All Chapters of บำเรอรักนายมาเฟีย: Chapter 111 - Chapter 120

อัคนีวางโทรศัพท์ลงข้างตัว แววตาที่เคยมองจีน่าด้วยความเสน่หาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวและครุ่นคิดอย่างหนัก เขาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมไหล่เปลือยเปล่าของเธอให้มิดชิดขึ้น ราวกับต้องการปกป้องเธอจากโลกภายนอกที่โหดร้าย"เฮีย..." จีน่าเรียกสติเขา มือเล็กวางทาบบนหลังมือหนาที่กำแน่น "พวกมันจะเล่นงานจีน่าเหรอคะ"อัคนีหันกลับมาสบตาเธอ ถอนหายใจยาวแล้วพยักหน้าช้าๆ "พ่อของมินนี่... มันคงแค้นที่ลูกสาวมันต้องเสียโฉมและหมดอนาคต มันเลยไปขอให้ เสี่ยชัย ผู้มีอิทธิพลเก่าช่วย... เป้าหมายของมันคือทำให้เฮียเจ็บปวดที่สุด และวิธีที่จะทำแบบนั้นได้ คือการทำลายดวงใจของเฮีย"จีน่าใจหายวาบ ความกลัวแล่นริ้วขึ้นมาจับขั้วหัวใจ แต่เมื่อมองเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลและห่วงใยของอัคนี... ผู้ชายที่เพิ่งมอบความรักให้เธอเมื่อคืน ผู้ชายที่สัญญาว่าจะปกป้องเธอด้วยชีวิต... ความรู้สึกบางอย่างในตัวเธอก็เปลี่ยนไปเธอไม่อยากเป็นแค่จุดอ่อนของเขาอีก"เราจะทำยังไงกันดีคะ จะหนีเหรอ" จีน่าถามเสียงสั่นเครือ แต่แววตามีประกายบางอย่าง"เฮียไม่เคยหนี..." อัคนีตอบเสียงเย็น "แต่ครั้งนี้มีหนูอยู่ด้วย เฮียไม่อยากเสี่ยง... เฮียกะว่าจะส่งหนูไปอยู่ที่เซฟเ

หัวใจของจีน่ายังคงเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก เพราะความตื่นเต้นสารเคมีในสมองที่หลั่งออกมาในยามคับขันเมื่อครู่ มันตีรวนแปรเปลี่ยนเป็นความต้องการทางเพศอย่างรุนแรงและฉับพลัน อาการสั่นเทาที่ปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นอาการสั่นระริกด้วยความกระสันอยากเธอมองหน้าอัคนี... ผู้ชายที่เพิ่งจะเหยียบย่ำศัตรูจมดินเพื่อปกป้องเธอ รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเขาในชุดสูทหลุดลุ่ยเล็กน้อย มันช่างดูเซ็กซี่และดิบเถื่อนจนขาเธออ่อนยวบยาบ น้ำหล่อลื่นสีใสไหลซึมออกมาจากกลีบกุหลาบจนแฉะชื้นไปหมด ทั้งที่ยังยืนอยู่กลางห้องน้ำจีน่าขยับตัวเข้าไปแนบชิดอกกว้าง สองมือเรียวโอบรอบลำคอแกร่ง รั้งใบหน้าคมคายลงมาใกล้ๆ ก่อนจะเขย่งเท้าขึ้นกระซิบที่ข้างใบหูเขาด้วยน้ำเสียงกระเส่า พ่นลมหายใจร้อนผ่าวรดต้นคอจนอัคนีขนลุกชัน"ไปกันค่ะ...เฮียขา..."เสียงหวานพร่าสั่นเครือเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ "ขึ้นข้างบนกันเถอะ... ที่เหลือให้คุณเวคินจัดการ... จีน่าอยากโดนนานๆ จะแย่แล้วเนี่ย..."อัคนีชะงักไปเล็กน้อย ก้มลงมองสบตากวางน้อยที่ตอนนี้กลายเป็นแม่เสือสาวแววตาฉ่ำเยิ้ม เขาเห็นเปลวไฟในดวงตาคู่นั้น...ไฟที่ร้อนแรงไม่แพ้เขา"เมื่อกี้ตื่นเต้นมาก... จนตอนนี้มีอารมณ

อุณหภูมิในห้องนอนพุ่งสูงขึ้นอัคนีไม่ปล่อยให้จังหวะรักขาดตอน เขาถอนกายออกจากท่าเดิมแล้วจับพลิกร่างบางให้จีน่าอยู่ในท่าคลานเข่า กดแผ่นหลังเธอให้ต่ำลงจนใบหน้าแนบกับหมอนนุ่ม แล้วยกสะโพกผายกลมกลึงให้ลอยเด่นขึ้นสูง"ท่านี้แหละ..." อัคนีครางต่ำในลำคอ สายตาคมจ้องมองก้นงามงอนที่ขาวเนียนและแดงระเรื่อจากการถูกบีบเคล้น เขาใช้มือหนาทั้งสองข้างจับแก้มก้นของเธอแล้วแหวกออกกว้าง เผยให้เห็นร่องสวาทสีชมพูหวานที่บวมแดงเล็กน้อยและกำลังขมิบตุ้บๆ น้ำรักจากรอบก่อนๆ ไหลเยิ้มออกมาเคลือบปากทางรักจนมันวาววับ"สวย... สวยฉิบหาย... แดงแจ๋เลย..."เขาไม่รอช้า จับแก่นกายที่แข็งขึง จ่อที่ร่องกลีบแล้วค่อยๆ ดันส่วนหัวบานฉ่ำเข้าไปช้าๆ... ให้มันครูดผ่านโพรงเนื้อนุ่มที่รัดแน่นสวบ..."อ๊าาาา!" จีน่าหวีดร้องเสียงหลงเมื่อความใหญ่โตแทรกผ่านเข้ามาอีกครั้ง มันทั้งแน่น ทั้งคับ และเสียดสีจนเธอต้องจิกเล็บลงบนหมอน "เฮีย... อื้อออ... ใหญ่... มันคับรูจีน่าไปหมด...""มองดูสิ... โคตรสวย..." อัคนีไม่ยอมสอดใส่เข้าไปจนสุดในทีเดียว เขาขยับเข้าออกแค่ครึ่งลำ ซอยสั้นๆ เร็วๆ เพื่อแกล้งเธอ และเพื่อสนองตัณหาตัวเองที่อยากเห็นภาพภายในกายเธอชัดๆมือ

แสงแดดอ่อนๆ ยามสายส่องเข้ามากระทบเข้ากับเปลือกตาคู่สวยที่ยังปิดสนิท จีน่าขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหนีแสงจ้า แต่ทันทีที่ขยับ ความรู้สึกปวดร้าวก็แล่นริ้วไปทั่วทั้งร่างกาย โดยเฉพาะช่วงเอวและสะโพกที่รู้สึกเหมือนกระดูกจะแยกออกจากกัน รวมไปถึงจุดอ่อนไหวกลางกายที่ระบมจนรู้สึกตึงๆ"อูยยย..." จีน่าครางเบาๆ ในลำคอ พยายามจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง แต่แขนขาช่างหนักอึ้งเหมือนมีหินถ่วงไว้ ภาพเหตุการณ์เร่าร้อนเมื่อคืนย้อนกลับมาในสมองเป็นฉากๆ... ทั้งในห้องน้ำ ในลิฟต์ และบนเตียงที่ไม่รู้ว่าจบลงตอนกี่โมง"ตื่นแล้วเหรอครับ... คนเก่ง"เสียงทุ้มคุ้นหูที่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นดังขึ้น จีน่าหันไปมองทางประตู เห็นอัคนีเดินเข้ามาด้วยใบหน้าสดชื่น เขาอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนเสื้อขึ้นอย่างสบายๆ กางเกงสแล็คสีดำ ขับเน้นให้เขาดูหล่อเหลาและดู แพงสมฐานะเจ้าของคลับ ONYXในมือหนาถือถาดอาหารเช้าที่มีข้าวต้มกุ้งหอมฉุยและน้ำส้มคั้นสด เดินตรงมานั่งลงที่ขอบเตียง"เฮียขา..." จีน่าทำเสียงงอแง "จีน่าขยับตัวไม่ได้เลย... เจ็บไปหมด..."อัคนียิ้มเอ็นดู วางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างหัวเตียง แล้วเอื้อมมือมาประคองร่างบางให้ลุ

มหาวิทยาลัยชื่อดัง บรรยากาศเต็มไปด้วยความยินดี เสียงหัวเราะ และดอกไม้หลากสีสัน จีน่าในชุดครุยสีดำขลิบทองดูสง่างามและโดดเด่นท่ามกลางบัณฑิตนับพัน ใบหน้าสวยหวานแต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีต แต่สิ่งที่ทำให้เธอดูเปล่งปลั่งที่สุดไม่ใช่เมคอัพ แต่เป็นออร่าของคุณแม่มือใหม่ ที่กำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ ได้ 3 เดือน ทำให้ผิวพรรณเธอดูผ่องใสเป็นพิเศษ "ยิ้มกว้างๆ หน่อยครับบัณฑิต... หนึ่ง... สอง... ซั่ม!" เสียงช่างภาพรัวชัตเตอร์เก็บภาพแห่งความประทับใจ จีน่ายืนอยู่ตรงกลาง ขนาบข้างด้วยแม่และยายที่นั่งรถเข็น ทั้งสองยิ้มแก้มปริด้วยความภาคภูมิใจในตัวลูกหลานที่คว้าปริญญามาได้สำเร็จ และอีกด้านหนึ่งคือ อัคนี ผู้ชายที่โดดเด่นที่สุดในงานด้วยชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีน้ำเงินเข้ม สวมแว่นกันแดดสีชาที่ดูเท่ระเบิด เขาโอบเอวภรรยาสาวไว้อย่างทะนุถนอม มืออีกข้างถือช่อดอกไม้เงินสดช่อมหึมาที่ใหญ่จนบังตัวคนถือมิด "เก่งมากครับเมียจ๋า..." อัคนีกระซิบข้างหูเธอหลังจากถ่ายรูปเสร็จ "เรียนจบแล้ว... ทีนี้ก็เตรียมตัวเป็นคุณแม่เต็มเวลาได้แล้วนะ" "เฮียก็..." จีน่าหน้าแดง "พูดซะดังเชียว อายคนอื่นเขา" "อายทำไม... ผัวส่งเรียนจนจบ แถมแ