Unexpectedly, a cold figure in a charcoal gray suit was standing in front of them. It’s Rafael.Ang mga mata nitong kasing lamig ng yelo ay sa kaniya nakatutok. Napasinghap si Alessandra. Pakiramdam niya’y para siyang tinutunaw ng mga titig na iyon.“What a surprise to see you home, Rafael. Come, sit down with us,” utos kay Rafael ni Romualdo, ama ni Alessandra.Ipinatong muna nito ang basket na bitbit sa center table na naroon bago prenteng umupo sa bakanteng upuan. The basket overflowed with different fruits, but her eyes were drawn to the lychees, her favorite.Kaagad nanubig ang kaniyang bibig. Kaya naman, hindi na siya nakapaghintay. Kumuha na siya ng ilang piraso, at kaagad nilantakan ang mga ito.“Uhm, ang tamis!” nakapikit niyang sambit, ninamnam ang lasa nito.Lihim na napangiti si Rafael habang pinagmamasdan siya.“So childish. How can lychees make you so happy like that? So easy to please,” nakahalukipkip nitong sabi, hindi pinapatid ang tingin sa kaniya.Nginusuan niya lan
Last Updated : 2025-11-26 Read more