All Chapters of Hahamakin Ko ang Lahat: Chapter 71 - Chapter 80

Pagkatapos ng kanilang pag-uusap, ang mga mata ni Lorie ay puno ng matinding emosyon. Tumayo siya, at isang malalim na hininga ang pinakawalan, habang si Dante ay lumakad sa kanyang tabi. Ang mga hakbang nila ay nagsasalamin ng isang masalimuot na plano—isang hakbang patungo sa kalayaan, ngunit may mga pasakit at pagdududa na naghihintay."Iha," sabi ni Dante, ang boses niya ay puno ng kabigatan, "hindi na ako papayag na bumalik ka sa mga Curry. Ano na lang ang sasabihin sa akin ng mga magulang mo? Ikaw na lang ang natitirang Philip, kaya kailangan mo na humiwalay sa kanila." Ang mga salitang iyon ay hindi lang isang pahayag—ito ay isang utos, isang pagpapakita ng malasakit ng isang tiyuhin na hindi kayang magpabaya sa pamana ng kanilang pamilya.Si Lorie ay tumingin kay Dante, ang mga mata ay puno ng luha at sakit, ngunit ang kanyang puso ay matibay na, naglalaman ng tapang na hindi na magpapaalipin sa mga maling tao. "Opo, Tito," sagot ni Lorie, ang boses ay naglalaman ng pagnanasa

Tinutok ni Amor ang daliri kay Jason. “Tandaan mo, Jason, hindi pa nalilipat ang lahat ng ari-arian. Diba sinabi ko sayo mag-ingat ka?” Ang mga salitang iyon ay may lalim, may bigat. Lahat ng pinaghirapan nilang mag-ama ay parang tinatangay na ng hangin. Walang kasiguraduhan. Walang katiyakan. Lahat ay nagiging dilim.Jason ay tumayo, ang kanyang katawan ay tila nahulog sa isang malalim na lungkot. Hindi niya alam kung ano ang gagawin. Ang galit ni Amor at ang bigat ng kanilang mga kasalanan ay nagiging isang bagyong hindi na niya kayang pigilan. Sa bawat paghinga, tila ba ang lahat ng ito ay isang bangungot na umuukit sa kanyang puso.“Anong gagawin natin ngayon, Dad?” ang tanong ni Jason, ang boses ay mahina, puno ng panghihinayang. “Paano natin hihinto ang annulment? Paano natin papatigilin si Lorie?”Si Amor ay huminga ng malalim. Ang lahat ng iniisip niyang plano ay nauurong. “Jason,” sagot ni Amor, “hindi ko alam. Hindi ko na kayang magpatuloy sa ganitong sitwasyon.” Ang tono ng

Ngunit si Lorie ay hindi na natakot. "Wala na kayong kapangyarihan sa akin," sagot ni Lorie, ang mga mata ay naglalagablab sa tapang. "Ang tanging bagay na maaari ninyong gawin ay tanggapin na tapos na ang lahat."Tumingin si Lorie kay Jason, at sa mga sandaling iyon, ang kanyang mga mata ay parang naglalabas ng apoy. "Tapos na, Jason," sagot ni Lorie nang matatag, ang boses ay walang kahit anong pagsisisi. "Na-loss na kita. At ngayon, mawawala na rin ang lahat ng mayroon ka." Ang mga salita ni Lorie ay parang isang hammer na tumama sa puso ni Jason, na siyang nagbigay ng huling hagupit sa kanilang relasyon.Ang mga salitang binitiwan ni Jason ay parang matalim na tinik na tumama kay Lorie. Tumayo siya roon, ang katawan ay matigas, ang mga mata ay kumikislap ng galit. Ang mga taon ng pagpapatawad, ng pagtiis, ay parang isang buhawi sa kanyang isipan, at hindi na siya natatakot."Ang kompanya na 'to, Tito Amor," simula ni Lorie ng matigas na tono, "ay sa magulang ko.

Bago pa makapagsalita ang sinuman, biglang nagsalita si Dante, ang tito ni Lorie, na matagal nang matapat na kasama ng pamilya Philip sa lahat ng laban. Ang kanyang mga mata ay puno ng kalmado, ngunit sa boses niya ay mararamdaman ang bigat ng bawat salitang binitiwan."May ebidensiya ako," wika ni Dante, ang boses ay matapang at hindi naguguluhan. "Bago mamatay ang chairman ng Philip Empire, nakalap namin ang mga ebidensya ng embezzlement laban kay Curry."Agad-agad, ang mga board members ay nagbulungan, hindi makapaniwala sa mga sinasabi ni Dante. Marami sa kanila ang unang pagkakataon lang narinig ito, at ang mga mata nila ay nag-iba ang direksyon, nag-iwas sa mga matang naglalabas ng katotohanan.Ang ekspresyon ni Amor ay nagbago, mula sa pagiging kalmado at may kontrol, ngayon ay puno ng galit at takot. Hindi niya inaasahan na magkakaroon ng ebidensiya laban sa kanya. Tumingin siya kay Jason na naroroon sa gilid, ang mukha ng kanyang anak ay nagsimulang mag

Sa silong ng liwanag ng araw na dahan-dahang lumilipad sa malupit na mga ulap, si David ay nagmamasid mula sa kanyang pwesto sa hardin ng mga Curry mansion. Mayroong malamlam na sigla sa paligid, ngunit ang isang bagay ay hindi tama—ang tahimik na alingawngaw sa kanyang pandinig ay nagsimula nang magbigay ng babala. Isang araw na hindi nagtatapos nang maayos, isang araw na nag-iiwan ng mga tanong sa kanyang isipan, isang araw na ang lahat ng bagay ay magbabago.Nakita niyang dumating ang isang sasakyan sa harapan ng mansion ng mga Curry. Walang kaba, naglabas mula sa sasakyan si Pia Curry at si Necy—dalawang kabig na nahulog sa mga pangarap na buo, ngunit ngayon ay nag-aalimpuyo sa takot. Mayroong kakaibang sigla sa kanilang mga mata, isang panibagong alon ng pagkatalo, at si David, na nag-aayos sa garden, ay napansin ang kanilang galit at kaguluhan. Mayroong isang hindi maipaliwanag na lakas ng takot sa hangin—isang takot na tumatagos sa mga kanto ng mansion, at sa bawat galaw na kan