ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน

ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน

Oleh:  แพนเค้กผักOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
10
19 Peringkat. 19 Ulasan-ulasan
429Bab
40.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หลินชิงเหยียนแต่งงานกับซ่งเหยียนจินมาได้สามปี แต่ระหว่างที่กำลังวางแผนฉลองครบรอบแต่งงานปีที่สาม เธอกลับค้นพบว่าใบทะเบียนสมรสที่อยู่ในมือนั้นเป็นของปลอม... คุณนายซ่งตัวจริงกลับกลายเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ! ตลอดสามปีที่ผ่านมา พวกเขาและคนตระกูลซ่งทั้งหมดต่างก็หลอกเธอเหมือนคนโง่มาตลอดสามปีเต็ม สาเหตุกลับกลายเป็นเพราะเธอประสบอุบัติเหตุทางรถจนมดลูกได้รับความเสียหาย ทำให้ไม่สามารถมีลูกได้ แต่ตอนนั้นเหตุที่เธอบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น ก็เพราะเธอช่วยชีวิตซ่งเหยียนจินไว้นี่นา! ซ่งเหยียนจิน: ฉันรักเธอนะ แต่ฉันก็แค่อยากได้ลูกสักคนเท่านั้น! เวินรั่วอัน: ฉันไม่ได้อยากทำลายความสัมพันธ์ของพวกเธอ ฉันแค่อยากเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งด้วยเท่านั้น! หลินชิงเหยียน: บ้าไปแล้วหรือไง! ...... ในเมื่อพวกเขาคิดว่าสนุกนัก งั้นเธอก็จะเล่นกับพวกเขาให้สนุกไปเลยเหมือนกัน แย่งโครงการในมือของเธอเหรอ? ได้สิ เธอก็หันไปแต่งกับทายาทตระกูลมหาเศรษฐี กลายเป็นฝ่ายลูกค้าเจ้าของโครงการซะเลย ไม่ยอมให้เธอมีงานแต่งเหรอ? ตระกูลมหาเศรษฐีทุ่มสินสอดมูลค่าหลายแสนล้าน งานแต่งจัดอย่างยิ่งใหญ่สะเทือนทั้งเมือง ดูถูกเธอเพราะเธอมีลูกไม่ได้เหรอ? เธอตั้งท้องแฝดในครรภ์เดียว ยิ้มมองพวกเขาอย่างสะใจที่อิจฉาจนแทบคลั่ง ...... ข่าวการแต่งงานของทายาทตระกูลมหาเศรษฐีแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว แต่ผู้คนกลับพากันรู้สึกเสียดายให้กับคุณนายตระกูลมหาเศรษฐีคนนี้ ในวงสังคมต่างก็รู้กันดีว่า คุณชายทายาทมหาเศรษฐีนั้นมีคนที่รักฝังใจอยู่ ถึงแม้หญิงคนนั้นจะแต่งงานไปแล้ว แต่เขาก็ยังลืมเธอไม่ได้อยู่ดี ว่ากันว่าตอนวันแต่งงานของหญิงคนที่เขารัก เขาเสียใจจนสุดจะทน ถึงขั้นพยายามฆ่าตัวตาย ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนเห็นเขานั่งดูหนังที่รักแรกแสดงซ้ำไปซ้ำมา แล้วร้องไห้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ พอหลินชิงเหยียนคลอดลูก และคิดว่าควรหลีกทางให้ทายาทกับรักแรกของเขา ทายาทหนุ่มก็อุ้มเธอไว้พร้อมตะโกนบอกว่าเขาถูกใส่ร้าย “ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือเรื่องฉันนี่! ที่รัก เธอต้องเชื่อฉันนะ!”

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

母が息を引き取る前、最期に望んだのは、娘である私、三浦美緒(みうら みお)が8年付き合っている恋人、高瀬直人(たかせ なおと)に会うことだった。

その日、私は直人に67回も電話をかけた。けれど、直人は一度も出なかった。

母が息を引き取ってから、ようやく直人からLINEが入った。

【今は社外秘の開発案件が大詰めで、どうしても抜けられない】

【落ち着いたら、必ずお母さんに会いに行くから】

私はすっかり冷たくなった母の手を握ったまま、やっとそれだけを返した。

【うん】

けれどその夜、SNSで一本の動画が流れてきた。

画面の中で、直人は白いスーツを着て、夜景の見えるレストランにいた。

直人はケーキを手に、篠原玲奈(しのはら れな)という女性の隣で、柔らかく笑っていた。添えられていた文章は、こうだった。

【卒業から4年。やっとまた、あなたの隣に立てました。玲奈先輩、誕生日おめでとうございます】

コメント欄には祝福の言葉が並び、その中には私にも見覚えのある名前がいくつもあった。中には、こんなことを書いている人までいた。

【玲奈先輩と直人くん、ついに付き合ったの?】

私は画面を見つめたまま、胸の奥がぎゅっと締めつけられて、しばらく息ができなかった。それでも、私は返信欄に文字を打ち込んだ。

【お似合いですね。余計だったのは私のほうだって、今さら分かりました】

……

直人から電話がかかってきたとき、私は葬儀場の前に立っていた。

葬儀社の担当者に、遺影写真をもう少し明るく整えるか確認されていた。

そのとき、スマホが震え、画面に直人の名前が表示された。

私は出なかった。

直人はすぐにLINEを送ってきた。

【美緒、さっきのコメントどういうこと?】

【また余計なこと考えてんだろ?】

【言っただろ。今は社外秘の開発案件で、外に出られないんだ】

【俺の友達も見てるんだから、あんな書き込みはやめてくれ】

私は画面を、しばらく見つめていた。

直人はスマホを見ていた。ただ、私の電話に出る時間だけがなかったのだ。

コメント欄を確認して、友人たちの反応を気にする余裕はあったのに。

三度目の着信で、私は電話に出た。

直人は声を潜めていた。けれど、その声には苛立ちが隠しきれていなかった。

「美緒、今どこにいる?」

私は背後の建物に目をやった。

「葬儀場」

直人は一瞬黙り、すぐにまた口を開いた。

「お母さんのことでつらいのは分かる。でも、関係ない人に当たるのはやめてくれないか?」

乾いた笑いが漏れた。

「関係ない人?」

直人の声には、はっきりと苛立ちが滲んだ。

「今日は玲奈先輩の誕生日だったんだ。帰国したばかりだったから、みんなで少し食事しただけだ」

「外に出られないって言ってたのに、夜景の見えるレストランには行けるんだ」

電話の向こうで、直人が黙った。

「67回も、電話したよね」

私は自分でも驚くほど落ち着いた声で言った。

「あなたは一度も出なかった」

直人は声を落として言った。

「スマホが……マナーモードになってたんだ」

言葉が途中で詰まった。その時点で、言い訳にしか聞こえなかった。

私が何か言おうとしたとき、電話の向こうで、がさりと衣擦れの音がした。

続いて、玲奈の声が入り込んできた。鼻で笑うような、こちらを見下した声だった。

どうやら、玲奈がスマホを取ったらしい。

「三浦さん、で合ってる?一応、名乗っておくわ。篠原玲奈よ。

あなたには縁のない話かもしれないけど、直人くんは今夜、私と数十億規模の案件の話をしていたの。何度も何度も電話を鳴らされると、こっちも迷惑なのよ。

これからは、そういうみっともない真似で直人くんを困らせないでくれる?分かった?」

電話の向こうから、直人の声が遠く聞こえた。

「玲奈先輩、もうそのくらいにしてください」

私は式場の奥に飾られた母の遺影を見つめ、ふっと、何もかもが馬鹿馬鹿しくなった。

「直人。母、今日亡くなったの。最後まで、あなたはいつ来るのって聞いてた」

電話の向こうは、完全に静まり返った。

私は続けた。

「もう来なくていい。これからも、来なくていいから」

そこで初めて、直人の声が乱れた。

「それ、どういう意味だよ?」

私は答えなかった。直人の別アカウントに、新しい投稿が上がっているのが目に入ったからだ。

そこには、玲奈の肩に上着を掛ける直人の姿が写っていた。投稿には、こう添えられていた。

【いつか分かる。本当に大切にすべきなのは、そばにいてくれる人だって】

コメント欄で誰かが尋ねていた。

【彼女さん、怒らないの?】

直人が返信していた。

【あいつ、今それどころじゃないから】

その返信を見た瞬間、もう笑うことさえできなかった。

葬儀社の担当者が、もう一度私に声をかけた。

「三浦様、遺影のお写真はこちらでよろしいでしょうか」

私はうなずいた。

「はい」

それから直人との通話を切り、連絡先の登録名を「直人」から「高瀬直人」に変えた。

8年も待った。もう、これ以上待つ力は残っていなかった。

私はもう待たない。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasanLebih banyak

Seksit Punpheat
Seksit Punpheat
นางเอกเริสมาก ฆ่าได้ฆ่าสุดๆ
2026-07-10 00:46:49
0
0
Sasima Rungreong
Sasima Rungreong
รอๆชอบเมื่อไหร่จะลงต่ออีกแต่อย่าทำให้นอกับพอแยกกันให้สู้ไปด้วยกันแบบนี้นะ
2026-07-04 11:48:04
0
0
Seksit Punpheat
Seksit Punpheat
รอซีซั่น2.....
2026-06-01 10:41:31
0
0
KW AN
KW AN
รีบๆกลับมาอัพซีซั่น2นะคะ
2026-05-15 09:07:52
0
0
อ้อย อ้อย
อ้อย อ้อย
429ตอน 12/05/69 รออัพเดตอยู่นะคะ
2026-05-12 19:45:38
1
0
429 Bab
บทที่ 1
“คุณหลินคะ ใบทะเบียนสมรสฉบับนี้ของคุณเป็นของปลอมค่ะ”หลินชิงเหยียนมองเห็นพนักงานต้อนรับส่งใบทะเบียนสมรสที่เธอยื่นให้ส่งกลับคืนมาให้เธออีกครั้ง แม้ท่าทีของอีกฝ่ายยังคงสุภาพ แต่บนใบหน้ากลับฉายแววเยาะหยันออกมาเธอหัวเราะออกมาแล้วรับมันไว้ “ฉันจะไปทำใบทะเบียนสมรสปลอมมาหลอกพวกคุณทำไมกัน?”“บางทีอาจเพราะโปรโมชั่นพิเศษสำหรับวันครบรอบแต่งงานที่ทางเราจัดขึ้นก็ได้นะ” พนักงานต้อนรับพูดพลางเม้มปากเบา ๆ อย่างดูหมิ่นหลินชิงเหยียนถึงกับพูดไม่ออก เรื่องโปรโมชั่นอะไรนั่น เธอไม่รู้ด้วยซ้ำ เหตุผลที่เธอเลือกมาฉลองครบรอบแต่งงานสามปีกับซ่งเหยียนจินที่ร้านอาหารแห่งนี้ ก็แค่เพราะเธอชอบบรรยากาศสวนของร้านเท่านั้น“คุณจะมาพูดลอย ๆ ว่าใบทะเบียนสมรสของฉันเป็นของปลอมไม่ได้นะ ฉันสามารถร้องเรียนคุณได้” หลินชิงเหยียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและหนักแน่นขึ้นพนักงานต้อนรับได้ยินดังนั้นกลับทำท่าราวกับได้ยินเรื่องตลก ถอนหายใจแล้วส่ายหัวอย่างจนปัญญาเห็นท่าทีของพนักงานต้อนรับแบบนั้น หลินชิงเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามว่า “คุณแน่ใจได้ยังไงขนาดนั้น?”พนักงานต้อนรับก้มลงพิมพ์คีย์บอร์ดอยู่สองสามครั้ง แล้วหมุนหน้าจอคอมพิว
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ช่วงเวลาหนึ่งเดือนนี้ เธอก็จะได้เล่นสนุกกับคนตระกูลซ่งให้เต็มที่เลยหลินชิงเหยียนเก็บโทรศัพท์แล้วก้าวเดินตรงไปยังบ้านตระกูลซ่งอย่างรวดเร็วเธอกดกริ่งหน้าประตู ไม่นานแม่บ้านพี่อิงก็มาเปิด พอเห็นว่าเป็นเธอกลับมา ก็ถึงกับตกใจ“ชิงเหยียน คุณ...คุณไปทำงานต่างเมืองไม่ใช่เหรอ ทำไมอยู่ ๆ ถึงกลับมาได้ล่ะ?”หลินชิงเหยียนไม่สนใจเธอ เดินอ้อมผ่านพี่อิงเข้าไปข้างในทันที“คุณนาย! คุณนาย! คุณชิงเหยียนกลับมาจากไปทำงานแล้วค่ะ!” พี่อิงที่ห้ามเธอไว้ไม่ได้ รีบตะโกนเสียงดังเข้าไปข้างในพอหลินชิงเหยียนเดินมาถึงตรงบันได แม่ซ่งก็ถือถ้วยซุปไก่ตุ๋นโสมออกมาจากครัวอย่างรีบร้อนเพื่อมาขวางเธอไว้“เธอ...เธอทำไมถึง…”“เหยียนจินอยู่ข้างบนใช่ไหม?”“ไม่ เขาไม่ได้อยู่บ้าน…”“ฉันจะขึ้นไปหาเขา”หลินชิงเหยียนไม่ฟังแม้แต่นิดว่าแม่ซ่งพูดอะไร เดินตรงขึ้นไปชั้นบนทันที“เหยียนเหยียน เหยียนเหยียน อย่าขึ้นไปข้างบน!” แม่ซ่งรีบวิ่งตามเธอไปอย่างลนลานหลินชิงเหยียนเร่งฝีเท้าขึ้นบันไดตรงไปยังห้องนอนของทั้งสองคน เธออยากจะดูนัก ว่าคู่ที่ถูกจับได้ว่าอยู่ห้องเดียวกันจะอธิบายยังไง!เธอผลักประตูเข้าไป แล้วก็เห็นซ่งเหยียนจินทันท
Baca selengkapnya
บทที่ 3
“ฉันขัดข้องสิ” หลินชิงเหยียนยกคิ้วขึ้นแล้วยิ้มพูดสีหน้าของพ่อซ่งมืดลงทันที เขาไม่คิดว่าหลินชิงเหยียนจะปฏิเสธเขาอย่างตรงไปตรงมาแบบนี้“เหยียนเหยียน พ่อทำแบบนี้ต้องมีเหตุผลของเขาแน่ ๆ ฟังพ่อเถอะนะ” ซ่งเหยียนจินพูดกับหลินชิงเหยียนเสียงเบา“เหตุผลอะไรล่ะ?” ซ่งเหยียนจินชะงักไปเล็กน้อยปกติหลินชิงเหยียนจะเชื่อฟังเขามาก ไม่เคยย้อนถามแบบนี้“เธอเหนื่อยแล้วใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นไว้พรุ่งนี้ค่อยไปคุยกันที่บริษัทดีไหม…”“ฉันก็เหนื่อยจริง ๆ นั่นแหละ สุดท้ายต้องต่อรองกับอีกฝ่าย เจรจาเรื่องความร่วมมือให้เรียบร้อย แล้วยังต้องรีบกลับมาเพื่อเตรียมเซอร์ไพรส์ให้คุณอีก”“งั้นก็……”“แต่ฉันก็ยังอยากฟังว่าพ่อทำแบบนี้เพราะเหตุผลอะไร”หลินชิงเหยียนยังคงยิ้มอยู่ น้ำเสียงก็ยังนุ่มนวลเหมือนเดิม แต่ท่าทีกลับไม่ยอมถอยเลยแม้แต่นิดเดียว“ฮึ!” พ่อซ่งฮัมเสียงขึ้นอย่างไม่พอใจหลินชิงเหยียนมองไปที่เขาแล้วพูดว่า “พ่อ โครงการนี้ฉันเตรียมงานมาครึ่งปีแล้ว หนึ่งเดือนครึ่งกว่าฉันต้องออกไปทำงานต่างเมือง ล่วงเวลาจนถึงเที่ยงคืน หรือบางทีก็นอนค้างที่บริษัทเป็นเรื่องปกติ ตอนนี้โครงการกำลังจะได้ข้อสรุปอยู่แล้ว แต่พ่อกลับจะเป
Baca selengkapnya
บทที่ 4
“เมื่อกี้ฉันพูดจาไม่ดี ฉันขอโทษเธอนะ”“ที่รัก เธอจะใจร้ายให้ฉันไปนอนห้องรับแขกจริง ๆ เหรอ? ให้ฉันเข้าไปหน่อยได้ไหม ฉันอยากกอดเธอ”พอคิดถึงว่าผู้ชายคนนี้เพิ่งไปมีความสัมพันธ์กับเวินรั่วอันมา แล้วตอนนี้ยังอยากให้ตัวเองตั้งท้องอีก หลินชิงเหยียนก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที“ฉันเหนื่อยแล้ว มีอะไรไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้เถอะ”“ที่รัก แต่ฉันไม่ได้กอดเธอมาตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้วนะ เธอไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ?”หลินชิงเหยียนรู้สึกคลื่นไส้จนแทบจะอาเจียนออกมา“คุณเชื่อฟังพ่อแม่ไม่ใช่เหรอ งั้นคืนนี้ก็ไปนอนกับพวกท่านสิ!”ข้างนอกเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไปซ่งเหยียนจินเป็นคนอารมณ์ร้อน เวลาที่ทั้งสองมีความเห็นไม่ตรงกัน เธอมักจะเป็นฝ่ายยอมฟังซ่งเหยียนจินเสมอถ้ามีปากเสียงกัน ส่วนใหญ่ก็เป็นเธอที่ยอมก่อนเธอรักซ่งเหยียนจินมากจริง ๆ …เฮอะ ตอนนี้เหลือแค่ความน่าขันเท่านั้นหลินชิงเหยียนบอกว่าจะพักผ่อน แล้วก็ล้มตัวลงนอนหลับตา ทำเหมือนกับว่าหลับไปจริง ๆแต่เวินรั่วอันก็ยังระมัดระวังอยู่ดี จนกระทั่งเกือบตีสอง เธอถึงค่อย ๆ ย่องออกมาจากตู้เสื้อผ้าอย่างเงียบเชียบคงเพราะอ
Baca selengkapnya
บทที่ 5
เพราะหลินชิงเหยียนไม่ยอมรับบ้านหลังนี้ ซ่งเหยียนจินก็โกรธขึ้นมาจริง ๆระหว่างทางกลับ เขาไม่พูดกับเธอสักคำเดียวพอกลับถึงบ้าน เห็นลูกชายอารมณ์ไม่ดี แม่ซ่งก็รีบจ้องหลินชิงเหยียนเขม็งทันทีหลินชิงเหยียนไม่สนใจแม่ซ่งเลย แล้วเดินขึ้นไปชั้นบนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าพอเธอลงมาข้างล่างตอนมื้อเย็น พ่อซ่งกับซ่งเหยียนจินไม่ได้อยู่กินข้าวที่บ้าน แม่ซ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารคนเดียว แต่ไม่มีจานชามสำหรับเธอ“ฉันเห็นว่าเธอท่าทางโกรธมาก คงไม่หิวล่ะสิ ก็เลยไม่ได้ให้พี่อิงเตรียมอาหารไว้ให้เธอ”“งั้นเหรอ”หลินชิงเหยียนเห็นพี่อิงถือจานอาหารออกมาจากครัว ก็รีบเข้าไปช่วยรับทันทีเมื่อก่อนเธอมักจะช่วยพี่อิงเตรียมอาหารเย็นอยู่เสมอ พี่อิงเลยนึกว่าเธอจะมาช่วยอีก ก็เลยยื่นจานให้อย่างเคยแต่หลินชิงเหยียนแกล้งทำเป็นรับไม่ทัน ดึงมือกลับไปเล็กน้อย แล้วจานอาหารนั้นก็หล่นลงพื้นดัง “เพล้ง!”แม่ซ่งเห็นเหตุการณ์เข้าก็รีบตะโกนใส่หลินชิงเหยียนทันทีว่า “นี่มันอะไรของเธอ แค่ถือจานยังทำให้ดีไม่ได้เลยเหรอ ตระกูลซ่งเราแต่งเธอเข้ามานี่ขาดทุนชัด ๆ!”“ฉันไม่ได้ตั้งใจนะคะ”หลินชิงเหยียนแกล้งทำท่าทางเหมือนน้อยใจ รีบวิ่งเข้าไปในคร
Baca selengkapnya
บทที่ 6
เมื่อกลับมาที่แผนกโครงการ เพื่อนร่วมงานทุกคนต่างมองเธอด้วยความเป็นห่วงหลินชิงเหยียนยักไหล่แล้วพูดว่า “ฉันถูกไล่ออกแล้ว”เพื่อนร่วมงานบางคนถอนหายใจ บางคนงงงัน บางคนก็โกรธจัด ส่วนเหวินหยวนถึงกับวิ่งเข้ามาแล้วตะโกนลั่นว่า“หัวหน้าทำโปรเจกต์ใหญ่ให้บริษัทตั้งมากมาย ที่บริษัทมีวันนี้ได้ก็เพราะหัวหน้าแท้ ๆ แล้วทำไมอยู่ ๆ ถึงมาไล่ออกกันล่ะ นี่มันชัดๆ ว่า……”หมดประโยชน์แล้วก็เขี่ยทิ้งเหวินหยวนไม่ได้พูดออกมา แต่ทุกคนในหัวกลับผุดคำนี้ขึ้นมาทันทีทุกคนต่างเห็นด้วยกับคำพูดของเหวินหยวน ก่อนที่หลินชิงเหยียนจะเข้ามารับหน้าที่ดูแลแผนกโครงการ บริษัทเคยประสบปัญหาขาดแคลนงานจนถึงขั้นเกิดวิกฤตในการดำเนินธุรกิจ แต่หลังจากที่เธอเข้ามา เธอก็พยายามปรับโครงสร้างใหม่ เลิกทำตัวเพ้อฝัน หันมารับงานเล็ก ๆ ก่อน แล้วค่อย ๆ สร้างความเชื่อมั่นให้คนนอกกลับมามอง “เทียนหย่วน” ในแง่ดีอีกครั้ง จนกระทั่งได้โครงการ “ศูนย์การค้าเซิ่งซื่อ” มาครองในที่สุด ทำให้เทียนหย่วนพลิกฟื้นกลับมาได้อย่างสมบูรณ์แต่คนที่เคยเป็นผู้กอบกู้สถานการณ์ไว้ได้ขนาดนั้น กลับถูกแย่งผลงานไป แถมยังถูกไล่ออกได้อย่างง่ายดายแบบนั้นอีกเหรอ?หลินชิงเหยีย
Baca selengkapnya
บทที่ 7
งานสังสรรค์จบลงแล้ว เพื่อนร่วมงานทุกคนต่างพอใจและแยกย้ายกันกลับเหลือเพียงแต่เหวินหยวน ผู้หญิงผมสั้นประบ่า สวมเสื้อหนัง ชอบขี่มอเตอร์ไซค์ บวกกับสีหน้าที่มักจะดูเท่จนคนอื่นคิดว่าเธอเป็นสาวสายลุย แต่ความจริงกลับชอบอ้อนกอดคนอื่นอยู่เสมอตอนนี้เธอกำลังเกาะแขนแน่นไม่ยอมปล่อย “หัวหน้า พาฉันไปด้วยเถอะ ถ้าไม่ได้เห็นหน้าพี่ทุกวัน ฉันจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรล่ะ”หลินชิงเหยียนเคาะหน้าผากของเหวินหยวนอย่างจนใจ “โตป่านนี้แล้วนะ!”“ยังไงฉันก็เด็กกว่าพี่อยู่ดี”“ใช่ เธอเด็กกว่าฉัน เพราะงั้นถ้าเจอเรื่องลำบากอะไรในอนาคต อย่าลืมโทรหาฉันนะ”สาวเท่ตาเริ่มแดงขึ้นมา แต่ก็ยังเชิดหน้าขึ้น พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา“หัวหน้า เพื่อนสนิทคนนี้ของพี่ไม่ใช่คนดีนะ พี่ระวังเธอไว้หน่อย” เธอเอียงตัวเข้าไปกระซิบเบา ๆหลินชิงเหยียนพยักหน้า “ฉันรู้แล้ว”“อย่าทำเหมือนคำพูดของฉันไม่มีความหมายสิ”“ฉันไม่โง่นะ”“หัวหน้า แน่นอนว่าพี่ไม่โง่ ตรงกันข้ามเลย พี่ฉลาดมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังกันไม่พ้นคนใกล้ตัวหักหลังอยู่ดี”เด็กสาวคนนั้นมองได้ทะลุปรุโปร่งจริง ๆ นี่คงเป็นอย่างที่เขาว่าไว้ คนภายนอกมักมองเห็นชัด แต่คนอยู่
Baca selengkapnya
บทที่ 8
ซ่งเหยียนจินสะดุ้งเฮือกโดยไม่รู้ตัว แล้วเผลอมองเวินรั่วอันผ่านกระจกมองหลังไปหนึ่งแวบส่วนเวินรั่วอันก็หลบตาด้วยความรู้สึกผิด ก้มหน้าลงไม่กล้าพูดอะไร“ไม่กี่วันก่อน ผู้ช่วยของฉันเป็นคนขับรถคันนี้ คงเป็นเขาที่ให้ใครมานั่งตรงเบาะข้างคนขับแน่ ๆ เดี๋ยวฉันจะกลับไปด่าเขา” ซ่งเหยียนจินพูดขึ้นทำเสียงเหมือนสบาย ๆ“จริงเหรอ?”“ไม่งั้นพรุ่งนี้ให้ผู้ช่วยของฉันไปอธิบายกับเธอโดยตรงดีไหม?”“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก”“ที่รัก เธอจะสงสัยว่าผู้ชายคนไหนในโลกนี้มีชู้ก็ได้ แต่ห้ามสงสัยฉันเด็ดขาด เพราะฉันรักเธอที่สุด”“รักฉันที่สุดเหรอ? งั้นแปลว่ายังรักคนอื่นอยู่ด้วยสิ?”“ฉันพูดผิดไปหน่อย ต้องพูดว่าฉันรักเธอคนเดียว”หลินชิงเหยียนแกล้งทำเป็นว่าอารมณ์ดีขึ้นแล้ว แล้วหยิบลิปสติกขึ้นมาพิจารณาด้วยความสนใจ“อ๊ะ ยี่ห้อนี้เป็นยี่ห้อที่อันอันใช้ประจำเลยนี่นา”หัวใจของเวินรั่วอันสะดุ้งขึ้นมาอีกครั้ง “อะ…เหรอเหรอ”“อืม ดูท่าแฟนของผู้ช่วยหวังจะมีรสนิยมไม่เบาเลยนะ”พอมาถึงคอนโดหรูที่เวินรั่วอันอยู่ หลินชิงเหยียนบอกว่ารู้สึกไม่สบายใจ จึงให้ซ่งเหยียนจินไปส่งเธอขึ้นไปถึงข้างบนทั้งสองเดินขึ้นไปชั้นบน หลินชิงเหยียนเ
Baca selengkapnya
บทที่ 9
ความรักแบบนั้น ทั้งไร้ค่าและน่ารังเกียจ เธอไม่ต้องการมันเลยแม้แต่น้อยส่วนเวินรั่วอันก็ไม่ต่างกัน น่ารังเกียจไม่แพ้กัน ปากบอกว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ แต่กลับทำเรื่องทรยศต่อเพื่อนได้ทุกอย่างคนสองคนนั้น เธอจะทำให้พวกเขาต้องชดใช้ให้สาสม!เช้าวันรุ่งขึ้น หลินชิงเหยียนนั่งกินอาหารเช้ากับคนตระกูลซ่งแม่ซ่งจ้องเธออยู่หลายครั้ง พอเห็นว่าเธอไม่ตอบโต้ ก็พูดเหน็บแนมขึ้นว่า “บางคนเนี่ยนะ ไม่รู้จักตัวเองเลย คิดว่าบริษัทจะขาดเธอไม่ได้งั้นสิ”“ฮึ อย่าบอกนะว่ายังรอให้พวกเราไปขอร้องให้เธอกลับไปทำงานอีก?”“เมื่อก่อนเราชมเชยเธอมากเกินไป ถึงได้ทำให้เธอคิดตลก ๆ แบบนี้ได้”“แม่!” ซ่งเหยียนจินส่ายหัวใส่แม่ของเขา “อย่าพูดแล้ว กินข้าวเถอะครับ”“ฉันเป็นแม่สามีนะ จะว่าเธอสักสองคำมันผิดตรงไหน ฉันแค่สอนให้เธอรู้จักเป็นคนให้เป็นเท่านั้น!”“ขอบคุณสำหรับคำสอนของคุณค่ะ” หลินชิงเหยียนหันไปมองคุณนายซ่งแล้วยิ้มบาง ๆ “ฉันมันก็แค่คนไร้ความสามารถ ไม่เคยเซ็นสัญญาโครงการใหญ่ ๆ ให้บริษัท ไม่เคยทำเงินให้บริษัท พ่อจะไล่ฉันออกก็นับว่าเหมาะสมแล้วค่ะ”“ฮึ อย่างน้อยก็ยังรู้ตัวบ้างนะ” แม่ซ่งพูดด้วยท่าทีภาคภูมิใจเล็กน
Baca selengkapnya
บทที่ 10
หลินชิงเหยียนติดอยู่บนถนนอยู่พักหนึ่ง พอไปถึงหน้าตึกบริษัทจินหยวกรุ๊ปน ก็เห็นเพียงชายคนหนึ่งในชุดสูทสีดำกำลังนั่งขึ้นรถมายบัคสีขาวที่จอดอยู่หน้าประตู จากนั้นรถคันนั้นก็แล่นออกไปทันทีหล่อจนคนกับฟ้ายังอิจฉา?เธอจะตกหลุมรักโดยไม่อาจถอนตัวได้?แค่นี้เหรอ?มุมปากของหลินชิงเหยียนกระตุกขึ้นเล็กน้อย ชายคนนั้นไม่เพียงแต่เตี้ยเท่านั้น ยังทั้งดำทั้งขี้เหร่ ราวกับหัวมันที่ถูกดึงขึ้นมาจากโคลน มองแค่แวบเดียวก็รู้สึกเหมือนเป็นการไม่ให้เกียรติสายตาตัวเองเลยทีเดียวแต่ทุกอย่างก็ดูสมเหตุสมผล เพราะประธานจินเองก็ทั้งดำ ทั้งเตี้ย ทั้งขี้เหร่ เรื่องพันธุกรรมนี่ช่างน่ากลัวจริง ๆเธอกลับเชื่อคำพูดของเขาเสียด้วยซ้ำ คิดเอาเองว่าแม้แต่ผืนดินสีดำก็ยังสามารถปลูกดอกไม้ที่งดงามได้แล้วตอนนี้จะทำยังไงดีล่ะ… เธอเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมานิดหน่อยแล้วภายในรถมายบัค ผู้ช่วยที่สวมสูทสีดำส่งเอกสารที่จัดเตรียมไว้อย่างเรียบร้อยให้คุณชายทายาทมหาเศรษฐี พร้อมสรุปประเด็นสำคัญของการประชุมที่จะถึงนี้ด้วยถ้อยคำกระชับและรวดเร็วคุณชายทายาทมหาเศรษฐียังคงก้มมองเอกสารอยู่ ผิวของเขาขาวเนียนดุจหยก นุ่มละมุนยิ่งกว่าผิวหญิงสาวที่แต
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status