Todos los capítulos de DARK POSSESSION: Bound by Blood: Capítulo 41 - Capítulo 46

Pumasok ako sa Mansion, ang mga mata na nag-scan sa malawak na entrance hall. Ang mga pader ay may mga antigong paintings, at ang sahig ay gawa sa marmol na kumikinang sa liwanag ng mga kristal na chandelier. Bigla, may narinig akong mga yapak mula sa itaas. Tumingala ako at nakita ang isang babaeng pababa sa hagdan, ang mga mata niya ay nakatutok sa akin."Sino ka?" tanong nito sa malinis na boses, ang mga mata niya ay nag-eexamine sa akin."Hindi na ba ako welcome dito sa sarili kong bahay? " aniya ko rito. "Damian! " Naglakad si Elaris papalapit at ginawaran ako ng isang yakap, ang amoy ng kanyang buhok ay nagdala ng alaala ng mga masasayang araw na kasama siya. "Kumain ka na?" tanong niya sa akin, ang mga mata niya ay naglilang.Inanyayahan niya akong kumain dahil nagluto ito ng dinner, ang mesa ay nakahanda na sa dining room. Ang amoy ng pagkain ay nagpaalam sa aking tiyan na gutom ako.Habang kumakain, nagsimula na akong tanungin si Elaris tungkol sa nangyari at kung bakit si

Nagising ako sa kama, ang mga mata ko ay mabagal na bumukas sa liwanag ng umaga. Ang unang bagay na pumasok sa isip ko ay ang anak ko. Si Danibelle.Lumipat ako sa tabi ng kama, pero wala na siya. Ang puso ko ay biglang tumibok nang wala siya sa tabi ko."Tita Sally!" sigaw ko, ang boses ko ay may kaunting pag-aalala.Tumakbo ako palabas ng silid, ang mga mata ko ay naghahanap sa buong bahay. Nakita ko si Lucas na buhat-buhat ang pamangkin niya, ang anak ko."Lucas!" tawag ko, ang boses ko ay may kaunting pag-aalala.Lumapit si Lucas sa akin, ang mga mata niya ay may kaunting ngiti. "Kamusta, Elaris? Este ate na pala."Ang puso ko ay biglang tumibok nang makita ko ang anak ko sa mga bisig ni Lucas. Ang mga mata niya ay nakatitig sa akin, ang mga labi niya ay may kaunting ngiti."A-anak ko," sabi ko, ang boses ko ay may kaunting luha.Lumapit ako kay Lucas at kinuha ang anak ko sa mga bisig niya. Ang mga mata ko ay napuno ng luha nang makita ko ang anak ko na malusog at masaya."akala

Nakatayo ako sa gitna ng hardin, ang mga mata ko ay nakatitig sa mga bulaklak na namumukadkad sa ilalim ng liwanag ng buwan. Ang hangin ay may kaunting lamig, ang mga dahon ng mga puno ay nag-uusap sa isa't isa. Ang amoy ng mga bulaklak ay bumabalot sa akin, ang mga alaala ng mga nangyari sa hardin na ito ay bumalik sa akin.Naaalala ko pa ang mga araw na kasama ko si Elaris dito, ang mga halakhak namin, ang mga yakap namin, ang mga pag-usap namin. Ang mga alaala na ito ay tumutunog sa aking isip. Biglang, nakita ko siya. Ang hinahanap ko sa buong maghapon. Si Claire. Nakatayo siya sa gilid ng hardin, ang mga mata niya ay nakatitig sa kawalan. Ang mga ilaw ng buwan ay nagbibigay ng isang makulay na liwanag sa kanya, ang mga anino ay nagbabago sa kanyang mukha.Nagtungo ako sa kanya, ang mga mata ko ay nakatitig sa kanya. Ang mga dahon ng mga puno ay nag-uusap sa isa't isa, ang mga bulaklak ay namumukadkad sa ilalim ng liwanag ng buwan."Claire," sabi ko, ang boses ko ay mahina.Ang