All Chapters of DARK POSSESSION: Bound by Blood: Chapter 21 - Chapter 30

Naramdaman ko ang pag-init ng dugo ko. Ang galit ay unti-unting sumisibol sa aking puso. Sino ang naglakas-loob na gawin ito? Sino ang nagtangkang takutin ako sa ganitong paraan?"Sino ang nagpadala nito?" tanong ko, ang boses ko ay halos isang dagundong. Ang mga tauhan ko ay nagkatinginan, takot na makita ang aking galit."Hindi namin alam, Boss. Walang courier, walang bakas," sagot ni Ricky, ang kanyang boses ay puno ng pag-aalala.Napahilamos ako sa aking mukha. Kailangan kong mag-isip. Kailangan kong malaman kung sino ang nasa likod nito. Si Kaelith? Posible. Pero mayroon pa bang iba?Tiningnan ko si Tita Selene. Ang kanyang mukha ay puno ng pagtataka at takot. Alam niya ba ang isang bagay? May alam ba siyang hindi niya sinasabi?"Tita, may alam ka ba?" tanong ko sa kanya.Umiling siya. "Hindi, Damian. Wala akong ideya kung sino ang may kagagawan nito."Hindi ako kumbinsido. Mayroon siyang tinatago. Pero hindi ko siya pipilitin. Hindi pa ngayon."Dalhin ninyo ang mga ito," utos ko

Dahan-dahan ang kaniyang mga hakbang papalapit sa bintana. Sa kaniyang mukha pa lamang ay parang alam ko na kung sino ang dumating. Kaelith Seravell. "Damian, dumaan kayo sa likod. Naroon ang driver ko, umalis na kayo dito. Ako ang tatawag sayo, bilisan mo." aniyaHindi na ako nag-aksaya ng panahon. Buhat-buhat si Elaris patungong likuran, naroon nga ang isang tao na naghihintay sa amin. "Sir saan po tayo pupunta?" tanong nito sa akin. Kinapa ang cellphone at tinawagan si Levi. "Levi, punta ka sa may bus station sa Cubao. Sunduin mo kami doon."Weird, pero kailangang mag-ingat. Hindi ko pa alam at nasisiguro kung sino ba talaga ang kakampi at sino ang kalaban sa paligid namin. "Sa Cubao po tayo." Tumango lamang ito. Ilang oras din ang byahe namin mula Batangas hanggang Cubao. Hindi naman ito nagtagal dahil baka daw mahalata ni Kaelith na wala ito doon upang bantayan si Evangeline. "Maraming Salamat po ulit." Nakaalis na ito. "Kaelith! " aniya ng isang boses. Elaris. "Ayos

It's been 2 months since napunta ako dito sa Burias. Sa Ilang buwan kong pananatili dito, Unti-unti na din akong nag heal. Mahirap man, nagagawa ko rin. Sino ba namang hindi kung ganito kaganda na Isla. .. Sa ilang taon kung pananatili, kasama ang grandma ko noon dito sa Masbate, hindi ko pa ito nasilayan. Pero ngayon, heto. Natanaw ko na, nagala. Burias is one of the well known Island sa Masbate. Dahil sa angking mapuputing buhangin ng mga dalampasigan. The turquoise water na sobrang perfect para sa snorkeling, diving o kahit nga simpleng pagrerelax lang sa buhay. Kung naisip ko ba sila Mama at Claire, ay oo. Namimiss ko din naman sila pero sa tuwing iniisip ko ang katayuan at situwasyon ng buhay ko sa Maynila ay bumabalik pa rin sa aking katauhan ang takot. "Ate Elaris, pinapatawag ka ni Tita Sally, kanina ka pa dito. Hindi ka pa daw kumakain! " ani Cataliya. Ang pamangkin ni Tiya Sally. Akala ko nga noon, masungit ito. Pero sa ilang araw na pananatili ko pa lang, para na i

Ilang linggo ang lumipas, at ang resort ay unti-unti nang bumabalik sa normal na ritmo—ang mga bisita ay dumadagsa, ang mga alon sa dagat ay patuloy na humahampas. Pero sa gitna ng lahat, si Ate Elaris... tahimik. Parang may bigat siyang dinadala.Nagtatrabaho ako sa reception, ako ang pumalit pansamantala kay ate Elaris. Sinusubaybayan ang mga check-in, nang bigla akong napansin na nakaupo siya sa isang sulok ng garden, nakatitig sa dagat. Walang expression sa mukha niya, pero may mga mata niyang tila may malayo nang iniisip. Ang kaniyang pagiging tahimik ay nagbibigay ng kakaibang kaba sa akin—parang may hindi niya sinasabi.Lumapit ako nang marahan, hindi ko alam kung gagawin ko bang makialam. "Ate Elaris, okay lang po ba kayo?" tanong ko, boses ko ay mahina.Hindi siya agad sumagot. Nanatili siyang nakatitig sa dagat, pero pagkatapos ng ilang segundo, huminga siya nang malindi. "Cataliya... may mga bagay lang na hindi ko pa naproseso. Pero okay naman ako."May hinto sa mga salit

Halos malaglag ang panga ko ng makilala ang taong nandito. Ang kapatid ni Damian. Si Lucas. Nakatayo siya sa harapan namin, may seryosong ekspresyon, mga mata niya na tila tinatrabaho ang bawat galaw ko."Elaris," sabi niya, boses na mababa at kontrolado. "Bakit ka umalis sa poder ni Kuya?"Nanlilimahid ako, ramdam ko ang bigat ng titig niya. Humakbang palapit si Tiya Sally, may pag-aalala."Ano'ng ibig sabihin nito, Lucas? Anong kailangan mo?"Kilala ni Tiya Sally si Lucas? Si Lucas hindi tumingin kay Tiya Sally, nakatitig pa rin sa akin. "Gusto kong makausap si Elaris. Tungkol sa mga bagay na dapat niyang malaman."Nanatiling tikom ang aking mga bibig. Hindi ko alam kung anong sasabihin, o kung bakit siya nandito. Mga alaala kay Damian pumasok sa isip ko, takot at pag-iwas. Nakita ko si Cataliya na nakasilip mula sa kusina, nag-aalala, parang may mali. Ang kaniyang mga mata, puno ng takot. May ginawa ka ba Lucas kay Cataliya? "Umalis ka na," sabi ni Tiya Sally, matigas ang tono