Chapter 101ปัง ปัง ปังๆๆๆๆ...เสียงปืนไม่ทราบจำนวนนัด ดังก้องไปทั่วโกดัง ปรางค์รวีเห็นคนรักคลานมาหาตนเอง ด้วยความระมัดระวัง อีกประมาณสิบเมตรก็จะถึงตัวของเธอ อยู่ๆ มีมือของคนๆ หนึ่งดึงปกเสื้อของเธอขึ้นสูง ทำให้ร่างงามจำต้องลุกยืนตามแรงดึง“หยุด กูบอกให้หยุด หยุดยิง” โรเจอร์ยิงปืนขึ้นเหนือศีรษะหนึ่งนัด มองกลุ่มคนที่ต่อสู้อย่างไม่มีใครยอมใครตาขุ่น จ่อปลายกระบอกปืนไปตรงขมับของปรางค์รวี“มึงตามหาคู่หมั้นมึงเร็วดีนี่ เร็วจนกูนึกไม่ถึง มึงหยุดอยู่ตรงนั้นถ้าไม่อยากให้คู่หมั้นของมึงตาย” โรเจอร์รีบพูดเมื่อวิตโตริโอกำลังจะก้าวมาหาปรางค์รวีอย่างไม่กลัวตาย หากเขาจะยิงมาเฟียเลือดร้อนคนนี้เขาทำได้ แต่ไม่ทำเพราะอยากเห็นวิตโตริโอทรมานใจมากกว่า“มึงปล่อยเมียกูเดี๋ยวนี้นะ” วิตโตริโอบอกโรเจอร์เสียงดัง อีกฝ่ายหาได้ทำตามยังรัดร่างบางแน่นขึ้นไปอีก ก้มใบหน้าหอมที่แก้มเนียนของปรางค์รวี ต่อหน้าต่อตาวิตโตริโอที่ยืนกำมือแน่น ดวงตาเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีน้ำเงิน สัญญาณเตือนอย่างดีว่างานนี้ไม่ใครก็ใครต้องตายกันไปข้างหนึ่ง“หอมดีนี่ มิน่ามึงถึงติดใจ” โรเจอร์พูดขณะที่ปรางค์รวีใช้บ่าของเธอเช็ดคราบสกปรกที่โรเจอร์ฝากฝังไว
Last Updated : 2026-01-16
LOGIN
