Lahat ng Kabanata ng DARK POSSESSION: Bound by Blood: Kabanata 31 - Kabanata 40

Pumasok ako sa lumang clock tower, ang mga yabag ko ay nag-echo sa katahimikan. Ang lugar na ito, parang bangkay ng kahapon, nagpapaalala sa akin ng mga bagay na hindi ko nais balikan. Huminga ako ng malalim, hinanap ang mga senyales—pero huli na. Isang pigura ang humarap sa akin, may ngiti na parang sugat. Kaelith. Ang mga mata niya, puno ng pang-aasar, nakatingin sa akin na parang laruan lang ako. Napapalibutan ako ng mga tauhan niya, baril na nakatutok—walang takas. "Well, well, Damian. Akala ko mas matalino ka," sabi niya, boses na dumadagdag sa galit ko. "Hinahanap mo si Elaris? Sorry, pero nasa akin siya ngayon." Sinuri ko ang paligid, hinahanap ang kahit anong butas. Wala. Ang mga tauhan niya ay nagsara ng mga puwang, parang mga pader na walang bukas. "Ano'ng gusto mo, Kaelith?" tanong ko, tinatago ang init sa loob. Tumawa siya, may paglakad palapit. "Gusto ko lang makita kung gaano ka ka-desperate. Elaris… she's a prize, Damian. At pwede mong makuha siya, kung maglaro

Napahinto ako sa paglalakad, ang mga mata ko ay nakatitig kay Levi. "Mag-isa?" aniya, ang boses niya ay matatag.Umiling ako. "Yes."Si Levi ay tumingin sa akin, ang mga mata niya ay may pag-aalala. "king, It's not safe. Hindi mo alam kung ano ang naghihintay sa iyo doon. Paano kung patibong lang ito sayo? "Huminga ako ng malalim. "Alam ko, Levi. Pero kailangan kong gawin ito. Para kay Ivelisse."Tumango si Levi, ang mga mata niya ay may pag-unawa. "Copy, King. Pero mag-ingat ka. After 15 minutes, kapag hindi ka pa nakalabas papasok na kami."Tumango ako, at tinungo ang lugar na tinutukoy niya. Ang hangin ay malamig sa mukha ko. Ang mga mata ko ay nakatitig sa dilim, naghihintay ng anumang panganib.Isang abandonadong warehouse sa tabi ng ilog. Ang mga pader ay basag, ang mga bintana ay nabubulok. Ang hangin ay mabigat sa amoy ng pagkabulok at pagkawasak.Huminga ako ng malalim, at pumasok sa loob. Tanging liwanag lamang na nagmumula sa buwan ang nagsisilbing ilaw sa dinadaanan

Sa ilang araw na pamamalagi ni Elaris dito sa Mansion, lahat ay parang nagbago. Para siyang ibang tao. "Damian, can I go out later? " Speaking of Elaris. She hug me from the back, isang bagay na hindi ko maintindihan. The Elaris I've known before is different, kahit lapitan mo ay parang wala ka lang sa kaniya. I don't know kung magiging masaya ba ako sa Elaris na narito ngayon o magdududa. "Damian, you're spacing out again." ismid nito bago umupo sa upuan na inurong ko kanina. "Ilang araw ka ng ganyan sa akin! " "I'm sorry Elaris, may iniisip lang ako about company." She nodded at tinuon ang pansin sa hapag-kainan. **********Hindi ko alam, pero pakiramdam ko. Hindi siya ang anak ko. Gusto kong sabihin kay Damian ang lahat, but I don't want to see him urging to be crazy again. "Ma, ginagawa nyo po dito?" ani Claire na ngayon ay may bitbit na Ube Cheesecake Frost. "Wala naman anak." Ginawaran ako nito ng halik bago nagtuloy-tuloy sa kusina patungo kay Elaris. "Ate, favorite

Inis akong tumayo para pagbuksan ang pinto. Napalunok nalang ako ng laway ng makita ko ang babaeng matagal ko ng hindi nakikita. Matalim ang titig. May kakaiba. "Ivelisse"Para lang akong hangin sa harapan nito. Deritso ang mga hakbang papalapit kay Elaris. Hinila nito ang buhok ni Elaris iginaya palabas ng hardin, habang si Elaris ay hawak ang mga kamay na nakapulupot ngayon sa kaniyang mga buhok habang nagsisigaw na bitawan sya. "Ivelisse, stop it! " sigaw ko sa nakababatang kapatid ko. "Shut up, you moron! " singhal nito. Ako ang kuya niya pero parang ako pa naging mas bata sa aming dalawa. Lakad Takbo ang aking ginawa, sinubukang kalasin ang mga kamay nito sa buhok ni Elaris na ngayon ay namimilipit na sa sakit. Napaatras ako ng tumama ang kaliwang kamao nito sa pagmumukha ko, ramdam ang hapdi sa may gilid ng aking labi. "One step you've made, I'll kill this bitch! " Napalunok ako ng wala sa oras. Gusto kong kausapin ito ng maayos pero wala ito sa wisyo. Alam kong hindi

Lumingon ako, ang aking mga mata ay nakatutok kay Magnus. Nakatayo siya sa gitna ng abandonadong building, ang kanyang mga mata ay nakatutok sa akin. Ang kanyang mga labi ay nakukubli sa isang maliit na ngiti, ang kanyang mga kamay ay nakatupi sa kanyang dibdib."Anong gusto mo, Magnus?" tanong ko, ang aking boses ay mahina at walang takot."Gusto kong makausap ka, Damian," sagot ni Magnus, ang kanyang boses ay malambing at mapang-aliw. "Tulungan mo ako, at baka mabuhay ka pa."Tulungan? Ang salitang iyon ay nagpapaalala sa akin ng mga alaala ko kay Elaris. Ang aking mga mata ay nagpalingon sa mga nakabonet na tao, ang aking mga kamay ay nanginginig sa galit."Anong ginawa mo sa kanya?" tanong ko, ang aking boses ay tumataas na.Ngumiti si Magnus, ang kanyang mga mata ay kumikislap sa kasiyahan. "Ah, Elaris? Nasa isang ligtas na lugar siya. Pero depende sa iyo kung mabubuhay pa siya."Ang aking mga mata ay nagpalingon kay Magnus, ang aking mga kamay ay nanginginig sa galit. "Ano ang g