All Chapters of แสงจันทร์พันธนาการ: Chapter 141 - Chapter 150

428 Chapters

บทที่ 36. ตอนที่ 3. ถวิลหา

ลู่เสี่ยนเหลือบตามองทุกคน โดยเฉพาะจางลี่ผู้เป็นสามี สายตาของทุกคน จะเคลือบแคลงสงสัยเช่นไรก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่เขาจางลี่โค้งศีรษะทำความเคารพต่อผู้อาวุโสและผู้เป็นนาย เขาลาทุกคนในห้องแห่งนั้น แล้วเดินจากมาเงียบ ๆ ลู่เสี่ยนเห็นเช่นนั้น นางก็ไม่รอช้า รีบทำความเคารพต่อทุกคน แล้วเดินตามจางลี่ผู้เป็นสามีออกมาจ้าวตงหยางมองดูอาจารย์ของเขา สิ่งที่ท่านอาจารย์พูดออกมา มีอะไรซ่อนอยู่เช่นนั้นรึ ทำไมคนทั้งสอง ถึงมีท่าทีแบบนั้น“เอาล่ะ แค่เรื่องของบ่าวไพร่ ท่านอย่าได้ใส่ใจ วันนี้นับว่าโอกาสดี ที่เราได้มาพบกัน ท่านอาจารย์ หากสายตาของข้าไม่พร่าเลือนจนเกินไป ท่านกับข้า อายุคงต่างกันไม่มาก เรื่องของบ่าวไพร่เสียมารยาทนางหนึ่ง ท่านก็อย่านำมาใส่ใจเลยนะ”หมอดูตาบอดยิ้มออกมา “ท่านฮูหยิน ข้าผ่านโลกมามาก สาวใช้ของท่าน จงเฝ้าระวังนางให้ดี หากนางพ้นบ่วงทุกข์ครั้งนี้ไปได้ก็รอด แต่หากไม่ได้ ข้าเชื่อว่าท่านคงเข้าใจดี”ฮูหยินแม่เฒ่าแม้ยิ้มบนใบหน้า แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความกังวล เรื่องของลู่เสี่ยนกับหลานชายเฉิงวั่งซู นางไม่เคยระแคะระคายเลย จนทั้งสองเริ่มเติบโตเป็นหนุ่มสาว ความใกล้ชิดผูกพัน อาจทำให้ชายหนุ่มหญิงสาว ต่
last updateLast Updated : 2025-11-25
Read more

บทที่ 36. ตอนที่ 4. ถวิลหา

นางส่ายหน้าช้า ๆ “ไม่แล้ว ท่านใจดี ข้าจะทำร้ายได้เช่นไร ดูซิผ่านไปหลายวัน คนจากเผ่าปีศาจยังไม่มีใครตามหาข้าเลย ข้าถูกพวกเขาทอดทิ้งเสียแล้ว”“อย่าสนใจเลย ท่านอาจารย์อนุญาตให้เจ้าไปอยู่ที่เฉิงไห่ ถือว่าเขาไว้ใจเจ้าแล้ว เจ้าควรดีใจ เฉิงไห่มิใช่สถานที่ที่ใครจะเข้าออกได้ โอกาสของเจ้าช่างดีนัก”“เรื่องของเผ่าปีศาจท่านไม่ควรวางใจ ครั้งก่อนเพราะท่านอาจารย์ช่วยเหลือ ครั้งหน้าท่านไม่ควรประมาทเช่นนั้นอีก ซีห่าวบาดเจ็บกลับไป คนของเผ่าปีศาจพังพอนต้องไม่พอใจมาก อีกไม่นาน พวกเขาคงมาเอาคืน” ฟ่านถิงถิงพูดด้วยแววตาเป็นกังวล“อย่าห่วงไปเลย หากข้ามีวั่งซูอยู่เคียงข้าง ไม่มีทางที่ข้าจะเพลี้ยงพล้ำเช่นนั้นได้ สู้กับปีศาจ ก็ต้องใช้ไฟ วั่งซูเท่านั้นที่จะรับมือกับพวกเขาได้”“ท่านพูดเช่นนี้ อย่าบอกนะว่าท่านจะติดตามเขาไปแดนตะวันออก เรื่องประลองดาบกับองค์ชายสามเล่า ท่านลืมเสียแล้วหรือ แม่นางอู๋อิงคงเสียใจมาก หากรู้ว่าท่านคิดเช่นนี้”จ้าวตงหยางนิ่งเงียบ เมื่อนึกถึงหญิงคนรัก “ข้าไม่ได้ลืม แต่เรื่องที่เฉิงวั่งซูกำลังไปทำ ก็นับว่าสำคัญมากสำหรับข้าและเขาเช่นกัน เอาไว้นานไป เจ้าจะเข้าใจเอง ส่วนเรื่องขององค์ชายสาม รอข้า
last updateLast Updated : 2025-11-25
Read more

บทที่ 37. ตอนที่ 1. โจรภูเขา

เฉิงวั่งซูมัวช่วยเหลือหญิงสาวใส่ล้อเกวียน กว่าจะแล้วเสร็จ แต่ก็เป็นเวลาเย็นย่ำแล้ว ชายหนุ่มจัดบังเหียนม้า มองดูท้องฟ้าและเส้นทาง แล้วเขาก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา“คุณชายท่านจะไปหมู่บ้านข้างหน้าหรือ เย็นแล้ว กว่าจะไปถึงคงมืดค่ำ เส้นทางไม่คุ้นชิน จะค่อนข้างอันตราย แถมยังมีโจรป่าดักซุ่มปล้นชิง ถ้าอย่างไงคืนนี้ ท่านก็ไปนอนบ้านข้าก่อนแล้วกัน หากไม่รังเกียจที่บ้านข้าคับแคบไปสักหน่อย ก็พอให้ท่านหลับนอนเอาแรง ไว้สำหรับเดินวันในวันต่อไป”เฉิงวั่งซูมองดูนางจูงควายเข้ามาเทียมเกวียน เพื่อเตรียมขนหญ้ากลับบ้าน“เห็นที ข้าคงต้องรบกวนเจ้าแล้ว แม่นาง…”“อ๋อ…ข้ามีนามว่าเจาอัน รบกวนอันใดกัน ท่านเป็นผู้มีพระคุณ อุตส่าห์ยอมเสียเวลาช่วยเหลือข้า หากข้าไม่ได้ท่าน คงลำบากมาก ถนนหลวงเส้นนี้นาน ๆ จะมีผู้คนผ่านทางมา ก็คิดเสียว่า เรามีวาสนาต่อกัน”บ้านของนางหลังเล็ก ก่อสร้างด้วยดินกับฟางข้าว หลังคามุงด้วยหญ้า นอกจากสัตว์เลี้ยงที่เป็นเป็ดไก่ และหมู บ้านทั้งหลังก็เงียบสนิท“แม่นาง นี่เจ้าอยู่ผู้เดียวหรือ”“ไม่ ข้าอยู่กับท่านพ่อ แต่…พ่อของข้าป่วยหนัก ท่านแม่และสามีของข้า เขาบุญน้อยตายจากข้าไปได้หลายปีแล้ว ข้าก็อยู่กันตา
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

บทที่ 37. ตอนที่ 2. โจรภูเขา

"เอาผ้าผืนนั้นมาเปลี่ยน ข้านอนบนหญ้าของเจ้าได้ แต่ท่านผู้เฒ่าจะนอนเช่นนั้นไม่ได้ ทำตามที่ข้าบอกเถอะ"นางไม่มีทางเลือก จำต้องทำตามที่ชายหนุ่มแนะนำ หญิงสาวก่อฝืนสุมไฟ เตรียมอาหารมื้อเย็น แล้วก็แอบชำเลืองตามองดูวั่งซู ที่กำลังอาบน้ำให้บิดาของนาง โดยไม่มีทีท่ารังเกียจ ชายชรามองใบหน้าของชายหนุ่มแล้วหัวเราะชอบใจ แม้วั่งซูจะฟังเขาไม่เข้าใจ แต่แววตาของชายชรา ก็แสดงออกชัดเจน ว่าคืนนี้ช่างมีความสุขนักวั่งซูใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดเนื้อตัวให้เขา หากเป็นเมื่อก่อน เรื่องเช่นนี้เขาคงทำไม่ได้ แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมา การดูแลบิดาที่ขาพิการ ทำให้เขารู้ว่า กับผู้มีอายุ เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ก็สามารถทำให้เขามีความสุขได้ ชายชราเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา กลางแผ่นหลังของเขากลับมีบาดแผลเหมือนถูกฟัน ลากยาวถึงสามแผล ลักษณะแผลเป็นเช่นนี้ คงส่งผลให้เขาพิการทั้งร่างกาย ตามเนื้อตัวส่วนอื่น ๆ ก็พบแผลเป็นกระะจายทั่วร่าง เล็กบ้างใหญ่บ้างต่างกันไปหญ้ารองเตียงใหม่ ผ้าปูใหม่ ที่นอนเก่าถูกเก็บกวาดออกไปทิ้ง ทำให้ห้องนี้น่านอนขึ้นมากกว่าเก่า หญิงสาวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้บิดาใหม่ และป้อนโจ๊กให้กับเขาเฉิงวั่งซูเหนื่อยอ่อน นั่งมองดูสองพ่อลู
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

บทที่ 37. ตอนที่ 3. โจรภูเขา

เฉิงวั่งซูจูงม้าเข้าไปมัดไว้ในมุมที่ไม่วุ่นวาย แล้วหาที่สงบให้ตนเอง โดยไม่ต้องการเข้าไปอยู่ร่วมกับพวกชาวบ้านด้านใน ด้วยเห็นว่าด้านใน คงมีไม่ต่ำกว่าห้าครอบครัว “คุณชาย ทำไมท่านมาอยู่ตรงนี้เล่า เข้าไปด้านในเถิด”“ไม่ดีกว่า ข้าแค่ผ่านทางมาเท่านั้น พรุ่งนี้เช้าข้าจะเดินทางต่อ ไม่จำเป็นต้องรู้จักใคร”“แต่…”“เจาอัน เขาไม่เข้ามา เจ้าก็ไม่ต้องไปเซ้าซี้ มาเถอะ กลับเข้ามาด้านใน เอ้อ…เจ้าหนุ่มถ้าเจ้าจะนอนตรงนั้น ห้ามจุดไฟนะ ตรงนั้นเป็นด้านนอก ถ้าพวกโจรมันเห็นแสงไฟ มันจะรู้ว่ามีคนมาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ หน้าตาเจ้าไม่โง่ เข้าใจที่ข้าพูดใช่หรือไม่” ชายวัยกลางคน ตะโกนมาทางเจาอันและวั่งซูเฉิงวั่งซูได้ยินเช่นนั้น ก็ถอนหายใจ ด้วยความไม่สบอารมณ์“คุณชาย ท่านอย่าใส่ใจเลยนะ พี่กู่เป็นคนไม่มีการศึกษา ไม่รู้ว่าควรใช้คำพูดเช่นไร ถึงจะมีความเหมาะสม เขาถนัดใช้แต่แรงทำงาน เลยเป็นคนเช่นนี้”“เขาคงชอบเจ้า”หญิงสาวนั่งลง แล้วถอนหายใจ “ใช่ แต่ข้าไม่ชอบ พี่กู่มีภรรยาอยู่แล้วถึงสามคน ท่านเห็นเด็ก ๆ เจ็ดคนนั่นไหม นั่นลูกของเขาหมดเลย ข้าไม่ต้องการไปเป็นแม่หมู ที่คอยแต่เบ่งท้องออกลูกแบบนั้น ข้าอยู่กับท่านพ่อแบบนี้ ก็มีคว
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

บทที่ 37. ตอนที่ 4. โจรภูเขา

รุ่งเช้าเจาอันเตรียมพาบิดาพิการกลับเข้าไปในหมู่บ้าน หญิงสาวมองไปยังมุมหนึ่งของเมื่อค่ำคืน ตรงที่เฉิงวั่งซูนั่งพูดคุยกับนาง ในเวลานี้ไม่มีเงาของเขาแล้ว เขากับม้าสีดำตัวนั้น คงออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ เจาอันลงไม้เฆี่ยนควายที่มีเพียงตัวเดียว ลากเกวียนกลับมาที่บ้านของตน แต่สิ่งที่เห็น ทำเอานางยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ม้าตัวใหญ่สีดำ ถูกมัดไว้หน้าบ้านของนาง เฉิงวั่งซูหอบหญ้าที่นางเกี่ยวมาเมื่อวาน ออกมาเรียงเต็มลานบ้าน“คุณชายนี่ท่านทำอะไร ข้าหลงคิดว่าท่านจากไปแล้ว”“ก็คิดว่าจะไปแล้วเช่นกัน แต่คิดขึ้นมาได้ ว่าบ้านของเจ้าหลังคามันทะลุจนมองเห็นแสงดาว ข้าเลยจะอยู่ช่วยเจ้าซ่อมหลังคาก่อน” เฉิงวั่งซูส่งยิ้มให้นาง “แต่…ข้าทำไม่เป็น หลังคาบ้านขาเป็นกระเบื้อง ไม่ได้มุงหญ้าเช่นนี้”“ท่านเป็นขุนนาง…”ชายหนุ่มส่ายหน้า “บิดาข้า…เป็นแม่ทัพ” วั่งซูยื่นถุงหอมให้นาง“นี่อะไรกัน”“ถุงหอม นี่เจ้าไม่รู้จักเหรอ สตรีหรือชายหนุ่มมักพกติดกาย ช่วยดับกลิ่นไม่พึงประสงค์ ข้าให้…”นางมองดูถุงหอมที่เย็บจากผ้าไหมสีแดงสวยงาม ดวงตาเป็นประกาย ลูบคลำมันเหมือนมองเห็นของมีค่า เฉิงวั่งซูถึงกับหัวเราะออกมากับความบริสุทธิ์ของนาง“ม
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more

บทที่ 38. ตอนที่ 1. เสน่ห์ด้ายแดง

หวังหยงมองใบหน้าภรรยาฟู่ซิงอีด้วยความไม่เข้าใจ“หวังหยง ๆ เจ้านี่ตลกนัก ทั้งหมดนั่น เป็นฝีมือพ่อข้าหาใช่ข้าไม่ เจ้านี่มองเห็นข้าเป็นอะไรกัน นักฆ่าเช่นนั้นหรือ ตลกสิ้นดี หากข้าเป็นเช่นนั้นจริง คงไม่ปล่อยให้เจ้ารังแกข้าอยู่เช่นนี้ทุกค่ำคืนหรอก”“บิดาของเจ้า เสนาบดีฟู่ ทำไมต้องทำเช่นนั้น เฉิงวั่งซูไม่เคยทำร้ายพวกเจ้า ทำไมถึงต้องการเอาชีวิตเขาด้วย”“ท่านพี่ ท่านเป็นศิษย์พี่ของเขา ท่านเคยได้ยินข่าวลือของคุณชายเฉิงบ้างหรือไม่”“ข่าวลือ” หวังหยงมองหน้าซิงอีด้วยความงุนงงนางส่ายหน้าช้า ๆ อสูรกายในร่างหวังหยง ยามโง่เง่าเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรกับเจ้าแมวน้อยง่วงนอน “ใช่ เคยมีข่าวลือหนาหู ว่าบุตรชายคนเล็กของท่านแม่ทัพเฉิง เป็นจอมปีศาจ ถือกำเนิดมาพร้อมพลังอัคคี พี่น้องร่วมตระกูล ต่างบาดเจ็บไปตาม ๆ กัน แค่เด็กเล่นกัน ไยทำพี่น้องไฟลวก จริงอยู่ข้ามาพบเขาด้วยความบังเอิญ แต่เพราะความบังเอิญนั่น กลับทำให้บิดาของข้า เกิดความสนใจในตัวเขาขึ้นมา เลยส่งนักฆ่าไปลองฝีมือ ตั้งใจว่าหากเป็นจริงเช่นข่าวลือ บางทีบุตรชายคนเล็กของบ้านเฉิง อาจมีประโยชน์กับพวกเรา”“แล้วเป็นเช่นไร คนของบิดาเจ้าได้กลับมารายงานหรือไม่ หวังใช
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more

บทที่ 38. ตอนที่ 2. เสน่ห์ด้ายแดง

“เห็นหรือไม่ ทีนี้เจ้าเข้าใจตงหยางหรือยัง ลี่ฉุนที่ข้าพูด มิได้ต้องการที่จะดับฝันของเจ้า แต่ข้าแค่แสดงเหตุผล ตงหยางกับอู๋อิงมีวาสนาต่อกันก็จริง แต่อนาคตเป็นเรื่องยากที่จะคาดการณ์ ตอนนี้นางมีโอกาสที่ดีมารอตรงหน้า องค์ชายสามผู้นั้น แต่งพระชายาเชียวนะ มิใช่สาวสนม ต่อให้นางหนูอู๋อิง จะเป็นเพียงบุตรีคหบดีค้าผ้า แล้วเช่นไร ในวังล้วนมีครูอาจารย์สอนสั่ง นางฉลาดเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว”“ท่านอาจารย์เห็นด้วย กับความคิดของเขาเช่นนั้นรึ”“ท่านพี่ลี่ฉุน มิใช่ข้าไม่รักไม่ชอบนาง ชีวิตข้าจ้าวตงหยาง รอดตายมาได้ในวัยเด็ก เป็นเพราะมีพวกท่านอบรมดูแลสั่งสอน เป็นเช่นพี่น้องร่วมครรภ์ก็ไม่ปาน ท่านดูข้าตอนนี้ มาอยู่เมืองหลวงแคว้นฉินมาไม่รู้กี่ปี แต่กลับตามหาพระบิดามารดาไม่พบ เฉิงวั่งซู ติดตามกองทัพของหวังหยง ด้วยเพราะมีบางเรื่องที่พัวพันกับข้า จนเขามิอาจนิ่งดูดาย ต้องตามไปจัดการแทน เช่นนี้แล้ว ท่านจะให้ข้าอยู่ที่นี่ แต่งภรรยา แล้วละเลยเรื่องเหล่านี้ เช่นนั้นข้าก็ไม่สมควรอยู่เป็นคน”“คุณชาย ท่านอย่าหมายความเช่นนั้น ตลอดเวลา ข้าเห็นท่านกับนังหนูอู๋อิงรักใคร่ปรองดอง ข้าเป็นเหมือนพี่ชาย ย่อมต้องการเห็นน้องมีความสุข เ
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more

บทที่ 38. ตอนที่ 3. เสน่ห์ด้ายแดง

จ้าวตงหยางไม่ตอบ ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเคราของลี่ฉุน อดีตรองแม่ทัพแห่งแคว้นล่มสลาย ผู้ที่เคยมีชีวิตร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันมา“ชีวิตของข้า…ข้ากำหนดเองมิได้หรอก…”ท่านอาจารย์หมอดูตาบอดลดถ้วยน้ำชาลง เหลือบสายตามองดูศิษย์เพียงหนึ่งเดียวของเขา ที่เวลานี้ ใบหน้าของตงหยางกลับเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง และเอาแต่ก้มหน้าหลบสายตาของลี่ฉุน“ตอนนี้ยังกำหนดตนเองมิได้ เพราะจ้าวตงหยาง ยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำให้เสร็จสิ้นเสียก่อน ก็เหมือนกับพวกเจ้าทุกคนนั่นแหละ หรือแม้แต่ตัวข้าเองก็ด้วย ท่านลี่ฉุนอย่ามัวพูดคุยกันอยู่เลย เจ้าไปจัดการเรื่องที่ข้าไหว้วานเสียก่อนเถิด ฟ่านถิงถิง รบกวนเจ้า ช่วยเก็บของให้ข้าด้วย เราจะกลับบ้านอู๋ ที่นี่ไม่ไหว ข้าปวดหัวเหลือเกิน”“เจ้าค่ะ อ้าวท่านลี่ฉุน จะนั่งอะไรอยู่เล่า รีบไปสิ เรื่องคุณชายท่านไม่ต้องห่วงหรอกน่า เขาโตเป็นหนุ่มแล้ว เขามีความคิด เขาต้องจัดการตนเองได้ ท่านน่ะเป็นห่วงตนเองก่อนเถิด หาเมียให้ตัวเองสักคน ใช้ชีวิตที่ดีต่อไป”ลี่ฉุนถอนหายใจ ลุกขึ้นเดินผ่านฟ่านถิงถิงแล้วหยุดฝีเท้าลง “นางปีศาจ หากวันหนึ่งข้าแก่ลง เจ้าจะแก่ไปกับข้าหรือไม่”นางเอียงหน้ามองเข
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more

บทที่ 38. ตอนที่ 4. เสน่ห์ด้ายแดง

องค์ชายสาม ส่งสายตาขึงขังไม่พอใจ ที่เหมือนตงหยางใช่คำพูดยอกย้อนใส่เขา“ข้ามาดักรอท่าน เพื่อขอถอนตัว จะไม่มีการประลองดาบระหว่างเรา เรื่องของอู๋อิง ข้าจะหลีกทางให้ท่าน แต่สุดท้ายแล้ว ข้าต้องการให้นาง เป็นผู้มีสิทธิ์เลือกคู่ครองให้ตนเอง จะได้หรือไม่”องค์ชายสามหัวเราะออกมาอย่างขบขัน “ไม่ต้องเดาเลย นางต้องเลือกเจ้าอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องคิดแผนเช่นนี้เลย จ้าวตงหยาง เจ้าคิดว่าข้าเบาปัญญามากเช่นนั้นรึ”“ไม่เลย นางจะเลือกท่าน ข้าจ้าวตงหยางพูดคำไหนเป็นคำนั้น ข้าหลีกทางคือหลีกทาง ไม่มีแผนลวงอันใดซ่อนอยู่เลยแม้แต่น้อย เพียงข้าต้องการให้ท่านรับปากข้า”“ต้องการอะไรว่ามา”“หากนางเลือกท่าน สัญญากับข้าได้หรือไม่ ว่าท่านจะซื่อสัตย์ต่อนาง จะดูแลนางเป็นอย่างดี อู๋อิงต้องเป็นสตรีที่มีความสุขที่สุด ท่านรับปากข้าได้หรือไม่”“ไม่ยากเลย ข้าต้องทำเช่นนั้นเพื่อนางอยู่แล้ว”“อู๋อิงถูกเลี้ยงดูอย่างอิสระ นางทำงานทุกอย่างเช่นคนงานในร้าน หรือแม้แต่ เดินทางไกลเพื่อส่งสินค้าร่วมกับบิดา นางไม่เคยถูกเลี้ยงดู เช่นคุณหนูบ้านอื่น กิริยามารยาทที่ท่านเห็นว่าเรียบร้อย นั่นเป็นเพราะ การอบรมสั่งสอนจากมารดา แต่เนื้อแท้ของนาง ไม่ได
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more
PREV
1
...
1314151617
...
43
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status