Chapter 33Fast forward.“Mom, can I go with Aunt Ella?” wika ng anak kong si Gab, nakasabit ang maliit niyang backpack sa balikat at kumikislap ang mga mata sa excitement.Napangiti ako agad. “Yes, of course, baby,” sagot ko habang inaayos ang kwelyo ng suot niya. “But don’t forget to be a good boy to your Aunt Ella, okay?”“Yes, Mom!” masigla niyang tugon bago tumakbo papunta kay Ella.Pinanood ko silang maglakad palabas—si Gab, walang alinlangan ang mga hakbang; si Ella, gaya ng dati, maingat at mapagkalinga. Sa sandaling iyon, napuno ng katahimikan ang dibdib ko—yung uri ng saya na hindi kailangang ipagsigawan para maging totoo.Marami nang nagbago.May sarili na akong maliit na bouquet shop—hindi man malaki, pero sapat para sa amin. May routine na kami, may tahanan, may komunidad. At higit sa lahat, may mga taong piniling manatili.Habang isinasara ko ang pinto, napatingin ako sa paligid ng shop—mga bulaklak na sariwa, mga pangarap na inalagaan araw-araw. Tahimik kong naisip:Min
最終更新日 : 2026-02-07 続きを読む