All Chapters of ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน: Chapter 171 - Chapter 180

“แม่และพี่สาวของเด็กคนนั้นมาขอร้องเธอ แต่เหยียนเหยียนกลับทำร้ายร่างกายเขา แบบนี้มันเกินไปแล้ว”พ่ออันเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ขอให้แม่ซ่งส่งโทรศัพท์ให้หลินชิงเหยียน“พ่อตา ช่วยโน้มน้าวใจเหยียนเหยียนหน่อย อย่าใจร้ายมากเกินไป พวกเราจะลืมมิตรภาพในอดีตไม่ได้นะ”เธอพูดประโยคนั้นก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้หลินชิงเหยียนหลินชิงเหยียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นก็หันมองทางพ่ออัน ผมขาวมากขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าซูบผอมกว่าเดิม “เหยียนเหยียน ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นคนอย่างที่แม่สามีบอก ที่เธอทำแบบนี้จะต้องมีเหตุผลแน่นอน แต่ในเมื่อให้อภัยได้ก็ให้อภัยไป”“ได้ค่ะ ฉันจะเชื่อฟังพ่อ” หลินชิงเหยียนตอบตกลงทันที “น้องชายของเธอเป็นเด็กดื้อ เธอ…”“ไม่เป็นไร รอหนูมีเวลาว่างแล้วจะต้องสั่งสอนเขา เขาก็ไม่กล้าดื้อกับหนูแล้ว”พ่ออันยิ้มอย่างโล่งอก “ได้ เธอตีเขาได้เลย ฉันจะเชียร์เธอนะ!”หลังจากพ่ออันวางสายไปอย่างสบายใจ ใบหน้าของหลินชิงเหยียนก็เปลี่ยนแปลงไปทันที เธอยกโทรศัพท์ขึ้นแล้วปาลงพื้นอย่างแรง ตอนนั้นเองมันก็แตกกระจายเป็นเสี่ยง แม่ซ่งเบิกตากว้าง “เธอนี่มันไม่มีการศึกษาเลย!”“ฉันก็ไม่มีของแบบนั้นจริง ๆ !”

“ถ้าคุณพูดแบบนั้นมันก็จริง”“พวกเขาสองคน คนหนึ่งถูกรุมทำร้าย ส่วนอีกคนหนึ่งยืนดูอยู่ด้านข้าง แม้จะไม่ได้เป็นฝ่ายเสียเปรียบ แต่ฝ่ายที่ได้รับบาดเจ็บก็ใช่ว่าจะเป็นฝ่ายถูก คนที่ไม่ได้รับบาดเจ็บก็ใช่ว่าจะเป็นฝ่ายผิดเสมอไป ตอนนี้ฉันขอแจ้งความพวกเขาทั้งหกคนกลับข้อหาทำร้ายร่างกายโดยเจตนา”ตำรวจ “...”ผู้ชายที่มีภรรยาแข็งแกร่งแบบนี้จะต้องเป็นคนที่ไม่สามารถยั่วโมโหได้จริง ๆ ด้วย! ขณะที่เซิ่งถิงจัดการเรื่องราวต่าง ๆ เสร็จแล้ว หลินชิงเหยียนและเซิ่งหนิงก็เดินตามเขาออกไปด้านนอก แม่เวินรีบวิ่งเข้ามาหา“ลูกชาย ลูกชายของฉันอยู่ไหน? ลูกชายฉันล่ะ?”แม่เวินมองกลุ่มเด็กหกคนที่มีใบหน้าบวมช้ำดำเขียว จนสุดท้ายเวินเฉินก็ส่งเสียงเรียกแม่ เธอถึงเพิ่งจำเขาได้“พระเจ้า ไอ้สารเลวคนไหนทำร้ายแกจนกลายเป็นแบบนี้!”“หลินชิงเหยียน!” เวินเฉินกัดฟันพูด “หลินชิงเหยียน?” แม่เวินอุทานขึ้นด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอรีบวิ่งไปที่ด้านหน้า ทันใดนั้นเธอก็เห็นว่าหลินชิงเหยียนกำลังจะจากไป แต่เธอก็ได้แต่กลอกตามองบน“เธอ เธอทำร้ายคน ทำไมพวกคุณถึงไม่จับเธอไว้ ทำไมถึงยอมปล่อยเธอไปอีก!” แม่เวินตะโกน

“ฉันงานยุ่งมาก แต่คาดไม่ถึงว่าเธอจะว่างจนไปวิ่งจ๊อกกิ้งได้!”หลินชิงเหยียนมองการ์ดเชิญงานแต่งงานในมือของเธอ จากนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้น “อีกไม่กี่วันก็จะเป็นงานแต่งงานของเธอแล้ว พวกเราได้แจกการ์ดเชิญให้ญาติฝั่งเราแล้ว นี่เป็นการ์ดเชิญสำหรับญาติฝั่งเธอ เธอเอาไปเขียนแล้วส่งเองก็แล้วกัน”แม่ซ่งพูดจบก็ยัดการ์ดเชิญใส่มือของหลินชิงเหยียน จากนั้นก็บอกว่ายังมีงานอื่นที่ต้องไปทำต่อ หลินชิงเหยียนแค่นหัวเราะ พวกเขายังจะเสแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเหรอ?นอกจากนี้ยังจะหลอกลวงเธอต่อไป ใช้งานแต่งงานปลอมเพื่อรักษาสถานภาพคู่สมรสของเธอกับซ่งเหยียนจิน เพื่อให้ได้โครงการมาไว้ในมือ นอกจากนี้เขายังต้องการให้เธอกลับไปทำงานรับใช้เทียนหย่วนเหมือนวัวเหมือนควายเพื่อดูแลพวกเขาทั้งตระกูลอย่างนั้นเหรอ?เมื่อมองไปยังการ์ดเชิญที่อยู่ในมือ เธอก็มั่นใจว่าตระกูลซ่งไม่มีทางส่งการ์ดเหล่านี้ไปให้ญาติหรือคนสนิทของตนเอง ท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็นงานแต่งงานปลอม ๆ พวกเขากลัวเสียหน้า แต่กลับให้เธอเป็นฝ่ายเชิญญาติของตัวเองมา ด้วยวิธีการนี้เมื่อความจริงถูกเปิดเผย คนที่เสียหน้าก็จะมีแต่เธอผู้เดียว วางแผนได้ไม่เลวเลย แต่พวกเข

คำพูดนั้นมีความหมายดูถูกอย่างหนัก แต่แม่ซ่งก็ยังไม่คิดจะหยุด"ส่วนพวกของตรงหน้าประตูนั่น...แค่ก ๆ...คงเรียกแมลงวันมาแล้วล่ะ คนกินไม่ได้หรอก โยนลงถังขยะไปเถอะ ถ้าจะให้ดีก็เอาไปทิ้งถังขยะนอกหมู่บ้านนะ หมู่บ้านเรามีแต่คนชั้นสูง อย่าเอากลิ่นไปรมให้ชาวบ้านเขาเหม็นกันล่ะ"เอ่ยจบ แม่ซ่งก็ขึ้นไปชั้นบนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความพึงพอใจหลินชิงเหยียนพยายามอดกลั้นความโมโหซ้ำแล้วซ้ำเล่า อดกลั้นจนกระทั่งส่งพ่ออันกลับไปบ้านฝั่งตรงข้ามเรียบร้อย แล้วอ้างว่าจะกลับมาเอาของ จังหวะนั้นเธอก็คว้ากาน้ำชาขึ้นมาแล้วปาใส่โซฟาทันทีน้ำชากระเด็นจนโซฟาเปื้อนทันทีแม่ซ่งลงมาข้างล่างและเห็นภาพนั้นเข้าก็โวยวาย "อะไรของเธอ เป็นบ้าอะไรอีกล่ะ!"ตอนที่แม่ซ่งพุ่งเข้ามา หลินชิงเหยียนก็คว้าคางเธอไว้แน่น ก่อนจะออกแรงกระชากบังคับให้แม่ซ่งอ้าปากภายใต้สายตาตกตะลึงของอีกฝ่าย จากนั้นเธอก็หยิบมีดผลไม้บนโต๊ะกลาง แล้วเอายัดเข้าปากแม่ซ่งโดยตรง"กรี๊ด ๆ..." แม่ซ่งกรีดร้องด้วยความตกใจพ่อซ่งกับพี่อิงได้ยินเสียงก็หันมามอง เมื่อเห็นภาพนั้นก็ตกใจกันไปหมด"หลินชิงเหยียน เธอจะทำอะไร?" พ่อซ่งตะโกนถามอย่างเกรี้ยวกราดในดวงตาหลินช

แต่ทั้งสองคนไปนานมาก หลินชิงเหยียนไม่สบายใจเลยตามไปดูพ่ออันประนมมือ พูดกับเซิ่งถิงด้วยน้ำเสียงที่แทบจะอ้อนวอน "ขอร้องล่ะ อย่าทำให้ลูกสาวผมเสียใจเด็ดขาด เธอลำบากมาตั้งแต่เด็ก ลำบากมากจริง ๆ ผมดูแลเธอได้ไม่ดี ผมรู้สึกผิดมาก เพราะงั้นผมหวังว่าคุณจะช่วยผมดูแลเธอให้ดี ถ้าหาก ถ้าหากวันหนึ่งคุณไม่รักเธอแล้ว ก็อย่าทำร้ายเธอเลย แค่ส่งเธอกลับคืนมาให้ผมก็พอ"เมื่อได้ยินคำพูดนั้น น้ำตาหลินชิงเหยียนก็พุ่งขึ้นมาทันทีเธอรู้มาตลอดว่าพ่ออันรักเธอมาก แต่เธอในฐานะลูก กลับทำให้เขาต้องกังวลและต้องเสียใจอยู่เรื่อย"ผมรับปากครับ ตราบใดที่เธอยังเป็นภรรยาของผม ผมจะดูแลเธอให้ดีแน่นอน และต่อให้อนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะไม่มีวันเป็นฝ่ายปล่อยมือเธอก่อน แต่ถ้าเธอเป็นฝ่ายปล่อยมือผมแล้วทำให้เธอมีความสุข ผมก็จะไม่ขัดขืน" เซิ่งถิงเอ่ยอย่างจริงจังเมื่อได้ยินแบบนั้น หลินชิงเหยียนกลับชะงักไปเล็กน้อยการแต่งงานของเธอกับเซิ่งถิงเป็นความร่วมมือ เมื่อร่วมมือเสร็จแล้วก็ต้องแยกกัน แต่เขากลับบอกว่าจะไม่เป็นฝ่ายปล่อยมือเธอก่อน..."ดี ๆ ได้ยินแบบนี้ผมก็วางใจแล้ว"พ่ออันดื่มมากไปหน่อยเพราะความดีใจตาจินเองก็ดื่มมากเพราะ