All Chapters of Pampered Wife of the Secret CEO: Chapter 201 - Chapter 210

Feron’s POV“Geff, please,” puno ng pagsusumamo kong sabi. Hindi ko pa rin binibitiwan ang paa niya. Wala na akong pakialam kung may makakita sa amin dito at isiping para kaming mga tanga o nababaliw. Ang mahalaga sa akin ngayon ay ang makausap si Geff ng masinsinan.“Anong gusto mong pag-usapan? Gusto mo bang magpasalamat ako sa’yo at humingi ng tawad? Huwag ka nang umasa dahil hindi ko gagawin ‘yon, Feron,” asik niya at walang pag-aalinlangang sinipa ako sa mukha nang maramdaman niya ang pagluwag ng hawak ko sa kaniya.Kumalat sa loob ng bibig ko ang lasa ng dugo mula sa pumutok kong labi. Pinasadahan ko lang ‘yon ng dila at tumayo na rin para harapin siya.“Hindi ‘yon ang gusto kong pag-usapan, Geff,” sabi ko habang nakatingin ako ng diretso sa kaniya. “Hindi ko kailangan ng pasasalamat mo o paghingi mo ng tawad sa akin. Siguro para kay Lucy oo pero sa akin, hindi mo kailangang humingi ng tawad,” seryoso kong turan.Napangisi naman siya. “At bakit ako hihingi ng tawad sa babaeng ‘y

LUCY'S POV “Ako na lang ang sasama sa kaniya sa loob at magpapapili kung alin ang gusto niyang suotin.” Tumingin ako kay Geff na nagdadalawang-isip. Pabalik-balik ang tingin niya sa akin at kay Feron. “H-Hindi ko naman kailangang magpalit. Hindi naman ako haharap sa mga bisita,” sagot niya na parang iniiwasang magkasama kaming dalawa lang sa iisang lugar. “Hindi puwede. Nangako ka sa akin kanina na magpapalit ka. Ang sabi mo pumayag ka na pumasok para sa mga baby. Huwag mong sabihing hindi totoo ang mga sinabi mo kanina,” ani Feron na halatang nagdadrama lang naman. Pero siguro ay hindi sila magkasamang dalawa pa noon, kaya paniwalang-paniwala naman ni Geff. Nanlalaki ang mata niyang tiningnan niya si Feron. “Fine, I’ll get change!” He grumbled, though he was still trying to avoid his gaze. “Great! Tara sa second floor. Nandoon kasi ang mga damit ni Feron.” Masaya akong napapalakpak at nauna nang maglakad. Siniko pa ni Feron ang kapatid niya bago nagsimulang humakbang si G

Lucy’s POV“Honey, it’s already late. Kailangan mong kumain ng umagahan,” malamig na bulong ni Feron sa akin habang marahan niyang tinatapik ang pisngi ko. Mas lalo tuloy akong nakaramdam ng antok. “Lucy, magugutom ang mga baby.”Wala na akong nagawa kung hindi ang unti-unting imulat ang mga mata ko nang banggitin niya ang mga baby. “Ginagamit mo na naman ang mga anak mo,” natatawang sambiy ko at hinawakan ang kamay niyang humahaplos sa aking pisngi.“Hindi ka puwedeng magpalipas ng umagahan. Kailangan mo ring maglakad-lakad dahil mas lalong sasakit ang balakang mo kung uupo o hihiga ka lang maghapon. ‘Di ba ’yon ang sabi ng doctor? Kaya bumangon ka na.”Ngumuso ako at tinulungan naman niya akong maupo. Ilang linggo na ang lumipas simula nang malaman namin ang gender ng mga baby at ngayong araw ay napagdesisyunan naming mamili ng mga damit.“Mamimili tayo ng mga damit at gamit. Sabi ko naman kasi sa’yo, matulog ka nang maaga eh,” naiiling niyang turan.Napuyat ako sa kakakuwento kung

Lucy’s POV~Months later~“F-Feron,” impit na ungol ko ng siniil niya ako ng halik, marahang humahaplos ang kamay niya sa aking tiyan na kanina lang ay nilalagyan niya ng gel.“Hmm?” Tanong niya sa pagitan ng halik at pagsipsip sa aking leeg, ayaw magpapigil sa ginagawa. “I miss you, masyado akong naging busy sa pag-aayos ng pagpapalit ng pangalan ng kumpanya at paglipat no’n sa pangalan ni Geff.”Inangat niya ang tingin sa akin, sinalubong ko naman ‘yon ng matamis na ngiti at hinaplos ang pisngi niya. “Congratulations, you did a great job. As a brother and business partner.”Mas gumaan ang ekspresyon ng mukha niya at binaon ang mukha sa aking leeg, nakatukod ang dalawang braso sa magkabila kong gilid para iwasan na madiinan ang malaki ko ng tiyan.“Did I, really?” Tanong niya, parang sinisigurado pa niya at marinig sa iba na tama ang ginagawa niyang mga desisyon kaya pinatong ko ang kamay ko sa ulo niya at pinaglaruan ang malambot niyang buhok.“Yes, you are doing right.” Malamyos ko

Lucy’s POVNagising ako sa tunog ng makina sa gilid ko, mabilis na bumaba ang tingin ko sa lalaking nakayuko sa gilid ko at mahimbing na natutulog. Gulo-gulo ang buhok niya at nangingitim ang ilalim ng mga mata na halatang walang maayos na tulog.Gusto siyang tawagin ngunit walang salitang lumalabas sa bibig ko, masyadong tuyo ang lalamunan ko at masakit ‘yon. Marahil sa pagiyak ko at pagire ng manganak ako…Napatingin ako sa tiyan ko, wala na ang umbok doon. Hahawakan ko sana ng mapagtanto na hawak niya pala ang kamay ko, kaya ng igalaw ko ‘yon ay mabilis siyang napaangat ng tingin.“H-Honey,” nagmamadali siyang tumayo at sinaluhan ako sa kama. “K-Kumusta ang pakiramdam mo, ayos ka lang ba? May masakit ba sa’yo?” Sunod-sunod niyang tanong, gustuhin ko man siyang i-comfort ay hindi ko magawa kaya tumango lang ako.Siguro ay napagtanto niya na hindi ako makasagot kaya agad siyang tumayo at lumayo sa akin. “Tatawagin ko ang nurse o doctor para i-check ka, sandali lang.” Mabilis siyang l