Lahat ng Kabanata ng ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน: Kabanata 261 - Kabanata 270

เจ้าบ่าวนอนกับผู้หญิงคนอื่นบนเตียงแต่งงานก่อนวันพิธีหนึ่งวัน?อีกทั้งยังไลฟ์สดให้เจ้าสาวดูด้วย?เพื่อนเจ้าสาวและญาติเจ้าสาวล้วนเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด…“ห้ามดูนะ! ทุกคนหลับตาให้หมด! ปิดโทรทัศน์! ใช่แล้ว ต้องปิดโทรทัศน์!” เวินรั่วอันทั้งโมโหทั้งตื่นตระหนก เธอคำรามเสียงดังแล้วพุ่งตัวเข้าใส่โทรทัศน์ จากนั้นก็รีบดึงปลั๊กออกอย่างแรง หน้าจอโทรทัศน์ดำมืดทันที ตอนนั้นทุกคนถึงได้ดึงสติกลับมา ภายในห้องถูกปกคลุมด้วยความเงียบเป็นเวลานาน ตอนนั้นก็มีคนพูดขึ้นเสียงเบาว่า “เจ้าบ่าวทำเกินไปแล้ว”คนอื่น ๆ ต่างพยักหน้า จากนั้นก็เริ่มพูดคุยถกเถียงกัน “เมื่อผู้ชายคนหนึ่งเริ่มนอกใจ เขาจะต้องมีครั้งที่สองแน่นอน และตามมาอีกนับครั้งไม่ถ้วน”“แบบนี้เรียกว่าหมาเปลี่ยนนิสัยกินขี้ไม่ได้”“แต่งานแต่งงานยังต้องมีต่อไปใช่ไหม?”เมื่อทุกคนพูดถึงตรงนี้ พวกเขาก็หันไปมองทางเวินรั่วอันเวินรั่วอันโมโหจนตัวสั่นสะท้าน ใบหน้าดำคล้ำ แทนที่เธอจะด่าหญิงร้ายชายเลวคู่นั้น แต่เธอกลับพุ่งตัวเข้าใส่หลินชิงเหยียน“เธอตั้งใจสินะ เธอตั้งใจทำให้ฉันอับอายขายขี้หน้า เธอต้องการทำลายงานแต่งของฉัน! หลินชิงเหยียน ฉันอยากจะเป็นเพื

“ชุดเพื่อนเจ้าสาวที่ถูกเตรียมไว้ให้เธอนั้น ความจริงแล้วตรงช่วงอกมันถูกตัดจนขาด เหลือเพียงแค่ด้ายไม่กี่เส้น รอจนกระทั่งงานแต่งงานเริ่มต้นขึ้น ตอนนั้นเวินรั่วอันก็จะเหยียบชายกระโปรงของเธอ จากนั้นเธอก็จะต้องขายหน้าต่อหน้าทุกคน ด้วย…”ด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า ต่อหน้าคนมากมาย มีทั้งผู้หลักผู้ใหญ่ ทั้งหนุ่มทั้งสาว ทั้งคนที่อยู่ในวงการธุรกิจ แล้วหลังจากนี้เธอจะทำธุรกิจกับพวกเขาต่อได้อย่างไร เธอเสียทั้งหน้า ทั้งอนาคต วิธีการเช่นนี้อาจจะไม่ฉลาดนัก แต่มันกลับโหดเหี้ยมมากหลินชิงเหยียนเหลือบสายตามองสายเดี่ยวของตัวเอง จากนั้นก็เห็นว่ามันถูกตัดจริง ๆ “การกระทำน่ารังเกียจมาก ฉันเทียบกับเธอไม่ติดเลย”ภายในงานแต่งงานที่จัดขึ้นอย่างหรูหรา แขกเหรื่อก็นั่งประจำที่เรียบร้อยแล้วในฐานะที่หลินชิงเหยียนเป็นเพื่อนเจ้าสาว เธอก็ช่วยทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขยันขันแข็ง เธอช่วยเวินรั่วอันแต่งหน้า ปลอบประโลม ดูแลสภาพจิตใจ ประสานงานกับเหล่าเพื่อนเจ้าบ่าว ช่วยเหลืองานเป็นอย่างดี “เอ๋ ผู้หญิงคนนั้นก็มาที่นี่ด้วย”เพื่อนเจ้าสาวคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยก็สะกิดหลินชิงเหยียนหลินชิงเหยียนหันกลับไปม

หลินชิงเหยียนคุกเข่าลง จากนั้นก็หันไปมองทางเวินรั่วอันพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ทำไมจู่ ๆ ถึงมาคุกเข่าให้ฉันล่ะ?”เวินรั่วอันมองไปทางสายเดี่ยวที่ยังคงแน่นหนาของหลินชิงเหยียน ก่อนเผยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “ทำไมถึง…”เธอเป็นคนใช้กรรไกรตัดด้ายของสายเดี่ยวนั่นแท้ ๆ ขอเพียงเหยียบเบา ๆ ชุดก็จะขาดทันที หลังจากนั้นเมื่อชุดถูกปลดออก หลินชิงเหยียนก็จะตัวเปลือยเปล่าต่อหน้าประชาชี เธอจะต้องอับอายขายหน้าครั้งใหญ่ทว่าสายเดี่ยวไม่ขาด แต่เธอกลับเป็นฝ่ายคุกเข่าลงกับพื้น เวินรั่วอันรู้สึกมึนงงมาก แต่หลินชิงเหยียนก็ไม่ได้มีหน้าที่ไขข้อสงสัย “เธอกำลังจะสารภาพผิดกับฉันเหรอ?” เธอเลิกคิ้วขึ้น “ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมต้องสารภาพผิดด้วย!”เวินรั่วอันลองลุกขึ้นยืน แต่ตอนนั้นหลินชิงเหยียนตั้งใจเหยียบชายกระโปรงของเธอไว้ “เธอจะทำอะไรน่ะ?”หลินชิงเหยียนหรี่ตาลงเล็กน้อย “ความจริงแล้วขอเพียงเธอขอโทษกับฉันอย่างจริงใจ”เวินรั่วอันหัวเราะเยาะ “แล้วเธอจะยกโทษให้ฉันหรือไง?”“ฉันก็ไม่มีทางยกโทษให้เธอ!”“ฉันไม่ต้องการการอภัยจากเธอ!”“ถ้าอย่างนั้นก็ดี!”เวินรั่วอันกัดฟันกรอด เธอจ้องหน้าหลินชิงเหยียนตาเขม็ง

“ตอนที่เธอเพิ่งเรียนจบ ไม่มีฐานะ ไม่มีเส้นสาย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความสามารถ ฉันเป็นคนจับมือสอน อบรมเธอ ให้โอกาสเธอ ให้เธอได้มีส่วนร่วมกับโครงการต่าง ๆ และยังให้เธอทำโครงการด้วยตัวเอง!”“ฉันทำให้เธอมีทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนี้ ฉันดูแลเธอเหมือนคนในครอบครัว เป็นทั้งพ่อเป็นทั้งครู แต่เธอกลับไม่เคยแสดงความกตัญญูต่อฉันเลย!”“หลังจากเธอประสบความสำเร็จ เธอก็ลาออกจากเทียนหย่วนแล้วสมัครเข้าจินหยวนทันที เรื่องนี้ฉันไม่เคยคิดเล็กคิดน้อย คาดไม่ถึงว่าเธอจะใช้ตำแหน่งเพื่อสร้างความลำบากให้ฉัน!”“ผู้หญิงคนนี้คือนางงูพิษ เธอดูดเลือด กินเนื้อฉัน ไม่เคยตอบแทนบุญคุณ แต่กลับมาทำร้ายฉันและตระกูลซ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า!”“สิ่งที่เธอทำในวันนี้ ทำให้ตระกูลซ่งกลายเป็นตัวตลกสังคม ก่อนหน้านี้ฉันเคยยอมถอยไปหลายก้าวแล้ว แต่ครั้งนี้ฉันตัดสินใจว่าจะสู้กับเธอจนถึงที่สุด! เธอมีชื่อว่าหลินชิงเหยียน รบกวนจำเธอเอาไว้ให้ดี หลังจากนี้อย่าได้ร่วมงานกับเธออีกเด็ดขาด ถ้าพวกคุณได้ร่วมงานกับเธอ ถ้าอย่างนั้นถือว่าเป็นการตบหน้าเทียนหย่วนของพวกเราแล้ว!”ทันทีที่คำพูดนี้ดังขึ้น ทั่วบริเวณก็ตกอยู่ในความเงียบ การที่ประธานบริษัทเทียนหย่วนที

ในตอนที่เธอกำลังจะเดินขึ้นชั้นสอง ฟางหย้วนหย้วนตกใจ หลินชิงเหยียนก็ตกใจเช่นเดียวกัน ตั้งแต่ทางเดินขึ้นบันไดถูกโอบล้อมไปด้วยดอกไม้ บนผนังเต็มไปด้วยดอกกุหลาบหลากสี บนพื้นมีกลีบกุหลาบปลิวว่อน โถงทางเดินมีดอกกุหลาบสีแดงทอดยาวไปตลอดแนว ในระยะไกลยังมีช่างจัดดอกไม้กำลังวิ่งวุ่นอยู่ พวกเขากำลังเพิ่มสีสันและความเป็นมงคลให้กับทะเลดอกไม้เหล่านี้ “ว้าว งานแต่งงานแบบนี้มีใครไม่อิจฉาบ้าง” ฟางหย้วนหย้วนพูดขึ้นเสียงเบา หลินชิงเหยียนอยากจะเอื้อมมือไปเด็ดดอกกุหลาบ แต่ฟางหย้วนหย้วนก็ห้ามเธอเอาไว้ “อย่าแตะต้องซี้ซั้ว ถ้ามันพังแล้วเธอมีปัญญาชดใช้หรือไง?”หลินชิงเหยียนยักไหล่ ไม่ให้แตะเธอก็ไม่แตะ ไม่ว่าอย่างไรของเหล่านี้ก็เตรียมไว้เพื่อเธอ “นี่สิถึงเรียกว่างานแต่งงานของไฮโซ พวกตระกูลซ่งน่ะเทียบไม่ติดเลย!” ฟางหย้วนหย้วนพูดพลางเบะปาก แต่ก็เหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้“แต่ต่อให้เป็นตระกูลซ่งก็ยังอยู่ไกลเกินเอื้อมเธออยู่ดี!”เมื่อพูดจบ เธอก็สาวเท้าไปยังห้องนั่งเล่นเล็ก แต่ในตอนที่กำลังจะเดินเข้าไปด้านใน เย่จื่อก็มาขวางเธอไว้ “ขอโทษด้วยค่ะ แขกไม่สามารถขึ้นชั้นสองได้” ฟางหย้วนหย้วนขมวดคิ้ว