Seducing My Hot Tycoon Stepbrother のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Sakay ng kotse, huminto si Gabriella sa tabi ng daan. Binilang niya ang natitira niyang pera na nakasiksik sa kaniyang wallet. Ilang libo na lang ang dala niya. Lahat ng credit cards niya ay naka-block na simula pa nung nakaraang linggo, kaya't ang natatanging naiwang cash na lang niya ang pinagkakasya niyang gastusin sa loob ng ilang araw. Napabuntong-hininga siya. Iniisip niya kung ano ang magandang solusyon sa kasalukuyan niyang problema. Hindi naman pwede na umasa na lang siya lagi kay Leslie. Ang kaibigan ang naging takbuhan niya nung mangailangan siya ng matutuluyan matapos niyang umalis sa bahay sa Real Estate. Muli niyang izinipper ang wallet. Inisip niya na kailangan niyang kumilos. Kailangan niyang maghanap ng trabaho. Tama na ang tatlong araw na ini-spend niya sa bahay ng kaibigan. Nakakahiya nang masyado sa parents ni Leslie kung doon pa rin siya matutulog mamayang gabi. Huminto siya sa isang apartment. May kamurahan ito kumpara sa condominium building. Sinilip niya m

Napakunot ng noo si Gabriella matapos niyang imulat ang kaniyang mga mata. Isinandal niya ang kaniyang likod sa headboard at napahawak sa ulo dahil sa bigat nito. Marahan niya pang hinilot ang sariling noo. “Ganyan na ba ang gawain mo ngayon?” Napalingon siya sa pinanggalingan ng boses. ‘Francis?’ Kaagad siyang umiwas ng tingin nang makilala ito. Tumayo ito mula sa sofa at lumapit sa kaniya. “Ganyan ka na ba kadesperada at hinahayaan mo na lang na bastusin ka ng mga kalalakihan sa bar?” Muling nanumbalik sa alaala niya ang nangyari kagabi. Lasing na siya pero alam niya ang kaniyang ginagawa. Dahil sa hilo ay hindi na niya namukhaan ang lalaking humapit sa kaniyang bewang at nagbuhat sa kaniya palabas, pero malakas ang pakiramdam niyang pamilyar ang amoy nito at anyo. Ngayon niya napagtanto na si Francis ang lalaking iyon. Nagbaba siya ng tingin ngunit agad rin namang inangat ang mukha at matapang na nagwika, “Hindi ko kailangan ng komento mo. Bakit mo ako dinala rito, hindi

“Good luck,” pahabol na wika ni Leslie nang silipin siya nito sa bintana ng kaniyang kotse matapos niyang maibaba ang kaibigan sa bahay nito. Makalipas ang ilang oras sa pagsa-shopping kasama si Leslie, magdidilim na rin nang makauwi si Gabriella sa mansion ni Francis. “Guard, si Sir Francis ba nakauwi na?” tanong niya rito nang huminto at sumilip matapos siya nitong pagbuksan ng gate. Umiling ang binatang security guard at marahang sumagot, “Wala pa ho, ma'am pero si madam po ang dumating kanina.” “Ano?” Natigilan siya at tila nabinging bigla sa narinig. “Madam ba kamo?” ulit niya nang may paninigurado. “Yes ma'am,” muli nitong sagot. Hindi na niya naiabante pa ang sasakyan nang mabilis siyang napalingon sa second floor ng bahay. Distansya mula sa kinaroroonan niya. Mukhang napansin niya ang tila imahe ni Marianna, ang ina ni Francis na minsan na niyang tinawag na mommy noon, ngunit hindi na ngayon. Napalunok siya nang wala sa oras at dahan-dahang lumakas ang pintig ng

“Saan natin sila unang hahanapin, may clue ka ba?” tanong ni Leslie. “Mahirap pa naman lalo na't wala tayong hawak na pangalan o ni picture man lang,” nababahala’t napapasimangot nitong dagdag. Pumikit siya at humugot ng malalim na hininga. Pinakikiramdaman ang sarili at ang paligid. Nasa riverside sila ng mga oras na iyon, iniisip at pinagpaplanuhan ang magiging unang hakbang. Maging si Gabriella ay hindi malaman kung saan sila magsisimula. Subalit, malakas ang paniniwala niya na isang araw ay makikita niya rin ang kaniyang mga magulang. Hindi pa ngayon pero alam niyang darating ang araw na iyon. Ang kailangan niya lang sa sarili ay sikap, tiyaga at tiwala. Sa ngayon, ayaw niya munang isipin si Francis. Kung talagang mahal siya nito ay maghihintay ito sa kaniya, maghahanap at hindi susuko hangga't hindi sila nagkikitang muli. “Alam ko na,” turan niya dahilan para mapalingon ang kaniyang kaibigan. Samantala, sa kabilang banda habang nasa board meeting sa conference room si Fran

“Anong sabi mo?!” Mabilis na napatayo si Francis sa kaniyang kinauupuan nang marinig ang masamang balita mula sa kaibigan ni Gabriella na si Leslie. “Nasaan kayo at pupunta ako?” Nang makuha ang address ay kaagad niyang sinuot ang suit blazer niya. Pagkatapos ay nagmamadaling bumaba patungo sa kotse niya sa garahe. “Aalis ako, sabihan mo si Manang Mae na siya na ang bahala kay mamá,” saad niya sa katulong at kaagad na bumaling sa kaniyang bodyguard at driver. “Bilisan n'yo.” Nagmamadali nilang tinungo ang lugar na sinabi sa kaniya ni Leslie. Ayon pa rito nawawala si Gabriella. Kailangan niyang mahanap kaagad si Gabriella bago pa man gumabi. Halos paliparin na nila ang sasakyan sa tulin ng takbo, marating lamang agad ang kinaroroonan ng mga ito. Kaagad niyang nilapitan ang kaibigan ni Gab nang siya’y makababa. Magulo ang buhok nito at marumi na tila may nangyaring masama sa babae. Bakas sa mukha nito ang lungkot at takot. “Leslie?” “Francis, si Gab. Kanina ko pa siyang hinah