All Chapters of The Mute Billionaire's Personal Maid: Chapter 111 - Chapter 120

“Really, Tita? I’m so embarrassed! It would be nice if I was there!”Tahimik akong sumusubo sa salad na kinakain ko.Ewan ko ba. Wala akong ganang kumain. Mas lalo akong nawawalan ng ganang kumain ngayon kaharap ko si Miss Willow.Siya ‘yung rumored fiancée ni Axton. Akala ko noon ay fake news lang ‘yon. I mean…sinong mag-aakalang may fiancée pala talaga siya kung gayong gabi-gabi niya akong kasama?Does that…make me a mistress?“I was so surprised to hear you’re heading home. Are you with your mother?” tanong ni Mrs. Delancy. “I haven’t seen her in a while.”Nanatili akong tahimik.Hindi ko alam kung bakit ayoko sa aura niya. Feeling ko may kung anong mabigat na bato ang nakapatong sa dibdib ko. Napapaisip tuloy ako kung selos ba ito dahil sa katotohanang fiancée siya ni Axton, o kung dahil ito sa katotohanang masyado siyang perfect para maging katipan ni Axton.Sobrang puti niya. Sa tuwing ngumingiti siya ay lumalabas ang dimples niya. She’s also emanating both soft and sophisticated

“Hindi ito ang daan papunta sa amin,” wika ko. “Kuya, uuwi na ako. Naghihintay ang kapatid ko.”“Now you’re calling me Kuya. You’ve been calling me bird nest since then. What change?”“Dapat ba sir ang itawag ko sa ‘yo?”Mahina lang siyang natawa at hindi na nagsalita pa.Hindi ko talaga maintindihan kung ano ang takbo ng kanyang utak. Kung hindi lang siguro ako desperadang umalis sa lugar na ‘yon, nunkang sasama ako sa kanya. Hindi na nga ako nakalapit pa sa table at masyado na silang naging busy. Kaya naman nag-send na lang ako ng message kay Sir A.Kalaunan ay tumigil na rin ang sasakyan. Tumingin ako sa labas ng bintana at nakitang na sa isang mini café kami sa isang tahimik sa kalsada.“Anong ginagawa natin dito?” wala sa sarili kong tanong. “Ipapa-salvage niyo po ba ako?”“So you still remember who I am.”Agad kong tinikom ang aking bibig.Grade nine yata ako non nang maging mag-classmates kami.Lahat ng mga estudyante ay iniiwasan siya. Hindi naman ako mahilig magtanong at wala

Tahimik lang kami sa loob ng sasakyan. Pareho kaming walang imik at hindi ko alam kung paano babasagin ang katahimikan na ito. Kahit na hindi nagsasalita, ramdam ko pa rin ang galit niya. Gusto ko siyang kausapin, ngunit hindi ko alam kung saan ako magsisimula.Ngunit alam kong sanay siya sa katahimikan. Ako rin naman. Pero kakaiba ang katahimikan niya ngayon. Feeling ko sobrang pikon niya. Alam kong hindi mas-solve ang problema na ito, ang sakit sa ulo kong ito, kung hindi ako magsasalita muna. “Classmates kami ni Sir Evans noong high school,” mahinang sambit ko. “Naging partner kami sa PE dahil walang gustong makipag-partner sa kanya. Lahat ng mga tao sa school ay iniiwasan siya.”“Then why did you still become his partner?” binalingan ako nito ng tingin. “When everyone is avoiding him?”“Kasi wala akong pakialam sa ibang tao bukod sa kinabukasan ko,” sagot ko naman. “Ipinares siya sa ‘kin ng subject teacher namin. Kaya sino ako para humindi? Regardless of the rumors circulating a

“Anong ginagawa mo rito?” tanong ko sa halip na pagbuksan ang pinto. “Naliligo pa ako.”“Let me in,” he said. “Pinagtitinginan na nila ang kapogian ko.”Shit! Namumugto pa ang mga mata ko. Nakakahiyang humarap sa kanya!Ngunit kung hihindi naman ako, paniguradong isa itong insulto sa kanya. Mababa ang estado ko kumpara sa kanya. Kung hindi ko siya papapasukin, baka may makakita na naman sa kanya sa labas at maging laman pa ako ng chismis.“Saglit lang. Magbibihis lang ako.”Muli kong sinarado ang pinto at ni-lock ito.Dumiretso ako sa loob ng aking silid para magbihis. Isang simpleng blouse lang at shorts ang mabilis kong nahugot mula sa aking cabinet, saka ako nagmamadaling lumabas at pinagbuksan siya ng pinto.Walang pagdadalawang isip naman itong pumasok. Na para bang obligado akong pagbuksan siya ng pinto?“Hindi mo sinasagot ang tanong ko, Sir Evans.” Nanliit ang mga mata kong kanina pa maliit dahil sa pamumugto. “Anong sadya mo rito? Paano mo nahanap ang apartment ko?”“Woah. Da

Seryoso akong nakatingin sa kanya, naghihintay kung anong ‘business’ ang ibig niyang sabihin. Talagang curious ako kung ano ‘yon dahil bukod sa wala akong naging background check, wala rin si Sir Oliver para tulungan ako sa mga ganitong bagay.Mayroon siyang nilapag na dokumento sa harap. Wala sa sarili ko naman itong tinignan at mariing kinagat ang aking ibabang labi. Bahagya akong lumunok at tipid na ngumiti rito.“That contains the business proposal that you might be interested in,” he said.Kahit na gaano pa kahaba ang mga sinasabi nito, nanatili pa ring malamig ang kanyang tinig.Hilaw akong ngumiti sa kanya. “I might be interested in? M-Mr. Ferrell, hindi po ako ang nagdedesisyon sa mga business ventures ng—”“Why don’t you open the document first and find out what I’m talking about?” malamig niyang wika.Pansin kong unti-unti na siyang nawawalan ng pasensya kaya naman pinilit ko ang aking sarili na ngumiti at binuksan ang folder.Laman nito ang sinasabi niyang business proposal