All Chapters of บังอาจรักนายวิศวะ: Chapter 31 - Chapter 40

@บริษัทเตชะวรากูล... @ห้องประธานบริษัท... “เรื่องนี้ ท่านประธานได้ปรึกษากับน้องสาวของท่านประธานหรือยังคะ”อชิรญาถูกเรียกพบตั้งแต่เช้า เธอคิดว่าท่านประธานต้องมีเรื่องด่วนสำคัญแน่นอน แต่ พอเธอได้ฟังสิ่งที่ท่านประธานพูดเมื่อครู่ มันทำอชิรญาตกใจเป็นอย่างมาก ‘เรื่องของน้องชายเธอกับน้องสาวท่านประธานงั้นเหรอ? ที่เป็นเรื่องด่วนของท่านประธาน ^^’ “ยังไม่ได้คุย แต่ว่าผมลองมาปรึกษากับคุณก่อน”กรวิชญ์กลับไปคิดทบทวน หลายๆ เรื่องเข้าด้วยกันแล้ว สาเหตุที่น้องสาวเขาเป็นแบบนี้ ก็น่าจะมาจากฝ่ายชายแน่นอน “เรื่องนี้ น้องชายดิฉันไม่ได้เป็นฝ่ายที่จะมีสิทธิ์เริ่มก่อนนะคะท่านประธาน” “ทำไมจะเป็นคนเริ่มก่อนไม่ได้ น้องชายคุณเป็นลูกผู้ชาย ก็ต้องเป็นคนที่จะเริ่มก่อนได้สิ” “เรื่องนี้ มันไม่ได้เกี่ยวกับความเป็นลูกผู้ชายนะคะ แต่ถ้าน้องสาวท่านประธานกับน้องชายดิฉัน มีฐานะที่เท่าเทียมกัน พอจะสมน้ำสมเนื้อกัน แน่นอนค่ะ ว่าน้องชายดิฉันต้องเป็นฝ่ายที่เริ่มก่อน” “นี่คุณจะบอกว่า ทั้งหมดที่คุณพูดมา ปัญหามันที่อยู่เรื่องฐานะเหรอ” “ใช่ค่ะ”

@โรงแรมสุดหรูระดับห้าดาว... @ประเทศเวียดนาม... “นี่มันเรื่องอะไรกันคะพี่วิชญ์?”พอกรภัทร์มาถึงโรงแรมที่พัก เธอเจอ ‘เขา’ กำลังยืนอยู่หน้าล็อบบี้พร้อมกับเลขาของพี่ชาย ตอนแรกพี่ชายของเธอบอกว่าจะมาดูงานที่เวียดนามกันสองคน แต่พอเธอมาถึง กลับเจอเขา มันทำให้กรภัทร์ตกใจเป็นอย่างมาก “พี่ก็ส่งรายละเอียดไปให้ฝ่ายของเราแล้วนี่ เราไม่ได้อ่านเหรอเวนิส” “อ่านอะไรคะ ก็พี่วิชญ์บอก เราจะมากันสองคน แล้วนี่พี่ พาสองคนนี้มาทำไมคะ” กรภัทร์เหลือบมองคนทั้งสอง โดยเฉพาะเขา กรภัทร์อุตส่าห์ตัดใจจากเขาได้แล้ว ทำไม? เขาจะต้องโผล่มาให้เธอเห็นด้วย “เอ่อ...รายละเอียด มีมาทั้งหมดสี่คนค่ะคุณเวนิส เรื่องนี้ดิฉันเป็นคนพิมพ์รายละเอียดของงานทั้งหมดเองค่ะ”อชิรญารีบเข้าไปอธิบายเรื่องชวนอึดอัดนี้ทันที ไหนท่านประธานบอกเรื่องทุกอย่างเขาจัดการหมดแล้วไง แสดงว่าเขายังไม่ได้บอกน้องสาวของตัวเองเลย หลอกน้องสาวมา โดยไม่บอกอะไรเลยเนี่ยนะ ‘บ้าไปแล้ว’ นี่เหรอคือวิธีจัดการของเขา “เอาล่ะ เวนิส เรื่องนี้ เราจะสงสัยทำไม พี่ก็ให้เลขาพี่เสนอรายละเอียดให้เราไปดูหมดแล้วนี่ ทำ

“เพราะตอนนั้น พี่อยากให้เธอ ไปเจอคนที่ดีกว่าพี่ไง”สิ่งที่ชนกันต์ไม่มีคือ ความเท่าเทียมในฐานะทางครอบครัว เขาไม่อาจจะดึงเธอลงมาอยู่กับความลำบากได้ ระหว่างเธอกับเขา ไม่เหมาะสมกันสักนิด “แล้วเคยถามเวนิสแล้วเหรอคะ? พี่กันต์เคยถามเวนิสบ้างมั้ย ว่าเวนิสเต็มใจหรือเปล่า พี่กันต์ไม่เคยพูดกับเวนิสเลย ไม่แม้แต่จะอธิบายกับเวนิสเลยสักครั้งก็ไม่มี...มีแต่จะผลักเวนิสออกจากพี่ ทั้งที่เวนิส...ก็มอบทุกอย่างให้พี่ไปหมดแล้ว” “...” เขานิ่งมองเธอ ก่อนจะสูดลมหายใจลึก แล้วค่อย ๆ เอื้อมมือไปดึงมือของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างแผ่วเบา ความอุ่นจากปลายนิ้วของเขาส่งผ่านไปยังเธอทันที เป็นสัมผัสที่ทั้งอ่อนโยนและสั่นไหวในเวลาเดียวกัน “พี่ขอโทษ”น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหนักแน่นแต่แฝงแววอ้อนวอน ดวงตาคู่นั้นจ้องมองเธอไม่วาง ราวกับพยายามส่งทุกคำพูดผ่านสายตาแทนถ้อยคำที่ยังเอ่ยไม่หมด “...” กรภัทร์หลุบตามองมือของเขาที่กุมมือเธอไว้แน่น ปลายนิ้วเขาสั่นเล็กน้อย เหมือนกลัวว่าเธอจะดึงมือกลับและหายไปอีกครั้ง “พี่รู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์จะขอโอกาสจากเธอเลย แต่ พี่อยากจะขอให้เธอฟังพี

จูบของเขาหนักแน่น ริมฝีปากที่แนบชิดนั้นแสดงถึงความรู้สึกที่เก็บกักมานาน มือเขาประคองใบหน้าเนียนขึ้นมารับจูบ ปลายลิ้นของเขาสัมผัสได้กับรสขมปนฝาดของไวน์แดงชั้นดี สิ่งนั้นกระตุ้นความอยากของเรือนร่างกำยำขึ้นมาทันที“อื้อ...” ใบหน้าแดงก่ำพยายามสะบัดออก เพื่อหอบโกยเอาอากาศเข้าปอด เธอกำลังจะขาดอากาศหายใจ แต่อีกหนึ่งสติรับรู้ได้เพียงว่า ความหอมหวานอันเย้ายวนของรสชาติจูบนั้น มันทำให้เธอกำลังล่องลอยอยู่บนปุยเมฆสีขาวก้อนใหญ่“บะ-เบลล์”น้ำเสียงแหบพร่าสั่นปนกระเส่า เธอกำลังปลุกบางอย่างในตัวเขาขึ้นมา เขาลูบพวงแก้มแดงระเรื่อของเธออย่างนุ่มนวล“คะ? มะ-มีอะไรคะ ท่านประธาน”เสียงหวานพร่าพึมพำตอบกลับ มือของเธอกำลังโน้มลำคอเขาลงมา และงับริมฝีปากของคนด้านบนที่มองลงมาด้วยดวงตาเปี่ยมอารมณ์ ปากหนาเผยอรับยอมให้ลิ้นเล็กรุกล้ำเข้ามาในโพรงปากของเขา ความเย้ายวนนี้ ยากจะปฏิเสธได้เลยจริงๆ“คุณเมานะ...”เสียงพร่าเอ่ยเตือนสติคนเมา ลิ้นเล็กสอดลึกราวกับจะคว้านให้ทั่วทุกซอกมุม ไล้เลีย ดูดดูน จนทำให้กายกำยำสะท้านปั่นป่วน“ทำไม...ท่านประธาน ไม่กล้าเหรอ หรือว่า...อุ๊บ!!”ริมฝีปากบางถูกปิดในทันใด จูบอันหนักหน่วงและดุเดือดขอ

3 ชั่วโมงต่อมา... ติ๊ด! ติ๊ด! เสียงต่อสายสนทนา “ฮัลโหล...ว่าไง” “พี่วิชญ์! ฮึ่ม! รับสักที! ทำไมพี่ไม่รับสายเวนิสคะ เวนิสโทรหาพี่เป็นร้อยๆ สายแล้วนะคะ พี่วิชญ์อยู่ที่ไหนคะตอนนี้ แล้ว...” “ใจเย็นๆ เวนิส ถามรัวแบบนี้ พี่จะตอบอะไรเราทัน” “พี่ทำไม ไม่รับสายเวนิสคะ?” “พี่ตื่นสาย...”กรวิชญ์เหลือบมองสาเหตุที่ทำให้เขาตื่นสาย เธอยังคงหลับสนิทข้างกายเขา หลังจากผ่านสมรภูมิรบไปเมื่อครู่ “แล้ว...คุณเลขาพี่ล่ะคะ เธออยู่ไหนคะ พี่กันต์โทรหาพี่สาวเขา ก็ไม่รับสายเหมือนกัน” “อืม...ก็...อยู่แถวนี้แหละ...ทำไม เรามีอะไรกับเลขาพี่” “หืม...?? อยู่แถวนี้? หมายความว่ายังไงคะพี่วิชญ์ เสียงพี่เหมือนคนตื่นนอน อย่าบอกนะคะ ว่าตอนนี้พี่กำลังอยู่บนเตียง แล้วเลขาพี่ก็อยู่ด้วย” “อืม...ถูกต้อง” “ห๊ะ!! อะไรคะ!! พี่วิชญ์อธิบายยาวๆ หน่อยสิคะ เวนิสงงไปหมดแล้วนะคะเนี่ย...”กรภัทร์เหลือบมองคนที่น่าจะร่วมงงไปกับเธอด้วย เขาก็คงเป็นห่วงพี่สาวของตัวเองเหมือนกัน “เออน่า...เราอย่าถามอะไรมากได้มั้ย เรื่องนี้ไม่เกี่ย