ตระกูลหวังเป็นเพียงชาวนาชาวไร่ ด้วยฐานะเช่นนี้ สินสอดทองหมั้นโดยทั่วไปย่อมไม่เกินยี่สิบสามสิบตำลึงเงิน หากดีขึ้นมาหน่อยก็อาจให้ได้ถึงห้าสิบตำลึงทว่าเครื่องประดับศีรษะสองชุดที่ฮูหยินผู้เฒ่าหวังซื้อให้หวังเชียนเชียนนั้น เมื่อรวมกันแล้วก็มีมูลค่าเกือบสองร้อยตำลึงแม้จะอาลัยอาวรณ์ตระกูลฉู่เพียงไร แต่ก็มิกล้าคิดเรื่องชั่วร้ายอีกฝ่ายเป็นถึงขุนนาง ยามนี้ยังสามารถบีบให้ฮูหยินผู้เฒ่าหวังขับไล่พวกเขากลับไปได้ หากไปล่วงเกินคนผู้นั้นเข้าจริง ๆ จะยังมีจุดจบที่ดีได้หรือ?วันรุ่งขึ้น หน้าประตูจวนตระกูลฉู่เซวียหมิงเฟยสวมอาภรณ์สีขาวนวลดุจแสงจันทร์ ใบหน้าประดับรอยยิ้ม ขณะส่งคนตระกูลหวังเดินทางออกจากจวน“ท่านลุงท่านอาตระกูลหวัง ท่านแม่สุขภาพมิค่อยสู้ดีนัก ยามปกติก็แทบจะมิได้ก้าวออกจากเรือนของนางเลย ดังนั้นวันนี้ที่พวกท่านกลับ จึงมิอาจออกมาส่งได้ ขอท่านลุงท่านอาโปรดอย่าได้ถือสา”ยื่นมือมิอาจตบตีใบหน้าที่เปื้อนยิ้มท่าทีของนางเช่นนี้ จะทำให้บุรุษหลายคนถือสาเอาความลงได้อย่างไรพวกเขาเพิ่งเคยพบสตรีที่งดงามสดใสเฉกเช่นเซวียหมิงเฟยเป็นครั้งแรก และเป็นครั้งแรกที่ได้รู้ว่าบนโลกใบนี้ยังมีคนที่งดงามถึงเ
Read more
LOGIN
