Semua Bab My Stepbrother’s Touch (Tagalog): Bab 21 - Bab 30

“Saan ka pupunta? Kinakausap pa kita!” Hinila ni Lilian ang buhok niya kaya naman napaatras siya pabalik sa harapan ng mga ito.“Bitiwan mo nga ako!” Hinampas niya ang kamay nito na nakahawak sa kaniyang buhok. Sinundan iyon ng isang buong puwersang sampal sa mukha nito bilang ganti.Tigalgal na napahawak sa pisngi ang babae. Matalim ang tinging itinulak naman siya ni Fredrinn para depensahan si Lilian.“How dare you hit her? Is this how desperate you’ve gotten just to get my attention? Do you really have to hurt someone just to make me notice you? You’re pathetic, Alessandra. Jealousy is eating you alive!” mayabang na sabi ni Fredrinn.Tumawa siya nang mapakla, hindi makapaniwala sa pinagsasabi nito. Nagsimula na ring tingnan siya nang masama ng mga taong naroon.“Nakakahiya. Dahil lang hindi siya maka-move on, nanggugulo siya dito. Dito pa talaga sa event na ’to? Wala ba siyang kahihiyan?” pabulong na sabi ng isang bisita na umabot sa kaniyang pandinig.Tumawa ang isa pang bisita. “

Kinaumagahan, nagmamadali siyang naghanda para pumasok sa trabaho. May ipinadalang mail ang kaniyang secretary. Ang sabi roon, nagkaroon ng minor emergency ang company. May chance na magkaroon ng delay ang delivery dahil sa stocks shortage ng supplier. Muntik pa siyang matapilok at mahulog sa hagdanan dahil sa pagmamadali. Mabuti na lang dahil mabilis siyang nakahawak sa stair rail.“Careful!” pagalit na sabi ni Rafael, kunot ang noo nitong nakatingin sa kaniya.Kusang napanganga ang kaniyang bibig nang tapunan ng tingin ang stepbrother. Wala itong top, tanging apron lang ang suot. Talad na talad ang matigas at malaman nitong biceps.Tinungo nito ang kinaroroonan niya, napatili na lamang nang buhatin siya nito at isampay sa balikat. “Rafi, ibaba mo ako! What are you doing?” aniya.Tinungo nila ang kusina, iniupo siya nito sa isang silya.“All that rushing and clumsiness . . . you nearly tripped down the stairs! What, you trying to rush into trouble?”Bumuga siya ng hangin. Sa halip n

Isang malakas na sampal ang tumama sa mukha ni Fredrinn mula kay Alessandra. Sapat na lakas para gisingin ito sa kahibangan. Natulala ang lalaki; tila hindi inaasahan ang kaniyang naging kilos. Maging si Rafael ay ’di kaagad naka-react.“How many times do I have to tell you, I don’t care about you anymore! I don’t like you, and I don’t love you! I have no intention of ever loving you, Fredrinn. It would be foolish to let my life get ruined a second time because of you. Stop this nonsense already, because I don’t feel a single thing for you, not even an ounce!”Ang kanina’y nagngingitngit sa galit na si Rafael ay nakuha nang mapangiti. Napatunayan nitong nagbago na nga siya.“Hindi pa tayo tapos, Alessandra! Pagbabayaran mo ito!” Dinuro pa nito ang kaniyang mukha ngunit mabilis na nahawakan ni Rafael ang kamay nito; binali iyon. Napasigaw sa sakit si Fredrinn.“O-ouch, f-fuck! Bitawan mo ako!”“Iwasan mong magkrus ang landas natin, Cortez, kung ayaw mong mabali ang lahat ng buto mo sa

Wala nang narinig mula sa kabilang linya si Rafael. Bigo na umalis siya at ang mga pulis sa lugar. Hindi siya umalis ng police station, nagbabakasakali na may bagong lead na makuha ang mga pulis sa kinaroroonan ni Alessandra.“Sir, it would be best if you head home for now. We’ll do everything in our power to locate Miss Delos Reyes. We’ll notify you immediately as soon as we have any new information,” suhestiyon ng isa sa mga pulis na nag-iimbestiga.“Dito lang ako. Hindi ako mapapalagay hangga’t hindi ko nalalaman kung ano ang kalagayan niya. Hindi rin ako matatahimik sa bahay,” sagot naman ni Rafael.Napailing na lamang ang pulis, walang nagawa sa katigasan ng ulo niya. Nag-abot pa ito ng isang mainit na cup noodles para malamnan ang kaniyang tiyan. Batid kasi ng mga ito na kanina pa siyang umaga hindi kumakain.Ilang oras pa ang lumipas, tumunog ang kaniyang cell phone. Napatayo siya mula sa kinauupuan nang ang pangalan ni Alessandra ang rumehistro sa screen.“Hello, Alessandra! N

Tinotoo ni Enrico ang sinabi. Tinungo nito ang tahanan ng mag-asawang Julie at Romualdo para personal na magpakilala. Hindi inaasahan ni Alessandra na may lakas pa ito ng loob na magpakita matapos siyang dukutin.“Good morning, ma’am. Good morning, sir. Good morning, miss.” Isa-isa silang tiningnan ni Enrico sa bawat pagbati.Bahagyang kumunot ang noo ng kaniyang stepmom habang minamasdan ang lalaki, ngunit nanatili ang malambing na tinig.“Good morning to you too, dear. Pasensya na, my mind’s still catching up this early. May I ask who you are?”Gustong-gusto na niyang sabihin na ito ang dumukot sa kaniya, ngunit hindi batid kung bakit tila may pumipigil na gawin iyon. Marahil ay dahil sa napakagaan ng awra ng lalaki. Magalang ito, palangiti, at hindi makikitaan ng kahit kaunting kasamaan sa kilos.“My name is Enrico Madrigal, ma’am. I’m sorry to drop by unannounced, but I felt it was important to come in person. I know this is going to be a lot to hear, but I’m your ex-husband’s son