All Chapters of เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ: Chapter 391 - Chapter 400

อย่างมากก็แค่เรื่องฐานะ ที่ถูกนังแพศยาเซวียหว่านอี้กดข่มไว้ขั้นหนึ่ง“ข้า... ข้า...” นางมองดูมือทั้งสองข้างของตนเอง น้ำตาร่วงหล่น “ข้าทำไปเพื่อสิ่งใดกัน...”เซวียหมิงเฟยเอียงคอเล็กน้อย ยกยิ้มมุมปากพลางเอ่ย “เพื่อที่ท่านจะได้เห็นเรื่องขบขันของท่านแม่ ได้ยืนมองนางเลี้ยงดูบุตรสาวของท่านให้เติบใหญ่โดยไม่รู้เรื่องอันใดอยู่ด้านข้าง ส่วนตัวนางที่เป็นถึงภรรยาเอกผู้มีฐานะสูงส่ง กลับกลายเป็นเรื่องน่าขันในสายตาท่าน มิหนำซ้ำบุตรสาวของนางยังตกอยู่ในกำมือท่าน ต้องทนรับการทรมานกระนั้นหรือ?”อนุชิวเบิกตากว้างมองเซวียหมิงเฟยด้วยความตกตะลึง นัยน์ตาสั่นระริก มิอาจเอื้อนเอ่ยสิ่งใดได้เป็นเวลานาน“เจ้ามองข้าเช่นนี้หรือ?” นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเซวียหมิงเฟยเลิกคิ้ว “มิเช่นนั้นเล่า? เพื่อข้าอย่างนั้นหรือ?”อนุชิวเอื้อมมือออกไปอีกครา หมายจะคว้าตัวนางไว้ น้ำเสียงร้อนรนเอ่ยว่า “เฟยเอ๋อร์ แม่ย่อมต้องทำเพื่อเจ้าอยู่แล้ว มีเพียงการอยู่ข้างกายเจียงหนิงอัน เจ้าถึงจะกลายเป็นคุณหนูที่สูงศักดิ์ที่สุดของตระกูลเซวีย แม่ล้วนทำเพื่อเจ้าทั้งสิ้น...”นางคือบุตรสาวแท้ ๆ ของตน เป็นสายเลือดที่อุ้มท้องมาถึงสิบเดือน

“ห้องเครื่องเล็กกำลังทำอาหารอยู่พอดี มารับประทานด้วยกันเถิดเจ้าค่ะ” นางดันหลังเย่จั๋วให้เดินไปยังหอหมิงอิ่นผู้คนในเรือนเห็นเย่จั๋วกลับมาก็ล้วนดีใจยิ่งนัก รีบเร่งให้ห้องเครื่องเล็กยกอาหารมาตั้งโต๊ะ“วันพรุ่งนี้ อนุชิวจะต้องโทษประหาร ข้ากับอาเฟยเตรียมตัวจะไปส่งนางจากที่ไกล ๆ สักครา”นางใช้ตะเกียบกลางคีบกับข้าวให้เขา “อย่างไรเสียก็เคยมีเยื่อใยต่อกันในวันวาน”เย่จั๋วรับฟังราวกับเป็นเรื่องของคนนอก มิได้ใส่ใจว่าอีกฝ่ายจะเป็นหรือตาย“ไปเถิด พรุ่งนี้เกรงว่าจะมีฝนตก พาคนไปให้มากหน่อย จะได้ไม่โดนละอองหนาวจนล้มป่วย”“เมื่อสิ้นใจแล้วจะส่งศพไปที่ใดหรือ?”เซวียหว่านอี้กล่าวว่า “นางไปถามที่ตระกูลเซวียมาแล้ว ท่านพ่อมีความเห็นว่า ให้ผู้ดูแลในจวนพานางไปส่งยังที่ดินของตระกูลที่หนิงโจว หาสถานที่ห่างไกลผู้คนฝังนางลงเสีย อย่างไรก็เป็นมารดาผู้ให้กำเนิดอาเฟย จะจัดการส่งเดชมิได้ ต้องไว้หน้าให้นางบ้าง”“ย่อมได้” เย่จั๋วมิได้ใส่ใจนัก “ให้นางไตร่ตรองดูสักหน่อย ปีหน้าฉู่ยวนจะถูกสั่งย้ายไปรับตำแหน่งที่ซางโจว อย่างสั้นก็สามปี อย่างยาวนั้นยังไม่แน่ชัด”เซวียหว่านอี้เข้าใจได้ในทันที“จดจำไว้แล้ว ข้าจะไปบอกก

“คนเหล่านั้นต้องโทษอันใดหรือ?” เซวียหมิงเฟยเอ่ยถาม “แล้วแม่นางผู้งดงามผู้นั้นเล่า กระทำความผิดอันใด?”นักโทษมีสี่คน เป็นชายสามคนและหญิงหนึ่งคนหญิงผู้นั้นยังเยาว์วัยนัก ดูจากอายุแล้วคงไม่เกินยี่สิบปี ทั้งยังมีรูปโฉมงดงามยิ่งแม้จะอยู่ห่างออกไปสักหน่อย ทว่าจากเค้าโครงหน้าของนางและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของชาวบ้านที่มามุงดู ก็พอจะรู้ได้ว่านางมีรูปโฉมที่ไม่ธรรมดาเลย“ลองฟังสิ่งที่ชาวบ้านกล่าวกันเถิด ข่าวคราวของพวกเขานับว่าหูตากว้างไกลนัก” เซวียหว่านอี้กล่าวเซวียหมิงเฟยมิได้เอ่ยสิ่งใดอีก เพียงเงี่ยหูฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากเบื้องล่างท่ามกลางเสียงซุบซิบเซ็งแซ่ นางเลือกฟังเอาเฉพาะข่าวสารที่ต้องการ จนท้ายที่สุดก็เข้าใจเรื่องราวคร่าว ๆ“ช่างโชคร้ายเสียจริง”แววตาของเซวียหมิงเฟยแฝงไว้ด้วยความรังเกียจแม่นางผู้นี้เดิมทีเป็นนางโลมในหอคณิกา ทว่าเป็นเพียงสตรีที่ขายศิลปะมิได้ขายเรือนร่างดั่งเรื่องราวของบัณฑิตและหญิงงามที่พบเห็นได้ทั่วไป นางเป็นที่ต้องตาของใต้เท้าผู้หนึ่งซึ่งเดินทางมารับตำแหน่งยังเมืองหลวง และได้รับการไถ่ตัวออกมาทว่าใต้เท้าผู้นั้นมีภรรยาเอกอยู่ก่อนแล้ว ทั้งยังมีบุตรธิดาด้

ยามนี้มิใช่ว่ากลายเป็นคนขององค์ชายรองไปแล้วหรือ ซ้ำยังตั้งครรภ์อีกด้วยเพียงแต่เด็กคนนั้นจะสามารถคลอดออกมาได้หรือไม่ ก็ต้องรอดูวาสนาแล้วได้ยินมาว่าช่วงนี้เซวียหมิงเยว่ผู้นั้น มักจะถูกเฉินเจาหรง มารดาแท้ ๆ ขององค์ชายรองเรียกตัวเข้าวังไปอบรมสั่งสอนอยู่บ่อยครั้งในใจของเฉินเจาหรงย่อมอึดอัดขัดเคือง บุตรชายเพียงคนเดียว ทว่าบุตรคนแรกกลับกำเนิดจากคนเช่นนี้ จะมิให้รู้สึกอัปมงคลได้อย่างไรหากบุตรอนุมีความเฉลียวฉลาด ย่อมเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ ทว่ามีข้อแม้ว่าจำต้องโดดเด่นกว่าพี่น้องคนอื่น ๆ เสียก่อนเช่นนี้ เฉินเจาหรงจึงจะสามารถกดข่มตาชั่งในใจลงได้ตำแหน่งพระชายาเอกขององค์ชายรอง ด้วยเหตุที่มีบุตรอนุผู้นี้ถือกำเนิดขึ้น ฐานะของนางย่อมถูกกำหนดไว้แล้วว่ามิอาจสูงส่งได้อย่างน้อยคุณหนูจากจวนขุนนางขั้นสี่ขึ้นไปในราชสำนัก ย่อมไม่มีทางแต่งให้แก่เซี่ยเจี้ยงเป็นแน่หากเฉินเจาหรงถูกชะตากับเซวียหมิงเยว่ได้ก็แปลกแล้วแม้เบื้องหลังจะมีท่านอาแท้ ๆ อย่างรองเสนาบดีเซวียฉง ทว่าน่าเสียดายที่เซวียหมิงเยว่ถูกตระกูลเซวียตัดออกจากผังตระกูล ย่อมเท่ากับว่าตัดขาดความสัมพันธ์กับเซวียฉงแล้วหลิวอวิ้นเอ๋อร์ยังนับว่

นี่คือองค์ชายรอง ก่อนหน้านี้เคยพบหน้ากันคราหนึ่งในงานเลี้ยงของเจ้าเมืองเยี่ยนโจวอีกทั้งยังเคยดีดพิณต่อหน้าอีกฝ่ายด้วยนึกไม่ถึงว่า เขาจะถูกตาต้องใจนางเข้าทว่า ได้ยินมาว่าองค์ชายรองทำให้ฮ่องเต้กริ้วด้วยเหตุบางประการ จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอ๋องอันที่ไร้ซึ่งอำนาจใด รอเพียงจวนอ๋องสร้างเสร็จ ก็ต้องพำนักอยู่ในเมืองหลวง ไม่อนุญาตให้กลับไปยังชายแดนอีกหากได้อยู่ข้างกายเขา ก็นับว่าเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่งมิใช่หรือบิดาของนางคือผู้ว่าการอำเภอ มารดากับบิดาเป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เยาว์วัย แม้ฐานะมิได้สูงส่ง แต่ท่านตาเป็นถึงซิ่วไฉ จึงอบรมสั่งสอนมารดามาเป็นอย่างดีหลิวอวิ้นเอ๋อร์เติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นเช่นนี้ นิสัยแม้อ่อนโยนทว่ากลับมีความคิดเป็นของตนเอง ก่อนเกิดเรื่องราวขึ้น นางก็มีชายหนุ่มที่พึงใจอยู่แล้วผู้ใดจะล่วงรู้ว่านางกลับต้องมาเผชิญกับเรื่องราวทั้งหมดในภายหลังการแต่งงานถูกยกเลิก บิดามารดาล่วงรู้ถึงเคราะห์กรรมของนางก็เอาแต่กลัดกลุ้มตลอดทั้งวัน มารดายิ่งร้องไห้จนดวงตาแทบมืดบอดนางเคียดแค้นยิ่งนัก จะมิให้นางแค้นได้อย่างไรเซวียหมิงเยว่ผู้นี้ หากมองในแง่หนึ่ง ก็ถือว่าเป็น “ผู้