Tous les chapitres de : Chapitre 101 - Chapitre 105

Mas naging klaro na ang plano namin dahil si Arissa na ang nagbibigay ng utos sa ‘min kung anong gagawin. Nagpadala rin siya ng undercover bodyguards sa nanay ko at sa ‘kin kaya alam kong safe ako sa university kahit wala si Easton. Paminsan-minsan ay nagkukwento si Arissa tungkol sa nakaraan ni Easton. Natutuwa pa nga ako dahil parang naging Ate ko pa siya dahil mas protective pa siya sa ‘kin kaysa kay Easton, na ISA sa MGA crush niya. May mga nagkakagusto naman daw sa kaniyang mga foreigner kaya todo support siya sa ‘min dahil hindi niya raw kasi aakalaing tatamaan ni Kupido si Easton. Nagpatuloy ako sa aking pag-aaral, habang si Easton ay hindi na muling nagtuturo sa university para sa aking kaligtasan. Sa kasalukuyan, papalapit na kami sa pagtatapos ng aming junior year sa kolehiyo. Ilang paperworks na lang ang kailangan naming i-submit at pwede na kami mag-goodbye sa aming third year!At iyon ang ginagawa namin ngayon ni Drake sa library. Isang research paper na lang kasi inaas

“Putangina niyo! Sa oras na makakawala ako rito, sisiguradurin kong hindi na kayo makakalabas nang buhay!”Masakit pa man ang aking ulo, pinilit ko ang aking sarili na buksan ang aking mga mata, at ang unang sumalubong sa akin ay ang malawak na palay at ang init ng apoy. Pinilit kong alalahanin kung ano ang huling nangyari—ang sasakyan, ang biglang preno, ang malakas na banggaan, at ang boses ni Lukas na sumigaw bago tuluyang nagdilim ang lahat.Agad kong hinanap si Lukas. Sa isang iglap ay nakita ko siya sa di kalayuan na nakatali sa isang bakal na upuan, duguan ang noo at labi at puno ng pasa. May isang lalaki sa harapan niya na muli siyang hinampas ng balisong. Hindi ko makita ang itsura ng lalaki dahil nakatakip ang kaniyang mukha. “‘Yon ay kung makakawala ka pa!” Sabay hampas ulit sa kaniyang ulo. Bumaling ang ulo ni Lukas sa aking gawi kaya napansin na niyang gising na ako. “Eloisa…”Kahit pa may galit ako kay Lukas, hindi ko napigilang makaramdam ng awa sa kaniya. Sigurado na

Hindi ko na marinig ang sinasabi ni Blair. Nakatuon lang ang mga mata ko kay Easton na nakahandusay sa lupa, duguan at walang malay. Ganoon din si Arissa na nakakalat ang buhok sa mukha kaya hindi ko masyado makita kung may sugat din itong natamo. Tinabi na rin sa ‘kin si Lukas habang pinapaikutan nila ng gasolina ang paligid namin. “Nasaan na ang tapang ninyong lahat ngayon?” tanong ni Blair, ngunit bago pa man kami makasagot ay napahagikhik na siya. Matalim ang aming tingin ni Lukas sa kaniya. Unti-unti itong lumakas hanggang sa tuluyan na siyang matawa parang may kung anong nangyaring nakakatawa na siya lang ang nakakaintindi.Nakayuko pa siyang tumatawa habang hinihimas ang sariling tiyan, saka biglang tumigil at tumingin sa amin na parang nabasa ang nasa isipan namin. “Ano?” bulong niya, habang nakangisi. “Akala niyo ba nababaliw na ako? Kayo ang dahilan bakit kinakailangan kong gawin ito.”Hindi ko na siya pinansin. Mas kailangan namin makaisip ng paraan kung paano kami makakaa