All Chapters of พายุร้ายพ่ายเจ้าเอยNC20++: Chapter 31 - Chapter 40

เจ้าเอยตื่นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุกที่ตัวเองตั้งเอาไว้ บิดตัวไล่ความเมื่อยขบ เธอลงจากเตียงเข้าไปแปรงฟันล้างหน้าล้างตา วันนี้ต้องแต่งตัวสวยไปดูพี่พายุสักหน่อย เจ้าเอยแต่งตัวสวยเซ็กซี่ให้สมกับเป็นแฟนมือกีตาร์สุดหล่อ เธอหมุนตัวไปมาอยู่หน้ากระจกแล้วยิ้มให้ตัวเอง “สวยแล้วเจ้าเอยไปได้”เจ้าเอยมาถึงร้านที่พายุปักหมุดให้เธอ เจ้าเอยจอดรถเรียบร้อย พายุออกมายืนรอเพราะเธอโทรบอกเขาว่าใกล้จะถึงแล้ว เขาเดินมาที่รถเปิดประตูให้เจ้าเอย “คนสวย วันนี้กระโปรงสั้นไปนะครับ” เจ้าเอยลงมาจากรถยิ้มหวานให้เขา“ขับรถเก่งนะจอดตรงเป๊ะเลย ไปเรียนขับรถที่ไหนมาครับ”เจ้าเอยเงียบ “ผิงผิงมารึยังคะ” เธอถามเขาไปอีกเรื่อง “เจ้าเอยพี่ถามว่าใครสอนเราขับรถ”“ไม่เห็นสำคัญเลย เอยขับรถเก่งก็พอแล้วค่ะ” “ก็ที่ถามนี่เพราะอยากได้คำตอบ ทำไมต้องพูดให้มันยาว ก็แค่ตอบพี่มา”“แฟนเก่าค่ะ พี่พอใจรึยัง ตอบแล้วเดี๋ยวก็มาโกรธเอยอีก” “ก็ไม่ได้โกรธอะไร พี่ก็แค่ถามเฉยๆ” “เอยขอโทษค่ะ เอยไม่ได้อยากจะปิดบังแต่ไม่รู้ว่าจะต้องบอกพี่ทำไม” “โอเคพี่เข้าใจ พี่ไม่ได้ไม่พอใจอะไรหรอก” “เข้าไปข้างในกันเลยไหม...” “ไปค่ะ พี่ดื่มเยอะรึยัง” เจ้าเอยเขย่งเท

พายุลงจากเตียงเดินมาหาเจ้าเอย “พี่ขอโทษนะเจ้าเอย อย่าไปเลยนะ อย่าทะเลาะกันเลยนะครับ”“เอยจะไปหาคุณแม่ พี่อย่าห้ามเลยค่ะ เอยไม่สบายใจที่จะอยู่กับพี่” พายุเข้าไปกอดเธอ “อย่าโกรธพี่เลยนะ พี่ไม่ได้อยากเจอเขา แล้วก็ไม่ได้เจอกันอีกแน่นอน เจ้าเอย กลับไปอเมริกา เราย้ายมาอยู่ด้วยกันยังเป็นแบบนั้นอยู่ใช่ไหม”“ไม่รู้ค่ะ เอยขอคิดดูก่อน” พายุยังกอดเธอไม่ยอมปล่อย “ทำไมพูดแบบนั้นพี่เสียใจนะ พี่จริงจังกับเรานะ เจ้าเอยชอบพี่ไม่ใช่เหรอ ทำไมใจร้ายกับพี่นักล่ะ” “เอยใจร้ายกับพี่ยังไง”“เจ้าเอยพูดเหมือนจะทิ้งพี่ ไหนบอกว่าไม่เคยไม่รัก แล้ววันนี้ทำไมถึงพูดเหมือนจะทิ้งกัน” พายุจับไหล่เธอ มองสบตาคนตัวเล็ก“เอยขอโทษค่ะ พี่พายุ ให้เอยไปอยู่กับคุณแม่ก่อนกลับอเมริกานะคะ” ฉันไม่สบายใจเรื่องเขามีผู้หญิงเยอะก็จริง แต่ยังไงก็ยังรักเขามากอยู่ดี ยิ่งเขาอ้อนแบบนี้ก็จะใจอ่อนอยู่เรื่อย เลยอยากเอาตัวเองออกห่างก่อนจะได้ทบทวนตัวเองดีๆ หน่อย อาจจะต้องปรึกษาคุณแม่ด้วย เพื่อการตัดสินใจที่ดีสำหรับตัวฉันเอง“เฮ้อ!” เขาถอนหายใจเพราะไม่อยากห่าง “พี่ให้ไปก็ได้ แต่เราสองคนยังเป็นเหมือนเดิมกันใช่ไหม ถ้าเจ้าเอยออกไปแล้วยังโกรธพี่อยู่

หลังเลิกเรียน“เจอกันพรุ่งนี้ที่ห้องซ้อมนะทุกคน”“อ้าว! พายุจะรีบไปไหน” “ฉันจะไปหาเจ้าเอยบอกน้องให้ไปรอที่รถ”เพื่อนๆ เขาพยักหน้าพายุรีบมาที่รถ กลัวเจ้าเอยรอนาน เขาส่งข้อความไปบอกเจ้าเอยให้ไปรอเขาที่รถ พายุรีบวิ่งมา เจ้าเอยยืนรอเขาอยู่ “หิวไหม” เขาเปิดประตูรถให้เธอ “ทานอะไรดี” เขาหันมาถามเจ้าเอย “ยังไม่หิวค่ะ ค่อยสั่งมาทานดีกว่า เอยง่วงนอน”“งั้นกลับเลยนะ” เจ้าเอยพยักหน้า “หายโกรธพี่รึยัง” เขาถามเธอเมื่อขึ้นมานั่งกันในรถเรียบร้อยแล้ว “ไม่หายค่ะ” พายุยิ้ม “พี่ต้องทำยังไง ถึงจะหายโกรธ”“ยังไม่รู้ค่ะ แล้วเมื่อคืนพี่ไปนอนที่ไหนคะ...”“กลับไปนอนที่บ้านสิขับรถไปมาเหนื่อยจะแย่ มีคนไล่”“เอยไม่ได้ไล่ซะหน่อย” เขาจับมือเล็กไปจูบ “ดีกันนะ ถ้าจะตีกันต่อก็ไปตีกันบนเตียงดีไหม” เจ้าเอยเงียบไม่ยอมตอบเขา “พรุ่งนี้พี่จะเริ่มซ้อมกับวง เจ้าเอยอยากไปด้วยไหม” “ไม่อยากไปค่ะ” “พี่อยากให้ไป” พูดเสร็จจุ๊บมือเธออีกหนึ่งที “ไปนะ นะครับ”เดี๋ยวนี้เขาอ้อนเก่ง ทำเสียงเล็กเสียงน้อย น่ารักไม่ไหว แต่งอนเขาอยู่นะเจ้าเอย ง้อยากๆ หน่อยสิ เขามาทำดีหน่อยก็ใจอ่อนตลอด เจ้าเอยเตือนตัวเองในใจ พายุจอดรถ เดินมาเปิดประ

เช้าวันต่อมา“เจ้าเอย เจ้าเอย พี่จะไปห้องซ้อมนะ”เจ้าเอยขยับตัวตื่น “ค่ะ เอยค่อยตามไปนะคะ”“จะทานอะไรพี่จะไปซื้อให้”“พี่พายุไปเถอะค่ะ เอยจะหาทานเอง”“เพลียอะไรขนาดนั้น” “ไม่ต้องมาพูดเลยค่ะ พี่ให้เอยนอนกี่โมงละคะเมื่อคืน” พายุยิ้มลูบผมเธอ “นอนต่อเถอะ ตื่นแล้วค่อยตามพี่ไปก็ได้”“พี่พายุคะ” เขาเดินไปหยิบกีตาร์แล้วหันมามองเธอ “นานะมาด้วยไหมคะ”“พี่ไม่แน่ใจ เห็นเงียบๆ กันทุกคน "เจ้าเอยพี่บอกต่อหน้าทุกคนไปแล้วว่าเราเป็นแฟนกัน นานะก็อยู่" เอยก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อยแค่ถามเฉยๆ พี่พายุไปเถอะค่ะพายุมองเธอนิ่ง เขาเดินเข้ามาหา "เด็กไม่ได้งอนอะไรพี่ใช่ไหม" เปล่าค่ะ พายุก้มลงมาจุ๊บแก้มเธอ พี่มีเมียเด็กก็ต้องงอแงสินะ เจ้าเอยจุ๊บแขนเขา พี่ไปเถอะค่ะ พายุออกไปแล้ว เจ้าเอยยังไม่ไว้ใจนานะอยู่ดี สายตาเธอมันบอกว่าเธอคิดอะไรกับพี่พายุ แต่ตอนนี้ง่วงจังเพลียมากเลยด้วย ค่อยคิดต่อก็แล้วกันขอนอนต่อหน่อย "..."พายุมาถึงห้องซ้อม นาทีมาถึงพร้อมๆกับเขา "มึงตกลงมีแฟนอย่างเป็นทางการแล้ว" นาทีแซวเขา ทำเหมือนมึงไม่มี มาแซวกู พูดเสร็จพายุหันไปปรับกีตาร์ของเขาต่อพายุนาทีเรียกเขา เขาหันมามอง "นานะดูแย่มากเลยน่าสงสา

พายุขับรถมาส่งนานะแล้วกลับไปที่พักของเจ้าเอย “เจ้าเอยเมารึเปล่า”“มึนๆ นิดหน่อยค่ะ”“ดื่มทำไมล่ะ”“ไม่กี่แก้วเองค่ะ”พายุเดินเข้าไปในห้องนอน เขาถอดเสื้อเตรียมตัวจะไปอาบน้ำ เจ้าเอยเดินมายืนกอดอกมองเขาไม่ห่าง “มองแบบนั้นคืออะไร” พายุยิ้มยืนกอดอกมองเธอกลับ เจ้าเอยเดินเข้าไปหาเขา แขนเรียวกอดอยู่รอบเอวเขา แนบแก้มบนอกแกร่งซบอกคนตัวสูง “อ้อนขนาดนี้อยากได้อะไรครับ”“อยากได้นักร้องไงคะ” เจ้าเอยเงยหน้ามองสบตาเขา พายุบีบจมูกเธออย่างหมั้นเขี้ยว “อืม…วันนี้ไม่ไหวพี่เหนื่อยนอนดีกว่า” เจ้าเอยหมั่นใส่คนเล่นตัว ฉันรีบส่งนิ้วเรียวสวยไปลูบปากเขาเบาๆ พายุงับนิ้วเรียวที่ลูบปากเขาเล่นอยู่แกล้งเธอ เจ้าเอยถึงกับขยับตัวเบียดร่างแข็งแรงของเขาให้แนบชิดขึ้น แล้วโน้มคอคนตัวสูงลงมาจูบแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม เจ้าเอยเป็นคนนำ เธอกวาดต้อนลิ้นเขาแล้วก็ดูดดึงลิ้นหนาอย่างพอใจ คนตัวเล็กถอนจูบจากปากหนา แล้วดันตัวเขาให้นั่งลงบนเตียง ฉันตามขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักเขา จูบไซซ์ซอกคอเขาไม่หยุด “ยั่ว! เก่ง”คนตัวเล็กดูดดึงริมฝีปากหนาแรงๆ ทำเอาพายุขนอ่อนลุกซู่ เจ้าเอยจูบเขาสลับกับไซซ์ซอกคอเขาไม่หยุด แถมนิ้วเรียวยังเขี่ยยอดอกเขา