All Chapters of แสงจันทร์พันธนาการ: Chapter 231 - Chapter 240

428 Chapters

บทที่ 59. ตอนที่ 1. เจ้าสาวของวั่งซู

ทุกอย่างเป็นไปตามนัดหมาย เซียนพิษเฉียวหลงจีมาถึงในยามพลบค่ำ สีหน้าของนางอิดโรยเป็นอย่างมาก เหมือนเช้าจรดเย็นไม่ได้พักผ่อนสุขสบาย“แม่นางเฉียว ข้าต้มโจ๊กไว้ ท่านจะรับสักถ้วยดีหรือไม่” ฟ่านถิงถิงเอ่ยถาม ด้วยเห็นว่านางดูเหนื่อยอ่อน“ก็ดี ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ข้ากินข้าวไปแค่มื้อเดียวเอง กว่าจะหลบออกมาได้ เล่นเอาเพลียเหมือนกัน” นางละสายตาจากลู่ฮุ่ยหมิง หันไปมองเฉิงวั่งซู “วันนี้นางตื่นขึ้นมาบ้างหรือไม่”ชายหนุ่มส่ายหน้า “ไม่เลยขอรับ นางหลับสนิทเช่นนี้ตั้งแต่ท่านจากไป”หญิงสาวตรวจดูชีพจร “จัดว่ายังน่าเป็นห่วง เมื่อคืนก่อน ข้าถอนพิษไปไม่น้อย เหตุใดถึงไม่ดีขึ้นเลย คุณชายเฉิง พลังปราณของท่าน กับคุณชายจ้าว อาจพอช่วยนางได้บ้าง”เฉิงวั่งซู รีบโบกมือปฏิเสธ “ไม่ได้ พลังของข้ารักษาใครไม่ได้ นอกจากจ้าวตงหยางแล้ว ข้าช่วยใครอื่นไม่ได้ทั้งนั้น”เฉียวหลงจี มองดูชายหนุ่มทั้งสองด้วยความแปลกใจ "ทำไมเล่า พวกเราที่ฝึกยุทธล้วนสร้างฐานจากปราณ แล้วไยท่านทั้งสองถึงดูต่างกัน เฉียวหลงจี เข้ามาคว้าข้อมือของเขาทั้งสอง แล้วนางก็รีบถอยห่างจากคนทั้งสองในทันที “มีอะไรรึ เหตุใดแม่นางเฉียวถึงดูตกใจเช่นนั้น” ลี่ฉุนรีบเข้ามาพย
Read more

บทที่ 59. ตอนที่ 2. เจ้าสาวของวั่งซู

ลี่ฉุนมองใบหน้างดงามของนาง ด้วยความตกใจ “ไม่ได้นะ เจ้ามีชีวิตอยู่ได้ด้วยเพราะพลังบำเพ็ญ หากทำเช่นนั้น เจ้ามิเท่ากับว่าตัดชีวิตตนเอง มอบให้นางหรอกหรือ แล้วความตั้งใจของท่านอาจารย์หมอดูตาบอด จะไม่สูญเปล่าหรือ ท่านอุตส่าห์ตั้งความหวังให้เจ้าติดตามดูแลคุณชายจ้าวตงหยาง หากเจ้าหมดอิทธิฤทธิ์ กลายเป็นเพียงพังพอนตัวหนึ่ง เช่นนั้นจะมีประโยชน์อะไรกัน”“แต่การช่วยชีวิตคน ก็เท่ากับเป็นการสร้างกุศลมิใช่รึ”ลี่ฉุนวางมือลงบนศีรษะของนาง แล้วลูบเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู “ฟ่านถิงถิง ฟังข้า เราช่วยผู้อื่นได้ แต่เราต้องไม่เดือนร้อน สิ่งที่เจ้าคิดจะทำ มันเท่ากับเฉือนวิญญาณตนเองออกไปครึ่งนึง ต่อให้เจ้าปรารถนา ข้าก็ไม่ยอม ข้ารู้ว่าระหว่างเราไม่มีทางเป็นไปได้ แต่อย่างน้อย ขอให้ข้ามีสหายที่มีใบหน้าเช่นนี้ พูดคุยกับข้าได้เช่นนี้มิได้หรือ”ฟ่านถิงถิงจับมือของเขาลงมาจากศีรษะ แล้วกุมมือของเขาเอาไว้ “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะช่วยนาง ในแบบที่ไม่ทำร้ายตนเอง”“ไม่ใช่แค่นาง กับทุกคนฟ่านถิงถิง การเดินทางของคุณชาย ยังอีกยาวไกล ข้างหน้าเราจะพบเจออะไรอีก ก็ไม่สามารถมองเห็นเหตุการณ์ต่าง ๆ ได้ในยามนี้ เจ้ามีข้า ทำอะไรต้องปรึกษากัน ห้าม
Read more

บทที่ 59. ตอนที่ 3. เจ้าสาวของวั่งซู

คนทั้งสี่ เดินทางกลับไปเก็บของที่โรงเตี๊ยม คนของสำนักเมฆาทมิฬ เดินผ่านเฉิงวั่งซูไปราวกับเขาไม่ใช่คนที่พวกมันต้องการตัว “อะไรของพวกมัน ข้ารึเกร็งตัวจนแทบหยุดหายใจ คิดว่าจะเกิดเรื่องเสียแล้ว” ลี่ฉุนพูดขึ้น ขณะเตรียมของขึ้นหลังม้า สายตาของคนทั้งสี่ มองตามหลังกลุ่มคนของพรรคมาร ที่เวลานี้ ต่างเดินกันขวักไขว่เต็มท้องถนน“อาจเพราะคนที่จอมมารเฟ่ยอวี่ต้องการตัวมากที่สุดในตอนนี้ ไม่ใช่เฉิงวั่งซู หรือแม่นางลู่ฮุ่ยหมิง แต่คงเป็นภรรยาคนงามของท่านจอมมาร ที่หายตัวไป” จ้าวตงหยางพูดขึ้น“จะว่าไปเฟ่ยอวี่เอง ก็น่าสงสารไม่ต่างกับข้าเลย ด้ายแดงของเขากับนางพาดผ่านกัน มีวาสนาได้พบพาน แต่มิอาจครอบครอง” เฉิงวั่งซู กระโดดขึ้นหลังม้า แล้วสั่งมันก้าวเดินเหยาะย่างไปตามถนนจ้าวตงหยางมองดูสหายที่ล่วงหน้าไปก่อนด้วยความสงสาร แต่ทุกอย่างล้วนถูกลิขิตมาแล้ว คำสาปรัก เหลืออีกกี่เรื่องกันนะที่ต้องพบเจอ วัยหนุ่มเช่นนี้ ความรักชายหนุ่มหญิงสาว ดูจะเป็นความเจ็บปวดที่หนักหนาที่สุดแล้ว กับการเป็นมนุษย์ ไม่สิ แม้แต่เทพเจ้า ก็เจ็บด้วยเรื่องนี้ได้ไม่ต่างกันเลยจ้าวตงหยางยึดเชือกบังเหียนแล้วกระโดดโหนตัวขึ้นไปนั่งบนหลังม้า จังหวะก้
Read more

บทที่ 59. ตอนที่ 4. เจ้าสาวของวั่งซู

“เข้มแข็งไว้ ลูกแม่ แม่รู้เรื่องหมดแล้ว ลี่ฉุนจุดพลุไฟที่แม่ให้ไว้ คนของแม่เห็นสัญญาณนั่น ก็รีบส่งข่าวต่อกันทันทีพอแม่เห็นก็รีบมาพบเจ้า คุณชายจ้าวเล่าเรื่องทั้งหมดให้แม่ฟังแล้ว ไม่เอานะ อย่างร้องไห้ จะเป็นสามีเป็นเจ้าบ่าว งานมงคลไม่ควรมีน้ำตา เข้าใจไหม”นางลูบเช็ดหยาดน้ำตา ออกจากใบหน้าของเขา“ท่านเดินทางมาเหนื่อย ๆ เชิญพักผ่อนด้านในก่อนดีหรือไม่” เจ้าสำนักกระบี่ฟ้ารีบเชื้อเชิญแขกคนสำคัญ ด้วยความนอบน้อม“เหนื่อยอะไรกัน ข้าแค่หายใจนิดเดียวก็มาถึงที่นี่แล้ว” เฉิงวั่งซูมองหน้ามารดาด้วยความไม่เข้าใจ “เมื่อก่อนข้าเห็นท่านตาไปไหนมาไหนว่องไว ไม่คิดว่าท่านแม่ก็ทำเช่นนั้นได้ด้วย ทำไมตอนอยู่สนามรบไม่ทำเช่นนี้ ท่านไม่รู้หรือ ว่าข้าคิดถึงพวกท่านมากแค่ไหน”“เจ้าลูกชาย เจ้ารู้จักสัจจะหรือไม่ นั่นเลย ที่ข้าไม่ใช้กฏชาวยุทธกับงานของราชสำนัก” นางยิ้มให้บุตรชาย “มาเถิด พาข้าไปพบลูกสะใภ้ รู้ไหมข้าดีใจมากที่เจ้าจะแต่งงาน หากพ่อของเจ้ารู้เรื่องนี้ เขาคงดีใจมากเช่นกัน”“ดีใจเช่นนั้นรึ ดีใจทำไมกัน”“ต้องดีใจสิ ในชีวิตเราจะมีความรักมากมายเช่นนี้ได้สักกี่ครั้งกันเชียว ต่อให้เราเหลือลมหายใจ ได้อยู่ร่วมกันแค่เพี
Read more

บทที่ 60. ตอนที่ 1. เทพอสูรแห่งอัคคี

ลู่ฮุ่ยหมิง ครุ่นคิด ถึงพี่ชายผู้แสนจะแปลกประหลาด ในความทรงจำของนาง ทำไมกลับไม่มีเรื่องราว หรือความรู้สึกผูกพันของพี่ชายผู้นี้เลย นางมองใบหน้าของเฉิงวั่งซู แววตาของเขาในตอนนี้ เหมือนกำลังเฝ้ารอคำตอบจากปากของนาง “ข้าเป็นน้องสาวก็จริง แต่…น้อยนักที่จะเข้าใกล้ตัวเขาได้ หากไม่ใช่เพราะความต้องการให้เข้าพบ ยิ่งไม่มีหวัง”จ้าวตงหยางมองดูสตรีที่ยังคงมีสีหน้าซีดเซียว ด้วยความแปลกใจ กับความสัมพันธ์ในของครอบครัวนาง“แม่นางลู่ อย่าหาว่าข้าล่วงเกิน เจ้ากับจอมมารเฟ่ยอวี่ เป็นพี่น้องกันจริง ๆ หรือไม่ ข้ามองเห็นเจ้าสองคนพี่น้อง ดูผิดแผลกไปจากครอบครัวอื่น ข้าเป็นลูกชายคนเดียวของท่านแม่ พี่น้องล้วนห่างเหินด้วยฐานันดรศักดิ์ตามราชวงศ์ เลยอาจจะไม่เข้าใจในความสัมพันธ์ของคนที่มีพี่น้องตามปกติ เฉิงวั่งซู เจ้าน่าจะรู้ดีกว่าข้าในเรื่องนี้”“ข้าหรือ ข้า…จะรู้สึกห่วงท่านพี่ ต่อให้ข้ากับพวกเขาไม่ค่อยสนิทกัน แต่ข้าก็รู้ว่าพวกเขาคือพี่น้อง เราต้องคิดถึงกัน ดูแลกัน”ลู่ฮุ่ยหมิงมองใบหน้าของสามี ด้วยสายตาว่างเปล่า “ข้าไม่มีความคิดเช่นนั้นเลย ข้าอยู่กับท่านแม่เพียงลำพัง นางเองก็ไม่เคยพูดอะไรที่จะทำให้ข้ารู้สึก ว่าเฟ่ย
Read more

บทที่ 60. ตอนที่ 2. เทพอสูรแห่งอัคคี

เฟ่ยอวี่ใช้พลังของตน สร้างเกราะป้องกันมวลพลังปราณเพลิงที่ลุกไหม้ แรงจากพลังของวั่งซู ทำให้ร่างของจอมมารถอยหลังไปหลายก้าว แต่ก็ยังไม่สามารถทำอะไรมันได้เฟ่ยอวี่ฉีกยิ้มด้วยความชอบใจ“เฉิงวั่งซู ไม่เลวนี่ เจ้าเป็นผู้ที่มีพลังปราณเพลิงในแก่นจิตรึนี่ น่าสนใจนัก ใต้หล้านี้ เห็นจะไม่มีใครแล้ว ที่พิเศษเช่นนี้ ข้ารึหลงคิดมาตลอด ว่าความพิเศษเช่นนี้ มันก็แค่ตำนานเรื่องเล่าหลอกเด็ก ไม่คิดเลย ว่าจะมีคนพิเศษเช่นนี้อยู่จริง ดี เป็นเช่นนี้ก็ดี ข้าเฟ่ยอวี่ผู้นี้ จะได้เป็นตำนานไปด้วยอีกคน ว่าข้าจอมมารเฟ่ยอวี่ คือผู้ที่จะล้มปราณเพลิงของเจ้าเอง”จอมมารเฟ่ยอวี่ เรียกกู่ฉินของตนออกมา มันเริ่มลงมือบรรเลงบทเพลงแปลกหู เสียงดนตรีราวกับมีคลื่นพลังงานแผ่กระจายออกไปรอบทิศทาง เสียงบาดหูน่ารำคาญก่อกวนระบบสมอง ทำให้ผู้ได้ยินหมดเรียวแรง แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะเลวร้ายไปมากกว่านี้ กลับมีพลังงานบางอย่างพุ่งแหวกอากาศ เข้าหาเฟ่ยอวี่ด้วยความเร็วจอมมารในอาภรณ์สีดำ เหลียวตัวหลบได้อย่างหวุดหวิด ต้นไม้ด้านหลังเฟ่ยอวี่ ลั่นแตกแยกออกเป็นสองส่วนในทันที ท่ามกลางสายตาของทุกคน ใบไม้สีเขียวจากลำต้นที่เคยแข็งแกร่ง ปลิดปลิวร่วงหล่นจากต้น
Read more

บทที่ 60. ตอนที่ 3. เทพอสูรแห่งอัคคี

จอมมารเฟ่ยอวี่เบิกตาจ้องมองน้องสาว ที่ตนเองวางตัวนางให้เป็นเพียงทาสรับใช้ บทเพลงอเวจีนี้ ไม่ได้หายสาบสูญไปกับจอมมารคนเก่า แต่กลับมาตกทอดอยู่กับนางมารน้อยฮุ่ยหมิง“นี่เจ้า เหตุใดจึงสามารถบรรเลงบทเพลงนี้ได้”นางยิ้มให้กับพี่ชาย โลหิตสีแดงกระอักออกมาจากริมฝีปาก จนหน้าอกและเครื่องดนตรีเต็มไปด้วยของเหลวสีแดง แต่นางก็ยังคงบรรเลงมันไม่หยุดมือ ท่ามกลางสนามรบ ของสำนักพรรคมารเมฆาทมิฬ และสำนักกระบี่ฟ้า บทเพลงที่แว่วกังวานออกไป เริ่มมีผลกับผู้ที่ได้ยิน ใครไหวตัวทัน ยกมือขึ้นปิดหูตนเอง ก็ยังทันรอดพ้นความทรมานแต่สำหรับใครที่โง่เขลา เสียงดนตรีแห่งอเวจี ก็พร้อมที่จะเข้าไปดับจังหวะการเต้นของหัวใจ และทำลายระบบประสาท จนเส้นเลือดในกายติดขัดและแตกซ่านในที่สุด ภาพผู้คนทั้งสองสำนักค่อย ๆ ร่วงลงสิ้นใจ เป็นภาพที่น่าหดหู่และโหดร้ายเป็นที่สุดเฟ่ยอวี่ที่กำลังตกตะลึงต่อสุดยอดวิชาที่หายไป กว่าจะรู้ตัว ก็เมื่อเลือดในกายค่อย ๆ ไหลซึมออกมา จากหูทั้งสอง ปากและจมูก หัวเริ่มปวดร้าว เนื้อตัวไร้ซึ่งเรี่ยวแรง“ฮุ่ยหมิง เจ้า…หยุดเดี๋ยวนี้นะ ข้า…บอกให้เจ้าหยุด” เฟ่ยอวี่ปล่อยพลังเท่าที่ร่างกายยังคงมีเหลือ ซัดเข้าใส่ร่างของน
Read more

บทที่ 60. ตอนที่ 4. เทพอสูรแห่งอัคคี

“ข้าคือผู้ยิ่งใหญ่ ข้าต้องมาพ่ายแพ้เช่นนี้ ต่อไปใต้หล้าใครกันจะเกรงกลัวข้า”“เฟ่ยอวี่ นี่ไม่ใช่การแพ้หรือชนะ แต่มันคือความเข้าใจ”“ไม่…” จอมมารเฟ่ยอวี่ตะคอกใส่นางเสียงดัง “นาง…” บุรุษในอาภรณ์ดำจ้องมองไปยังร่างไร้สติของลู่ฮุ่ยหมิง ในอ้อมกอดของเฉิงวั่งซู“นางคือสมบัติของข้า เจ้าเองก็ด้วย เฉียวหรงจี ต่อให้เจ้าจะมีอายุที่แท้จริง อยู่ที่กี่ปี เจ้าไหว้ฟ้าดินกับข้าแล้ว และเจ้าก็ทำสัญญากับข้าไว้ ว่าเจ้าจะจัดการเรื่องโรคประหลาดนั่น เจ้าหายตัวออกมาจากสำนักเมฆาทมิฬ เจ้าก็ควรกลับไปกับข้า” เฟ่ยอวี่พยายามใช้พลังที่เหลือ ดึงกระชากเอาร่างไร้สติของฮุ่ยหมิง ออกจากอ้อมกอดของเฉิงวั่งซูจ้าวตงหยางทนดูความโหดร้ายต่อไปไม่ไหว ชายหนุ่มตวัดวาดหอกปลายดาบดาราพิฆาต รวบรวมพลังแห่งฟ้าดินมาไว้ที่อาวุธสวรรค์“จอมมารเฟ่ยอวี่ เจ้าโหดร้ายเกินไปแล้ว หนึ่งไม่อภัยสองไม่ลดราวาศอก เจ้าทำเช่นนี้ไม่คู่ควรให้คนใต้หล้าต้องยำเกรง” พูดจบเขาก็ฟาดหอกปลายดาบลง ร่างของเฟ่ยอวี่กระเด็นออกไปไกล และแน่นิ่งเช่นนั้นอยู่อึดใจ สมุนพรรคมารเห็นเจ้านายของตนเองถูกกระทำ ก็พากันกรูเข้ามา หวังช่วยจอมมารผู้เป็นนาย แต่กลับถูกพลังกำแพงไฟของเฉิงวั่งซูส
Read more

บทที่ 61. ตอนที่ 1. จอมมารคนใหม่

“บังอาจนัก ใครอนุญาตให้พวกเจ้ามาแต่งตั้งลูกข้าเป็นมาร”มารดาของเฉิงวั่งซูถือกระบี่เพลิงโลกันต์ ลอยตัวลงมาจากอากาศ ตรงกึ่งกลางระหว่างคนของสำนักกระบี่ฟ้า และสำนักเมฆาทมิฬ เสียงของนางประกาศกร้าวด้วยความไม่พอใจ พร้อมพลังเปลวอัคคีที่แผ่ความร้อนจนทุกคนสัมผัสได้“นั่น แม่นางเยว่ฉี นางมิได้ไปร่วมรบกับท่านแม่ทัพเฉิงตงซิ่วหรอกรึ เหตุใดจึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้”เสียงพูดคุยของเหล่าสมุนพรรคมารดังขึ้น“อ่อ…แม่นางเยว่ฉี ข้าน้อยผู้คุมกฎสำนักเมฆาทมิฬ ตามกฎของเรา หากใครสามารถล้มจอมมารคนก่อนลงได้ ผู้นั้นย่อมมีสิทธิ์โดยชอบธรรม ที่จะขึ้นมาเป็นจอมมารคนใหม่ของเรา พวกข้าจึงเห็นสมควรแล้ว ที่จะยกย่องคุณชายเฉิงวั่งซู บุตรชายของท่าน ท่านเองก็เห็นนี่ ว่าบุตรของท่าน มีพลังปราณเพลิงที่แข็งแกร่ง ใต้หล้านี้ ใครกันที่มีพลังเช่นนี้”“ถูกต้องลูกข้ามีพลังแห่งไฟ เขาเป็นเช่นนี้ตั้งแต่เกิด แล้วอย่างไร สำนักวายุเตโชของข้า เราล้วนฝึกฝนด้วยแก่นจิตแห่งเพลิง วั่งซูเป็นเช่นนี้เพราะสายเลือดข้า แล้วมีอะไรพิเศษ เขาถูกวางตัวให้รับตำแหน่งต่อจากท่านพ่อของข้า พวกเจ้าอย่าเอาความเป็นมารมายัดเยียดให้ลูกข้านะ”ลี่ฉุนมองไปที่ผู้คุมกฎสำนักเมฆาท
Read more

บทที่ 61. ตอนที่ 2. จอมมารคนใหม่

“แม่นางเยว่ฉี โปรดอภัย พวกข้าเวลานี้ขาดผู้นำ ทำให้ระส่ำระส่าย ทุกอย่างเป็นเพราะตาแก่ผุ้คุมกฏ หากวันนี้ไม่ได้ล้างแค้นให้แก่พี่น้อง ที่ต้องมาจบชีวิตลงในหุบเขาแห่งความตาย ข้าคงตายตาไม่หลับ แม่นางเยว่ฉี ข้าและเหล่าพี่น้อง มิได้มีเจตนาจะสร้างความวุ่นวาย แต่ขอให้ท่านโปรดละเว้นสักครั้ง ข้าขออภัยด้วย”หนึ่งในหัวหน้าพรรคมาร เปิดฉากเข้าไปต่อยตีตาเฒ่าผู้คุมกฎ ทั้งที่เขาเองในเวลานี้ ชีพจรล้วนขาดสะบั้น ไม่สามารถออกพลังใช้วิชาใด ๆ ได้อีกลี่ฉุนอาศัยร่างกายใหญ่โต บุกเข้าไปจนถึงตัวผู้คุมกฎ อาศัยความชุลมุน แล้วกลับออกมาอีกครั้ง พร้อมป้ายทองคำของสำนักวายุเตโช “ฮูหยินท่านแม่ทัพ นี่ป้ายของท่านขอรับ”นางส่ายหน้า “ข้ามีของข้า นี่เป็นของเฉิงเหลิน เขาตั้งใจมอบให้คุณชายจ้าวเพื่อแลกกับคฤหาสน์ริมน้ำ คุณชายท่านก็จงเก็บรักษามันไว้เถิด แต่จงจำไว้ แผ่นป้ายนี้มีความสำคัญมาก สามารถเข้าออกส่วนในของราชสำนักได้ สำนักวายุเตโชมีเพียงสี่ป้ายเท่านั้น อย่าให้ตกอยู่ในมือคนชั่วอีก”“ขอรับ ข้าจะจดจำไว้” จ้าวตงหยางยกมือขึ้นประสานพร้อมโค้งศีรษะ ทำความเคารพต่อมารดาของเฉิงวั่งซู“เอะอะเสียงดังอะไรกัน ภรรยาข้าต้องการพักผ่อน ไสหัวไปใ
Read more
PREV
1
...
2223242526
...
43
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status