FERON'S POVNanginginig ang kalamnam kong napaupo nang marinig ko ang takot sa boses ni Lucy at naramdaman ko ang mahigpit niyang yakap sa akin.“I’m sorry, Lucy.” Iyon agad ang mga salitang lumabas sa bibig ko at mahigpit ko siyang niyakap. “I’m sorry. I really am.”“N-No, no. Wala kang dapat ihingi ng tawad. Naiintindihan ko,” bulong niya sa akin habang umiiling-iling ang ulo. “I trust you, Feron.”I knot on my stomach gradually loosening. I never thought, hearing just one word from her could make me feel this way.“W-We’re not y-yet done, you b-bàstard…” hirap na hirap na sabi ni papa habang sapo-sapo niya ang sugat sa kaniyang dibdib. May mga dugo na ring umaagos palabas sa kaniyang bibig. Kahit hirap na hirap at nanginginig na siya ay inangat niya pa rin ang kaniyang kamay na may hawak ng baril at itinutok iyon sa amin, pero mabilis ulit siyang binaril ni Daniel sa kamay.“Sorry, Mr. Venile, but everything is done now,” bulong ni Daniel at naglakad papalapit sa amin habang inaala
Last Updated : 2026-02-05 Read more