All Chapters of The Mute Billionaire's Personal Maid: Chapter 101 - Chapter 110

174 Chapters

Chapter 100: Seduce Who?

AXTON’S POINT OF VIEWA stick of cigarette is placed between my fingers as I keep listening to their nonsense conversation. They’re having a discussion of their own without even asking for my opinion.It doesn’t matter anyway. “And that’s exactly the point! If we pivot now, we’re telling our legacy clients they’re holding yesterday’s trash. We’ll lose the contract with Global Corp. That’s seven-hundred million gone, Elena!” said the VP sales named Sarah? I forgot. The chief information officer, Elena, leaned in. “If we don’t pivot, A-xGlobal Corp will leave anyway because a startup in a garage in Palo Alto is going to offer them a better solution for half the price! We are standing on a melting ice floe!”“Even if we lose Global Corp, we still have the maintenance fees. If we go all-in on "Phoenix," we have zero revenue for eighteen months. Marcus? You see the spread here?”The reason they’re arguing is because they thought this company is going to fail.The market has shifted. A new

Chapter 101: Who hired her?

AXTON’S POINT OF VIEWI checked the time on my wristwatch before pulling out my phone. Hindi pa rin maalis sa ‘king isipan ang nangyari sa amin ni Asli. It’s been weeks. I tried to bury it at the back of my mind. Her soft skin, her fair complexion, her soft lips, and the way she moaned my name that night…it’s like a nightmare haunting me even at my waking hours. “Are you okay, Sir? Do I need to lower the temperature even more?” Sinulyapan ko si Oli at napansing nakatingin ito sa rearview mirror. Inangat ko bahagya ang aking kamay. “No need.” Bakit niya papalamigin ang kotse? It’s already cold enough. “Akala ko po kasi naiinitan kayo. Your face is turning red.”Agad ko siyang sinamaan ng tingin. “Mind your own business.” “Yes, Sir.”Muling binalot ng nakakabinging katahimikan ang sasakyan.I looked outside. I’m worn out for today, but since it was a personal invitation from Beckett, I had to go. Our family’s alliance contributed to this as well. Sa narinig ko rin, may pakulo na

Chapter 102: Give her to me

Nahihilo ako. Kailangan kong mag-concentrate.Ngunit paano ko gagawin ‘yon kung ganito ka-intense ang titig sa akin ng lalaking may tattoo. Hindi naman sa ayaw ko sa mga taong may tattoo. Sadyang nadudumihan lang ako kapag nakakakita ng tattoo sa isang tao. Paano, e lumaki ako sa skwater. Lahat ng mga tambay na nandoon ay may tattoo. Kaya medyo ayoko sa tattoo. Ngunit bakit ganon? Bakit parang ang attractive tignan ng tattoo sa lalaking ‘to?Dahil ba gwapo siya? Kung hindi ko pa narinig ang pagtunog musika, hindi ko mapapansin na masyado na pala akong napatitig dito. At dahil masyadong familiar ang music, kusang gumalaw ang aking katawan. Muscle memory kumbaga. But then, kailangan ko ring mag-focus sa mga galaw ko. Kundi ay matutumba ako. Baka nakakalimutan kong lasing nga pala ako? Kailangan ko magyosi. Yes, nagsisigarilyo rin ako. Pero like…once in a bluemoon lang. Ayokong magkasakit sa baga. Nagyoyosi lang ako kapag masyado na akong nahihilo. Bukod sa masama itong bisyo, ayo

Chapter 103: That includes you

He slammed the door open and walked in. Ginamit pa nga nito ang paa para isarado ang pinto nang malakas. Hindi ko maiwasang mapangiwi at makaramdam ng kaba. Dagdag pa sa problema ko itong pagkahilo ko.G-gusto ko ng candy. “S-sir Axton…” Malakas akong napasinghap nang bigla niya akong tinapon sa malambot na kama. Sa gaan ko, bahagya pa akong nag-bounce sa malambot na kama. Ngunit halos matutop ko ang aking hininga nang bigla niya akong daganan. Medyo dim ang ilaw ng silid, at tanging lamp lang sa tabi ng kama ang nanatiling nakabukas.“What are you doing, Asli? Why are you stirring up trouble?” Umigting ang panga nito, senyales na galit na siya. “Why are you dress like this?!”Ramdam ko ang galit niya. Yung mga titig niya, feeling ko kung nakakamatay ito, kanina pa ako nakabulagta. B-bakit siya galit? “A-axton…”“Five million?” Mahigpit nitong hinawakan ang aking baba. “Is that how much you value yourself? Enough to dance in front of strangers? In front of men?” Mariin kong pi

Chapter 104: Wear it when I'm around

“And that includes you.”Bago pa man ako makapagsalita, muli niya akong siniil ng halik. Kusang pumikit ang aking mga mata at parang alipin na sumunod sa galaw ng dila nito. Hindi ko lubos maisip kung paano ako napunta sa ganitong sitwasyon. Ngunit isa lang ang masasabi ko.Nag-iinit ako.And this is not good. Hindi ko alam kung ano ang mga possible kong gagawin ngayong may alak ang sistema ko. At hindi lang basta kung sinong random person itong kasama ko.I’m with Axton Andreev.Ang lalaking tinagurian nilang mute billionaire. Ang tinatawag nilang business shark at opportunist. Cold and aloof. Lahat na lang ng negative comment tungkol dito.Hindi ko kayang maging ganito ka-greedy. Alam kong impluwensya lang ito ng alak. Hindi ko gustong maramdaman ‘to.But something in me wanted to calm him down. At feeling ko ito lang ‘yung paraan para mapakalma ko siya. Kaya kahit anong sulsol ko sa ‘king sarili na tumigil na, hindi ko magawa.“Hmm…” I hummed between our kiss.Tila mas lalong ginan

Chapter 105: Fast Learner

“We’re still not done.”Mas lalo nitong pinaghiwalay ang mga hita ko.Sa kabila ng mga namumungay kong mga mata, pinanood ko siyang kalasin ang suot na belt at tinapon ito sa lapag. Wala sa sarili akong napalunok nang mapansin kong hinuhubad niya ang kanyang suot na slacks.Kusang dumapo ang aking mga mata sa bumabakat na kahabaan nito. At nang hilahin niya ito palabas, nakasaludo ito na parang handang sumulong sa gyera.It was pink. Mas pinkish pa ang ulo.Tila’y may kung anong sumanib sa ‘king katawan. Bumangon ako at wala sa sariling hinawakan ang kanyang kahabaan. Narinig ko ang mahina niyang pagdaing, ngunit wala akong narinig na reklamo.Tinitigan ko ito ng mabuti. Hindi ko maiwasang ma-curious.“M-masakit ba?” mahinang tanong ko at nag-angat ng tingin sa kanya.“It’s going to hurt if you keep holding it like that.” Magaan niyang hinaplos ang aking buhok. “Would you like to taste it?”Kusang tumango ang ulo ko.Bahala na. Pagsisisihan ko na lang lahat ng ‘to bukas. At least awar

Chapter 106: Softer mood

AXTON’s POINT OF VIEWI can’t sleep. No matter how tired I am, I couldn’t sleep. Humugot ako ng malalim na hininga at inalis ang mga harang na buhok nito mula sa kanyang mukha. She looks so peaceful. Kakatulog lang niya, and Heaven knows how much I want to do it again. But…I have to control myself.I got up, fetched my phone, and dialed someone.“Who the hell are you calling me this fvcking morning?” inaantok na tanong ni Blythe nang sagutin ang tawag.“I need you to prepare clothes for Asli,” I replied. “I’m giving you twenty minutes. Location already sent.”“Wait–Axton?! What the hell?! Alam mo ba kung anong oras pa?! You’re disturbing my sleep! Wala ka bang ibang pwedeng utusan—”Hindi ko na hinintay na matapos siya sa kanyang sasabihin.I ended the call and turned my head to look at the woman sleeping on the bed. Yung galit na nararamdaman ko kanina ay nandito pa rin. Hindi mawawa sa isip ko kung paano tignan ni Ferrell si Asli. And his hands… those fvcking hands. God knows h

Chapter 107: Masyadong halata?

Mayroon nang damit na nakahanda si Sir Axoton sa akin nang makalabas ako. Medyo paika-ika pa nga. At alam kong hindi ako pwedeng umuwi na ganito ang kondisyon ng katawan ko.“Sir…” mahinang sambit ko. “Wala po ba kayong duty today?” “I don’t have any day off, Asli. And you know that.” Nanlaki ang aking mga mata. “Ibig pong sabihin, nag-absent ka today? S-Sir, ayos lang po ako rito.” Hindi ito umimik. Sa halip ay inabala niya ang kanyang sarili sa paglalapag ng pagkain sa mesa.Nag-order ito ng pagkain mula sa baba. Kahit na malaki ang space ng suite na ito, puro longue area lang. Mukhang meant for business meetings or mga important meetings lang ang suite na ito. But I can perfectly remember we didn’t just do it on the bed. He didn’t even spare the floor. Kaya masakit ang likod ko. Sa halip na magsalita, nanatili na lang akong tahimik. Ayokong mapikon siya sa ‘kin dahil masyado akong makulit. At saka, aminin ko man o hindi, gusto ko ang mood ni Sir ngayon. Feeling ko ibang tao siy

Chapter 108: Catching Feelings

LUMIPAS ang sumunod pang mga buwan at tuluyan nang nagbago ang pakikitungo sa ‘kin ni Sir Axton. At ‘yung mga gabing palagi akong pagod, mas lalo itong napapadalas. Kaya naman on-time na akong umiinom ng pills. Sa mga nakalipas ding buwan, pansin ko rin ang pagbabago kay papa. Ginagampanan na talaga nito ang pagiging isang butihing ama. Si Yael naman, maganda ang naging simula ng pagpasok sa paaralan. Matataas ang grades nito, kaya labis kong ikinatuwa ang bagay na ‘yon. Kung may ipagpapasalamat man ako kay Sir Axton, ‘yun ay ang katotohanang binigyan niya ako ng panibagong buhay. Feeling ko ay second life ko na ito at siya ang nagbigay. “Ate, magsisimba tayo kasama si papa mamayang hapon, ah?” sambit ni Yael. “Magpapasalamat ako kay Lord nang personal kasi sobrang layo na ng buhay natin noon kaysa ngayon.”Tinapik ko ang ulo niya at tipid na ngumiti. “Sige. Let’s do that.”Matamis siyang ngumiti sa ‘kin at muling nagpaalam dahil may gagawin pa raw itong math homework.Inabala ko n

Chapter 109: Special Guest

Katulad ng naging plano, nagsimba muna kaming tatlo ni papa. Maraming mga kakilala si papa na bumabati sa kanya, aakalain mong tatakbo bilang konsehal sa dami ng kinakamayan nito. Habang si Yael naman ay puro studies ang pinagdarasal sa simbahan.Paano ko nalaman?Sa lakas ba naman ng boses niya habang nagdadasal, sinong hindi makakarinig?“Ate, saan tayo?” Yumakap siya sa ‘king braso.Dahil na rin healthy na ang kapatid ko, tumatangkad na rin siya.Kung dati ay hanggang balikat ko lang ito, ngayon ay hanggang tenga ko na. Konti na lang at malalampasan na niya ang height ko. Namana niya siguro kay papa ang pagiging matangkad.Maraming nag-offer sa kanya maging basktetball player, ngunit masyado akong overprotective. Hindi ako pumapayag. Ako mismo ang nagde-decline sa kanila. Dahil ayokong masyadong mahirapan si Yael. Mahirap ang basketball. May banggaan, at hindi maiwasan ang suntukan lalo na’t mainitin ang ulo ng mga players.So no. Bahala na kung puro ballpen at papel lang ang hawak

...

9 10 11 12 13

...

SCAN CODE TO READ ON APP