อย่างมากก็แค่เรื่องฐานะ ที่ถูกนังแพศยาเซวียหว่านอี้กดข่มไว้ขั้นหนึ่ง“ข้า... ข้า...” นางมองดูมือทั้งสองข้างของตนเอง น้ำตาร่วงหล่น “ข้าทำไปเพื่อสิ่งใดกัน...”เซวียหมิงเฟยเอียงคอเล็กน้อย ยกยิ้มมุมปากพลางเอ่ย “เพื่อที่ท่านจะได้เห็นเรื่องขบขันของท่านแม่ ได้ยืนมองนางเลี้ยงดูบุตรสาวของท่านให้เติบใหญ่โดยไม่รู้เรื่องอันใดอยู่ด้านข้าง ส่วนตัวนางที่เป็นถึงภรรยาเอกผู้มีฐานะสูงส่ง กลับกลายเป็นเรื่องน่าขันในสายตาท่าน มิหนำซ้ำบุตรสาวของนางยังตกอยู่ในกำมือท่าน ต้องทนรับการทรมานกระนั้นหรือ?”อนุชิวเบิกตากว้างมองเซวียหมิงเฟยด้วยความตกตะลึง นัยน์ตาสั่นระริก มิอาจเอื้อนเอ่ยสิ่งใดได้เป็นเวลานาน“เจ้ามองข้าเช่นนี้หรือ?” นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเซวียหมิงเฟยเลิกคิ้ว “มิเช่นนั้นเล่า? เพื่อข้าอย่างนั้นหรือ?”อนุชิวเอื้อมมือออกไปอีกครา หมายจะคว้าตัวนางไว้ น้ำเสียงร้อนรนเอ่ยว่า “เฟยเอ๋อร์ แม่ย่อมต้องทำเพื่อเจ้าอยู่แล้ว มีเพียงการอยู่ข้างกายเจียงหนิงอัน เจ้าถึงจะกลายเป็นคุณหนูที่สูงศักดิ์ที่สุดของตระกูลเซวีย แม่ล้วนทำเพื่อเจ้าทั้งสิ้น...”นางคือบุตรสาวแท้ ๆ ของตน เป็นสายเลือดที่อุ้มท้องมาถึงสิบเดือน
Ler mais