The Mute Billionaire's Personal Maid의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

Dahil na rin sa hiling niyang iwasan ang paggamit ng honorifics at professionalism, at dahil na rin sa tama ng cocktail na hawak ko, hindi ko namamalayan na napapahaba na pala ang aming usapan.Kung hindi pa nag-ring ang phone ko, hindi ko maalala na kailangan ko pa palang umalis dahil birthday celebration ngayon ni Mateo. I can’t miss this. Kapag hindi ako nakasipot, paniguradong magtatampo na sila sa ‘kin dahil palagi akong wala.“Uhm, Sir Collin…” mahinang wika ko. “I’m really sorry but I have to go.”“Something important?”Walang pagdadalawang-isip akong tumango sa kanya. “May kailangan po kasi akong puntahan. Pinangakuan ko po, e.”At isa pa, magdadalawang oras na kami rito. Kung ano-ano na lang ang kinikwento ko.Oo, ako lang. Nanatili lang kasi siyang tahimik. Ayoko namang magkaroon kami ng dead air dahil masyadong awkward ang ganon. Kaya ginawa ko ang best ko para naman kahit papano ay maging entertaining naman sa kanya.Kumunot ang noo nito. “Your boyfriend?”Mabilis akong um

Alas dos na nang madaling araw kami nakauwi. Mabuti na lang talaga at open twenty-four-seven ang samgyup store na ‘yon. Hindi kami pinalayas kahit na ilang oras na kaming nandoon. Sobrang ingay pa ng bibig ni Sabby at Paula.“Thank you, Manong.” Ngumiti ako sa driver at inabot sa kanya ang bayad. “Sa inyo na po ang sukli.”Dahil na rin sa dami ng mga blessings na natatanggap ko ngayon, hindi ako nagdadalawang-isip na tumulong sa iba lalo na’t alam ko kung gaano kasalat ang pera sa panahon ngayon.Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at nag-angat ng tingin sa kalangitan. Mukhang uulan dahil wala akong nakikitang bituin.O baka naman lasing lang ako?Dumiretso ako sa gate para sana buksan ito. Ngunit muntikan na akong mapatalon sa gulat nang biglang may humawak sa ‘king braso. Wala sa sarili ko itong nilingon at bumungad sa ‘kin ang isang lalaking sobrang tangkad.Matangkad siya at kailangan ko pang tumingala para makita ang mukha nito.Sa tulong ng streetlights sa gilid, unti-unt

Kahit na medyo hindi pa rin ako makapaniwala, dumiretso pa rin ako sa office ng vice president. Gulong-gulo ako ngunit kailangan ko pa ring magpunta. Baka sakaling mabigyan ako ng matinong explanation ni Miss Willow.Hindi ko alam na anak pala siya ng vice president ng Ax-Global. Isa siya sa mga malalaking investor ng company, at business partner din ito ng A-Dre Corporation. In other words, talagang entangled ang mga Geronimo at Andreev. Kaya pala sobrang close ng pamilya nila.Kaya siguro nagkaroon ng kasunduang magpakasal sina Miss Willow at Axton. Mayaman sa mayaman.Tanggap ko naman ‘yon. Ngunit may kung anong sumisikip sa ‘king dibdib at hindi ko maintindihan kung bakit. Parang…parang may tumutusok sa puso ko sa isiping ikakasal si Axton, gayong alam ko naman na wala akong karapatang makaramdam ng ganito.Nang makarating ako sa labas ng office ng vice president, agad akong kumatok.“Come in,” said a soft voice from inside.Humugot muna ako ng malalim na hininga para kalmahin ang

Tahimik lang ako sa passenger’s seat. Hindi ko alam kung ano ang pumapasok sa isipan ni Sir Axton, ngunit ramdam ko ang galit niya. Lalo na nang makita ko kung gaano kahigpit ang hawak niya sa sa steering wheel.Parang konting kabig lang ay matatanggal na ito.Binaling ko ang tingin sa labas ng bintana at humugot ng malalim na hininga. Kahit na malamig ang aircon ng sasakyan, parang pinagpapawisan pa rin ako. Kung sa kaba man ito o sa takot, hindi ko na alam.Tikom lamang ang aking bibig hanggang sa makarating kami sa…“Sir Axton…” wala sa sarili kong sambit nang mapagtanto kung saan kami nagpunta.Bahay ito ng kanyang mga magulang!“I need their explanation.”Namilog ang aking mga mata. Umawang ang aking bibig at gusto ko sanang magsalita, ngunit…ano namang sasabihin ko?Na okay lang na mag-demand siya ng explanation basta’t h’wag niya lang akong idamay dito?Baka makita ako ni Mrs. Delancy at isipin niyang masyado akong naging mapapel sa buhay ni Axton. Natatakot ako. Ayoko ng ganon

Muli kaming bumalik sa company. Pero hindi para bumalik ako roon at tapusin ang trabaho ko. Bumalik lang kami roon dahil sa mga purse kong bitbit ni Sir Oliver. In other words, dumaan lang kami dahil naghihintay sa amin si Sir Oli sa labas ng building. Pagkatapos ay agad na humarurot ang sasakyan paalis. Hindi ko maiwasang mapangiwi at humugot ng malalim na hininga. Ano kaya ang laman ng isip niya? Hindi ko pa rin maalis sa ‘king isipan ang kanyang sinabi kanina at feeling ko may mga nagliliparang paru-paro sa ‘king sikmura. Not in a bad way though. “Why didn’t you call and ask me about being transferred?” pagbabasag nito sa nakakabinging katahimikan sa loob ng silid.Mahina akong napangiwi. “Akala ko kasi alam mo na. Si Mrs. Veloso rin ang nagsabi sa ‘kin na na-transfer na ako. Kaya ayon. Hindi na ako nag-chat sa ‘yo.”“You’ve lost weight,” he mumbled. “What the hell did she ask you to do?”“Gawaing secretary lang po,” sagot ko naman. “Medyo sleepless ako kasi hindi pa ako sanay n