กว่าฉันจะไปทำธุระและกลับถึงบ้านก็เย็นมากแล้ว บ้านฉันเป็นคนจีน พี่ชายชื่อมาร์คเป็นวิศวกร ป๊ามีร้านขายของฝากที่เยาวราช ส่วนม๊าเปิดร้านพลอยใกล้ ๆ กัน มีน้องชายหนึ่งคนอยู่มอสามตอนนี้เรียนโรงเรียนประจำกลับบ้านแค่เสาร์อาทิตย์บ้านฉันถือว่าพอมีพอกินเพราะเราประหยัดกันสุด ๆ นานทีปีหนจะไปเที่ยว และทุก ๆ วันถ้าไม่ใช่วันพิเศษก็ไปเดินตลาดซื้อของมาทำกับข้าวเองไม่ก็ซื้อแกงถุงสำเร็จมาซึ่งวันนี้ฉันเป็นคนซื้อกลับบ้าน รีบเทใส่ถ้วยใส่จานยัดใส่ไมโครเวฟก่อนจะนำมาตั้งโต๊ะให้ป๊าม๊า กับข้าวง่าย ๆ ส่วนมากของจืดสไตล์คนจีน“ดูรีบ ๆ นะเหมยลี่จะไปไหน”“อ๋อ... จะไปค้างกับโบนัสค่ะ มีรายงานต้องทำ” ม๊าพยักหน้าก่อนจะเลื่อนเก้าอี้นั่ง“ว่าง ๆ ก็พาเพื่อนมาเที่ยวบ้านบ้างนะ ป๊าจะโชว์ฝีมือให้กิน” ป๊าเดินมาสมทบอีกคน“ได้ค่ะป๊า แล้วพี่มาร์คกลับกี่โมงคะ”“รายนั้นน่าจะดึก เดี๋ยวก็หาอะไรกินเองล่ะ นั่ง ๆ รีบกินเดี๋ยวเย็นหมด”พอฉันนั่งลงกินข้าวกับป๊าม๊าคำถามมากมายก็ยิงมาที่ฉันคนเดียว บ้านฉันไม่ถามเรื่องเรียนหรือเรื่องชีวิตประจำวันหรอก เรื่องผู้ชายล้วน ๆ“เหมยลี่ไม่มีผู้ชายมาชอบบ้างเหรอลูก” นี่ม๊า และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ถาม ถามทุก
Terakhir Diperbarui : 2025-10-31 Baca selengkapnya