All Chapters of Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง: Chapter 131 - Chapter 140

"คิดไม่ผิดจริง ๆ เล้ยยยย ที่จัดงานพร้อมกันอย่างที่แกว่า มันดีมากเลยยยย"ใบบัวชมเปาะ น้ำเสียงเริ่มอ้อแอ้ยานคางจนฟังแทบไม่รู้เรื่องเท่าไหร่นัก ก่อนจะกระโดดเข้าไปโอบรัดรอบคอเจ้าสาวอีกคนที่มีสภาพมึนเมาไม่ต่างกัน"สนุกใช่ไหมล้าาาา ฮี่ฮี่""มากกกกกก รักแกจังเลยยยย"ใบบัวฉีกยิ้มกว้าง พยักหน้าอย่างกระตือรือร้นแล้วรั้งใบหน้าของอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ จนริมฝีปากอิ่มประทับลงบนพวงแก้มแดงก่ำ คนถูกขโมยจุ๊บทำตาโตลุกวาวก่อนจะหันมาเอาคืนด้วยการทำแบบเดียวกันกับเธอทั้งสองผลัดกันหอมแก้มกันและกันอีกหลายฟอดแล้วหัวเราะคิกคักใส่กันอย่างอารมณ์ดี โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำของคนทั้งคู่นั้น ทำให้หนึ่งในเจ้าบ่าวที่นั่งจ้องอยู่นานเบิกตากว้าง ผุดลุกขึ้นแล้วถลันเข้ามาหาทันทีต้นไม้ก้าวอาด ๆ ผ่าเข้าไปกลางวงล้อมของผู้คนที่กำลังโยกย้ายกายกันอย่างสนุกสนาน มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของแฟนสาวแล้วดึงให้เธอย้ายมาอยู่ในอ้อมแขนของเขาแทน"ที่รัก! พอได้แล้วนะ ไปครับ! ขึ้นห้องกับไม้ได้แล้ว! ""อื้อออ ไม่อาววว ยังไม่อยากขึ้นนน! "เสียงอ้อแอ้ตะโกนตอบแข่งกับเสียงเพลงพร้อมสะบัดแขนออกจากการเกาะกุม ตั้งท่าจะกระโจนกลับเข้าไปหากลุ่มแก๊งท

ทันทีที่วางร่างเย้ายวนไร้สิ่งขวางกั้นลงบนเตียงได้ คนหื่นที่เปลือยกายล่อนจ้อนคอยท่าอยู่ก่อนแล้วก็กระโจนเข้าคลุกวงใน ฝังใบหน้าลงบนเต้าอวบแล้วตะโบมดูดดึงยอดถันอย่างมูมมาม"พี่นัท จะ..เจ็บนะ""ฮืมมม ให้นมลูกแล้ว หนูก็ต้องให้นมพ่อของลูกด้วยสิครับ""มะ..มัน อ๊ะ ไม่เหมือนกัน อ๊ายยย"ฟ้าใสครางกระเส่า แอ่นอกบิดเร่าไปมาเมื่อความเจ็บแปลบระคนเสียวซ่านให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากตอนที่ลูกน้อยดูดอย่างสิ้นเชิงแม้ว่าทั้งเธอและเขาจะห่างหายเรื่องบนเตียงกันมานานนับเดือน ทว่าร่างกายยังคงคุ้นชินกับสัมผัสและไวต่อการปลุกเร้า ไม่กี่อึดใจร่องรักก็ชุ่มฉ่ำเต็มไปด้วยหยาดน้ำสีใสเมื่อหยอกเย้ากับท่อนบนจนเป็นที่พอใจแล้ว ปากร้อนก็พรมจูบขบเม้มไปตามเนินเนื้ออวบอิ่ม สายตาร้อนแรงแวะชื่นชมรอยจ้ำช้ำรักที่เกิดจากฝีปากของตนเพียงนิดก่อนจะลากลงไปทักทายจุดอ่อนไหวด้านล่างขาเรียวแยกออกกว้างให้เขาสัมผัสเธอได้ถนัดถนี่อย่างรู้งาน ก่อนจะเปล่งเสียงครางลั่นเมื่อถูกทรมานด้วยปลายลิ้นร้อนที่สอดจ้วงเข้ามาด้านในอย่างหนักหน่วงยิ่งเธอหวีดร้องเสียงดัง มือหนาก็สอดเข้าใต้สะโพกอวบ ยกให้ลอยขึ้นแล้วเร่งจังหวะการสอดแทงให้ถี่และลึกยิ่งขึ้น ไม่นานร่

ต้นไม้ร้องคำรามเสียงดัง ช้อนร่างนุ่มขึ้นจากพื้นห้องก่อนจะก้าวยาว ๆ ตรงไปยังอ่างจากุชชี่ซึ่งตั้งอยู่กลางห้องหอพร้อมออปชั่นที่รีเครสกับทางโรงแรมไว้เป็นพิเศษใบบัวทำตาโตลุกวาว คลายสองแขนออกจากรอบคอแกร่งหลังถูกหย่อนกายลงในอ่างจากุชชี่แล้วหันซ้ายหันขวา แววตาวาววับมองกลีบดอกกุหลาบที่ลอยวนตามกระแสน้ำของอ่างไปรอบตัว ๆ แล้วคลี่ยิ้มหวานกลิ่นหอมละมุนของบาธบอมที่ผสมอยู่ก่อนหน้านี้ลอยฟุ้งขึ้นมาแตะจมูก สร้างความผ่อนคลายให้กายสาวที่ผ่านการใช้งานอย่างหนักหน่วงมาตั้งแต่เช้ามืดได้เป็นอย่างดี"ไม้เตรียมให้บัวเหรอ""ชอบไหมครับ"ใบบัวประทับจูบลงบนริมฝีปากหนาหยักแทนคำตอบ ใจดวงน้อยพองโตจนคับอก ซึ้งใจที่เขาจำได้แม้กระทั่งรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ว่านี่คือกลิ่นที่เธอโปรดปรานที่สุดทำตัวดีแบบนี้ ถ้าไม่ตอบแทนให้ถึงใจคงได้มีคนงอนแน่ ๆ! คิดดังนั้นมือเล็กก็ผลักให้กายแกร่งเอนพิงไปกับขอบอ่างก่อนจะขยับกายขึ้นนั่งคร่อมบนหน้าตักแม้จะเขินอายกับสายตากรุ้มกริ่มที่จับจ้องอย่างไม่วางตา ไหนจะการพองขยายอย่างรวดเร็วของสิ่งที่แนบชิดอยู่กับกลางกายสาวอีก แต่เพราะปรารถนาที่จะปรนนิบัติสามีเป็นการตอบแทน ใบบัวจึงเลื่อนมือลงไปใต้น้ำแ

สองมือบีบเคล้นเต้าอวบอย่างแรงจนมันปริ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ปรากฏรอยแดงเป็นริ้วบนผิวขาวนวลทันที มุมปากกระตุกยิ้มด้วยความพึงพอใจที่เห็นเธอบิดเร่าร่างกายไปมา สีหน้าบิดเบี้ยวเหยเกยิ่งทำให้บรรยากาศในค่ำคืนอันแสนหวานดูเร่าร้อนขึ้นทันตา"อ๊า พะ..พี่เกมส์ หนูเจ็บบ"เกมส์โน้มใบหน้าลงไปตะโบมดูดดึงยอดถันแล้วตวัดปลายลิ้นหยอกเย้าจนมันแข็งชันเป็นไต ในขณะที่มือก็ทำหน้าที่ปลุกเร้าท่อนล่าง บดขยี้ลงบนยอดเกสรระรัวเรียกหยาดน้ำหวานออกมาจนชุ่มแฉะ"ยังคิดว่าพี่แก่อยู่ไหม หื้มมม? ""ไม่ อ๊ะ ไม่แล้วค่ะ อ๊า"น้ำค้างส่ายหน้ายิกยิก หอบหายใจหนัก ๆ พลางร่อนสะโพกอวบเป็นจังหวะ พวงแก้มนวลเห่อร้อนจนแดงก่ำพอ ๆ กับร่างกายที่กำลังร้อนผะผ่าวด้วยไฟปรารถนา"พี่เกมส์ขาาา~ อีกนิดค่ะ นะ..หนูจะเสร็จแล้ว อ๊ะ"เธอออดอ้อนเสียงหวาน ยกแขนที่ถูกพันธนาการขึ้นคล้องรอบคอแกร่งแล้วส่งสายตาเว้าวอน ถูกความเสียวซ่านทรมานจนใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที ทว่าเมื่อทุกอย่างกำลังจะแตกซ่านปลายนิ้วร้ายก็ผละออกห่างไปเสียดื้อ ๆ"อื้ออ พี่เกมส์! "เกมส์ยิ้มขำเมื่อคนใต้ร่างค้อนขวับ แววตาขุ่นขวางด้วยความไม่พอใจถูกทิ้งให้ค้างเติ่ง แต่ใช่ว่าเขาจะกลั่นแกล้งเธอเสียเมื่อ

"พี่รอกิเปิดประตูให้"ยูกิเบือนหน้าหนีสายตาแวววับ ทั้งที่มันเป็นเพียงประโยคธรรมดา ๆ แต่กลับทำให้ใจดวงน้อยเต้นแรงโครมครามกับสิ่งที่เขาพูดอย่างประหลาด"โรมแรมนายมีห้องเป็นหลักสิบหลักร้อย""มันตะ...""ถ้าบอกว่าเต็มทุกห้อง มันจะลงล็อกแบบในละครหลังข่าวเกินไปหน่อยนะ ฮึ! "ยูกิรีบพูดดักไว้อย่างรู้ทัน ความเจ้าเล่ห์เพทุบายในอดีตที่เคยพานพบทำให้เธอไม่อาจทำใจเชื่อในทุกสิ่งที่เขาเอื้อนเอ่ยได้ลงแถมเขายังเป็นถึงซีอีโอใหญ่ เพราะฉะนั้นมันเป็นไปไม่ได้ที่ทางโรงแรมจะไม่มีห้องรับรองพิเศษให้"ถ้าง่วงก็กลับห้องตัวเองไปซะ ฉันไม่อยากเป็นข่าวกับนายอีก! "ยูกิออกปากไล่พร้อมให้เหตุผล ลำพังแค่ข่าวซุบซิบนินทาทั่ว ๆ ไปเธอก็เหน็ดเหนื่อยกับการสวมหน้ากากมากพออยู่แล้ว หากต้องถูกโจมตีด้วยข่าวชู้สาวกับคนอย่างเขาอีก เธอคงหมดแรงก่อนที่จะทำความฝันให้เป็นจริงได้ยูกิแสร้งทำเป็นไม่เห็นแววตาขุ่นเคืองของอีกฝ่าย หยัดกายลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมกลับเข้าห้องพักแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อถูกชายหนุ่มฉุดรั้งเอาไว้ก่อน"ขอ .... เอ่อ .... ขอนอนด้วยได้ไหม""น..นี่ นายจะบ้าเหรอ!"ยูกิทำตาโต สะบัดแขนออกจากการเกาะกุมพลางก้าวเท้าถอยหนี พวงแก้มนวลเห