LOGINหลินชิงเหยียนแต่งงานกับซ่งเหยียนจินมาได้สามปี แต่ระหว่างที่กำลังวางแผนฉลองครบรอบแต่งงานปีที่สาม เธอกลับค้นพบว่าใบทะเบียนสมรสที่อยู่ในมือนั้นเป็นของปลอม... คุณนายซ่งตัวจริงกลับกลายเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ! ตลอดสามปีที่ผ่านมา พวกเขาและคนตระกูลซ่งทั้งหมดต่างก็หลอกเธอเหมือนคนโง่มาตลอดสามปีเต็ม สาเหตุกลับกลายเป็นเพราะเธอประสบอุบัติเหตุทางรถจนมดลูกได้รับความเสียหาย ทำให้ไม่สามารถมีลูกได้ แต่ตอนนั้นเหตุที่เธอบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น ก็เพราะเธอช่วยชีวิตซ่งเหยียนจินไว้นี่นา! ซ่งเหยียนจิน: ฉันรักเธอนะ แต่ฉันก็แค่อยากได้ลูกสักคนเท่านั้น! เวินรั่วอัน: ฉันไม่ได้อยากทำลายความสัมพันธ์ของพวกเธอ ฉันแค่อยากเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งด้วยเท่านั้น! หลินชิงเหยียน: บ้าไปแล้วหรือไง! ...... ในเมื่อพวกเขาคิดว่าสนุกนัก งั้นเธอก็จะเล่นกับพวกเขาให้สนุกไปเลยเหมือนกัน แย่งโครงการในมือของเธอเหรอ? ได้สิ เธอก็หันไปแต่งกับทายาทตระกูลมหาเศรษฐี กลายเป็นฝ่ายลูกค้าเจ้าของโครงการซะเลย ไม่ยอมให้เธอมีงานแต่งเหรอ? ตระกูลมหาเศรษฐีทุ่มสินสอดมูลค่าหลายแสนล้าน งานแต่งจัดอย่างยิ่งใหญ่สะเทือนทั้งเมือง ดูถูกเธอเพราะเธอมีลูกไม่ได้เหรอ? เธอตั้งท้องแฝดในครรภ์เดียว ยิ้มมองพวกเขาอย่างสะใจที่อิจฉาจนแทบคลั่ง ...... ข่าวการแต่งงานของทายาทตระกูลมหาเศรษฐีแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว แต่ผู้คนกลับพากันรู้สึกเสียดายให้กับคุณนายตระกูลมหาเศรษฐีคนนี้ ในวงสังคมต่างก็รู้กันดีว่า คุณชายทายาทมหาเศรษฐีนั้นมีคนที่รักฝังใจอยู่ ถึงแม้หญิงคนนั้นจะแต่งงานไปแล้ว แต่เขาก็ยังลืมเธอไม่ได้อยู่ดี ว่ากันว่าตอนวันแต่งงานของหญิงคนที่เขารัก เขาเสียใจจนสุดจะทน ถึงขั้นพยายามฆ่าตัวตาย ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนเห็นเขานั่งดูหนังที่รักแรกแสดงซ้ำไปซ้ำมา แล้วร้องไห้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ พอหลินชิงเหยียนคลอดลูก และคิดว่าควรหลีกทางให้ทายาทกับรักแรกของเขา ทายาทหนุ่มก็อุ้มเธอไว้พร้อมตะโกนบอกว่าเขาถูกใส่ร้าย “ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือเรื่องฉันนี่! ที่รัก เธอต้องเชื่อฉันนะ!”
View Moreยาน้ำขมมาก หลินชิงเหยียนกลั้นหายใจแล้วซดหมดในอึกเดียว แต่พอรสขมตีกลับมา ก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที เธอรีบมองหาน้ำดื่ม แต่ว่าแถวนั้นไม่มีเลย มีแค่แก้วหนึ่งในมือของเซิ่งถิง เธอจึงรีบคว้ามาแล้วกระดกดื่มไปหลายอึก ถึงจะกดอาการคลื่นไส้เอาไว้ได้ ไม่ได้อาเจียนออกมาหันไปมองเซิ่งถิงอีกครั้ง ก็เห็นว่าเขากำลังทำหน้าบึ้ง สีหน้าเคร่งเครียดจ้องมองเธออยู่หลินชิงเหยียนยัดแก้วกลับคืนใส่มือเขา “คราวหน้าช่วยเตรียมน้ำไว้ให้ฉันสักแก้วด้วยนะ ขอบคุณ”เดิมทีการประชุมมีกำหนดทั้งช่วงเช้า หลินชิงเหยียนได้นำเสนอแผนงานของพวกเขาให้กับเซิ่งซื่อ แต่เนื่องจากเวลาค่อนข้างจำกัด แผนดังกล่าวจึงเป็นเพียงแผนเบื้องต้น ยังไม่สมบูรณ์ และยังมีอีกหลายประเด็นที่ยังไม่ได้พิจารณาให้รอบด้านแต่ทางฝั่งเซิ่งซื่อกลับให้ความสนใจอย่างมาก ร่วมถกเถียงแลกเปลี่ยนกับพวกเขาอย่างกระตือรือร้น พร้อมทั้งช่วยกันปรับปรุงแผนให้สมบูรณ์ การประชุมครั้งนี้จึงยืดเยื้อไปตลอดทั้งวัน และที่หาได้ยากคือ เซิ่งถิงอยู่เข้าร่วมตลอดทั้งกระบวนการเมื่อการประชุมใกล้จะจบ ทางเซิ่งซื่อก็ตัดสินใจยืนยันความร่วมมือกับพวกเขาทันที หลินชิงเหยียนและเพื่อนร่วมงานต่างดีใจ
จะเป็นไปได้ยังไงกัน เราเป็นเพื่อนกันนี่นา เธอกำลังท้องอยู่แต่กลับไม่มีที่ไป ฉันก็ต้องสงสารเธออยู่แล้วสิ”“พูดว่ามาสงสารฉันอะไรแบบนั้น ฟังดูไม่น่าฟังเอาเสียเลย”“เธอไม่ชอบฟังเหรอ แต่ฉันว่าจริง ๆ แล้วเธอก็น่าสงสารไม่น้อยนะ ไม่มีใครรักไม่มีใครเอาใจ แถมงานการก็ยุ่งเหยิงไปหมด…”“อย่าพูดอีกเลย!” เวินรั่วอันกัดฟันแน่น แม้แต่ตัวเธอเองยังรู้สึกว่าน่าสงสารขึ้นมา “ฉัน…ฉันแค่มาพักอยู่ที่เธอสักไม่กี่วัน เดี๋ยวก็จะมีคนมารับฉันไป”หลินชิงเหยียนแค่นหัวเราะเบา ๆ หวังให้ตระกูลซ่งมารับสินะ ก็คงมารับจริงนั่นแหละ แต่สิ่งที่พวกเขาเล็งไว้คือเด็กในท้องของเธอ ส่วนตัวเธอเอง ในสายตาคนตระกูลซ่งแล้ว ก็แทบไม่มีค่าอะไรเลยกลางดึกทั้งลมแรงทั้งฝนหนัก แต่หลินชิงเหยียนกลับหลับสบายเป็นพิเศษเช้าวันถัดมาเธอสะดุ้งตื่นขึ้นมา เพราะได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจากด้านนอก หลินชิงเหยียนงัวเงียวิ่งไปที่หน้าต่าง เห็นเวินรั่วอันตะโกนไปด้วย วิ่งออกไปด้วย พร้อมกับเปิดประตูรั้วหน้าบ้านและซ่งเหยียนจินก็นั่งพิงอยู่ตรงหน้าประตูในสภาพเมามาย พอเธอเปิดประตูออกมา เขาก็ทรุดล้มลงกับพื้นทันทีแต่เห็นได้ชัดว่าทั้งตัวของเขาเปียกชุ่มไปหมด หนาวจ
เฮ้ย!ซวยแล้ว!เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยหรือว่าแค่ใจกล้าเกินไปกันแน่?คุณชายท่านนี้ เธอกล้าขนาดไปแตะต้องเขาได้ยังไงกัน!พวกเขาเล่นเกมนี้กันแต่แรก ก็ไม่เคยนับรวมเขาเข้าไปอยู่แล้วด้วยซ้ำ!ความจริงแล้วหลินชิงเหยียนก็ไม่ได้ใจกล้าขนาดนั้น พอจูบเข้าไปครั้งนี้จึงมีอาการร้อนรนอยู่บ้าง จนเผลอไปกระแทกโดนฟันของเขา พอเห็นสีหน้าเขายิ่งเย็นชาลงไปอีก เธอก็รีบผ่อนแรงลง ค่อย ๆ จูบริมฝีปากของเขาเบา ๆ ทีละนิด ราวกับกำลังเอาใจในขณะที่ทุกคนคิดว่าเซิ่งถิงจะผลักเธอออกไปอย่างแรง หรืออาจถึงขั้นลงมือฟาดเธอสักฉาดหนึ่ง เขากลับเพียงแค่คว้าจับต้นคอด้านหลังของเธอไว้ ราวกับกำลังจับลูกแมวตัวหนึ่ง แล้วดึงเธอออกจากตัวเขาอย่างง่ายดาย“ไปให้ห่างจากฉัน!” เขาพูดเสียงเย็นชาซี้ด… เย็นชาซะจริงแม้คำพูดนั้นจะพูดกับหลินชิงเหยียน แต่คนอื่น ๆ ก็รู้สึกหนาวเย็นไปตาม ๆ กันแต่หลินชิงเหยียนกลับเม้มปากนิดหนึ่ง “งั้นในเมื่อฉันจูบคุณไปแล้ว คุณก็ต้องพูดว่าคุณไม่โกรธฉันแล้วสิ”เซิ่งถิงหรี่ตาลง “เธอยังกล้ามาสั่งฉันเหรอ?”“งั้นก็แปลว่าคุณเล่นไม่เป็นสินะ?”สีหน้าของเซิ่งถิงตึงเครียดขึ้นทันที สีหน้าเ
“คิดจะใช้น้ำชามาตบตาพวกเราเหรอ……”“คุณหู อย่าเพิ่งร้อนใจไปสิ ฉันแค่อยากใช้น้ำชานี้ขอโทษทุกคนเท่านั้น จริง ๆ แล้วฉันดื่มต่อไม่ได้แล้ว เพราะสามีฉันไม่ให้ดื่มแล้วค่ะ”เซิ่งถิงที่กำลังก้มตัวเขี่ยเถ้าบุหรี่อยู่ พอได้ยินคำพูดนั้น การเคลื่อนไหวของมือก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะหึเบา ๆ“โอ้ คุณหลินแต่งงานแล้วเหรอ สามีเป็นคนที่พวกเรารู้จักไหมล่ะ?” ชายคนหนึ่งถามขึ้นมาอย่างจงใจเธอคบกับซ่งเหยียนจินมาหกปี ภายนอกย่อมต้องมีข่าวลืออยู่บ้างหลินชิงเหยียนแสร้งยิ้มอย่างเขินอาย “สามีฉันเก่งมากเลยนะ เข็มขัดดำเทควันโด ชอบออกกำลังกาย ทั้งตัวเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ กำปั้นอย่างกับอุ้งตีนหมี แค่ตบทีเดียวก็ทำให้คนกระดูกหักได้แล้ว”จะขู่ใครกันล่ะ?ยังอวดอีกว่าแค่ฝ่ามือเดียวก็ทำให้คนกระดูกหักได้……แต่พอคำพูดนี้หลุดออกมา ก็มีอยู่ไม่กี่คนที่ชักจะขี้ขลาดขึ้นมา ไม่กล้าโห่ฮาเอะอะต่อแล้ว“ฮะ!” เจียงม่อเหยียนกลั้นหัวเราะไม่อยู่ เผลอหัวเราะออกมาเสียงหนึ่ง พอเห็นคนอื่นหันมามองเขา ก็รีบอธิบายว่า “ฉันแค่รู้สึกว่าสามีของคุณหลินเก่งมากจริง ๆ!”เห็นได้ชัดว่าเจียงม่อเหยียนรู้เรื่องของเธอกับเซิ่งถิงดี หลินชิงเหยียนเม
reviews