่ง เขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะหลีกเลี่ยงได้อยู่แล้ว แค่เธอบอกว่าเมื่อย เขาก็พร้อมที่จะนวด และบ่อยครั้งที่เผลอลูบแทนการนวด มันเป็นอะไรที่โคตรยากสำหรับเขาเลย “พี่เลอร์เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมถึงหายใจแรงแบบนั้นล่ะ” ไคเลอร์เลือกที่จะส่ายหน้าแทนคำตอบ “เหนื่อยไหมคะ อยากให้พลอยนวดให้พี่คืนไหม” เธอถามตาใส รู้อยู่เต็มอกว่าเธอกำลังเล่นใหญ่แกล้งเขา
ความสบายใจถาโถมเข้าใส่จนคนตัวเล็กระบายรอยยิ้มออกมาจนได้ พลอยชมพูกอดคอพ่อของลูกเอาไว้แน่น แค่ได้พูดออกมามันกลับทำให้เธอสบายใจมากกว่าที่คิด หากรู้แบบนี้เธอคงบอกเขาตั้งแต่แรก ไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องคิดมากอยู่แบบนั้นแน่นอน “พลอยไม่รู้ว่าตอนที่พี่เลอร์ไปทำงาน พี่จะเจอใครบ้าง” “หึงหวงพี่?” คนถามยิ้มมุมปาก เชื่อเถอะว่าเขาไม่ได้อึดอัดหรือลำบากใจแบบที่เธอกลัวแน่ เขารู้สึกดีมากต่างหากที่เธอรู้สึกแบบนี้ เพราะมันเป็นคำตอบว่าในหัวใจของเธอมันมีเขาจริงๆ “ก็ตอนนี้พลอยท้องอยู่ ทุกอย่างมันไม่ได้ดูดีเหมือนเดิมแล้ว” อาจจะเป็นรูปร่าง หรืออะไรหลายๆ อย่างที่มันเปลี่ยนแปลงไป เธอรู้ว่าผู้ชายทุกคนไม่ได้คิดแบบเดียวกัน และไม่ได้เป็นเหมือนกันทุกคน แต่ก็อย่างที่เธอบอกความรู้สึกพวกนี้มันเกิดขึ้นมาเองเธอพยายามที่จะหลีกเลี่ยงแล้วแต่เธอทำไม่ได้ “วันที่พี่เสียใจที่สุด คือวันที่พี่ปล่อยให้พลอยหลุดมือ พี่เกือบสูญเสียผู้หญิงที่พี่รักไปพร้อมกับลูกแท้ๆ ของพี่ นั่นคือสิ่งที่ทำให้พี่เสียใจมากที่สุด และในเมื่อมันเป็นแบบนั้นพี่จะปล่อยให้ผู้หญิงที่พี่บอกว่ารักเสียใจเพราะการกระทำของพี่ได้ยังไง” “……”“ตอนนี้พลอยไม่ได้เป็นแค่เม
@คอนโดมิเนียมของไคเลอร์ คนที่แอบน้อยอกน้อยใจไม่สามารถข่มตาให้หลับได้ตั้งแต่ตอนที่พ่อของลูกหายออกไปจากห้อง ทั้งที่พยายามบอกตัวเองและเตือนสติตัวเองอยู่ตลอดว่าเขาแค่ออกไปทำงาน แต่เธอกลับไม่สามารถข่มความคิดเอาไว้ได้เลย ร่างบอบบางดันตัวลุก ก่อนจะขยับตัวไปเปิดไฟบริเวณหัวเตียงจนภายในห้องนอนส่องสว่าง ใบหน้าที่ถูกกระทบด้วยแสงไฟขาวจัดกว่าเก่า ในขณะที่ในแววตาฉายความรู้สึกทุกอย่างออกมาอย่างชัดเจนเช่นกัน พลอยชมพูขยับตัวลงจากเตียงอย่างเชื่องช้า คว้าโทรศัพท์มือถือมาปลดล็อกเพื่อดูเวลาบนหน้าจอ ทุกอย่างยังคงว่างเปล่าไม่มีข้อความจากพ่อของลูกส่งมาถามไถ่กัน เขาอาจจะวุ่นวายและติดธุระอยู่กับเรื่องงาน หรือบางทีก็อาจจะมีอย่างอื่นที่น่าสนใจมากกว่าเธอ ความคิดมากกระตุ้นให้ธารน้ำตาให้ตีตื่นขึ้นมาจนได้ อยู่ดีๆ ก็รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง คล้ายกับมีบางสิ่งบางอย่างที่หายไปเพียงแค่ในตอนนี้มีเธออยู่ในห้องชุดหรูตามลำพัง เธออยากให้เวลามันเดินเร็วมากกว่านี้ อยากให้เขารีบกลับมา อยากเรียกร้องให้เขากลับก่อนเวลาด้วยซ้ำ แต่เธอกลับไม่กล้าพอ กลัวว่าหากเข้าไปก้าวก่ายมากเกินไปมันจะทำให้ทุกอย่างแย่ไปมากกว่าเดิม มือบางลวงตาวางโ





