All Chapters of Pampered Wife of the Secret CEO: Chapter 211 - Chapter 220

Lucy’s POVTahimik lang ako buong byahe. Pinanood ko ang bawat kilos ni Race kung hahawakan niya ang cellphone niya pero wala rin naman siyang pagkakataong gawin ‘yon. Hindi ko alam kung talagang wala siyang balak o ayaw lang niyang mahalata ko siya, na mas lalo nakakadagdag sa isipin ko.“Sa tingin mo, hindi busy si Feron?” Pagbagsag ko sa katahimikan. Masyado nang awkward ang pagitan naming dalawa na parang nagpapakiramdaman kami sa bawat galaw na gagawin ng bawat isa.“Gusto mo bang tawagan ko siya? Pero hindi ko naman sasabihing pupunta tayo roon,” mabilis niyang alok na animo’y kanina pa siya naghahanap ng dahilan para hawakan ang cellphone niya.“Hindi na. Nag-aalala lang ako kasi baka busy siya tapos bigla kaming pupunta roon.” Pigil ko sa kaniya at kinagat ang ibabang labi.“Kahit naman busy ‘yon ay uunahin kayo ni Feron once na makita niya kayong nagpunta ro’n,” aniya para pagaanin ang loob ko. Tumingin pa siya sa salamin para tingnan ako sa back seat.“Iyon nga ang pinag-aal

Lucy’s POVMaaga akong natulog nang gabing ‘yon at nagtulog-tulugan din ako noong umaga hanggang sa makaalis na ulit si Feron papuntang trabaho. Alam kong maling hindi ko siya kausapin sa bagay na gumugulo sa isip ko pero natatakot ako. Paano kung totoo ang mga hinala ko?Nang marinig ko ang tuluyang pag alis ng kotse ni Feron ay saka lang ako tumayo at nag ayos ng sarili. Sinimulan ko ring kumuha ng gatas sa akin para kina Lys.Habang gamit ang machine ay hindi ko maiwasang titigan ang sarili kong repleksyon sa salamin. Kitang-kita ko ang mga pagbabago sa akin. Medyo nagkaroon ako nang mas maraming laman sa katawan at kahit sa pisngi. Hindi na rin gano’n ka firm ang dibdib ko.May ilan na rin akong stretchmarks at kaunting bilbil. Medyo nag dark din ang leeg ko pero mawawala rin naman daw ‘yon sabi ni Lhea. Habang tinitingnan ko ang sarili ko ngayon, hindi ko mapigilang makaramdam ng pagkawala ng confidence ko bilang isang babae. Having these thoughts made me feel sick to the core.

Lucy’s POV“A-Are you sure, officer?” Paniniguradong tanong ko, hindi pa rin kumakalma ang panginginig ng tuhod ko.“Yes, I’m sorry about it. We will sure talk the guard in front to tighten the security here, we will go now,” Paalam niya at at tinalikuran na kami, pagkaalis ng sasakyan nila ay doon na bumagsak ang katawan ko paupo sa sahig.“Oh gosh,” nanlalambot kong bulong.“Lucy,” nagaalalang lumapit sa akin si Andrew at inalalayan akong tumayo, tinulungan niya akong makalapit sa sofa at doon nagpahinga. “You have nothing to worry about, see, lasing lang yung ang lalaki at namali ng bahay na napuntahan.”Mas lalo akong nanlambot ng marinig ko ‘yon, grabi ang takot ko tapos lasing lang pala na namali ng bahay na pinuntahan. Halos hindi ko na alam ang gagawin ko ng mga oras na ‘yon tapos… tapos gano’n lang pala.“Nasa’n ba kasi si Feron, nag overtime? Masyado yatang busy ngayon ang kumpanya nila, hindi ko tuloy mapigilan na mainggit.” Biro pa niyang dagdag, ngayon ay siya na ang nag

Lucy's POV Pagkababa ko pa lang sa kotse ay mukha na ni Feron ang bumungad sa akin sa pintuan, tulad ng p’westo ni Race kanina ay gano’n na gano’n din siya ngayon. Nakasandal sa hamba at nakakrus ang mga braso sa dibdib, habang diretso ang tingin sa amin… o baka sa akin lang. “Masama ang tingin, mukhang hindi ka nagpaalam ako pa ang mapapasama nito.” Naiiling na bulong ni Andrew at bumaba rin sa kotse at lumapit kay Feron. “Good evening, bro! Nag friendly date lang kami, hiniram ko lang saglit.” Paliwanag niya at pinasigla ang boses para kunwari ay hindi ramdam ang tensyon. “Oh?” Sarkastiko ang tono noon. “Hiniram, petraining like she’s a thing you can borrow?” Nakangiti ngunit alam namin pareho ni Andrew na hindi siya natutuwa. “That’s not what I mean,” tumikhim si Andrew at siniko ako, humihingi ng tulong pero umusog ako palayo sa kaniya. Bahala siya, nag-iisip ako ng sasabihin ko pag kaming dalawa na lang ni Feron ang naiwan. “Whatever, mag ingat ka pauwi.” Putol ni Feron

LUCY'S POV Tahimik ang buong bahay paggising ko, wala doon sila Fel at Lys kaya nakaramdam ako ng kaba. Agad akong bumaba sa living room at si Feron lang ang naabutan ko doon na nagluluto, suot at regalo kong apron sa kaniya.“Good morning,” bati niya ng lingunin ako pero hindi ko siya pinansin at sa halip at dumiretso ako sa garden para tignan ang mga baby pero wala rin sila doon.“Nasaan sila Fel at Lys?” Hindi na ako nakatiis at nagtanong na, imposible namang naglaro sa park ang mga ‘yon na silang dalawa lang.“Kasama nila Daniel, pinakuha ko pero ibabalik din nila mamaya.” Sagot niya na parang wala lang.“Saan sila nagpunta, susunod ako.” Simpleng sagot ko at akmang kukunin na ang susi ng sasakyan ko ng humakbang siya papalapit sa akin.“No, hindi ka p’wedeng sumunod sa kanila.” Pigil niya sa akin at kinuha ang susi sa kamay ko at muling binalik ‘yon sa ibabaw ng drawer. “Kumain muna tayo, pagkatapos nating kumain ay saka tayo magusap ulit.”Tinitigan ko siya, tinatansya kung gal