Semua Bab ผู้ชายคนนี้คุณหนูมาเฟียจองแล้ว (NC20+): Bab 141 - Bab 150

เช้าวันต่อมาลูกลิงที่ถูกเขาสูบเรี่ยวแรงออกไปจนหมด..กำลังนอนหลับตาพริ้มซุกใบหน้าตุ๊กตาของเธอลงบนแผงอกแกร่งของเขา ขาเรียวเล็กข้างหนึ่งยกขึ้นพาดบริเวณต้นขากำยำราวกับละเมอหลงคิดว่าเขาเป็นหมอนข้างที่เธอจะต้องนอนกอดก่ายเป็นประจำทุกคืน แต่ถึงอย่างนั้นอดีตคนที่ไม่ชอบความวุ่นวายอย่างเจโรมก็ไม่คิดที่จะผลักไสลูกลิงออกไปไหน กลับปล่อยให้เธอกอดก่ายวุ่นวายตามร่างกายของตัวเองตามใจปรารถนาอย่างไม่หวงแหน..นั่นเพราะเธอคือข้อยกเว้นของเขา!“หึ..”เสียงแค่นหัวเราะในลำคอหนาดังขึ้นเบาๆเมื่อใบหน้าจิ้มลิ้มกำลังถูไถลงกับแผงอกแกร่งจนแดงเถือก สายตาที่เคยเรียบเฉยบัดนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายจนไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้..มากกว่าการกระทำที่อ่อนโยนในตอนนี้ ที่ปลายนิ้วประดุจอิสตรีค่อยๆเกลี่ยปอยผมนุ่มตามกรอบหน้าหวานออกอย่างเบามือ..ซึ่งก็เป็นช่วงจังหวะเดียวกันกับที่คนขี้ละเมอระบายยิ้มแป้นส่งมาให้ ก่อนเจ้าตัวจะพลิกตัวหนีสัมผัสไปอีกด้านแล้วกรนออกมาเบาๆ..บ่งบอกว่าเจ้าตัวนั้นกำลังมีความสุขกับห้วงความฝันมากแค่ไหน“ยัยเด็กแสบ”เสียงทุ้มต่ำพึมพำดุเจ้าของความแสบสันอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนจะทอดถอนหายใจออกมายาวเหยียด..แล้วเอื้

คำพูดตัดบทที่อยู่เหนือความคาดหมายทำเจโรมกำหมดหมัดแน่น ภายในอกรุ่มร้อนกระวนกระวายเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข..หลังคริสเตียนไม่มีความคิดจะให้เขารับผิดชอบลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตัวเองแม้แต่น้อย ความรู้สึกเสมือนตัวเองไม่ได้มีความสำคัญอะไร..ทำเอาแผนการที่ตระเตรียมเอาไว้รวนไปหมด ไม่พอยังถูกไล่ตะเพิดให้ออกไปจากชีวิตของไดอาน่าอีกด้วย!“แต่ผมเป็นผัวของลูกสาวคุณลุงนะครับ”เจโรมจำต้องสลัดทิฐิทั้งหมดทิ้งอย่างไม่สนใจใยดี ก่อนจะตวัดสายตาดุดันสบประสานเข้ากับสายตาเอาเรื่องของคริสเตียน..แล้วกัดฟันย้ำเตือนถึงความจริงที่ไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงได้! เพราะเขาไม่มีวันยอม!..แม้ว่าคนตรงหน้าจะตั้งใจกีดกัน! เขาก็จะหาทุกวิธีทางเพื่อแย่งของๆเขากลับคืนมา!“เหอะ!..กล้าพูดนะไอ้หอกหัก! ลูกสาวกูยังไม่มีผัว..อ่อ..แต่อาจจะมีเร็วๆนี้แหละโว้ยย!! เพราะวัยไดมีคู่หมั้นหมายมาตั้งแต่เด็กแล้ว!!”คำพูดที่ฟังไม่เข้าหูทำอดีตมาเฟียใหญ่ไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง เสียงแค่นหัวเราะเย้ยหยันดังขึ้น..ก่อนคนไม่ยอมเป็นรองจะจัดการทวงคืนศักดิ์ศรีให้กับลูกสาวยอดดวงใจของตัวเอง“…!ด้วยการจับลูกสาวใส่ตะกร้าล้างน้ำหรอครับ?”เจโรมที่ได้ฟังในสิ่งที่คริสเตียนพูดถึ

ไม่มีเรื่องอะไรที่ทำเจโรมคิดหนักได้เท่ากับเรื่องของลูกสาวแห่งตระกูลมาเฟียใหญ่อีกต่อไปแล้ว มุมปากหนาสีไวน์ก่ำแสยะยิ้มเย้ยหยันให้กับตัวเอง..เมื่อความคิดนี้ไม่เกินจริงเลยสักนิด เพราะทันทีที่คล้อยหลังจากที่คริสเตียนและเดมเคร์ยกบอดี้การ์ดนับห้าสิบชีวิตมารีบตัวไดอาน่ากลับไปแล้ว เจโรมก็หันมาพึ่งน้ำเมามาย..เพื่อเยียวยาความรู้สึกโหวงเหวงของตนเองอย่างไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนกริ้กกก!!! เสียงก้อนน้ำแข็งสี่เหลี่ยมกระทบเข้ากับขอบแก้วดังก้องกังวาน..หลังจากกระดกน้ำอำพันสีทองที่บรรจุอยู่ภายในแก้วลงคอจนหมด จากนั้นเจโรมก็ทิ้งศีรษะที่หนักอึ้งลงพิงกับพนักโซฟา..แล้วปล่อยให้ภาพรอยยิ้มและเสียงเจื้อยแจ้วอันแสนไพเราะของไดอาน่าหลั่งไหลเข้ามาในหัว ซึ่งเพียงไม่นานรอยยิ้มที่แสนหาได้ยากจากคนเย็นชาก็พลันปรากฏขึ้น..คล้ายกับร่างกายและสมองได้รับการบำบัดรักษาจนดีขึ้นในระดับหนึ่ง แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกเสมือนถูกกระชากหัวใจออกจากอกก็ไม่จางหายไปง่ายๆ..เมื่อวินาทีนี้เขาได้ถูกพรากสมบัติที่เป็นของเขาไปโดยไม่มีสิทธิ์ได้ออกแรงตอบโต้ ความรู้สึกที่ไม่สามารถทำอะไรได้ทำเจโรมหงุดหงิดโมโหตัวเองไม่น้อย ภาพใบหน้าหวานที่เศร้าห

แกร๊กกก!!! ปังงงงง!!!เสียงบานประตูเปิดและปิดดังขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน เมื่อเพลินวานพยายามประคับประคองร่างสูงใหญ่ของมาไคให้เดินเข้ามาภายในห้องของทางโรงแรม..ที่เธอพึ่งจะวานให้น้องพนักงานของทางผับไปเปิดมาให้ เพราะมานั่งคิดทบทวนดูแล้วเธอคงไม่สามารถพาคนเมาสภาพทิ้งตัวแบบนี้กลับไปเพียงลำพังได้อย่างแน่นอน ฉะนั้นแล้วการพาคนเมามาทิ้งไว้ที่นี่จึงเป็นความคิดที่ดีที่สุดฟุบบบบ!!! กว่าจะพามาไคมาโยนทิ้งลงบนเตียงที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง..ก็ทำเอาเธอเหนื่อยสายตัวแทบขาด เพลินวานยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อบริเวณขมับบางออกอย่างลวกๆ..ก่อนจะยืนเท้าเองมองตัวปัญหาที่เธอพึ่งจะลากจากบาร์มานอนหมดสภาพอยู่บนเตียงได้สำเร็จ ซึ่งก็ไม่ต่างจากเธอในตอนนี้สักเท่าไหร่..เพราะเสื้อผ้าเต็มไปด้วยเหงื่อและกลิ่นเหล้าจากตัวต้นเหตุที่นอนเมาแอ๋ไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียง“นี่หรือคือสภาพของคุณชายผู้รักความสะอาด?”เพลินวานกวาดสายตามองมาไคตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า..ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบาๆเมื่อสภาพของมาไคในตอนนี้ยิ่งกว่าหมูที่นอนเกลือกกลิ้งบนฝุ่นมานานแรมปี และเธอที่ดันติดนิสัยเขามาส่วนหนึ่งจึงรู้สึกรับไม่ได้..ก่อนจะตัดสินใจมองหาอุปกรณ์ที่พอจะทำ

“การต่อต้านไม่ใช่ทางออกที่ดี..เพลินวาน” เสียงทุ้มแหบกระเส่าเอ่ยขึ้นหลังจากผละริมฝีปากออกไปเพื่อให้เธอได้มีเวลาพักหายใจหายคอ เพลินวานพยายามเบี่ยงใบหน้าที่แดงก่ำราวกับลูกตำลึงสุกหนี..เพราะไม่อยากยอมรับความจริงที่กำลังประจานตัวเองอยู่ในขณะนี้ แต่ก็ถูกมาไคที่รู้จุดอ่อนบนร่างกายของเธอเป็นอย่างดี..ตั้งใจก่อกวนจนเธอแทบจะคลั่งตายคาอกของเขา!“หยุดทำแบบนี้สักที”น้ำเสียงที่ดังออกไปช่างไร้น้ำหนักสิ้นดี..เพลินวานขบเม้มริมฝีปากบางที่จวมเจ่อเป็นการลงโทษตัวเอง ก่อนจะต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อมาไคเคลื่อนฝ่ามือร้อน..ลงไปยุ่มย่ามบริเวณพื้นที่อันตรายของเธออย่างเอาแต่ใจ“เธอต่างหากที่ควรหยุด..ห้ามฉันสักที”พร้อมกันนั้นเองเสียงทุ้มแหบกระเส่าที่เต็มไปด้วยความปรารถนาก็เอ่ยขึ้น..พร้อมกับช่องไฟที่ชวนให้หัวใจไม่รักดีแทบจะหยุดเต้น เพลินวานรู้สึกเสมือนตัวเองถูกไล่ต้อนให้จนมุม..เธอพยายามเบี่ยงใบหน้าหนีแต่ก็ถูกมาไคใช้มืออีกข้างตรึงกรอบหน้าเอาไว้ แล้วจู่โรมด้วยจุมพิตกระชากวิญญาณที่ทำเอาความตั้งใจที่จะต่อต้านสัมผัสของเขาทั้งหมด..พลันเลือนหายออกไปจากสมอง!จ้วบบบบบ~~~ จ้วบบบบบ~~~ จ้วบบบบบ~~~หมับบบบบ!!! พรึบบบบ!!!และมาไคก็อา