All Chapters of My Stepbrother’s Touch (Tagalog): Chapter 41 - Chapter 50

Lumuhod si Rafael sa harapan ng ama. Mawala na ang lahat . . . wag lang ang taong mahal niya. Batid niya kung gaano kahalang ang kaluluwa nito; wala itong sinasanto. “No, please. D-don’t harm her. G-gagawin ko ang lahat ng gusto mo, h-huwag mo lang saktan si Alessandra,” pagmamakaawa niya. Nakangising itinago nito ang maliit na remote control. Prenteng umupo ito sa harapan niya, tila isang hari na nasa trono. “Umalis ka sa poder ng mga Delos Reyes. Nais kong pamunuan mo ang mga negosyo ko. Dahil kung hindi mo gagawin, titiyakin kong mawawala ang lahat sa ’yo . . . Kasama na ang taong mahal mo.” Mabigat man sa dibdib, sinunod niya ito. Kinagabihan, nadatnan niya ang babaeng hinihintay siya sa sala. Malalim na ang gabi ngunit gising pa ito. Napatayo ito mula sa kinauupuan nang makita siya. “Rafi! Mabuti naman at nakauwi ka na! Kumain ka na ba?” Mabibilis ang hakbang na lumapit ito at yumakap sa kaniya nang mahigpit. “I miss you. Bakit hindi mo sinasagot ang mga text at tawag ko.”

Mahigpit na hinawakan ni Rafael ang kamay ni Alessandra at tinanggal iyon sa pagkakahawak sa kaniya. Mabilis na lumabas siya sa kotse, iniwan mag-isa sa loob ang babae. Iniwasan ang kung ano mang bagay na maaaring mangyari sa kanila sa loob. Lalo pa’t malakas ang hatak sa kaniya ng tukso pagdating kay Alessandra.Dinukot niya ang sigarilyo at lighter na nakatago sa bulsa ng kaniyang jacket, at saka iyon isinubo at sinindihan. Pinakalma niya ang sarili. Nang muli niyang tingnan ang babae ay mahimbing na itong natutulog. Lihim siyang napangiti habang pinagmamasdan ang kagandahan nito.“You’re beautiful, always have been . . . and even more so now that I'm seeing you again. I still love you more than anything. My feelings for you never really went away, I’ll admit that. But there’s a weight I’ve been carrying, something I haven’t told you yet . . . I don’t think I could ever bring myself to tell you what’s been weighing on me either. Some things are better left unsaid, even if it means c

“Siguraduhin mong walang gusot ang gagawin mo. Hindi puwedeng malaman ni Rafael ang tungkol dito,” ani Liza kay Lilian na naroon din sa party na iyon.Nagsabwatan ang mga ito para gawaan ng hindi maganda si Alessandra. Nag-abot din ang babae ng malaking halaga kay Lilian.“Huwag kang mag-alala, Miss Meneses . . . ako na ang bahala sa kaniya.”Lumapit si Liza kay Alessandra bitbit ang isang basong wine. “Thank you for coming, Alessandra.” Kimi siyang ngumiti. Akmang ilalahad niya ang kamay para i-congratulate ito ngunit tila isang demonyitang bigla na lang siya nitong sinabuyan ng alak, sabay ngisi. Nagmantsa kaagad ang pulang alak sa kaniyang damit.“Oh my gosh! I am so sorry, Alessandra! Dumulas sa kamay ko!” pagsisinungaling nito.“You did it on purpose, didn't you?” mariin niyang tanong.Umangat ang isang kilay ni Liza, saka nginisian siya nang malawak. “And so? What’re you gonna do, huh? Gonna splash wine on me too? Gawin mo kung kaya mo!” panghahamon nito. Wala siyang nagawa k

“R-really, Rafael? Pinagbabantaan mo ako dahil lang sa babaeng iyan? I’m your fiancee! You know my dad . . . Kapag nalaman niya na trinatrato mo ako ng ganito, tiyak na hindi siya matutuwa. Alam mo na ang mangyayari!” matapang na banta ni Liza sa lalaki.Inilang hakbang ni Rafael ang pagitan nilang dalawa. Napaigik ang babae nang dakmain at mariin niyang hawakan ang panga nito. Nanlilisik ang mga mata; tila wala nang pakialam pa sa kahihinatnan.“I’m not scared of my dad at all. You think yours can scare me? That's cute, Liza! At ito ang tandaan mo, wala nang kasal na mangyayari! Tinatapos ko na ang ugnayan nating dalawa!” Marahas niyang binitawan ang panga nito.“H-how could you do this to me, Rafael?!”Saktong dumating ang mga pulis, kaagad na lumapit sa kanila.“We are officers from the local police department. We’ve received a report regarding three individuals . . . Ricardo Villareal, Liza Meneses, and Lilian Velacruz,” sabi ng pulis.Kaagad namang lumapit ang tatlo. “Tungkol saa

Katulad nang dati, ganoon pa rin kalakas ang tibok ng puso niya sa tuwing naglalapit sila ni Rafael. Magkahinang ang kanilang mga mata, unti-unting inilapit nito ang mukha sa kaniya. Kusang tumiklop ang kaniyang mga mata nang pulgada na lamang ang pagitan ng kanilang mga labi.“Excuse me . . . hello?” Mahihinang katok sa pinto ang nagpamulat sa kanila. Mabilis siyang lumayo sa lalaki.“May I enter? I’m here to perform the patient’s scheduled check-up; I'll be taking his blood pressure and temperature.“C-coming!” aniya na hindi alam ang gagawin. Hindi napigilan ni Rafael na magpakawala ng isang mahinang tawa nang mapansin ang pagkataranta niya.“Relax. Wala naman tayong ginawang masama.” Muli, hinawakan nito ang braso niya sabay hatak. Nagdikit ulit ang kanilang mga mukha, ngunit sa pagkakataon na iyon ay tuluyan nang sinakop ng mga labi ni Rafael ang labi niya. Banayad na gumalaw ang labi nito na siyang dahilan ng panandalian niyang pagkalimot sa mundo. Para bang sila na lang dalawa