DADDY ADONIS (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

ADONIS It's been two months already… at talagang naging abala ako sa mga negosyo ko. Tuluyan ko ng nabawi ang lahat kay Cynthia. Ang Mansyon ng mga Salcedo, inayos ko ang lahat ng napabayaan niya. Tuluyan ko ng isinara ang lahat ng mga illegal na negosyo ko at ang kaisa-isang natira na lang ay ang Mall kung saan naroon ang penthouse ko. Pumasok ako sa kwarto ni Atasha, hindi iyon nagalaw sa loob ng limang taon dahil ang utos daw ni Cynthia kay Lina ay wag ng buksan ang kwartong iyon. Kinuha ko ang cellphone ko at tumawag kay lola Leticia. “Hello?” “Adonis?! Adonis, ikaw ba yan?!” halos mangiyak-ngiyak si lola sa kabilang linya dahil hindi niya inaasahan ang tawag ko. “Opo lola, ako ‘to, si Adonis.” “Nakatanggap kami ng balita na patay ka na raw. Gusto ko sanang magpunta dyan sa Mansyon ngunit pinipigilan ako ng tiyuhin mo at hindi siya naniniwala sa mga pag-arte ni Cynthia.” “Dahil hindi naman ako namatay, Lola, na-comatose lang po ako ng limang taon at may mabubuting ta

ADONIS Naging mabilis ang construction ng bago kong ipinatayong Bar, isang buwan lang ay binuksan na siya sa publiko at pinangalanan kong POSEIDON BAR. I want everything in blue kung kaya't iyon ang ipinangalan ko. Nagsy-symbolize kay Poseidon, the god of the sea. Greek mythology themed din ang designs at details ng Bar kagaya ng mga binabasa kong libro noon. ngunit pag sinuswerte ka nga naman, hindi ko na siya kailangang puntahan pa dahil siya mismo ang nagpunta. Napatingin ako sa entrance at nakita ang babaeng bumihag ng puso ko ilang taon na ang lumipas. Kahit nasa malayo at ibang-iba na kung manamit ay alam na alam kong siya iyon. Napalunok ako. Awtomatikong tumayo na naman ang pagkalalaki ko at sumaludo. Damn it! behave! behave! fuck! Mas pumuti siya ngayon, mas kuminis kumpara noon, mas gumanda pa lalo dahil medyo nagmatured. She's wearing a pair of white corporate coat and skirt. Litaw na litaw ang makinis niyang legs dahil above the knee ang skirt niya at tinernuhan niya

ADONIS “Sino nagpapasok sayo dito?!” natatarantang tanong niya nang makilala kung nasaang lugar siya. “Si Wade.” tipid na sagot ko. “Ano?! nagkita na kayo?” “Oo. Kagabi, noong dinala kita dito. Hindi mo na maalala kasi lasing ka.” paliwanag ko ngunit galit pa rin siya. “This is not my home, so, let go of me!” nagmatigas siya kung kaya’t dumagan ako ulit sa kanya at kinuha ang dalawa niyang kamay upang hindi siya makapalag. “Anong pinagmamalaki mo ngayon hmm?... Na nahanap mo na ang tunay mong pamilya? Kahit sino pang mahanap mo, akin ka lang Atasha! Tandaan mo yan, akin ka lang!” “Adonis, bitiwan mo nga kasi ako! Uuwi na ako sa amin!” saad niya na nagpatuloy pa sa pagpupumiglas sa akin. “Fine, kung nag-aalala ka kay Adam, ipapasundo ko na lang siya!” mahigpit ang hawak ko sa kanya ngunit nagulat ako nang makawala ang isa niyang kamay at bigla niya akong sinampal ng malakas. “Aray! bakit mo ako sinampal?!” nahimas ko ang pisngi ko. Ang sakit! “Walang hiya ka! How did

ATASHA Ngayon ay nandito ako sa jewelry shop ko dahil kailangan kong asikasuhin ang sales nito ngayong buwan. Nagsisimula pa lang ako sa negosyo kung kaya’t masasabi kong hindi pa ito gaanong mabenta ngunit may mga ilan-ilan na ring nagtitiwala sa kalidad ng mga jewelries ko. Bukod sa unique designs ay talagang siniguro kong naghire ako ng mga taga-gawa upang gawing matibay bawat alahas na tinitinda namin. Katulad na lang ng suot kong locket necklace ngayon. Ang problema kasi ni daddy noon ay palaging nasisira ang chain nito kaya kailangan niya pang ipagawa kaya ngayon ay mas pinatibay na chains ang ginamit ko sa mga necklaces na paninda ko. Nagpe-personalized din kami ng mga locket na kagaya ng katulad sa akin upang hindi na sila mahirapan sa paglagay ng pictures ng mga mahal nila sa buhay sa bawat locket. I must say na brilliant idea itong naitayo kong business dahil magandang keepsake ito at timeless. Panay ang pagtipa ko sa laptop ko habang nasa monitor ko ang POS at buo

ATASHA Noong hapon din na iyon ay nakatanggap ako ng sulat. Isang subpoena kung kaya't binasa ko kaagad iyon. Nabuksan ulit ang kaso sa pagkamatay ni daddy. Hindi ako makapaniwala. Nanginginig ang buong kalamnan ko. Nilapitan ako ni mommy at tinignan ang sulat. “Anak, ano ito?” “Subpoena, pinapatawag ako sa korte para sa re-opening ng case ni daddy…” “Bakit? nag request ka ba? akala ko ba ay namatay sa aksidente si Anton?” tanong ni mommy. “Ma, hindi…. pinatay siya.” Nagimbal si mommy sa sinabi ko. “Ano? E paanong nabuksan ulit ang kaso? nagfile ka ba ng reopening nito?” “Hindi po Ma, pero mukhang kilala ko na kung sino ang may gawa nito. Magbibihis lang ako, kailangan kong asikasuhin ito.” “Sige, mag-iingat ka, Anak. Pwede kitang pasamahan kay Terrence.” “Hindi na po Ma, makakaabala lang ako kay Terrence, ako ng bahala dito.” saad ko na niyakap si mommy bago umalis. Mabilis akong bumalik sa kwarto ko. Naligo at nagbihis. Damn it, Adonis! Bakit kailangan mong u