All Chapters of Pampered Wife of the Secret CEO: Chapter 191 - Chapter 200

FERON'S POV“Are you happy?” tanong ko habang magkahawak kamay kaming naglalakad ni Lucy sa hallway ng hospital palabas—ang bagay na ginagawa lang namin noon kapag may mga taong nakatingin at patunayang talagang mag-asawa kami. Ngayon, may nakatingin man o wala ay hindi na ‘yon mahalaga. We smile at each other, holding hands while walking, laughing together, and talking about the most random things without a single care in the world… about our surroundings.“Happy is not enough to describe what I’m feeling right now, Feron. Pakiramdam ko ay lumulutang ako sa sobrang saya. Hindi lang isa ang binigay sa ating biyaya,” nakangiti niyang sagot at hinaplos ang umbok sa tiyan niya at mas yumapos pa sa braso ko.“I understand the feeling.” Pinatakan ko ang noo niya ng mabilis na halik at baka mareklamo pa kami ng public display of affection sa loob ng hospital. “Saan mo gustong pumunta?”“Nagugutom na kami,” malambing niyang tugon at tumingin sa akin gamit ang nagpapacute niyang mga mata na a

LUCY'S POVSa guest room ako dumiretso at agad namang sumunod si Lhea sa akin. Nang marinig ko ang tunog ng pagsarado ng pinto ay saka lang ako humarap sa kaniya. “Lhea, alam kong gusto mong magkaayos tayo. Pero imposibleng maging madali ‘yon kung hindi ka magpapaliwanag sa lahat ng ginawa mo noon.”“Hindi naman ako nagmamadaling magkaayos tayo, Lucy. I can wait until you forgive me and be more comfortable in my presence,” kibit-balikat niyang sagot at naupo sa sofa na parang wala lang ang pinag-uusapan naming dalawa.Ito ang ayaw ko sa kaniya. Pakiramdam ko ay hindi siya seryosong magkaayos kami. Pakiramdam ko ay ginagawa lang niya ‘to dahil kami nalang dalawa ang naiwang magkapamilya, pero alam kong higit doon ang gusto niya. Gusto ko pa ring makarinig ng maayos na paliwanag mula sa kaniya. Gusto ko siyang mas maintindihan.“Hindi iyon ang punto ko, Lhea,” mariin kong sambit at umiling.“What’s the point now? Hindi pa ba sapat na humihingi ako ng tawad at nag-effort para magkaayos

Lucy’s POV“Ready na ba ang lahat?” tanong ni Lhea habang halatang naguguluhan na sa nangyayari. Saktong six months na ang tiyan ko ngayon at nakuha na niya ang resulta sa doctor para sa gender reveal na gaganapin ngayon gabi. “Hurry up guys. Ayaw kong magkaroon ng kahit anong aberya. I want everything to be perfect,” paninigurado niya at hindi pa rin niya napapansin ang presensya ko.Pahakbang na sana siya para tingnan ang area kung nasaan ang mga fireworks at bomb smoke nang makita niya ako. “Oh, Lucy… anong ginagawa mo rito? Baka mabunggo ka ng mga taong busy rito. Delikado sa tiyan mo…sa mga pamangkin ko.” Nag-aalala niya akong nilapitan at inalalayang maupo sa sofa.“Ayos lang naman akong maglakad-lakad dito. Isa pa ay wala namang nagpupunta rito sa p’westo ko,” natatawa kong sabi at napailing na lang.Ilang linggo na rin ang nakalipas simula ng mag-usap kaming dalawa at hindi naman siya nabigong tuparin ang sinabi niyang babawi siya bilang ate ko. Halos tumira na nga siya rito

Feron’s POV Ilang linggo kong sinubukan ang sarili kong h’wag siyang galawin, pero ng makita ko ang uhaw niyang tingin sa labi ko, ang malalalim niyang paghinga, at ang titig niyang puno ng pagmamahal. How could I stop myself from craving for her? Pagpasok pa lang namin sa k’warto ay agad ko siyang hinapit palapit sa akin at sinapo ang magkabila niyang pisngi at siniil siya ng malalim na halik. “Damn, I miss your lips so much.” Uhaw na bulong ko, walang pagpipigil sa sarili na ipaalam kung gaano ko siya kagustong angkinin ngayon. “Word,” hinihingal niyang bulong pabalik sa akin ng sa wakas ay makawala ang labi niya sa halik ko. “What?” Nguguluhang tanong ko. “What word?” “Don’t say bad words, baka marinig ng anak natin.” Sita niya habang nakapikit, malalalim ang hingang nakabuka ang labi at naghihintay na angkinin ko muli. “Sorry, hindi ko lang napigilan ang sarili ko. Ilang linggo akong nagtimpi, pero hindi ko na kaya.” Pag-amin ko at muli siyang hinalikan, sa pagkakataon na ‘yo

Lucy’s POVNaalimpungatan ako sa nakakakiliting paraan ng daliri ni Feron na humahaplos sa aking pisngi, unti-unti kong minulat ang mata ko kahit ramdam ko pa ang antok. Hindi naman ako nagsisi dahil matamis na ngiti niya agad ang bumungad sa akin.“Hello,” may galak na bati niya. “kumusta ang tulog mo?” Dagdag na tanong niya, hindi pa rin tumitigil ang darili sa paglalaro sa pisngi ko. Patuloy siya sa paghaplos ng bawat parte nito, animo’y kinakabisado ang buo kong mukha.“Hello,” balik kong bati at saglit na nag-isip. “Hindi ko maalala kung may panaginip ako, pero mahimbing ang tulog ko.” Natatawa kong sagot at niyakap ang braso sa bewang niya, pinatong ko pisngi ko sa kaniyang dibdib.Rinig ko ang kalmadong tibok ng puso niya at ang marahan niyang paghinga, hindi ko maiwasan na mapapikit muli. Sapat na ang mga tunog na ‘yon at ang init na nanggagaling mula sa kaniyang katawan para mapanatag ako, na hindi ko lang basta panaginip ang mga ito.“Natutulog ka na naman yata, magagalit sa