Semua Bab ภรรยาลับพ่อค้าสกุลหลี่: Bab 51 - Bab 60

หม่าเฉาเซินสะอึกสะอื้นไม่หยุด พึมพำว่าเขาไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องเลยเถิดมาถึงขั้นนี้ ทั้งยังยืนยันซ้ำ ๆ ว่าไม่ได้ตั้งใจให้ไฟไหม้ใหญ่โตและพยายามที่จะดับไฟอย่างเต็มความสามารถแล้ว“ตาเฒ่าหม่าพูดความจริงขอรับ เขาดูตกใจมากเมื่อควบคุมเพลิงเอาไว้ไม่ได้ คงคาดไม่ถึงว่าผ้าไหมจะเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีกระมังขอรับ” หูเตี่ยนพูดตามที่คิด เล่าต่อด้วยว่าหม่าเฉาเซินสำลักควันไฟจนแทบเอาชีวิตไม่รอดจริง ๆ“ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ต้องรับโทษตามความเสียหายที่ตนก่อ ยักยอกทรัพย์ ใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่น ลักขโมย วางเพลิงร้านค้าสกุลหลี่และทำให้ร้านข้างเคียงวอดวายไปด้วย ไม่ต้องบอกกระมังว่าต้องชดใช้หรือว่ารับโทษอย่างไร!”รองผู้ว่าการอู๋ซินถงยังขุ่นเคืองไม่หายที่ตาเฒ่าหม่าเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องเข้าไปสืบความในหออ้ายเสิน พบเจอสาวงามที่ทำให้เกือบเสียกิริยาควบคุมตนเองไม่ได้ เขาจึงเพ่งเล็งและอยากให้ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์รับโทษโดยไม่มีการผ่อนปรน“หากสามารถจ่ายค่าเสียหายได้ โทษก็จะเบาลงอยู่บ้าง ว่าอย่างไรหม่าเฉาเซิน เจ้ามีทรัพย์สินซุกซ่อนไว้มากพอที่จะชดใช้ให้กับสกุลหลี่หรือไม่” ใต้เท้าเซี่ยจงเหยียนเสนอทางออก ทว่าหม่าเฉาเซินกลับส่ายหน้าอย่

การถูกหักหลังโดยคนที่ไว้ใจมานานกว่าสามสิบปีเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยาก ต้องอาศัยเวลาเยียวยาความรู้สึกให้ดีขึ้น หากโชคดีก็คงมีคนคอยอยู่เคียงข้าง ปลอบโยนและสร้างความเชื่อมั่นว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีหลี่จินหมิงคิดว่าตนโชคดีที่มีเสวียนหนิงอันหลังจากกลับมาถึงบ้านในต้นยามห้าย นางได้คะยั้นคะยอให้เขาดื่มน้ำเต้าหู้ร้อน ๆ ที่ซุนหยาเตรียมไว้ โดยไม่พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเลยสักคำ นางให้เวลาเขาได้ทบทวนทุกอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่จัดเตรียมห้องอาบน้ำให้พร้อม ทั้งยังไม่บ่นโวยวายเมื่อเขาเอ่ยไล่ให้ทุกคนกลับไปพักผ่อนคืนนี้นึกอยากอยู่กับนางตามลำพังให้นานสักหน่อย“ท่านอาดื่มชาสักนิดเถิดนะเจ้าคะ คืนนี้จะได้หลับสบาย”“อืม ดื่มนิดหน่อยพอได้”หลี่จินหมิงนั่งจิบชาดอกหอมหมื่นลี้พลางหัวเราะตนเองในใจ เขาไม่ใช่ฝ่ายผิด แต่กระนั้นก็ยังเจ็บปวดแสนสาหัส เดิมทีคิดว่าตนเตรียมใจยอมรับมาแต่แรกแล้วคงไม่รู้สึกอันใดมาก สุดท้ายกลับพูดไม่ออก ต้องให้เสวียนหนิงอันจัดการทุกอย่างจนคดีความสิ้นสุดลง“หนิงเอ๋อร์ เหตุใดจึงช่วยท่านลุงหม่า…”“ข้าไม่ได้ช่วยเขา ข้าช่วยท่านอาต่างหาก”เสวียนหนิงอันคลี่ยิ้มอย่างน่ารัก ที่ผ่านมาเห็นเขาทำหน้าบูด

ความน่ารักของภรรยาลับทำให้หลี่จินหมิงไม่กล้ากักขังนางไว้ในบ้านอีก นางได้รับอนุญาตให้ไปที่ร้านในฐานะหลานสาว ลองให้ช่วยทำบัญชีที่ยุ่งยากหลายรายการ ปรากฏว่าทำได้ดี เรียกได้ว่าไร้ข้อผิดพลาด แต่กระนั้นก็ยังมีเรื่องที่ทำให้หลี่จินหมิงต้องขุ่นเคืองใจ“คุณหนูเสวียนขอรับ บัญชีของร้านขายเครื่องหอมขอรับ” หลงจู๊จางหยวนวางสมุดบัญชีบนโต๊ะที่สาวงามนั่งทำงานอยู่ ก่อนหันไปบอกกับนายท่านว่าสินค้าใหม่จัดวางเรียบร้อยแล้ว“ข้าขอไปดูได้ไหมเจ้าคะ” เสวียนหนิงอันรักสวยรักงามย่อมต้องการชื่นชมผ้าไหมราคาแพงเป็นธรรมดา“ไม่อนุญาตให้ออกนอกห้องหากไม่จำเป็น” หลี่จินหมิงเอ่ยเสียงเรียบ“เจ้าค่ะ” เสวียนหนิงอันรับฟังคำสั่งอย่างว่าง่ายเนื่องจากมีความผิดติดตัวหลายวันแล้ว การขัดใจให้เขาโมโหไปมากกว่าเดิมจึงไม่ใช่เรื่องที่สมควรทำนางลอบมองใบหน้าหล่อเหลายามตรวจบัญชี ช่วงนี้เขายุ่งอยู่กับการวางแผนก่อสร้างโรงเตี๊ยมที่ต้องใช้เงินมหาศาล ใบหน้าจึงเคร่งเครียดกว่าปกติหลายเท่า และยังมีเรื่องที่กลับไปเยี่ยมบิดามารดาที่จวนเสนาบดีเมื่อวานนี้อีกเขาอารมณ์ไม่ดีจนถึงกับปฏิเสธไม่ยอมกินมื้อเย็นเสวียนหนิงอันกังวลว่าท่านเสนาบดีชราและฮูหยินผู้เฒ

“สตรีอื่นข้างกาย?” หลี่จินหมิงทวนคำเสียงสูง“ข้าจำได้ว่าแม่นางเฟยฮวามาที่บ้านของท่านอาบ่อยกว่าสาวงามทุกนาง มีครั้งหนึ่งเจออยู่บนเตียงในยามเช้า จำได้ว่านางถามว่าข้าคือใคร มีพ่อแม่คอยสั่งสอนหรือไม่ ท่านไม่เพียงไม่ว่านางที่ดุข้า ยังปลอบด้วยว่าจะสั่งสอนข้าให้ดี ไม่ให้แอบเข้าไปในห้องของท่านอีก ท่านห่วงใยความรู้สึกของนางมากถึงเพียงนั้น คิดกลับมาผูกสัมพันธ์กันอีกครั้งย่อมมิใช่เรื่องแปลก เพียงแต่ข้า… ข้าคงต้องทำความเข้าใจให้มากสักหน่อย” เสวียนหนิงอันกะพริบตาถี่ ๆ ข่มอารมณ์มิให้ร้องไห้อย่างยากลำบาก“แล้วเจ้าคิดจะทำความเข้าใจเรื่องอันใดหรือ?”“ทำความเข้าใจเรื่องความต้องการของบุรุษอย่างไรล่ะเจ้าคะ ความจริงลำพังข้าสามารถดูแลท่านได้ทุกด้าน กระทั่งในด้านที่ยังไม่พร้อมก็พยายามพร้อมให้เร็วที่สุด แต่บุรุษเช่นท่านอามีสตรีในอ้อมกอดเพียงคนเดียวย่อมไม่รู้สึกว่าพอ ฉะนั้นหลังจากเราแต่งงานกันในอีกเจ็ดเดือนข้างหน้า หากท่านยังอยากได้แม่นางเฟยฮวามาเป็นอนุภรรยา ข้าจะจัดการไถ่ตัวนางให้เองเจ้าค่ะ”“นี่เจ้าจะให้นางมาเป็นอนุภรรยาของข้าหรือ?”“หากท่านต้องการให้นางเป็นมากกว่านั้นข้าคงต้องปฏิเสธ มิใช่ว่าไม่อยากทำตามใจท

ตลอดสามสิบหกปีที่ผ่านมาหลี่จินหมิงผ่านสตรีมามาก แต่การปรนเปรอชิดใกล้ที่เพิ่งกระทำกับภรรยาลับคนงามนับว่าเป็นครั้งแรก เขาแสร้งถามนางว่าที่ทำไปนั้นพอใช้ได้หรือไม่ ทั้ง ๆ ที่เสียงครางหวานยังติดหูและคงไม่ลืมเลือนโดยง่าย นางทำหน้ากระเง้ากระงอดอยู่ครู่เดียวก็พยักหน้าอย่างเขินอาย กระซิบตอบด้วยว่าชื่นชอบที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีหลี่จินหมิงเห็นนางเปิดเผยตรงไปตรงมาเช่นนั้นก็ยิ่งฮึกเหิม รั้งร่างบอบบางที่เพิ่งสวมเสื้อตัวในมาแนบชิด หมายขยับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นขึ้นไปอีกขั้น นางร้องห้ามอย่างลนลานและบอกว่าพอแล้ว แต่เขากลับให้คำตอบว่าการมอบความสุขให้นางเมื่อครู่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น“หนิงเอ๋อร์ไม่มีความสุขหรือ”“ไม่ใช่เช่นนั้นนะเจ้าคะ ข้าเพียงคิดว่าไม่ควรเอาเปรียบท่านอา ภรรยามีความสุขทางกายในขณะที่สามี เอ่อ ทำไม่ไหว ข้าตรองดูแล้วรู้สึกมิค่อยยุติธรรมเลยเจ้าค่ะ”เสวียนหนิงอันกลัวว่าเขาจะน้อยใจจึงหอมแก้มไปหลายครั้ง “ท่านอาอยากกอดจูบก็ตามใจ แต่อย่าให้ถึงขั้นลึกซึ้งแบบเมื่อครู่…”“หนิงเอ๋อร์ ความจริงแล้วความน่ารักของเจ้าทำให้อาเริ่มรู้สึกมีกำลังวังชาขึ้นมาบ้าง หากไม่ถือสาว่าต้องเปลืองตัว หนิงเอ