Lahat ng Kabanata ng ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน: Kabanata 271 - Kabanata 280

ถ้าคอของหลินชิงเหยียนหายดี เธอคงโต้เถียงฟางถังไปแล้ว จากนั้นก็พูดแจกแจงความน่ารังเกียจของฟางหย้วนหย้วนทั้งหมดออกมาอย่างชัดเจนแต่เพราะเธอเจ็บคอ อีกทั้งยังไม่จำเป็นที่จะต้องเสียเวลาไปกับเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ เธอเปิดคลิปที่ฟางหย้วนหย้วนกับซ่งเหยียนจินตั้งใจใส่ร้ายและส่งตัวเธอให้หลี่เฉินเลี่ยง อาศัยเพียงคลิปเสียงนี้ก็สามารถทำให้เธอถูกตำรวจจับได้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงการตบหน้าเพียงครั้งเดียวเลย ยิ่งฟางถังได้ยินก็ยิ่งตกใจ ยิ่งได้ฟังยิ่งรู้สึกกลัว โชคดีที่ตอนนี้หลินชิงเหยียนไม่ได้เป็นอะไร หากเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ แล้วล่ะก็ ถ้าอย่างนั้นเขาไม่กล้าคิดเลยว่าเซิ่งถิงจะทำอะไรไปบ้าง และน่าจะเป็นสิ่งที่ตระกูลฟางไม่สามารถต้านทานได้คนอื่น ๆ ก็เหงื่อแตกพลั่ก การกระทำของฟางหย้วนหย้วนโหดร้ายจริง ๆ ใบหน้าของเซิ่งถิงมืดดำมาตั้งนานแล้ว เขาไม่ได้พูดอะไรที่รุนแรง แต่พูดเพียงแค่ว่า “ฟางถัง พาพี่สาวของนายออกไป ที่นี่ไม่ต้อนรับเธอ”คำพูดนี้ไม่ได้รุนแรง แต่ทำให้คนฟังรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัว แล้วฟางถังจะพูดอะไรได้อีก เขารู้ดีว่าเซิ่งถิงปฏิบัติตัวต่อคนนอกอย่างไร แต่เห็นแก่ความสัมพันธ์ของเขา เซิ่งถิงจึงยังไ

ภายในสถานีตำรวจ หลินชิงเหยียนมองลายเซ็นตัวเองในหลักฐานการชำระเงิน หัวใจของเธอก็จมดิ่งเมื่อสองปีก่อนซ่งเหยียนจินรับผิดชอบโครงการสวนสนุก แต่เขาถูกลูกค้าโกง ไม่เพียงแต่จะไม่ได้เงิน ทว่าเขายังต้องติดหนี้ก้อนโตกับซัพพลายเออร์ด้วยซัพพลายเออร์ก็ไม่ใช่คนใจอ่อน เมื่อเห็นว่าเขาจ่ายเงินช้า เขาก็จับตัวอีกฝ่ายไปที่โกดังเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง อีกทั้งยังกล่าวว่าหากไม่จ่ายเงินภายในสามวัน เขาจะตัดขาซ่งเหยียนจินทิ้งซ่งเหยียนจินหวาดผวาไปหมด เขาจึงรีบไปที่บริษัทเพื่อขอเงินจากเธอ ในตอนนั้นเธอกำลังรับผิดชอบโครงการห้องสมุดอยู่ซึ่งกำลังจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว ฝ่ายการเงินได้เตรียมตัวชำระเงินงวดสุดท้ายให้กับบริษัทก่อสร้างฉินฮั่นแต่เขายืนกรานที่จะยักยอกเงินส่วนนั้น แน่นอนว่าเธอไม่เห็นด้วย ท้ายที่สุดแล้วเธอก็เป็นคนต้องรับผิดชอบด้วยเช่นเดียวกัน“เธอจะทนเห็นพวกเขาตัดขาฉันได้ยังไง!” เขาร้องไห้แล้วคุกเข่าลงกับพื้น เขาพูดว่าตัวเองหมดหนทางแล้ว ดังนั้นเธอจึงช่วยเหลือเขา หลินชิงเหยียนใจอ่อนไปชั่วขณะ แต่เธอก็ไม่ได้โอนเงินให้เขาโดยตรง ทว่าเธอกลับไปปรึกษาซ่งเวินฉาง หลังได้รับการยินยอมจากซ่งเวินฉาง ดังนั้นเธอจึงให้ฝ่ายกา

หลินชิงเหยียนเล่าเรื่องทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุดท้ายก็ได้แต่เอ่ยอย่างจนใจว่า "พรุ่งนี้ฉันจะแต่งงานแล้ว ฉันขอโทรหาแฟนฉันได้ไหม?"ไม่นาน เซิ่งถิงก็มาถึง เขามากับความมืดยามราตรีด้วยความเหนื่อยล้าและรีบร้อนเหมือนฝ่าทางไกลมาพอเห็นเขาในวินาทีนั้น น้ำตาหลินชิงเหยียนก็ร่วงลงมา เธอลุกขึ้นแล้วพุ่งเข้าไปกอดเขาแน่นเซิ่งถิงกอดเธอแล้วก้มจูบหน้าผากด้วยความสงสาร "ไม่ต้องกลัว ฉันมาแล้วนะ"ขั้นตอนทุกอย่างจัดการเสร็จเร็วมาก ไม่นานหลินชิงเหยียนก็ถูกพาตัวออกมา เมื่อเธอร้องไห้จนพอใจแล้ว ก็หยิบไม้ท่อนหนึ่งขึ้นมาด้วยสีหน้าดุดันเหมือนจะไปเอาเรื่องตระกูลซ่งให้ได้"อีกสี่ชั่วโมง งานแต่งเราก็จะเริ่มแล้วนะ""สี่ชั่วโมงงั้นเหรอ?" หลินชิงเหยียนพยักหน้า "พอให้ฉันไปสั่งสอนพวกเขาสักรอบพอดี!"เซิ่งถิงยิ้มแล้วดึงเธอเข้ามากอด ก่อนจะจูบเธออีกหลายที "จะเลื่อนฤกษ์ดีออกไปไม่ได้นะ""แต่ฉันยังหงุดหงิดไม่หายเลย""เดี๋ยวฉันจัดการเอง ฉันจะทำให้พวกเขารู้ว่าผลของการไปหาเรื่องเธอมันเป็นยังไง"หลินชิงเหยียนน้ำตาร่วงอีกครั้ง "ฉันไม่ได้ทำผิดกับพวกเขาเลย แถมยังเคยเห็นพวกเขาเป็นครอบครัว จริงใจกับพวกเขา แต่พวกเข

แขกนั่งประจำที่กันหมดแล้ว ตระกูลซ่งทั้งสี่คนก็หาเก้าอี้นั่งได้เรียบร้อย แต่ทันทีที่พวกเขานั่งลง คนข้าง ๆ ก็ลุกขึ้นแล้วย้ายไปนั่งที่อื่นทันทีซ่งเวินฉางไอแห้งหนึ่งที พยายามจะชวนคนด้านหน้าด้านหลังคุย แต่คนด้านหน้าด้านหลังก็เลี่ยงเขาเหมือนกัน บางคนถึงขั้นปิดจมูกเหมือนเขาเป็นกองขี้หมาพอมองแขกคนอื่น ๆ ก็เห็นว่าพวกเขามองมาทางตระกูลซ่งเป็นพัก ๆ แล้วกระซิบอะไรกับคนข้าง ๆ จากนั้นทั้งคู่ก็ทำหน้าดูถูกออกมาเมื่อนึกได้ว่าเป็นเพราะคลิปวิดีโอนั้น ซ่งเวินฉางจึงกัดฟันแน่นด้วยความแค้น"หลินชิงเหยียน ฉันต้องให้เธอคุกเข่าแล้วก้มกราบขอโทษต่อหน้าฉันให้ได้!"ซ่งเหยียนจินเองก็รับรู้ถึงความเยาะเย้ยจากคนรอบข้าง เขาสูดลมหายใจแรง "ความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตฉัน คือการที่ฉันเคยรักผู้หญิงอย่างหลินชิงเหยียน ผู้หญิงสารเลวที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่ำช้า!""ด่าได้ดี!" แม่ซ่งแค่นเสียงหึ "โชคดีที่เธอกรรมตามสนองแล้ว ชาตินี้อย่าหวังว่าจะลุกขึ้นได้อีกเลย!"แม่ซ่งด่าจบก็นึกถึงเวินรั่วอัน จึงหันไปมองเธอ ก่อนจะเห็นเธอก้มหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่จนใจลอยแม่ซ่งขมวดคิ้ว ก่อนจะผลักเธอเบา ๆ"ในฐานะสะใภ้ใหญ่ของตระกูลซ่ง ไม่

ฮอลล์ถูกจัดให้กลายเป็นป่าลึกลับในเทพนิยาย มีต้นไม้ใหญ่ มีเถาวัลย์ และมีดอกไม้เต็มไปหมด ดอกที่เป็นช่อ ๆ พุ่ม ๆ นั้นล้วนเป็นดอกไม้จริงทั้งสิ้นตั้งแต่วันที่หลินชิงเหยียนตัดสินใจแต่งงานกับเซิ่งถิง ตาจินก็ไปหาบริษัทจัดงานให้เริ่มลงมือทันทีเพื่อจะจัดสถานที่แห่งนี้ พวกเขาใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะได้ป่าลึกลับที่เหมือนฝันแบบนี้ออกมาและหลินชิงเหยียนก็เหมือนเจ้าหญิงที่หลงอยู่ในป่าผืนนั้น พอเห็นเจ้าชาย เธอก็วิ่งพุ่งเข้าไปหาเขาทันทีเจ้าชายของเธอโอบกอดเธอ แล้วมอบจูบลึกซึ้งให้พ่ออันกับอันชิงเล่อถอยไปอยู่ข้าง ๆ พอสปอตไลต์สาดลงมา โลกใบนี้ก็เหลือเพียงพวกเขาสองคนพิธีกรพูดอะไรหลังจากนั้น หลินชิงเหยียนแทบไม่ได้ยินเลย ในแววตาและในใจเธอมีแต่เซิ่งถิง เขาเองก็เช่นกัน ไม่ยอมละสายตาจากเธอ"เธอสวยมากเลยนะ""คุณก็หล่อมากเหมือนกัน""สวยที่สุดในโลก""หล่อที่สุดในจักรวาล"เซิ่งถิงโดนเธอแกล้งจนหลุดขำ "เราอย่าชมกันเองเลยเถอะ""อืม มันก็ออกจะหน้าอายไปนิด"จากนั้นก็ถึงช่วงอ่านคำปฏิญาณ จี้ฮั่นฝางให้เธอดื่มน้ำผึ้งไปสองสามอึก หวังว่าเสียงจะหวานขึ้นสักหน่อย แต่พอหลินชิงเหยียนอ้าปาก เธอก็รู้ตัวว่าตัวเองไม่มีเ