All Chapters of เพียงรักฝังใจ: Chapter 31 - Chapter 40

อีกอย่าง ท่านตาทวดวางมือจากสำนักฝังตัวอยู่ในหุบเขาคล้ายต้องการตกผลึกกับผนังกำแพงถ้ำมานานหลายปี จู่ๆ คนกลับออกมาเรียกหาเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังจะเข้าพิธีปักปิ่นเช่นนี้...คำถามทั้งหมดเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้นก่อนถูกทิ้งไป ขณะที่ในอกด้านซ้ายเต้นตุบๆ ไม่สร่าง จ้าวเฟิงฉีจำต้องละวางความสงสัยที่มาพร้อมปรารถนาลึกๆ ในใจว่าบางทีท่านตาทวดอาจกำลังหาเหลนสะใภ้แต่จะเป็นไปได้อย่างไร นางมีคู่หมาย มีบุรุษที่กำลังจะหมั้นและแต่งงาน มิใช่สตรีไร้พันธะปราศจากชายเคียงข้างกายหรือเขาควรแย่งชิงอย่างชั่วร้ายความคิดดำมืดที่ปกคลุมถูกสลัดทิ้งไปอย่างไม่ไยดี เขารู้ตัวว่าหากอยากทำก็ทำได้ จะฆ่าเกาหมิงทิ้งโดยไร้หลักฐานก็ยิ่งง่ายแต่ที่ไม่ง่ายคือกลัวใครบางคนเสียใจดังนั้นเขาจึงไม่สนใจสืบรู้ เพียงรีบพุ่งตัวดุจลูกไฟมาเยือนถึงห้องของนางยามวิกาลอย่างที่ไม่เคยทำ ด้วยวิชาตัวเบาอันเลิศล้ำ ระยะทางหลายลี้เขากลับใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วยามก็ได้พบหน้าคนงามที่ทำให้คนต้องฟุ้งซ่านแล้วและเมื่อมาถึง กลับเห็นนางนั่งขดตัวร่ำไห้น้ำตานองหน้าอย่างคนไร้หนทางเช่นนั้น จ้าวเฟิงฉีให้รู้สึกปวดใจเกินบรรยาย ครั้นยืนมองอยู่นานก็ยิ่งยากจะบรร

และในที่สุด รถม้าประทับตราจวนชินอ๋องก็มา นางไม่รอช้า รีบจับประคองเตรียมตัวขึ้นนั่งทันทีจังหวะนั้น ข้อมือนางพลันถูกกอบกุม หญิงสาวหันมอง“ท่าน!”เกาหมิงประชิดเข้าหา เอ่ยเสียงลอดไรฟันว่า “เจ้าจะขึ้นไปพำนักที่หุบเขาผนึกมารหรือ? ได้อย่างไร เรื่องเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้น เรากำลังจะหมั้นแล้วแต่งงานกัน เจ้าไม่ควรเปิดเผยตัวไปทั่วเช่นนี้ ข้าไม่ให้เจ้าไป!”เขาใช้สายตาดึงดันและวาจาอันเป็นคำสั่งที่แฝงแววคุกคามอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน หลินซูซินเห็นเช่นนั้นก็ชะงักงันเบิกตามองบางสิ่งในแววตาเกาหมิงสะท้อนให้นางได้ฉุกคิดทันใดหากนางย้อนมาใหม่ได้ เขาเอง บางทีก็อาจจะ...ไม่ว่าความคิดชั่วแล่นนี้จะเป็นจริงหรือไม่ แต่หญิงสาวก็รีบสะบัดมือจนหลุดจากการเกาะกุมทันทีนางไม่ปรารถนาสนทนากับเขาอีกแม้แต่คำเดียวหลินซูซินรีบยกกระโปรงหมุนตัวก้าวฉับขึ้นรถม้าอย่างไม่ไยดี ต่อให้ถูกตำหนิว่าทำตัวไร้มารยาทก็ยอมต้องไปเดี๋ยวนี้ ไปโดยไว ตัดขาดอย่างเด็ดเดี่ยวให้จงได้!“ชีวิตคนเราสั้นนัก ข้ามีสิ่งที่อยากทำมากมาย ท่านสมควรปล่อยข้าไปเถิดเจ้าค่ะ”จบคำผ่าเผยตรงไปตรงมาก็ผลุบหายไปในรถม้า เร่งสารถีพร้อมกับปลดผ้าม่านปิดกั้นเกาหมิงในจังหวะเ

ขณะที่เกาหมิงเลือกตัดจางจิ่วเม่ยอย่างเด็ดขาดเพื่อเลือกหลินซูซินเป็นภรรยาหนึ่งเดียว หมายยึดเหนี่ยวนางทั้งหัวใจหลินซูซินเองก็เลือกที่จะตัดเกาหมิงอย่างเด็ดเดี่ยวเช่นกันดังนั้น เมื่อชายหญิงคู่หนึ่งกำลังถึงจุดสิ้นสุดในสัมพันธ์ แต่กับชายหญิงอีกคู่หนึ่งกลับกำลังเริ่มเรื่องราวผูกพันอันแน่นแฟ้นในรถม้า ทันทีที่หลินซูซินเข้ามานั่งก็เจอเขาที่นั่งกอดอกเอนแผ่นหลังพิงผนังอย่างเกียจคร้านเลิกคิ้วมองมาอย่างยียวนนางไม่คิดไม่ฝันว่าคนที่มารับนางจะเป็นเขา จ้าวเฟิงฉีหญิงสาวเบิกตาอันฉ่ำหวานจนกลมโต สีหน้าตกใจมาก“นายน้อย...ท่าน!”“ตกใจอันใด?”เขาเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “คนมิใช่ปีศาจ ดูเจ้าทำหน้าเข้า อัปลักษณ์ยิ่ง”ตกใจสิ ไม่ให้ตกใจได้อย่างไร หลินซูซินส่ายหน้าเบาๆ “นายน้อย ไยมิสั่งคนมารับข้า ไฉนต้องมารับด้วยตัวเองเจ้าคะ?”จ้าวเฟิงฉีมุ่นคิ้ว เมื่อคืนเขาลงจากสำนักกลางดึกมาแจ้งข่าวด้วยตนเองด้วยซ้ำมิใช่หรือไร นางเห็นหน้าเขายังดีใจออกปานนั้น สตรีนี่อย่างไรกัน เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา เอาใจยากจริง!ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดอย่างยิ่ง เขาแค่อยากเห็นใบหน้าตอนดีใจที่ได้เจอเขาของนาง มิได้หรือไร?เขาสั่งเสียงเข้ม “พูด

การมาเยือนเขาที่คล้ายเป็นคนรักเก่าพร้อมบุรุษรูปงามแปลกหน้าคนใหม่เช่นนี้ เป็นชายใดจะทนได้เล่า?และแล้วจางจิ่วเม่ยก็ไม่ผิดหวัง เมื่อเกาหมิงพูดคุยกับอี้หาน แต่สายตากลับมองมาทางนางตลอดเวลาสาวน้อยฉลาดพอที่จะไม่เผยสิ่งใดทางสีหน้า ไม่ว่าจะเป็นคิดถึง โหยหา โกรธเคือง หรือทวงความรู้สึกเก่า นางเพียงมองเขาด้วยหางตาและแสดงออกซึ่งความเหินห่างเย็นชาตั้งแต่เดินเข้ามาทักทายกระทั่งเดินกลับออกไปพร้อมอี้หาน จางจิ่วเม่ยไม่แม้แต่จะชายตาแลเกาหมิง นางเอาแต่พูดจาแย้มยิ้มกับอี้หานจนสุดทางอี้หานเองก็มองนางด้วยแววตาละมุนลึกล้ำส่งกระแสอบอุ่นที่สื่อความหมายลึกซึ้งตลอดเวลาเกาหมิงได้แต่ยืนมองตามแผ่นหลังบอบบางของนางเนิ่นนาน ฝ่ามือใต้แขนเสื้อลอบกำเป็นหมัดแน่นตั้งแต่ได้รับการไว้วางใจ จ้าวเฟิงฉีที่ทำเรื่องชั่วร้ายได้ถนัดถนี่จึงไม่รามือโดยง่าย เรียกว่าหลินซูซินได้เผลอปลดปล่อยจอมมารให้มีปีกปีศาจงอกออกมาอย่างน่ากลัว ปีศาจเหนียนถือกำเนิดโดยแท้ มันกำลังกัดกินคนอย่างบ้าระห่ำจนอิ่มหนำสำราญเพราะไม่กี่วันถัดมา พลันมีข่าวว่าเกาหมิงกับจางจิ่วเม่ย ลักลอบมีสัมพันธ์กันในเรือนร้างแห่งหนึ่งเรื่องนี้ไม่น่าเป็นไปได้กับบุรุษที่สำร

เหตุที่เขาคิดเช่นนี้เพราะสังเกตจากพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของหลินซูซินที่ผ่านมา หลังจากที่เขาพยายามตามตื้อถึงขนาดลดทอนศักดิ์ศรีเพื่อยื้อนางทุกทาง นางกลับปฏิเสธเสียงแข็งอย่างที่ไม่เคยเป็น แววตาบ่งบอกความนัยชัดเจนว่า ถึงตายก็ไม่ยอมกลับมาหาเขาตอนแรกเขายังคงไม่คิดเช่นนี้ ทว่าเมื่อผ่านเหตุการณ์นั้น คนย่อมรู้แจ้งเป็นอย่างดีดังนั้น แม้เกาหมิงจะยังรักและยิ่งรักหลินซูซินมากขึ้นเพราะความรู้สึกผิดช่วยเสริม แต่เกาหมิงกลับไม่คิดตอแยนางอีกชายหนุ่มหันมาให้ความสนใจเพียงจางจิ่วเม่ย สตรีซึ่งเคยเป็นภรรยาอีกคนของเขาในชาติที่แล้วแทนวันที่มีจดหมายนัดเจอมาถึงเขา ตัวเขาไม่แม้แต่จะหยุดคิด กลับเร่งรีบไปหานางทันที เมื่อไปถึงจึงถูกนางพาไปยังเรือนร้างที่มีห้องหับลับตากลางหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ท่าทางของนางยามพูดคุยสนิทสนมเกินขอบเขต เรื่องที่คุยก็ล้วนแต่ยั่วยุให้หึงหวงส่งเดชจางจิ่วเม่ยเข้าใจผิดคิดว่าเขาหึงหวงนางเรื่องอี้หาน แน่นอนว่าเขามิได้รู้สึกเช่นนั้น ทว่าเหตุที่เขารู้สึกไม่พอใจในวันนั้นล้วนเป็นเพราะอี้หานคือผู้ที่นำเรื่องทุจริตของเขาที่ทำหลังจากได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการตรวจสอบควบคุมการทำงานของขุนนางฝ่ายบุ๋นขึ้นราย