Lahat ng Kabanata ng My Stepbrother’s Touch (Tagalog): Kabanata 61 - Kabanata 70

“Dad . . . Ang aga mo po yatang nakauwi,” malawak ang ngiting bati ni Alessandra sa kaniyang ama nang dumating ito. Ngunit sa halip na bumati pabalik, isang hindi inaasahang malakas na sampal ang iginawad nito sa kaniyang mukha. Napatili sa gulat si Julie na naroon din sa sala kasama niya.“Romualdo! Ano ang problema? Bakit nananakit ka?!” galit nitong tanong, yakap-yakap siya para protektahan.Tigalgal siyang napatanga sa ama habang hawak ang pisngi. Iyon ang unang beses na napagbuhatan siya ng kamay nito, at sa kaniyang palagay ay alam na niya ang dahilan. Isang bagay lang ang dahilan kung bakit ganoon ito kagalit, alam na nito ang totoo.“Ano ang pumasok sa kukote mo at nagawa mo ang ganoong bagay, Alessandra?! Matalino ka naman, ang dami-daming nagkakagusto sa ’yo! Pero bakit pagdating sa pag-ibig ang tanga-tanga mo!” mahina ngunit mariin na wika nito. Nasa himig nito ang tila pinipigil na galit. “N-nagmahal lang ako . . . H-hindi naman utak ang gumagana kapag nagmamahal ka kundi

Natupad ang isa sa mga pangarap ni Alessandra, ang malayang makasama at mahalin si Rafael. Halos isang buwan na silang nabubuhay nang simple sa lugar na iyon.“Hindi ka ba nagsisisi na sumama ka sa akin?” tanong ni Rafael habang yakap-yakap siya mula sa likuran. Nakatanaw sila sa malawak na karagatan, pinapanood ang banayad na along humahampas sa dalampasigan.Tiningala niya ito, hinaplos ang detalyado nitong panga. “Wala akong pinagsisisihan, Rafi. Kung mayroon man, iyon ay hindi kita nagawang ipaglaban nang mas maaga.”Nasa ganoon silang tagpo nang pukawin ang kanilang atensyon ng tunog ng kaniyang cell phone. Pansamantala siyang kumalas mula sa yakap ni Rafael.“Tumatawag si Tita Julie,” aniya nang makita ang pangalan ng madrasta sa screen. Tumango si Rafael para bigyan siya ng pagkakataon na sagutin iyon.S-in-wipe niya ang answer button bago itinapat ang aparato sa tainga. “H-hello, Tita?”Matagal-tagal na nang huli silang nagkaroon ng contact mula sa mga ito. Pinakahuli ay noon

Nag-focus muna sila sa pag-aalaga kay Romualdo. Nahirapan ang matandang maka-recover agad mula sa pagkakaatake nito sa puso, kaya naman itinuon ni Alessandra ang kaniyang mga oras sa pag-aalaga sa ama. Nakasakay pa ito sa wheelchair ngunit nagsisimula nang mag-therapy para manumbalik ang lakas ng mga binti. “Hindi mo naman ito kailangang gawin, Alessandra. Mayroon naman akong caregiver na mag-aalaga sa akin. Ayaw ko na nahihirapan ka dahil sa akin, lalo pa at buntis ka,” tila nakokonsensya na saad nito. Kasalukuyan niyang pinupunasan ng basang bimpo ang katawan nito.“Dad, hindi ka naman mahirap alagaan. Saka practice ko na rin ito para kapag nagka-baby na ako, marunong na akong mag-alaga. Baby damulag nga lang ang inaalagaan ko ngayon,” biro niya sa ama na tinawanan naman nito.“Ang swerte ko naman dahil ang ganda at ang galing mag-alaga ng caregiver ko.”Sinuklay niya ang buhok ng ama gamit ang kaniyang mga daliri. “Sa susunod naman, ikaw na ang mag-aalaga sa baby ko.”“Walang pro

Naunang magising si Rafael kinabukasan. Napangiti siya nang mamulatan si Alessandra sa kaniyang tabi, mahimbing pa itong natutulog. Pasimple niyang hinawi ang ilang hibla ng buhok na tumatabing sa mukha nito.“Ang swerte ko talaga. I got the prettiest woman in the whole world.” Inayos niya ang kumot para takpan ang katawan nito, bago maingat na dumeretso sa banyo.Pagkaligo niya ay tulog pa rin si Alessandra, kaya bumaba na siya para ipaghanda ito ng almusal.“Rafael? May gagawin ka ba?” seryosong tanong ni Romualdo pagkakita sa kaniya. Ngumiti siya sa stepfather. “Ipaghahanda ko po ng almusal si Alessandra.”Tiniklop ng matanda ang diyaryo na binabasa, tinanggal din nito ang reading glasses na suot bago tumayo.“Hayaan mo na ang mga katulong ang gumawa niyan. Sumunod ka sa akin sa study room. May importante akong sasabihin.”Nauna na itong lumakad, sumunod naman siya kaagad sa matanda. Pagkapasok nila roon, ilang saglit lang ang lumipas ay pumasok din si Julie. “M-may problema po b

MABILIS na rumesponde ang ambulansiya para sagipin si Alessandra. “Maaaring tumabi muna kayo at bigyan ng espasyo ang pasyente!” sabi ng isa sa mga rescue.Sinuri nito ang mga mata ni Alessandra para tingnan kung mayroon siyang malay. Umiling ito. Sumunod nitong sinuri ay ang kaniyang pulso, pagkakuwa'y tumango-tango ito.“She’s still breathing. Tulungan niyo ako!” sabi nito. Matapos lagyan ng bandage ang kaniyang duguang ulo, tulong-tulong na binuhat ng mga ito si Alessandra para isakay sa stretcher. Nanlalamig ang mga kamay ni Rafael, butil-butil din ang pawis nito sa noo. “P-pakiusap, iligtas niyo po siya. N-nagdadalang-tao siya . . .” nanginginig ang mga labing pakiusap nito.“Ikaw ba ang kamag-anak ng pasyente?”“F-fiancè niya ako,” mabilis na tugon ni Rafael.“Sumama ka sa amin at sagutin ang ilan naming katanungan.”Sumakay sila sa ambulansiya at dumeretso sila sa hospital. Kaagad na dinala ng mga ito si Alessandra sa emergency room para isalba.Walang tigil sa pag-usal ng t