ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน

ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน

작가:  แพนเค้กผัก연재 중
언어: Thai
goodnovel4goodnovel
10
22 평가 순위. 22 리뷰
429챕터
41.1K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

หลินชิงเหยียนแต่งงานกับซ่งเหยียนจินมาได้สามปี แต่ระหว่างที่กำลังวางแผนฉลองครบรอบแต่งงานปีที่สาม เธอกลับค้นพบว่าใบทะเบียนสมรสที่อยู่ในมือนั้นเป็นของปลอม... คุณนายซ่งตัวจริงกลับกลายเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ! ตลอดสามปีที่ผ่านมา พวกเขาและคนตระกูลซ่งทั้งหมดต่างก็หลอกเธอเหมือนคนโง่มาตลอดสามปีเต็ม สาเหตุกลับกลายเป็นเพราะเธอประสบอุบัติเหตุทางรถจนมดลูกได้รับความเสียหาย ทำให้ไม่สามารถมีลูกได้ แต่ตอนนั้นเหตุที่เธอบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น ก็เพราะเธอช่วยชีวิตซ่งเหยียนจินไว้นี่นา! ซ่งเหยียนจิน: ฉันรักเธอนะ แต่ฉันก็แค่อยากได้ลูกสักคนเท่านั้น! เวินรั่วอัน: ฉันไม่ได้อยากทำลายความสัมพันธ์ของพวกเธอ ฉันแค่อยากเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งด้วยเท่านั้น! หลินชิงเหยียน: บ้าไปแล้วหรือไง! ...... ในเมื่อพวกเขาคิดว่าสนุกนัก งั้นเธอก็จะเล่นกับพวกเขาให้สนุกไปเลยเหมือนกัน แย่งโครงการในมือของเธอเหรอ? ได้สิ เธอก็หันไปแต่งกับทายาทตระกูลมหาเศรษฐี กลายเป็นฝ่ายลูกค้าเจ้าของโครงการซะเลย ไม่ยอมให้เธอมีงานแต่งเหรอ? ตระกูลมหาเศรษฐีทุ่มสินสอดมูลค่าหลายแสนล้าน งานแต่งจัดอย่างยิ่งใหญ่สะเทือนทั้งเมือง ดูถูกเธอเพราะเธอมีลูกไม่ได้เหรอ? เธอตั้งท้องแฝดในครรภ์เดียว ยิ้มมองพวกเขาอย่างสะใจที่อิจฉาจนแทบคลั่ง ...... ข่าวการแต่งงานของทายาทตระกูลมหาเศรษฐีแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว แต่ผู้คนกลับพากันรู้สึกเสียดายให้กับคุณนายตระกูลมหาเศรษฐีคนนี้ ในวงสังคมต่างก็รู้กันดีว่า คุณชายทายาทมหาเศรษฐีนั้นมีคนที่รักฝังใจอยู่ ถึงแม้หญิงคนนั้นจะแต่งงานไปแล้ว แต่เขาก็ยังลืมเธอไม่ได้อยู่ดี ว่ากันว่าตอนวันแต่งงานของหญิงคนที่เขารัก เขาเสียใจจนสุดจะทน ถึงขั้นพยายามฆ่าตัวตาย ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนเห็นเขานั่งดูหนังที่รักแรกแสดงซ้ำไปซ้ำมา แล้วร้องไห้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ พอหลินชิงเหยียนคลอดลูก และคิดว่าควรหลีกทางให้ทายาทกับรักแรกของเขา ทายาทหนุ่มก็อุ้มเธอไว้พร้อมตะโกนบอกว่าเขาถูกใส่ร้าย “ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือเรื่องฉันนี่! ที่รัก เธอต้องเชื่อฉันนะ!”

더 보기

1화

บทที่ 1

The heavy double doors of Velvet Chains whispered shut behind Elena Hart with a soft, ominous click that echoed through her bones. Her heart hammered violently against her ribs as she stepped into the dimly lit lounge. The air was thick with the scent of aged leather, dark musk, expensive perfume, and raw, unfiltered sex.

Deep crimson lighting bathed everything in a sensual, dangerous glow. Soft jazz played from hidden speakers, the low saxophone notes curling around her like invisible fingers. Everywhere she looked, elegant people in designer clothes lounged on velvet couches — some openly touching, others watching with hungry, knowing eyes.

Elena tugged at the hem of her simple black cocktail dress. The fabric clung to her full breasts and wide hips, but compared to the barely-there lace and leather surrounding her, she felt painfully innocent. Naïve. Vulnerable.

This was a mistake. She should turn around and run.

But the hospital bills on her kitchen counter flashed through her mind. Her mother’s pale face in the ICU. The cold voice of the doctor saying the surgery had to happen within weeks or…

She had no choice.

“Miss Hart.” The voice came from behind her deep, smooth, and dangerously controlled. It slid down her spine like warm oil.

Elena spun around and her breath caught in her throat.

Damien Voss stood less than three feet away.

He was taller than she had imagined easily 6’3, with broad shoulders and a powerful, athletic build that his tailored black suit did nothing to hide. His jet-black hair was perfectly styled, and his face looked like it had been carved from marble: sharp jawline, high cheekbones, and piercing steel-gray eyes that seemed to strip her bare without even trying. A faint scar ran through his left eyebrow, giving his devastatingly handsome face a ruthless edge.

“Mr. Voss,” she whispered, her voice barely audible.

“Sir,” he corrected calmly, extending his hand.

Elena placed her smaller hand in his. His grip was firm, warm, and possessive. The simple contact sent a jolt straight between her legs.

“Yes… Sir,” she breathed.

A ghost of a satisfied smile touched his lips. “Follow me.”

He turned and walked down a private corridor without waiting to see if she obeyed. Elena hurried after him, her heels clicking on the dark marble floor. They entered a luxurious private room that looked like a high-end study. Dark wood paneling, floor-to-ceiling bookshelves filled with leather-bound volumes, and a massive mahogany desk. In the corner stood a large leather armchair and, behind it, a glass display case containing various implements that made her stomach tighten — paddles, floggers, ropes, metal cuffs, and things she couldn’t even name.

“Sit,” Damien commanded, pointing to the chair in front of the desk.

Elena sat, pressing her thighs together. Damien remained standing, leaning against the edge of the desk directly in front of her. The position put the impressive bulge in his trousers at her eye level. She quickly looked up.

“You’ve read the club’s rules and the contract I sent?” he asked, voice low and authoritative.

“Yes, Sir.”

“Good girl.” The praise sent an unexpected rush of heat through her core.

He picked up a thick black folder and opened it. “Two hundred thousand dollars deposited into your account the moment you sign. In exchange, for the next three months, you belong to me completely. Your body is my property. Your orgasms are mine to give or deny. You will address me as Sir at all times. You will kneel when I tell you to kneel. You will spread your legs when I tell you to spread them. You will take my cock down your throat, in your cunt, and in your tight little ass whenever and however I desire.”

Elena’s breathing grew shallow. Her nipples hardened painfully against the thin fabric of her dress.

“The contract includes bondage, suspension, impact play, sensory deprivation, edging, orgasm control, anal training, and rough sex,” he continued, watching her face intently. “Your safeword is ‘Red’. Say it and everything stops instantly. ‘Yellow’ if you need me to slow down. Do you understand?”

“Yes, Sir,” she whispered, voice trembling.

Damien leaned down, bracing his hands on the arms of her chair, caging her in. His cologne dark sandalwood and spice enveloped her.

“Any hard limits?” he asked.

“I… I don’t know,” she admitted. “I’ve never… done any of this.”

His gray eyes darkened with pure hunger. “Then I will enjoy breaking you in slowly, little virgin submissive.”

He placed the contract and a sleek black pen in front of her.

Elena stared at the paper. Her hand shook as she picked up the pen. Images of her mother lying in that hospital bed flashed through her mind. She closed her eyes for a second, then signed her name in bold script at the bottom.

The moment she finished, Damien let out a low, satisfied growl that made her pussy clench.

He took the contract, locked it in a drawer, then returned to stand in front of her. His fingers tilted her chin up, forcing her to meet his intense gaze.

“Stand up, Elena.”

She rose on shaky legs.

“Take off your dress. Slowly. I want to inspect what I just purchased.”

Elena’s face burned with embarrassment, but the throbbing ache between her thighs betrayed her. She reached behind her back, slowly unzipping the dress. The fabric slid down her body, pooling at her feet. She stood before him in nothing but a black lace bra, matching thong, and black heels.

Damien’s eyes raked over her like a predator. “Bra and panties too. Everything off.”

With trembling fingers, she unhooked her bra. Her heavy, full breasts spilled free, nipples already stiff and aching. She hooked her thumbs into her thong and pushed it down her thick thighs, stepping out of it. She stood completely naked before him, smooth shaved pussy exposed, her juices already glistening on her inner thighs.

Damien circled her slowly, like a buyer examining livestock. His large hand suddenly cupped her left breast, squeezing firmly, thumb brushing roughly over her nipple. Elena gasped.

“Beautiful tits,” he murmured. “Heavy. Sensitive.” He pinched her nipple hard, making her cry out. “Responsive. Excellent.”

His other hand moved between her legs without warning. Two thick fingers slid along her soaked slit, spreading her wetness.

“Soaked already,” he said, voice dripping with dark amusement. “Such a needy little slut. You’re dripping down your thighs just from signing a piece of paper.”

Elena whimpered as he pushed one long finger inside her tight heat. Her walls clenched greedily around the intrusion.

“So fucking tight,” he growled. “This cunt hasn’t been properly used, has it?”

“N-no, Sir,” she moaned, hips twitching involuntarily.

He added a second finger, stretching her, pumping slowly while his thumb found her swollen clit and rubbed firm circles. Elena’s knees buckled. Damien’s other arm wrapped around her waist, holding her upright as he finger-fucked her harder.

“Look at you,” he taunted. “Standing naked in a stranger’s office, cunt dripping all over my hand. You were made for this.”

He suddenly pulled his fingers out and brought them to her lips. “Clean them.”

Elena opened her mouth obediently. She tasted her own sweet, musky arousal as she sucked his fingers clean, tongue swirling around them the way she imagined she would soon do to his cock.

Damien’s eyes burned. “Good girl. Now turn around, bend over the desk, and spread your legs. I want to see every inch of my new property.”

Elena obeyed, pressing her breasts against the cool wood, arching her back, and spreading her legs wide. Her ass and soaked pussy were completely exposed to him.

Damien stepped behind her. She heard the sound of his belt being unbuckled. Not to fuck her — not yet. He used the leather belt to lightly tap her ass, then stroked her dripping folds with the tip of his thick cock, teasing her without entering.

“You belong to me now, Elena,” he said, voice rough with lust. “For the next three months, this body will be used, punished, fucked, and marked every single day. And by the end… you’ll be begging me to keep you forever.”

He pressed the head of his cock against her entrance, pushing just the tip inside her dripping hole before pulling back out, leaving her empty and aching.

Elena moaned desperately, pushing back, needing more.

Damien chuckled darkly and slapped her ass hard, the sound cracking through the room.

“Patience, pet. The real training begins tonight.”

---

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

평점

10
100%(22)
9
0%(0)
8
0%(0)
7
0%(0)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
0%(0)
1
0%(0)
10 / 10.0
22 평가 순위 · 22 리뷰
리뷰 작성하기

리뷰더 보기

KW AN
KW AN
กลับมาอัพไวๆค่ารออ่านอยู่
2026-09-02 12:36:45
0
0
fm.betta.fish
fm.betta.fish
ดีเยี่ยม อยากต่อจนจบ
2026-08-30 02:13:35
0
0
Killua
Killua
อันนี้ไม่เทเนอะจะได้อ่าน ถ้าเทเราจะได้ไม่อ่าน
2026-08-26 17:07:46
0
0
Seksit Punpheat
Seksit Punpheat
นางเอกเริสมาก ฆ่าได้ฆ่าสุดๆ
2026-07-10 00:46:49
0
0
Sasima Rungreong
Sasima Rungreong
รอๆชอบเมื่อไหร่จะลงต่ออีกแต่อย่าทำให้นอกับพอแยกกันให้สู้ไปด้วยกันแบบนี้นะ
2026-07-04 11:48:04
0
0
429 챕터
บทที่ 1
“คุณหลินคะ ใบทะเบียนสมรสฉบับนี้ของคุณเป็นของปลอมค่ะ”หลินชิงเหยียนมองเห็นพนักงานต้อนรับส่งใบทะเบียนสมรสที่เธอยื่นให้ส่งกลับคืนมาให้เธออีกครั้ง แม้ท่าทีของอีกฝ่ายยังคงสุภาพ แต่บนใบหน้ากลับฉายแววเยาะหยันออกมาเธอหัวเราะออกมาแล้วรับมันไว้ “ฉันจะไปทำใบทะเบียนสมรสปลอมมาหลอกพวกคุณทำไมกัน?”“บางทีอาจเพราะโปรโมชั่นพิเศษสำหรับวันครบรอบแต่งงานที่ทางเราจัดขึ้นก็ได้นะ” พนักงานต้อนรับพูดพลางเม้มปากเบา ๆ อย่างดูหมิ่นหลินชิงเหยียนถึงกับพูดไม่ออก เรื่องโปรโมชั่นอะไรนั่น เธอไม่รู้ด้วยซ้ำ เหตุผลที่เธอเลือกมาฉลองครบรอบแต่งงานสามปีกับซ่งเหยียนจินที่ร้านอาหารแห่งนี้ ก็แค่เพราะเธอชอบบรรยากาศสวนของร้านเท่านั้น“คุณจะมาพูดลอย ๆ ว่าใบทะเบียนสมรสของฉันเป็นของปลอมไม่ได้นะ ฉันสามารถร้องเรียนคุณได้” หลินชิงเหยียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและหนักแน่นขึ้นพนักงานต้อนรับได้ยินดังนั้นกลับทำท่าราวกับได้ยินเรื่องตลก ถอนหายใจแล้วส่ายหัวอย่างจนปัญญาเห็นท่าทีของพนักงานต้อนรับแบบนั้น หลินชิงเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามว่า “คุณแน่ใจได้ยังไงขนาดนั้น?”พนักงานต้อนรับก้มลงพิมพ์คีย์บอร์ดอยู่สองสามครั้ง แล้วหมุนหน้าจอคอมพิว
더 보기
บทที่ 2
ช่วงเวลาหนึ่งเดือนนี้ เธอก็จะได้เล่นสนุกกับคนตระกูลซ่งให้เต็มที่เลยหลินชิงเหยียนเก็บโทรศัพท์แล้วก้าวเดินตรงไปยังบ้านตระกูลซ่งอย่างรวดเร็วเธอกดกริ่งหน้าประตู ไม่นานแม่บ้านพี่อิงก็มาเปิด พอเห็นว่าเป็นเธอกลับมา ก็ถึงกับตกใจ“ชิงเหยียน คุณ...คุณไปทำงานต่างเมืองไม่ใช่เหรอ ทำไมอยู่ ๆ ถึงกลับมาได้ล่ะ?”หลินชิงเหยียนไม่สนใจเธอ เดินอ้อมผ่านพี่อิงเข้าไปข้างในทันที“คุณนาย! คุณนาย! คุณชิงเหยียนกลับมาจากไปทำงานแล้วค่ะ!” พี่อิงที่ห้ามเธอไว้ไม่ได้ รีบตะโกนเสียงดังเข้าไปข้างในพอหลินชิงเหยียนเดินมาถึงตรงบันได แม่ซ่งก็ถือถ้วยซุปไก่ตุ๋นโสมออกมาจากครัวอย่างรีบร้อนเพื่อมาขวางเธอไว้“เธอ...เธอทำไมถึง…”“เหยียนจินอยู่ข้างบนใช่ไหม?”“ไม่ เขาไม่ได้อยู่บ้าน…”“ฉันจะขึ้นไปหาเขา”หลินชิงเหยียนไม่ฟังแม้แต่นิดว่าแม่ซ่งพูดอะไร เดินตรงขึ้นไปชั้นบนทันที“เหยียนเหยียน เหยียนเหยียน อย่าขึ้นไปข้างบน!” แม่ซ่งรีบวิ่งตามเธอไปอย่างลนลานหลินชิงเหยียนเร่งฝีเท้าขึ้นบันไดตรงไปยังห้องนอนของทั้งสองคน เธออยากจะดูนัก ว่าคู่ที่ถูกจับได้ว่าอยู่ห้องเดียวกันจะอธิบายยังไง!เธอผลักประตูเข้าไป แล้วก็เห็นซ่งเหยียนจินทันท
더 보기
บทที่ 3
“ฉันขัดข้องสิ” หลินชิงเหยียนยกคิ้วขึ้นแล้วยิ้มพูดสีหน้าของพ่อซ่งมืดลงทันที เขาไม่คิดว่าหลินชิงเหยียนจะปฏิเสธเขาอย่างตรงไปตรงมาแบบนี้“เหยียนเหยียน พ่อทำแบบนี้ต้องมีเหตุผลของเขาแน่ ๆ ฟังพ่อเถอะนะ” ซ่งเหยียนจินพูดกับหลินชิงเหยียนเสียงเบา“เหตุผลอะไรล่ะ?” ซ่งเหยียนจินชะงักไปเล็กน้อยปกติหลินชิงเหยียนจะเชื่อฟังเขามาก ไม่เคยย้อนถามแบบนี้“เธอเหนื่อยแล้วใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นไว้พรุ่งนี้ค่อยไปคุยกันที่บริษัทดีไหม…”“ฉันก็เหนื่อยจริง ๆ นั่นแหละ สุดท้ายต้องต่อรองกับอีกฝ่าย เจรจาเรื่องความร่วมมือให้เรียบร้อย แล้วยังต้องรีบกลับมาเพื่อเตรียมเซอร์ไพรส์ให้คุณอีก”“งั้นก็……”“แต่ฉันก็ยังอยากฟังว่าพ่อทำแบบนี้เพราะเหตุผลอะไร”หลินชิงเหยียนยังคงยิ้มอยู่ น้ำเสียงก็ยังนุ่มนวลเหมือนเดิม แต่ท่าทีกลับไม่ยอมถอยเลยแม้แต่นิดเดียว“ฮึ!” พ่อซ่งฮัมเสียงขึ้นอย่างไม่พอใจหลินชิงเหยียนมองไปที่เขาแล้วพูดว่า “พ่อ โครงการนี้ฉันเตรียมงานมาครึ่งปีแล้ว หนึ่งเดือนครึ่งกว่าฉันต้องออกไปทำงานต่างเมือง ล่วงเวลาจนถึงเที่ยงคืน หรือบางทีก็นอนค้างที่บริษัทเป็นเรื่องปกติ ตอนนี้โครงการกำลังจะได้ข้อสรุปอยู่แล้ว แต่พ่อกลับจะเป
더 보기
บทที่ 4
“เมื่อกี้ฉันพูดจาไม่ดี ฉันขอโทษเธอนะ”“ที่รัก เธอจะใจร้ายให้ฉันไปนอนห้องรับแขกจริง ๆ เหรอ? ให้ฉันเข้าไปหน่อยได้ไหม ฉันอยากกอดเธอ”พอคิดถึงว่าผู้ชายคนนี้เพิ่งไปมีความสัมพันธ์กับเวินรั่วอันมา แล้วตอนนี้ยังอยากให้ตัวเองตั้งท้องอีก หลินชิงเหยียนก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที“ฉันเหนื่อยแล้ว มีอะไรไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้เถอะ”“ที่รัก แต่ฉันไม่ได้กอดเธอมาตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้วนะ เธอไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ?”หลินชิงเหยียนรู้สึกคลื่นไส้จนแทบจะอาเจียนออกมา“คุณเชื่อฟังพ่อแม่ไม่ใช่เหรอ งั้นคืนนี้ก็ไปนอนกับพวกท่านสิ!”ข้างนอกเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไปซ่งเหยียนจินเป็นคนอารมณ์ร้อน เวลาที่ทั้งสองมีความเห็นไม่ตรงกัน เธอมักจะเป็นฝ่ายยอมฟังซ่งเหยียนจินเสมอถ้ามีปากเสียงกัน ส่วนใหญ่ก็เป็นเธอที่ยอมก่อนเธอรักซ่งเหยียนจินมากจริง ๆ …เฮอะ ตอนนี้เหลือแค่ความน่าขันเท่านั้นหลินชิงเหยียนบอกว่าจะพักผ่อน แล้วก็ล้มตัวลงนอนหลับตา ทำเหมือนกับว่าหลับไปจริง ๆแต่เวินรั่วอันก็ยังระมัดระวังอยู่ดี จนกระทั่งเกือบตีสอง เธอถึงค่อย ๆ ย่องออกมาจากตู้เสื้อผ้าอย่างเงียบเชียบคงเพราะอ
더 보기
บทที่ 5
เพราะหลินชิงเหยียนไม่ยอมรับบ้านหลังนี้ ซ่งเหยียนจินก็โกรธขึ้นมาจริง ๆระหว่างทางกลับ เขาไม่พูดกับเธอสักคำเดียวพอกลับถึงบ้าน เห็นลูกชายอารมณ์ไม่ดี แม่ซ่งก็รีบจ้องหลินชิงเหยียนเขม็งทันทีหลินชิงเหยียนไม่สนใจแม่ซ่งเลย แล้วเดินขึ้นไปชั้นบนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าพอเธอลงมาข้างล่างตอนมื้อเย็น พ่อซ่งกับซ่งเหยียนจินไม่ได้อยู่กินข้าวที่บ้าน แม่ซ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารคนเดียว แต่ไม่มีจานชามสำหรับเธอ“ฉันเห็นว่าเธอท่าทางโกรธมาก คงไม่หิวล่ะสิ ก็เลยไม่ได้ให้พี่อิงเตรียมอาหารไว้ให้เธอ”“งั้นเหรอ”หลินชิงเหยียนเห็นพี่อิงถือจานอาหารออกมาจากครัว ก็รีบเข้าไปช่วยรับทันทีเมื่อก่อนเธอมักจะช่วยพี่อิงเตรียมอาหารเย็นอยู่เสมอ พี่อิงเลยนึกว่าเธอจะมาช่วยอีก ก็เลยยื่นจานให้อย่างเคยแต่หลินชิงเหยียนแกล้งทำเป็นรับไม่ทัน ดึงมือกลับไปเล็กน้อย แล้วจานอาหารนั้นก็หล่นลงพื้นดัง “เพล้ง!”แม่ซ่งเห็นเหตุการณ์เข้าก็รีบตะโกนใส่หลินชิงเหยียนทันทีว่า “นี่มันอะไรของเธอ แค่ถือจานยังทำให้ดีไม่ได้เลยเหรอ ตระกูลซ่งเราแต่งเธอเข้ามานี่ขาดทุนชัด ๆ!”“ฉันไม่ได้ตั้งใจนะคะ”หลินชิงเหยียนแกล้งทำท่าทางเหมือนน้อยใจ รีบวิ่งเข้าไปในคร
더 보기
บทที่ 6
เมื่อกลับมาที่แผนกโครงการ เพื่อนร่วมงานทุกคนต่างมองเธอด้วยความเป็นห่วงหลินชิงเหยียนยักไหล่แล้วพูดว่า “ฉันถูกไล่ออกแล้ว”เพื่อนร่วมงานบางคนถอนหายใจ บางคนงงงัน บางคนก็โกรธจัด ส่วนเหวินหยวนถึงกับวิ่งเข้ามาแล้วตะโกนลั่นว่า“หัวหน้าทำโปรเจกต์ใหญ่ให้บริษัทตั้งมากมาย ที่บริษัทมีวันนี้ได้ก็เพราะหัวหน้าแท้ ๆ แล้วทำไมอยู่ ๆ ถึงมาไล่ออกกันล่ะ นี่มันชัดๆ ว่า……”หมดประโยชน์แล้วก็เขี่ยทิ้งเหวินหยวนไม่ได้พูดออกมา แต่ทุกคนในหัวกลับผุดคำนี้ขึ้นมาทันทีทุกคนต่างเห็นด้วยกับคำพูดของเหวินหยวน ก่อนที่หลินชิงเหยียนจะเข้ามารับหน้าที่ดูแลแผนกโครงการ บริษัทเคยประสบปัญหาขาดแคลนงานจนถึงขั้นเกิดวิกฤตในการดำเนินธุรกิจ แต่หลังจากที่เธอเข้ามา เธอก็พยายามปรับโครงสร้างใหม่ เลิกทำตัวเพ้อฝัน หันมารับงานเล็ก ๆ ก่อน แล้วค่อย ๆ สร้างความเชื่อมั่นให้คนนอกกลับมามอง “เทียนหย่วน” ในแง่ดีอีกครั้ง จนกระทั่งได้โครงการ “ศูนย์การค้าเซิ่งซื่อ” มาครองในที่สุด ทำให้เทียนหย่วนพลิกฟื้นกลับมาได้อย่างสมบูรณ์แต่คนที่เคยเป็นผู้กอบกู้สถานการณ์ไว้ได้ขนาดนั้น กลับถูกแย่งผลงานไป แถมยังถูกไล่ออกได้อย่างง่ายดายแบบนั้นอีกเหรอ?หลินชิงเหยีย
더 보기
บทที่ 7
งานสังสรรค์จบลงแล้ว เพื่อนร่วมงานทุกคนต่างพอใจและแยกย้ายกันกลับเหลือเพียงแต่เหวินหยวน ผู้หญิงผมสั้นประบ่า สวมเสื้อหนัง ชอบขี่มอเตอร์ไซค์ บวกกับสีหน้าที่มักจะดูเท่จนคนอื่นคิดว่าเธอเป็นสาวสายลุย แต่ความจริงกลับชอบอ้อนกอดคนอื่นอยู่เสมอตอนนี้เธอกำลังเกาะแขนแน่นไม่ยอมปล่อย “หัวหน้า พาฉันไปด้วยเถอะ ถ้าไม่ได้เห็นหน้าพี่ทุกวัน ฉันจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรล่ะ”หลินชิงเหยียนเคาะหน้าผากของเหวินหยวนอย่างจนใจ “โตป่านนี้แล้วนะ!”“ยังไงฉันก็เด็กกว่าพี่อยู่ดี”“ใช่ เธอเด็กกว่าฉัน เพราะงั้นถ้าเจอเรื่องลำบากอะไรในอนาคต อย่าลืมโทรหาฉันนะ”สาวเท่ตาเริ่มแดงขึ้นมา แต่ก็ยังเชิดหน้าขึ้น พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา“หัวหน้า เพื่อนสนิทคนนี้ของพี่ไม่ใช่คนดีนะ พี่ระวังเธอไว้หน่อย” เธอเอียงตัวเข้าไปกระซิบเบา ๆหลินชิงเหยียนพยักหน้า “ฉันรู้แล้ว”“อย่าทำเหมือนคำพูดของฉันไม่มีความหมายสิ”“ฉันไม่โง่นะ”“หัวหน้า แน่นอนว่าพี่ไม่โง่ ตรงกันข้ามเลย พี่ฉลาดมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังกันไม่พ้นคนใกล้ตัวหักหลังอยู่ดี”เด็กสาวคนนั้นมองได้ทะลุปรุโปร่งจริง ๆ นี่คงเป็นอย่างที่เขาว่าไว้ คนภายนอกมักมองเห็นชัด แต่คนอยู่
더 보기
บทที่ 8
ซ่งเหยียนจินสะดุ้งเฮือกโดยไม่รู้ตัว แล้วเผลอมองเวินรั่วอันผ่านกระจกมองหลังไปหนึ่งแวบส่วนเวินรั่วอันก็หลบตาด้วยความรู้สึกผิด ก้มหน้าลงไม่กล้าพูดอะไร“ไม่กี่วันก่อน ผู้ช่วยของฉันเป็นคนขับรถคันนี้ คงเป็นเขาที่ให้ใครมานั่งตรงเบาะข้างคนขับแน่ ๆ เดี๋ยวฉันจะกลับไปด่าเขา” ซ่งเหยียนจินพูดขึ้นทำเสียงเหมือนสบาย ๆ“จริงเหรอ?”“ไม่งั้นพรุ่งนี้ให้ผู้ช่วยของฉันไปอธิบายกับเธอโดยตรงดีไหม?”“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก”“ที่รัก เธอจะสงสัยว่าผู้ชายคนไหนในโลกนี้มีชู้ก็ได้ แต่ห้ามสงสัยฉันเด็ดขาด เพราะฉันรักเธอที่สุด”“รักฉันที่สุดเหรอ? งั้นแปลว่ายังรักคนอื่นอยู่ด้วยสิ?”“ฉันพูดผิดไปหน่อย ต้องพูดว่าฉันรักเธอคนเดียว”หลินชิงเหยียนแกล้งทำเป็นว่าอารมณ์ดีขึ้นแล้ว แล้วหยิบลิปสติกขึ้นมาพิจารณาด้วยความสนใจ“อ๊ะ ยี่ห้อนี้เป็นยี่ห้อที่อันอันใช้ประจำเลยนี่นา”หัวใจของเวินรั่วอันสะดุ้งขึ้นมาอีกครั้ง “อะ…เหรอเหรอ”“อืม ดูท่าแฟนของผู้ช่วยหวังจะมีรสนิยมไม่เบาเลยนะ”พอมาถึงคอนโดหรูที่เวินรั่วอันอยู่ หลินชิงเหยียนบอกว่ารู้สึกไม่สบายใจ จึงให้ซ่งเหยียนจินไปส่งเธอขึ้นไปถึงข้างบนทั้งสองเดินขึ้นไปชั้นบน หลินชิงเหยียนเ
더 보기
บทที่ 9
ความรักแบบนั้น ทั้งไร้ค่าและน่ารังเกียจ เธอไม่ต้องการมันเลยแม้แต่น้อยส่วนเวินรั่วอันก็ไม่ต่างกัน น่ารังเกียจไม่แพ้กัน ปากบอกว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ แต่กลับทำเรื่องทรยศต่อเพื่อนได้ทุกอย่างคนสองคนนั้น เธอจะทำให้พวกเขาต้องชดใช้ให้สาสม!เช้าวันรุ่งขึ้น หลินชิงเหยียนนั่งกินอาหารเช้ากับคนตระกูลซ่งแม่ซ่งจ้องเธออยู่หลายครั้ง พอเห็นว่าเธอไม่ตอบโต้ ก็พูดเหน็บแนมขึ้นว่า “บางคนเนี่ยนะ ไม่รู้จักตัวเองเลย คิดว่าบริษัทจะขาดเธอไม่ได้งั้นสิ”“ฮึ อย่าบอกนะว่ายังรอให้พวกเราไปขอร้องให้เธอกลับไปทำงานอีก?”“เมื่อก่อนเราชมเชยเธอมากเกินไป ถึงได้ทำให้เธอคิดตลก ๆ แบบนี้ได้”“แม่!” ซ่งเหยียนจินส่ายหัวใส่แม่ของเขา “อย่าพูดแล้ว กินข้าวเถอะครับ”“ฉันเป็นแม่สามีนะ จะว่าเธอสักสองคำมันผิดตรงไหน ฉันแค่สอนให้เธอรู้จักเป็นคนให้เป็นเท่านั้น!”“ขอบคุณสำหรับคำสอนของคุณค่ะ” หลินชิงเหยียนหันไปมองคุณนายซ่งแล้วยิ้มบาง ๆ “ฉันมันก็แค่คนไร้ความสามารถ ไม่เคยเซ็นสัญญาโครงการใหญ่ ๆ ให้บริษัท ไม่เคยทำเงินให้บริษัท พ่อจะไล่ฉันออกก็นับว่าเหมาะสมแล้วค่ะ”“ฮึ อย่างน้อยก็ยังรู้ตัวบ้างนะ” แม่ซ่งพูดด้วยท่าทีภาคภูมิใจเล็กน
더 보기
บทที่ 10
หลินชิงเหยียนติดอยู่บนถนนอยู่พักหนึ่ง พอไปถึงหน้าตึกบริษัทจินหยวกรุ๊ปน ก็เห็นเพียงชายคนหนึ่งในชุดสูทสีดำกำลังนั่งขึ้นรถมายบัคสีขาวที่จอดอยู่หน้าประตู จากนั้นรถคันนั้นก็แล่นออกไปทันทีหล่อจนคนกับฟ้ายังอิจฉา?เธอจะตกหลุมรักโดยไม่อาจถอนตัวได้?แค่นี้เหรอ?มุมปากของหลินชิงเหยียนกระตุกขึ้นเล็กน้อย ชายคนนั้นไม่เพียงแต่เตี้ยเท่านั้น ยังทั้งดำทั้งขี้เหร่ ราวกับหัวมันที่ถูกดึงขึ้นมาจากโคลน มองแค่แวบเดียวก็รู้สึกเหมือนเป็นการไม่ให้เกียรติสายตาตัวเองเลยทีเดียวแต่ทุกอย่างก็ดูสมเหตุสมผล เพราะประธานจินเองก็ทั้งดำ ทั้งเตี้ย ทั้งขี้เหร่ เรื่องพันธุกรรมนี่ช่างน่ากลัวจริง ๆเธอกลับเชื่อคำพูดของเขาเสียด้วยซ้ำ คิดเอาเองว่าแม้แต่ผืนดินสีดำก็ยังสามารถปลูกดอกไม้ที่งดงามได้แล้วตอนนี้จะทำยังไงดีล่ะ… เธอเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมานิดหน่อยแล้วภายในรถมายบัค ผู้ช่วยที่สวมสูทสีดำส่งเอกสารที่จัดเตรียมไว้อย่างเรียบร้อยให้คุณชายทายาทมหาเศรษฐี พร้อมสรุปประเด็นสำคัญของการประชุมที่จะถึงนี้ด้วยถ้อยคำกระชับและรวดเร็วคุณชายทายาทมหาเศรษฐียังคงก้มมองเอกสารอยู่ ผิวของเขาขาวเนียนดุจหยก นุ่มละมุนยิ่งกว่าผิวหญิงสาวที่แต
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status