เฉิงวั่งซูถ่ายพลังลงที่ฝ่ามือ จนเริ่มก่อตัวเป็นลูกไฟขึ้นมา“ฟ่านถิงถิง เจ้าปล่อยเขาได้แล้ว” ลี่ฉุนเห็นลูกพลังที่เริ่มก่อตัว ด้วยความเป็นห่วงชายร่างอสูร ไม่พูดเปล่าก้าวเข้าไปดึงร่างนางปีศาจพังพอน ออกจากเฉิงวั่งซูวั่งซูหันกลับมาจ้องมองฟ่านถิงถิงด้วยความโกรธ แม้ลี่ฉุนจะใช้ร่างตนเองยืนบังนางเอาไว้ ลูกพลังในมือของเขาก็ไม่ได้เล็กลงหรือสลายหายไปเลย“พอได้แล้ววั่งซู ถึงฟ่านถิงถิงจะเป็นปีศาจ แต่นางก็เป็นสตรีนะ เจ้าทำเช่นนี้ไม่เกินไปหน่อยหรือ”“แต่นางทำร้ายข้าก่อน เจ้าดูซิตงหยาง หูข้า ขาดหรือไม่”จ้าวตงหยางเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ใบหูของเฉิงวั่งซูแดงกล่ำ ยิ่งผิวกายที่ขาวสะอาด พอเป็นเช่นนี้ ยิ่งเห็นชัดว่าหูของเขาถูกฟ่านถิงถิงบิดจนแดงช้ำ “วั่งซู ใบหูของเจ้า…”ชายหนุ่มตกใจ เมื่อได้ยินตงหยางพูดเช่นนั้น “ว่าอย่างไร หูข้าขาดไปแล้วใช่หรือไม่ มิน่าข้าไม่รู้สึกเลย ว่ายังมีมันอยู่ ตงหยาง ๆ ทำเช่นไรดี ข้ากลายเป็นคนไม่มีหูไปแล้ว” วั่งซูมีสีหน้าตกใจและร้อนรน“ใจเย็นสหาย หูเจ้ายังอยู่ข้างแก้มของเจ้า แค่มันแดงมากก็เท่านั้นเอง โตเป็นหนุ่มจะกลัวอะไรกับมือเล็ก ๆ ของสตรี”วั่งซูรวบกำมือ ลูกไฟก็สลายหายไป ชายหนุ่มยกมือ
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-19
เข้าสู่ระบบ
