《From Adopted Daughter To Billionaire's Fiancé》全部章節：第 71 章 - 第 80 章

Sa VIP ward na matatagpuan sa ikawalong palapag ng ospital, nakaupo na parang nakadapa si Ruan sa ibabaw ng kama habang matamang nakatitig sa maliit na bote na nakapatong sa unan. Nakapako lang doon ang magaganda niyang mga mata, hindi kailanaman kumukurap, habang ang mahahaba at kulot na pilikmata ay gumagalaw na parang mga maliliit na pamaypay.Sa loob ng maliit at malinaw na boteng iyon na labis niyang pinahahalagahan ay may nakatagong isang maliit na puting tableta na parang asukal. Buong araw na siyang nakatulala at nakatingin lamang doon.Madalas niya itong pinupulot, pagkatapos ay ilalabas ang tableta, tititigan nang matagal, at saka ibabalik ulit sa loob na tila ba ayaw na ayaw niyang mahiwalay ito sa kaniya. Tahimik niyang binibilang ang mga araw sa kanyang isipan, habang nagtataka kung kailan kaya muling babalik at dadalaw sa kaniya si Cailyn.Halos isang araw na kasi ang nakalipas, pero wala pa rin ito.Umupo nang maayos si Ruan. Ang kanyang pisnging kasing-kinis ng porsela

Lumapit si Harry at saka malakas na tinapik ang balikat ng dalagang parang lalaki kung manamit at kumilos.Bahagya namang bumaba ang balikat ni Cailyn dahil sa lakas ng tapik ni Harry, halos mapapikit rin siya kasabay nang mariin na pagtiim ng kanyang mga labi. “Ngayon na narito na rin naman si Cailyn, at bilang pagdiriwang ng tagumpay at pagkakaisa ng klase natin ay ililibre ko kayong lahat ng popsicle! Bilis! Tara na sa cafeteria! Tig-isa kayo kaya piliin niyo na kung ano ang gusto niyo!” dinig ng lahat sa masiglang boses ni Harry pagkatapos. Sabay-sabay namang naghiyawan at nagpalakpakan ang mga estudyante ng Class A.Sumunod ang lahat may Harry patungo sa cafeteria para bumili ng kanilang makakain.Gusto sanang sumama ni Nissy, pero noong nakita niyang nanatiling nakaupo lang si Cailyn sa pwesto nito ay huminto siya at lumingon pabalik. “Cailyn, hindi ka ba sasama?” Magulo ang isip na tanong ni Nissy. Inilabas ni Cailyn ang kanyang telepono mula sa bag bago sumagot kay Nissy.

"Oo."Nakahinga nang maluwag si Drei. Mabuti na lang at wala ang dalaga doon kaya mas malaya siyang makakapagsalita tungkol sa ilang mga bagay.Humakbang siya palapit kay Jace."Boss Jace, may mga taong nag-aalok ng napakalaking halaga sa black market para sa mga pambihira at mahirap makuha na mga bagay." bulong niya sa amo. Ang grupong iyon ang may hawak at may kontrol sa lahat ng suplay at yaman sa bansang iyon. Huwag na huwag lang nilang babalewalain ang bagay na iyon kahit na mukha itong maliit lang o wala mang halaga dahil kailangan iyon sa paggawa ng mga kagamitang pang-aerospace at mga makabagong sandata. Ibig sabihin niyon ay kung hawak mo iyon ay hawak mo rin ang kapangyarihan sa maraming bagay.Hindi iyon kayang gawin o hawakan ng sinuman kung walang sapat na lakas at impluwensya."Sino ba ang mga taong gustong makakuha noon?" Malalim at medyo madilim ang mga mata ni Jace nang itanong iyon. Walang sinuman ang makabasa kung ano ang tumatakbo sa isipan ng binata. "Ang Red Al

Pangalan lang naman ang kainan, ngunit ang tunay na pakay niya ay ang humingi talaga ng tulong kay Fayra.Mula kasi noong mapili si Teacher Emma bilang isang natatanging guro sa buong lungsod ay naging maayos at tuloy-tuloy na ang kanyang karera. Iyon ang kauna-unahang pagkakataon na nakaranas siya ng ganoong kahihiyan at pagkatalo.Lalo na ang pagkatalo, pero ang mas masakit pa roon ay may kasunduan at pustahan pa sila ni Teacher Amira noon pa man. Nakasaad din kasi doon na kapag natalo siya ay kailangan niyang humingi ng paumanhin kina Cailyn, Renzo, at sa iba pa nilang mga kaklase.Hindi man magandang tingnan at nakakahiya para sa isang babaeng nasa edad trenta na humingi ng tawad sa mga estudyante pa lamang.Ilang gabi at ilang araw na siyang nababalisa at hindi mapakali dahil sa labis na hiya, at hanggang sa huli ay napagpasyahan niyang lumapit na kay Fayra. Sa palagay niya ay kung hindi na ba kailangan o ayaw talaga ni Cailyn na humingi siya ng tawad, wala nang masasabi pa si Te

Biglang uminit ang tainga hanggang pisngi ni Cailyn at may kung anong kakaibang pakiramdam ang kumalat sa kanyang dibdib. Bahagya siyang umatras nang kaunti, pero bago pa man siya tuluyang makalayo ay ipinulipot na ng binata ang malaking kamay nito sa kanyang bewang.“Huwag kang gumalaw, may upuan sa likuran mo,” wika nito sa malalim at nakakaakit na boses, na para bang nasa tabi nito mismo ng kanyang tainga, mahina lang iyon ngunit nakakakilabot.Lalo pang uminit ang pakiramdam ni Cailyn. Nanigas siya sa kaniyang kinatatayuan. Ang mainit na hininga nito ay humahaplos sa kanyang leeg na nagdudulot ng kakaibang kuryente sa buo niyang katawan.Mabuti na lang at inalalayan siya nito ng maayos bago marahang inalis ang kamay sa kaniyang bewang. Pagkatapos ay iniabot sa kanya ang mainit na gatas.“Mag-ingat ka, mainit pa ‘yan.” saad nito.Tumango lang si Cailyn nang hindi malinaw ang sagot, at saka ibinaba ang tingin sa baso bago dahan-dahang sumimsim roon.Hindi niya man maintindihan pero