All Chapters of เพียงรักฝังใจ: Chapter 41 - Chapter 50

เดิมทีหลินซูซินเองก็ไม่มีทางเข้ามาได้แม้ครึ่งก้าว แต่เพราะนางมาพร้อมกับจ้าวเฟิงฉีจึงได้รับอนุญาตเป็นกรณีพิเศษยามนี้หญิงสาวเข้ามาภายในถ้ำที่มีแท่นหินกลมให้นั่งเล่น แสงไฟจากมุกราตรีหลายดวงส่องสว่างไปทั่ว ทำให้ไม่รู้สึกกลัว ตรงกันข้ามกลับรู้สึกสบายอกสบายใจ การอยู่ในนี้โดยไม่รู้วันรู้คืน บางทีอาจดีมากก็เป็นได้มิเช่นนั้นนายท่านผู้เฒ่าจะเลือกพำนักหรือ ชั่วขณะที่ความคิดของหลินซูซินล่องลอยเรื่อยเปื่อย เงาร่างสูงใหญ่ของบุรุษวัยชราผู้ชวนหวาดหวั่นขวัญผวาก็ค่อยๆ ปรากฎออกมาจากด้านในทิศเหนือของถ้ำให้นางได้พบพานอย่างหาได้ยากยิ่งท่ามกลางแสงจากมุกราตรี หลินซูซินพลันเบิกตาจนกลมโต เมื่อได้เห็นชายชราชัดเจนถนัดตา มิใช่หวาดกลัวต่อรูปลักษณ์ หากแต่เป็นเพราะตื่นเต้นดีใจอย่างหาใดเปรียบ“ท่ะ ท่านเซียนผู้ประเสริฐมาโปรดหรือเจ้าคะ?”นี่คือนามอันไพเราะเพริศพรายอย่างมิอาจบรรยายเป็นอื่นที่หลินซูซินคิดค้นขึ้นตั้งแต่ตายไปเมื่อชาติที่แล้วตอนนั้นนางสิ้นชีพด้วยความสะเทือนใจและชิงชังตัวเองที่อ่อนแอโง่เขลาเลือกบุรุษเช่นเกาหมิงเป็นสามี นางภาวนาขอโอกาสเกิดใหม่เพื่อแก้ไขเรื่องราวนางบอกกล่าวต่อเทพบนสวรรค์บอกต่อพญายมราชในนรก

เหตุผลดีงาม กิริยามารยาทดีเยี่ยม ต่อหน้าผู้เป็นนาย สตรีขี้เล่นหูตาแพรวพราวย่อมเปลี่ยนเป็นสงบเสงี่ยมจริงจัง ชวนมองไปอีกแบบนางกุลีกุจอจัดถ้วยวางช้อนวางตะเกียบลงบนแท่นรองอย่างถูกต้องเหมาะสมและเป็นระเบียบเรียบร้อยไม่มีตกหล่น“นายน้อยกินข้าวเลยหรือไม่เจ้าคะ?”จ้าวเฟิงฉีมองมือเรียวงามขาวเนียนจัดวางทุกสิ่งเสร็จสรรพก็ร้องอืมในลำคอเบาๆเขาไม่สงสัยอันใดอีก เพียงลงมือกินข้าวตามปกติมีเพียงอยู่กับหลินซูซินที่จ้าวเฟิงฉีจะออกอาการแตกต่างจากเคร่งขรึมเย็นชาเยี่ยงนี้ชายหนุ่มกินข้าวหลายคำ รสมือของคนทำเขาย่อมจดจำได้เป็นอย่างดี จึงไม่รู้สึกว่ามีส่วนใดน่าสงสัยทว่ากินได้อีกไม่กี่คำกลับรับรู้ถึงความผิดปกติของร่างกายบุรุษวัยหนุ่มแน่นย่อมไวต่ออารมณ์รุ่มร้อนที่ถูกกระตุ้นเร้ายิ่งมีคนเอายาปลุกกำหนัดใส่ลงในอาหารที่กินเข้าไปอย่างเต็มปากเต็มคำก็ยิ่งเกิดปฏิกิริยาเกินบรรยายแววตาของจ้าวเฟิงฉีค่อยๆ แปรผัน จากดำขลับเป็นแดงก่ำ ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ เผยริ้วแดงระเรื่อของเลือดฝาดที่สูบฉีดอย่างบ้าคลั่งเสี่ยวเหยายืนรอจังหวะนี้อยู่แล้วนางหลุบตาลง ซ่อนแววพึงใจที่สมปรารถนาเอาไว้อย่างมิดชิด รอยยิ้มหว

เส้นทางขรุขระแต่อุ่นนุ่มชุ่มชื้นและบีบรัดเกินจินตนาการนี้ให้ความรู้สึกเสมือนถูกดูดกลืนวิญญาณ ต่อให้ร่างกายแหลกลาญก็เป็นการหลอมละลายเข้าด้วยกันอย่างต้องการเติมเต็มเท่านั้นความสุขสมจนถึงขีดสุดทำคนมิอาจถอนกายออกกลางคัน มีเพียงต้องดำเนินต่อไปอย่างมิอาจหยุดยั้งหากไม่ถึงสรวงสรรค์คงมิแคล้วตกนรกดับสูญใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงตรงซอกคอขาว จากนั้นก็ก้มหน้าซุกซบขบเม้มอย่างเอาแต่ใจขณะเคลื่อนไหวบนร่างนางอย่างดุดันครั้นเห็นสาวน้อยหลับตากัดปากร่ำไห้สะอึกสะอื้นกระซิกๆ ริมฝีปากที่เม้มแน่นจนสันกรามนูนเด่นก็เผยอออกเพื่อมอบจุมพิตอันร้อนแรงเนิ่นนาน...หลังจากผ่านพ้นศึกราคะอันดุเดือดเลือดพล่าน จ้าวเฟิงฉีก็หลับไปหลายชั่วยามครั้นตื่นขึ้นมากลับไม่พบร่างงามนอนแนบชิดอยู่ด้านข้างหลินซูซินไม่ได้อยู่ในห้องเขาหลังครุ่นคิดอย่างไตร่ตรองโดยละเอียด ชายหนุ่มให้รู้สึกตกใจกับการกระทำอันบุ่มบ่ามเช่นคนไม่คิดยั้งใจของตนยิ่งนัก จึงรีบลุกขึ้นแต่งกายทันที หลังจากจัดแจงเสื้อผ้าของตนเรียบร้อยเสร็จสรรพก็เร่งฝีเท้าออกตามหาหลินซูซินทั่วสำนักยวี้จู๋“เห็นหลินซูซินหรือไม่?”จ้าวเฟิงฉีถามอี้หานที่กำลังนั่งเดินหมากอยู่คนเ

ทว่าท้ายที่สุด คืนนั้นทั้งคืน ไม่ว่าจะเป็นเรือนผมดำขลับที่ยุ่งเหยิงแผ่สยาย ดวงหน้าที่ผุดผาดอมชมพูระเรื่อคล้ายมีเลือดฝาด แววตาที่แฝงไว้ด้วยหยาดน้ำใสคล้ายอัญมณีล้ำค่า ล้วนแล้วแต่เปี่ยมเสน่ห์แห่งอิสตรีไม่สิ้นสุด จ้าวเฟิงฉีที่บอกว่าจะถนอมออมแรงกลับมิอาจยั้งแรงออมกำลัง ทั้งยังกระทำการอย่างเร่าร้อนทั้งราตรีจนหลินซูซินได้รู้ซึ้งถึงคำว่าอันใดถึงเรียกว่าบุรุษผู้เร้าใจ ความร้อนแรงทรงพลังมิผ่อนปรนของเขาทำสตรีผู้หนึ่งเพิ่งรู้จักกับคำว่าได้รับการเติมเต็มจนอิ่มเอมรัญจวนใจอย่างแท้จริงหลังจากหลินซูซินเปิดใจกับจ้าวเฟิงฉี นางเหมือนเห็นเขากลายร่างเป็นชายอีกคนที่นางไม่คุ้นเคยเลยสักนิดอันใดคือเจ้าหนาวข้าร้อนต้องนอนแนบกายซ้อนกันทุกคืนจึงจะคลายอาการผิดปกตินี้ได้ และอันใดคือเสื้อผ้าคือสิ่งเกินจำเป็น ต้องนอนกอดกันด้วยร่างกายที่ไร้อาภรณ์เท่านั้นยัง ยังไม่พอ อันใดคือง้องอนขอหอมแก้มตลอดเวลาแม้นางจะกำลังหั่นผักแล่เนื้อทอดแป้งลงน้ำมันในกระทะร้อนฉ่าบัดนี้บุรุษหนุ่มนามจ้าวเฟิงฉีที่เย่อหยิ่งเย็นชา ชอบเม้มปากอย่างคนหงุดหงิดรู้สึกขัดอกขัดใจไปกับทุกสิ่งกระทั่งดินฟ้าอากาศพลันเปลี่ยนไปเป็นบุรุษอารมณ์ดีช่างออดอ้อนไปหม

เพราะครั้งนั้น จางจิ่วเม่ยที่เข้าหาเกาหมิงจนเขาปันใจให้ก็ได้เคยลองทำแล้วเช่นกันและด้วยอายุเพียงสิบสามร่างกายยังไม่เบ่งบานพร้อมต้อนรับบุรุษเต็มวัย การกระทำตามใจจึงไม่บรรลุผลแน่นอนว่าเกาหมิงที่มีภรรยาอยู่แล้วทั้งคนไม่เคยต้องทนเมื่อสตรีคนหนึ่งไม่พร้อมเขาก็หาได้ใส่ใจอันใดกระทั่งเวลาผ่านไป จางจิ่วเม่ยเติบโตเต็มวัยอายุสิบห้า เขาถึงได้ลักลอบมีสัมพันธ์ลับหลังภรรยาจนติดอกติดใจแต่ชาตินี้ ทุกคืนกิจกรรมเริงรมย์คล้ายสามีขืนใจภรรยา สุภาพชนคนหนึ่งจะทำอย่างไรได้ชาติก่อนเกาหมิงไม่เคยต้องตกอยู่ในสภาพน่าอึดอัดปานนี้ ต่อให้เขาปันใจให้สตรีนางน้อยอย่างจางจิ่วเม่ยโดยมิเคยได้เกินเลยก็ไม่รู้สึกขาดแคลนอันใด เพราะกลับบ้านไปตัวเขาก็มีภรรยาแสนดีผู้เพียบพร้อมรออยู่หลินซูซินเป็นสตรีดีงาม เรือนร่างเปล่งปลั่งงามสะพรั่ง ทุกราตรีเขาจึงมอบความรักให้นางอย่างไม่รู้จักพอ ไม่เคยต้องอดทนรออย่างอึดอัดทรมานเยี่ยงนี้ในห้องหนังสือ เงาร่างสูงเพรียวนั่งขบเคี้ยวเขี้ยวฟัน อารมณ์กำหนัดที่พลุ่งพล่านมิได้รับการปลดปล่อยทำคนทรมานยิ่งอีกสองปี รอจางจิ่วเม่ยอายุสิบห้าอีกแค่สองปี ร่างกายนางย่อมพร้อมพรั่งเพื่อเขาท