All Chapters of กลรักวิศวะเลว/กักขังรักวิศวะเลว/พันธะรักคู่หมั้นวิศวะเลว: Chapter 61 - Chapter 70

ทันทีที่ร่างสูงเดินเข้าไปเขาก็เห็นผู้หญิงสองคนนอกจากย่าของตนนั่งอยู่ คุณหญิงอรพินเขาจำได้เพราะเคยเจอในงานสังคมอยู่หลายครั้งแต่ผู้หญิงอีกคนเขาจำไม่ไได้หรือไม่ก็เพราะไม่เคยใส่ใจจึงจำเธอไม่ได้“ไม่ได้เจอกันไม่เท่าไหร่ตอนนี่โตเป็นหนุ่มหล่อแล้ว”“เหมือนเจ้าเวหาไหมละจ๊ะ”“เหมือนค่ะคุณหญิง นี่สินะที่เขาเรียกว่าลูกไม้ตกไม่ไกลต้น”“สวัสดีครับ”เพราะไม่อยากเสียมารยาทสายลมจึงยกมือไหว้ทักทายหญิงวัยกลางคนตรงหน้าไป“ไหว้พระเถอะจ้ะ นี่สายลมจำน้องได้ไหมจ๊ะเมื่อก่อนเคยไปเล่นกับสายลมตั้งแต่ยังเด็ก”“จำไม่ได้ครับ”“ก็คงไม่แปลกหรอก ตอนนั้นอายุน่าจะสามสี่ขวบใช่ไหมคะคุณหญิง”“น่าจะใช่ค่ะ”หญิงสาวใบหน้าสวยหวานที่อยู่ในวงสนทนาเอาแต่ลอบมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความรู้สึกมากมาย ในตอนแรกเธอไม่พอใจที่มารดาให้มาเจอใครที่ไหนก็ไม่รู้แต่พอได้เจอหน้าเธอกลับถูกใจอีกฝ่าย ก็แน่ล่ะหล่อขนาดนี้ไม่สนใจก็ต้องบ้าแล้ว“สวัสดีพี่เขาสิลูกพิมพ์”“สวัสด

อีกวันผ่านไปวันใหม่ตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก เธอหันไปมองชายหนุ่มที่ยังคงหลับอยู่ เขากลับมาที่ห้องไม่ได้กวนที่เธอทำรายงานพอถึงเวลานอนชายหนุ่มก็มานอนข้างๆ เธอเหมือนเดิม ในวันนี้วันใหม่มีเรียนวิชาเดียวแต่ช่วงบ่ายเธอกับเพื่อนๆ นัดไปคาเฟ่ด้วยกันเพื่อที่จะทำงานกลุ่ม“คนอื่นยังไม่มาเหรอวันใหม่”เสียงของโซดาดังขึ้น“ขนนจีนไปเข้าห้องน้ำน่ะ ส่วนกิ่งกับไวท์เห็นบอกว่าอาจารย์ให้ไปหาเดี๋ยวตามมา แล้วโซดาไปไหนมาทำไมวันนี้ไม่มาเรียน”“เมาน่ะสิ เมื่อคืนไปวันเกิดเพื่อนอีกมหาวิทยาลัย”“อ๋อ”คนตัวเล็กพยักหน้ารับรู้ เธอพูดคุยกับอีกฝ่ายเพราะเป็นเพื่อนในห้อง ไม่อยากรู้สึกอึดอัดจึงพยายามทำความรู้จักอีกฝ่าย“ว่าจะถามนานแล้วว่าทำไมถึงย้ายมาเรียนที่นี่อ่ะ อีกไม่นานก็จะจบแล้ว”“มาอยู่กับพ่อน่ะ พอดีแม่เสียเราเลยต้องมาอยู่ที่นี่”“ขอโทษนะที่ถาม เราไม่รู้”“ไม่เป็นไร เราเริ่มทำใจได้แล้ว”เธอยิ้มกลับไป ไม่ได้รู้สึกคิดมากอะไรกับคำพูดของเขา โซดาพยักหน้

“….”คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้าก่อนที่เธอจะหลับตาลงเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มกำลังจะทำอะไรกับร่างกายของเธอ ต่อให้เธอห้ามเขาก็คงไม่คิดที่จะฟังกันอยู่ดี“เมินฉันงั้นเหรอ หึเมินให้ได้ตลอดนะวันใหม่”ชายหนุ่มหงุดหงิดกับท่าทางของคนตัวเล็ก ไหนจะภาพที่เธอยิ้มแย้มให้กับผู้ชายคนอื่นอีกไม่รู้รึไงว่าเขาไม่พอใจมากแค่ไหน เขาหึงจนแทบบ้าอยู่แล้วสายลมกระชากเรียวขาของคนตัวเล็กให้แยกออกจากกันก่อนที่เขาจะสัมผัสร่างกายของเธอแทบจะทุกส่วน ชายหนุ่มเห็นสีหน้าเหยเกของคนตัวเล็กที่เผยออกมาในยามที่เขาบีบเคล้นหน้าอกของเธออย่างรุนแรงแบบนี้แต่ทว่ามันก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มคิเจะหยุดการกระทำของตัวเองเลยแม้แต่น้อย เขากดใบหน้าซุกไซร้ซอกคอขาวผ่องของเธอสร้างร่องรอยให้เธอจำว่าเธอเป็นของใคร“อ๊ะ!”ร่างบางอรชรสะดุ้งเฮือกเมื่อรับรู้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่สอดแทรกเข้ามาในร่างกายของเธอ สายลมในวันนี้ไม่ได้อ่อนโยนเลยแม้แต่น้อยเขารุนแรงมากกว่าครั้งแรกที่ทำเธอเสียอีก ชายหนุ่มเองก็รู้สึกทรมานไม่ต่างกันความคับแน่นของคนตัวเล็กมันบีบรัดจนทำให้เขาขยับตัวยากไม่น้อยเลย แต่พอเ

“เธอคิดว่าเป็นประโยคแบบไหน เธอต้องไปนี่เป็นคำสั่ง”คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเธอไม่พอใจที่เขาทำแบบนี่กับเธอ แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ยอมง่ายๆ เขาทำท่าดุดันเอาเรื่องพอสมควร นั่นจึงทำให้วันใหม่จำใจต้องยอมไปกับเขา เธอลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุดจากกางเกงยีนส์ขาสั้นก็มาเปลี่ยนเป็นชุดกางเกงยีนส์ขายาวใส่เสื้อครอปสั้นมีเสื้อแขนยาวทับอีกที สายลมไม่ได้พูดอะไรเพราะการแต่งตัวของเธอไม่ถือว่าโป๊อะไรเขาเลยไม่บ่นพอขึ้นมาบนรถหญิงสาวก็เผยใบหน้าเรียบนิ่งออกมา เมื่อนึกถึงว่ามีผู้หญิงคนอื่นมานั่งอยู่ตรงนี้เหมือนกัน ตลอดทางคนตัวเล็กจึงไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยจนกระทั่งมาถึงที่ผับแห่งหนึ่งวันใหม่จึงได้รู้ว่าที่ที่เขาพาเธอมาคือที่นี้นี่เอง เธอไม่ชอบสถานที่แบบนี้ไม่อยากจะลงเลยด้วยซ้ำแต่เธอก็ถูกลากพาลงมาจนได้ หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมา เธอเดินตามแรงจูบของสายลมไปยังชั้นบนของผับแห่งนี้“ทำไมมาช้า แล้วนี่ใครว่ะ?”เป็นเหมันต์ที่เอ่ยถามหลังจากที่สายลมนั่งลงพร้อมดึงให้คนตัวเล็กที่ดูไม่เต็มใจอยากจะมาด้วยนั่งลงข้างๆ“นี่วันใหม่เพื่อนกู”คนถูกแนะนำว่าเพื่อนมีสีหน้าเรียบนิ่งพอสมควร

“ถ้าไม่เห็นแก่ความรู้สึกเราก็นึกถึงความรู้สึกของผู้หญิงคนนั้นหน่อย ลมไม่ควรทำแบบนี้”การที่เขาไปมาหาสู่ผู้หญิงคนนั้นมันก็แปลว่าเขาสนใจในตัวผู้หญิงคนนั้นอยู่บ้างไม่งั้นก็คงไม่ทำแบบนั้นหรอก“ทำไม หึงฉันแล้วเหรอวันใหม่”“ไม่ได้หึง”“งั้นเหรอ”ชายหนุ่มเห็นแววตาไม่พอใจของคนตัวเล็กที่เผยออกมา เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะปากแข็งได้อีกนานแค่ไหนวันใหม่เปิดประตูรถด้วยสีหน้าเรียบนิ่งก่อนจะชะงักเมื่อเห็นสายตาของเพื่อนมองมาอยู่ ดูเหมือนว่าคนอื่นๆ จะมองมาที่เธอด้วยสีหน้าเป็นคำถามพอสมควรเรื่องที่เธอรู้จักกับสายลม เธอไม่อยากให้อีกฝ่ายมาส่งก็เพราะแบบนี้แต่ชายหนุ่มไม่ยอม เธอเองก็ขัดอะไรเขาไม่ได้เลย“วันใหม่สนิทกับสายลมเหรอ?”ขนมจีนเอ่ยถาม เธอแปลกใจตั้งแต่โซดามาเล่าให้ฟังแล้วและก็ได้เห็นสายลมมาส่งวันใหม่อยู่หลายครั้ง“รู้จักตั้งแต่เด็กน่ะ คือพ่อเราเป็นคนงานที่บ้านของสายลม”“แค่นั้นเหรอ”ถ้าแค่ลูกคนงานก็ไม่น่าจะมารับมาส่งแบบนี้“อืม เคยเป็นเพื่อนเล่นกันแต่เด็